Bronchitis
Ziektebeeld uitgewerkt door middel van de “rode loper”.
Wat is bronchitis?
Bij bronchitis is de wand van de bronchiën ontstoken. Iemand hoest en haalt moeilijker adem. Er zijn
twee soorten: acute en chronische bronchitis.
Bij acute bronchitis ontstaat de ontsteking van de bronchiën na een verkoudheid of griep. Deze
ontsteking gaat na een tijdje weer over. Bij chronische bronchitis is iemand niet eerst grieperig of
verkouden geweest. Bij chronische bronchitis merkt iemand dat het soms even wat beter gaat, maar
dat het hoesten weer terugkomt. De ontsteking is blijvend.
Epedimiologie (verspreiding)
Jaarlijks lijdt ongeveer 4% van de bevolking wereldwijd aan bronchitis. Dit cijfer is mogelijk (veel)
hoger maar veel patiënten bezoeken de arts niet met deze symptomen. Bijgevolg is het moeilijk om
de exacte frequentie van bronchitis te bepalen. Vooral in de herfst en winter zijn mensen getroffen.
De infectieziekte heeft geen raciale voorkeur. Bronchitis komt vaker voor bij populaties met een lage
sociaaleconomische status en bij patiënten die in stedelijke en sterk geïndustrialiseerde gebieden
wonen. Mannen zijn voorts vaker dan vrouwen aangetast. Acute bronchitis komt het meeste voor bij
kinderen jonger dan vijf jaar, terwijl chronische bronchitis meestal bij patiënten ouder dan vijftig jaar
optreedt.
Anatomie/fysiologie
Er zijn twee stappen bij ademen: inademen en uitademen. Bij het inademen dringt de zuurstofrijke
lucht de longen binnen. Het zuurstof komt via de luchtpijn binnen en gaat dan door de
luchtpijptakken, die zich vervolgens vertakken in brochiolen. Deze vertakken zich weer in
longblaasjes. Longblaasjes, ook wel alveoli genoemd, zijn een soort zakjes waar de zuurstof aan de
bloedvaten wordt afgegeven. Iedere long bevat ongeveer 150 miljoen alveoli.
Bij het uitademen ontdoen diezelfde longblaasjes zich van lucht met koolstofdioxide die ze uit de
bloedvaten hebben opgenomen. De longen omringen de luchtpijptakken en werken als blaasbalg om
deze gasuitwisseling mogelijk te maken.
Bij uitademing vertonen de bronchiolen een geringe vernauwing en bij inademing een geringe
verwijding. De wand van de alveoli bestaat uit een laagje plaveiselepitheel op een zeer dunne laag
bindweefsel: het basaalmembraan. Direct hieraan grenst het endotheel van de longcapillairen.
De longen worden begrensd door de thoraxwand, het middenrif en het mediastinum. Mediastinum is
de ruimte in de borstholte tussen de beide longen. Naar boven toe worden de longen begrensd door
het halsgebied, waarbij de longtop reikt tot boven het sleutelbeen.
De linkerlong bestaat uit twee longkwabben en de rechterlong uit drie longkwabben. Elke long
bestaat uit tien longsegmenten; dit zijn functioneel gescheiden gebieden met ieder een eigen
aansluiting op de longcirculatie en de luchtwegen.
Beide longen zijn omgeven door een dubbel vlies van mesotheel. Het binnenste vlies, de longvlies, is
gelegen op het longoppervlak en is vergroeid met het longweefsel. Het buitenste vlies, de borstvlies,
Ziektebeeld uitgewerkt door middel van de “rode loper”.
Wat is bronchitis?
Bij bronchitis is de wand van de bronchiën ontstoken. Iemand hoest en haalt moeilijker adem. Er zijn
twee soorten: acute en chronische bronchitis.
Bij acute bronchitis ontstaat de ontsteking van de bronchiën na een verkoudheid of griep. Deze
ontsteking gaat na een tijdje weer over. Bij chronische bronchitis is iemand niet eerst grieperig of
verkouden geweest. Bij chronische bronchitis merkt iemand dat het soms even wat beter gaat, maar
dat het hoesten weer terugkomt. De ontsteking is blijvend.
Epedimiologie (verspreiding)
Jaarlijks lijdt ongeveer 4% van de bevolking wereldwijd aan bronchitis. Dit cijfer is mogelijk (veel)
hoger maar veel patiënten bezoeken de arts niet met deze symptomen. Bijgevolg is het moeilijk om
de exacte frequentie van bronchitis te bepalen. Vooral in de herfst en winter zijn mensen getroffen.
De infectieziekte heeft geen raciale voorkeur. Bronchitis komt vaker voor bij populaties met een lage
sociaaleconomische status en bij patiënten die in stedelijke en sterk geïndustrialiseerde gebieden
wonen. Mannen zijn voorts vaker dan vrouwen aangetast. Acute bronchitis komt het meeste voor bij
kinderen jonger dan vijf jaar, terwijl chronische bronchitis meestal bij patiënten ouder dan vijftig jaar
optreedt.
Anatomie/fysiologie
Er zijn twee stappen bij ademen: inademen en uitademen. Bij het inademen dringt de zuurstofrijke
lucht de longen binnen. Het zuurstof komt via de luchtpijn binnen en gaat dan door de
luchtpijptakken, die zich vervolgens vertakken in brochiolen. Deze vertakken zich weer in
longblaasjes. Longblaasjes, ook wel alveoli genoemd, zijn een soort zakjes waar de zuurstof aan de
bloedvaten wordt afgegeven. Iedere long bevat ongeveer 150 miljoen alveoli.
Bij het uitademen ontdoen diezelfde longblaasjes zich van lucht met koolstofdioxide die ze uit de
bloedvaten hebben opgenomen. De longen omringen de luchtpijptakken en werken als blaasbalg om
deze gasuitwisseling mogelijk te maken.
Bij uitademing vertonen de bronchiolen een geringe vernauwing en bij inademing een geringe
verwijding. De wand van de alveoli bestaat uit een laagje plaveiselepitheel op een zeer dunne laag
bindweefsel: het basaalmembraan. Direct hieraan grenst het endotheel van de longcapillairen.
De longen worden begrensd door de thoraxwand, het middenrif en het mediastinum. Mediastinum is
de ruimte in de borstholte tussen de beide longen. Naar boven toe worden de longen begrensd door
het halsgebied, waarbij de longtop reikt tot boven het sleutelbeen.
De linkerlong bestaat uit twee longkwabben en de rechterlong uit drie longkwabben. Elke long
bestaat uit tien longsegmenten; dit zijn functioneel gescheiden gebieden met ieder een eigen
aansluiting op de longcirculatie en de luchtwegen.
Beide longen zijn omgeven door een dubbel vlies van mesotheel. Het binnenste vlies, de longvlies, is
gelegen op het longoppervlak en is vergroeid met het longweefsel. Het buitenste vlies, de borstvlies,
