Het boek begint midden op het slagveld, het geluid van rondvliegende kogels is goed te
horen. De Ik-verteller is een Nederlander die in 1940 weg is gevlucht uit Nederland en
nu vecht met Partizanen tegen de Duitsers met de Russen, de groep bestond uit
Bulgaren, Tsjechen, Hongaren en Roemenen, het speelt zich dus waarschijnlijk af in het
Oostblok. Hij heeft geen contact met zijn medestrijders, behalve met een Spanjaard
waar hij in het Frans mee communiceert. Hij vertelt over zijn leven, hoe hij was
opgepakt door de Duitsers en 3 jaar in een tuchthuis zat voordat hij ontsnapte, hoe hij
weer werd opgepakt en in een concentratiekamp werd gezet en weer ontsnapte en hoe
zijn sprong uit de trein, omdat hij weer was gearresteerd, leidde in een lange wandeling
vanuit Saksen dichtbij de Zwitserse grens naar het Oostblok. Als hun gesprek eindigt
zijn de Partizanen op de heuvel en hebben zij bijna alle Duitsers uitgeschakeld, de ik-
persoon heeft ook 5 Duitsers die uit een huis kwamen rennen vermoord. Als hij bij een
café aankomt waar al zijn medestrijders rusten moet hij van de sergeant in het stadje
kijken voor boobytraps, dit maakt hem woedend, maar er is wel veel water te vinden wat
hem verblijd. Hij merkt dat het een pas verlaten dorp is, zo ziet hij een villa, waar hij in
gaat kijken en ziet hij soep in de keuken en een in paniek achter gelaten dure sjaal. Hij
zocht voor mensen in het huis, maar vond alleen een heerlijk warm bad waar hij van
genoot. Hij gaat na het uitzoeken van een nieuwe outfit en het scheren van zijn lichaam
slapen op de bank. Zijn rust werd verstoord door de deurbel, er stond een Duitsers voor
de deur die vroeg of hij de bewoner van het huis was. De Duitsers hadden het stadje
weer verovert en hij was 'de zoon des huizen'. De Duitsers mogen in het huis wonen,
maar niet in bepaalde kamers van de ik komen. Ze gedragen zich erg goed. Er komt een
rustige periode voor de ik aan waarin de ik het huis probeert eigen te maken. Hij is heel
benieuwd wat er in de gesloten kamer zit, hij zoekt dus mogelijkheden om hierin te
komen. Op een dag pakt hij de ladder en wilt hij via het raam de gesloten kamer in,
totdat er iemand aan hem vraagt of hij de glazenwasser is. Het blijkt de bewoner van de
villa, de ik heeft dus ook zijn kleding aan. De ik gaat naar boven en schiet de eigenaar
dood, ook zijn paniekerige vrouw die uit de badkamer komt vermoord hij door haar te
wurgen. Ineens ziet hij dat de deur van de gesloten kamer open is en er licht schijnt, er
blijkt een oude man van 96 te zijn, Herr Hauptmann. Hij verzorgt veel vissen in de kamer
en verzorgt die al 80 jaar lang. Er vallen veel bommen in de stad, het verandert weer in
een oorlogsgebied. Hij gaat op zijn kamer slapen en word wakker van het gebonsd van
een Duitse officier die laat weten dat de Russen zullen winnen en dat zij samen moeten
proberen te ontsnappen. De ik trekt zijn militaire kleding weer aan en de officier weet
dat hij zal sterven, hij vraagt of hij zich eerst man scheren, maar de ik gooit hem in de
kelder en doet de deur dicht. De Ik gaat naar de oude man en vertelt dat hij zich niet
Duits moet uitlaten, dus geen Heil Hitler. De Partizanen komen het huis binnen en hij
ziet de Spanjaard weer. Hij vertelt over zijn gevangenen in de kelder. Die officier heeft
een grote wond op zijn keel, een mislukte zelfmoordpoging. Hij word mishandeld en
opgehangen met de snaren van de piano. De ik ging opzoek naar de oude man en zag
het hele aquarium gesloopt, de oude man was verdronken door de Partizanen en
horen. De Ik-verteller is een Nederlander die in 1940 weg is gevlucht uit Nederland en
nu vecht met Partizanen tegen de Duitsers met de Russen, de groep bestond uit
Bulgaren, Tsjechen, Hongaren en Roemenen, het speelt zich dus waarschijnlijk af in het
Oostblok. Hij heeft geen contact met zijn medestrijders, behalve met een Spanjaard
waar hij in het Frans mee communiceert. Hij vertelt over zijn leven, hoe hij was
opgepakt door de Duitsers en 3 jaar in een tuchthuis zat voordat hij ontsnapte, hoe hij
weer werd opgepakt en in een concentratiekamp werd gezet en weer ontsnapte en hoe
zijn sprong uit de trein, omdat hij weer was gearresteerd, leidde in een lange wandeling
vanuit Saksen dichtbij de Zwitserse grens naar het Oostblok. Als hun gesprek eindigt
zijn de Partizanen op de heuvel en hebben zij bijna alle Duitsers uitgeschakeld, de ik-
persoon heeft ook 5 Duitsers die uit een huis kwamen rennen vermoord. Als hij bij een
café aankomt waar al zijn medestrijders rusten moet hij van de sergeant in het stadje
kijken voor boobytraps, dit maakt hem woedend, maar er is wel veel water te vinden wat
hem verblijd. Hij merkt dat het een pas verlaten dorp is, zo ziet hij een villa, waar hij in
gaat kijken en ziet hij soep in de keuken en een in paniek achter gelaten dure sjaal. Hij
zocht voor mensen in het huis, maar vond alleen een heerlijk warm bad waar hij van
genoot. Hij gaat na het uitzoeken van een nieuwe outfit en het scheren van zijn lichaam
slapen op de bank. Zijn rust werd verstoord door de deurbel, er stond een Duitsers voor
de deur die vroeg of hij de bewoner van het huis was. De Duitsers hadden het stadje
weer verovert en hij was 'de zoon des huizen'. De Duitsers mogen in het huis wonen,
maar niet in bepaalde kamers van de ik komen. Ze gedragen zich erg goed. Er komt een
rustige periode voor de ik aan waarin de ik het huis probeert eigen te maken. Hij is heel
benieuwd wat er in de gesloten kamer zit, hij zoekt dus mogelijkheden om hierin te
komen. Op een dag pakt hij de ladder en wilt hij via het raam de gesloten kamer in,
totdat er iemand aan hem vraagt of hij de glazenwasser is. Het blijkt de bewoner van de
villa, de ik heeft dus ook zijn kleding aan. De ik gaat naar boven en schiet de eigenaar
dood, ook zijn paniekerige vrouw die uit de badkamer komt vermoord hij door haar te
wurgen. Ineens ziet hij dat de deur van de gesloten kamer open is en er licht schijnt, er
blijkt een oude man van 96 te zijn, Herr Hauptmann. Hij verzorgt veel vissen in de kamer
en verzorgt die al 80 jaar lang. Er vallen veel bommen in de stad, het verandert weer in
een oorlogsgebied. Hij gaat op zijn kamer slapen en word wakker van het gebonsd van
een Duitse officier die laat weten dat de Russen zullen winnen en dat zij samen moeten
proberen te ontsnappen. De ik trekt zijn militaire kleding weer aan en de officier weet
dat hij zal sterven, hij vraagt of hij zich eerst man scheren, maar de ik gooit hem in de
kelder en doet de deur dicht. De Ik gaat naar de oude man en vertelt dat hij zich niet
Duits moet uitlaten, dus geen Heil Hitler. De Partizanen komen het huis binnen en hij
ziet de Spanjaard weer. Hij vertelt over zijn gevangenen in de kelder. Die officier heeft
een grote wond op zijn keel, een mislukte zelfmoordpoging. Hij word mishandeld en
opgehangen met de snaren van de piano. De ik ging opzoek naar de oude man en zag
het hele aquarium gesloopt, de oude man was verdronken door de Partizanen en
