Samenvatting MSK1 theorie

Musculoskeletale
kinesitherapie 1




MSK 1: SCHOUDER, ELLEBOOG EN HAND/POLS
DORIEN HEYLEN

3E BACHELOR REVALIDATIEWETENSCHAPPEN EN KINESITHERAPIE
ACADEMIEJAAR 2020-2021

,
,INLEIDING
Methodisch handelen = belangrijke voorwaarde om een probleem op een efficiënte wijze op te lossen
met een vast onderzoeksschema
- Klinisch onderzoek: op een heel efficiënte manier leren wat de mogelijke aandoening van de P is
en vooral welke anatomische stoornissen, functiestoornissen, activiteitsbeperkingen,
participatieproblemen en herstelbelemmerende en- bevorderende factoren aanwezig zijn
- Hoe preciezer de lokalisatie, de aard en de uiting van het letsel  hoe preciezer de behandeling

Kinesitherapeut formuleert kinesitherapeutische evaluatie o.b.v. de analyse van de gegevens van KO
Indien indicatie voor kinesitherapie
- Opstellen van behandeldoelen en behandelplan
- Uitvoeren van de behandeling
o Tijdens behandeling beperkt kinesitherapeutisch onderzoek om verworven resultaten
tijdens behandeling te beoordelen
o Tussentijdse evaluaties  eventueel aanpassing behandeling, bijstelling van
behandeldoelen, dosering of gekozen interventies

Evidence based practice (EBP)
- Komt tot uiting in het gebruik van richtlijnen om het kinesitherapeutisch handelen op klinisch
niveau te ondersteunen
- EBP = manier van werken die leidt tot integratie van het beste bewijs uit wetenschappelijk
onderzoek met klinische deskundigheid van de therapeut en waarden van de patiënt


1. Methodisch handelen

1.1 Vorm van probleemoplossing
KINESITHERAPIE
- Analyse van bewegings- en functioneringsmogelijkheden
- Oorzaken en gevolgen van gezondheidsprobleem
- Doel: optimaliseren van de omstandigheden waarin natuurlijke herstel- of aanpassingsprocessen
kunnen plaatsvinden met eliminatie van herstelbelemmerende factoren
- Hulpverlening overleggen met patiënt en afstellen op hulpvraag
- Wijze van kinesitherapeut = bewust, procesmatige, systematische en doelgerichte aanpak
o = methodisch kinesitherapeutisch redeneren en handelen  zorg op maat mogelijk

METHODISCH HANDELEN
- Verschillende fasen in het denkproces
- Hulpmiddel om efficiënt en effectief te kunnen handelen
- KNGF: 8 fasen onderscheiden
- Kinesitherapeutisch hulpverleningsproces bestaat uit 3 delen
o Aanmelding met screening: probleemoriëntatie  indicatie voor diagnostisch proces
van kinesitherapie?
o Diagnostisch proces met anamnese, onderzoek en analyse: kinesitherapeutische
evaluatie van het gezondheidsprobleem  indicatie voor kinesitherapeutische
behandeling?
o Therapeutisch proces


1

, EERST DENKEN, DAN DOEN!  voorbereiding en planning van onderzoek en behandeling
- Handelingen worden volgens plan uitgevoerd
- Resultaten worden gecontroleerd door evaluatie
o Kritisch reflecteren op handelen en handelen analyseren

Kenmerken: voorbereiding, planning, uitvoering, evaluatie en afsluiting  gelden voor totale proces van
kinesitherapeutisch handelen (elke fase en elk onderdeel)
- Verloopt via de fasen: verwijzing en aanmelding, anamnese, onderzoek, analyse, behandelplan
en evaluatie naar afsluiting van behandelepisode

Proces heeft begin- en eindpunt  verloopt lineair
- Steeds cyclische proces binnen lineair verloop
- Nieuwe informatie  ander of aanvullend onderzoek uitvoeren
- Aanvullende vragen  andere interpretatie van gegevens

1.2 Acht fasen in het zorgverleningsproces
FASE 1: AANMELDING
Patiënt geeft zich op of wordt opgegeven voor kinesitherapie
T start met screening
- Screening = proces dat leidt tot de beslissing of verder kinesitherapeutisch onderzoek (in de
vorm van anamnese en KO) geïndiceerd is

Patiënt komt met verwijzing bij kinesitherapeut
- T stelt vast of verwijzing volledig en duidelijk is
o Indien nodig contact opnemen met verwijzer
- Op basis van gegevens (medische diagnose, andere aandoeningen, leeftijd, psychosociale
achtergronden) in verwijzing  kinesitherapeut vorm globaal idee van de problemen van deze
patiënt op alle domeinen van het menselijk functioneren volgens het ICF (vroege hypothese)
o Op basis van kennis, inzicht en ervaring zonder contact tussen P en T
o Globale idee kan veranderen op moment van contact door observatie en interpretatie

FASE 2: ANAMNESE
- Gegevens rond ervaren van het gezondheidsprobleem
- Specifieker beeld van de vroege hypothesen  geven richting aan kinesitherapeutisch
onderzoek
- Domeinen van ICF worden in kaart gebracht
- Herstelbelemmerende en -bevorderende factoren
- Tussenstap: na aanmelding en anamnese  analyse van anamnese
o Verfijning vroege hypothesen: gebruik ICF en MDBB
o O.b.v. vroege hypothesen  onderzoeksdoelstelling opstellen

FASE 3: KINESITHERAPEUTISCH ONDERZOEK
- Objectiveren van aard en ernst van de functioneringsproblemen van de patiënt  voorlopige
hypothesen toetsen
- Gebruik van klinisch relevante meetinstrumenten en evidence based onderzoekstechnieken
- Relatie tussen symptomen, functiestoornissen en achterliggende pathofysiologie
- Relatie tussen ernst van klachten en bevinding kinesitherapeutisch onderzoek



2