Hersenschimmen
J. Bernlef
1e druk: 1984
THEMA
ONZEKERHEID OVER DE WERKELIJKHEID
“ Vallende sterren die verbranden als ze in de dampkring
van de aarde terecht komen. Misschien leert opa me
dammen vanavond. Dat heeft hij belooft. Ik blijf stilletjes
liggen tot hij me roept”
“ ‘Maar maarten het is zondag vandaag. Kom, je thee
wordt koud.’
Dat ik dat vergeten was. En thee? Ik zou toch zweren dat
het ochtend was.”
Het boek gaat over Maarten Klein die in het verhaal
steeds meer dement wordt. In de bovenstaande fragmenten staan situaties
beschreven waarin maarten vergeet wanneer hij op dat moment leeft. In het bovenste
fragment denkt hij dat hij een klein jongetje is en praat hij over zijn vader en zijn opa
alsof ze nog in leven zijn. Het fragment hieronder komt uit het begin van het boek,
hier begint hij verward te raken en vergeet hij welke dag het is en of het ochtend of
avond is.
De diepere laag van het boek is dat de werkelijkheid iets heel ongrijpbaars en
chaotisch is. Wij proberen er als mens duidelijkheid en orde aan te geven door
dingen als tijd, maar jouw werkelijkheid zit eigenlijk allemaal in je hoofd.
MOTIEVEN
WINTER
“ik ga aan tafel zitten en kijk door het raam de besneeuwde duinen in. s’
Zomers houd ik van dit landschap met zijn wat fletse, afgescheurde kleuren en
stugge struiken en weerbarstige distels, van de wind die door de rijen helm op
de duin flanken trekt, maar nu stuiten mijn ogen af op een kaal en
J. Bernlef
1e druk: 1984
THEMA
ONZEKERHEID OVER DE WERKELIJKHEID
“ Vallende sterren die verbranden als ze in de dampkring
van de aarde terecht komen. Misschien leert opa me
dammen vanavond. Dat heeft hij belooft. Ik blijf stilletjes
liggen tot hij me roept”
“ ‘Maar maarten het is zondag vandaag. Kom, je thee
wordt koud.’
Dat ik dat vergeten was. En thee? Ik zou toch zweren dat
het ochtend was.”
Het boek gaat over Maarten Klein die in het verhaal
steeds meer dement wordt. In de bovenstaande fragmenten staan situaties
beschreven waarin maarten vergeet wanneer hij op dat moment leeft. In het bovenste
fragment denkt hij dat hij een klein jongetje is en praat hij over zijn vader en zijn opa
alsof ze nog in leven zijn. Het fragment hieronder komt uit het begin van het boek,
hier begint hij verward te raken en vergeet hij welke dag het is en of het ochtend of
avond is.
De diepere laag van het boek is dat de werkelijkheid iets heel ongrijpbaars en
chaotisch is. Wij proberen er als mens duidelijkheid en orde aan te geven door
dingen als tijd, maar jouw werkelijkheid zit eigenlijk allemaal in je hoofd.
MOTIEVEN
WINTER
“ik ga aan tafel zitten en kijk door het raam de besneeuwde duinen in. s’
Zomers houd ik van dit landschap met zijn wat fletse, afgescheurde kleuren en
stugge struiken en weerbarstige distels, van de wind die door de rijen helm op
de duin flanken trekt, maar nu stuiten mijn ogen af op een kaal en
