Literatuur 1
Soorten mishandeling
Fysieke mishandeling: Opzettelijk toebrengen van lichamelijk letsel.
Gevolgen: Verwondingen, angst, agressief gedrag.
Emotionele mishandeling: Herhaaldelijk kleineren en afwijzen.
Gevolgen: Laag zelfbeeld, depressie, relatieproblemen.
Fysieke verwaarlozing: Niet voldoen aan basisbehoeften zoals voedsel en
hygiëne.
Gevolgen: Slechte gezondheid, ontwikkelingsachterstand.
Emotionele verwaarlozing: Gebrek aan liefde en aandacht.
Gevolgen: Emotionele instabiliteit, sociale problemen.
Seksueel misbruik: Gedwongen seksuele handelingen.
Gevolgen: Trauma, angst, problemen met intimiteit.
Getuige van huiselijk geweld: Het meemaken van geweld tussen ouders.
Gevolgen: Stress, gedragsproblemen, angststoornissen.
Barriers and facilitators to disclosing sexual abuse in
childhood and adolescence: A systematic review
✒️Charlotte Lemaigre, Emily P. Taylor, Claire Gittoes (2017)
Inleiding
Wat is bekend over Childhood Sexual Abuse (CSA)?
De WHO heeft een prevalentie van 11.8% geschat van seksueel misbruik onder
kinderen. Uit veel onderzoeken komt een hoger percentage meisjes dan
Literatuur 1 1
, jongens naar voren. Het is niet duidelijk of dit een werkelijk verschil is, of
alleen een verschil in de hoeveelheid waarin ze naar buiten treden met hun
verhaal. Het kan dat jongens het vaker voor zichzelf houden.
CSA wordt ondergerapporteerd en onderschat. Dit komt mede omdat niet alle
kinderen hiermee naar buiten treden. Zo’n 60-70% van de kinderen gaat pas
in hun volwassenheid over het misbruik praten.
jongere kinderen vertellen sneller hun verhaal aan een volwassene
adolescenten vertellen sneller hun verhaal aan leeftijdsgenoten
kinderen met beperkingen vertellen minder snel over het misbruik dan hun
‘’normaal’’ ontwikkelende leeftijdsgenoten
het uitstellen van vertellen blijkt ook vaker voor te komen als het seksueel
misbruik verwacht wordt
kinderen gaan sneller praten als het misbruik plaatsvond door iemand
buiten de familie
Welke vragen onderzoekt dit artikel?
Dit artikel bekijkt:
1. Welke barrières komen kinderen en adolescenten tegen wanneer ze gaan
praten over hun seksueel misbruik?
2. Welke factoren zijn geassocieerd met het faciliteren van het vertellen van
seksueel misbruik?
Methode
Hoe is dit onderzocht?
Er is een systematisch literatuuronderzoek gedaan. Door vooraf criteria op te
stellen wordt de bias verminderd en transparantie gemaximaliseerd.
Uiteindelijk kwamen er dertien studies in aanmerking, met een totaal van 648
vrouwen en 421 mannen.
Resultaten
Welke barrières komen kinderen en adolescenten tegen wanneer ze gaan
praten over hun seksueel misbruik?
Literatuur 1 2
, Kinderen en adolescenten ervaren diverse barrières bij het bespreken van
seksueel misbruik.
Een belangrijke belemmering is het gebrek aan begrip en steun van
volwassenen (zoals ouders en professionals).
Daarnaast zijn er zorgen over negatieve gevolgen, zowel voor henzelf
(zoals angst voor straf, verlies van familiebanden, schaamte) als voor de
dader (zoals gevangenisstraf of gezinsbreuk).
Ook kunnen emotionele reacties, zoals schuldgevoel en schaamte, de
kinderen ontmoedigen om hun ervaring te delen.
Kinderen die intra-familiaal misbruik ervaren, hebben vaak meer moeite
met onthulling door loyaliteit of het verlangen om de dader te beschermen.
Welke factoren zijn geassocieerd met het faciliteren van het vertellen van
seksueel misbruik?
Een veelvoorkomende bevorderende factor is wanneer een volwassene
direct naar mogelijk misbruik vraagt.
Ook blijkt dat kinderen sneller hun verhaal doen als zij weten dat zij geen
schuld dragen.
Daarnaast helpt het als kinderen goede steun en begrip ontvangen van de
ontvanger van hun verhaal en als zij educatie over seksueel misbruik
hebben gekregen die bij hun ontwikkelingsniveau past.
Discussie
Wat is de meest optimale situatie waarin slachtoffers sneller gaat praten over
het misbruik?
De bevindingen suggereren dat de optimale voorwaarde voor een onthulling is
dat een individu het kind rechtstreeks vraagt naar zijn ervaringen en dat deze
persoon actief luistert en ondersteuning biedt, de gevoelens van schuld en
schaamte van het kind minimaliseert en zijn angst voor negatieve gevolgen
vermindert. Met dit in gedachten beveelt deze review aan dat er zowel
preventie- als interventieprogramma’s worden ontwikkeld voor de slachtoffers
van seksueel misbruik als voor potentiële ontvangers van onthullingen door
slachtoffers.
Literatuur 1 3
, Hoe moeten we deze resultaten duiden?
De bevindingen laten zien dat onthulling van seksueel misbruik geen
eenvoudig proces is, maar eerder een complex, interactief gebeuren. De angst
voor negatieve reacties en de verantwoordelijkheid die slachtoffers ervaren,
dragen bij aan de stilte rondom seksueel misbruik. Door kinderen te
informeren en steunend gedrag van volwassenen te bevorderen, kan de kans
op onthulling vergroot worden.
Wat zijn klinische implicaties van deze resultaten?
Interventies en preventieprogramma’s moeten zich richten op het verminderen
van schuldgevoelens en zelfverwijt bij kinderen en adolescenten. Training
voor familieleden, leerkrachten en gezondheidsprofessionals kan hen helpen
om signalen van misbruik te herkennen en op een ondersteunende manier
door te vragen. Door het aanmoedigen van een positieve respons, kunnen de
barrières van schaamte en schuld verminderen, wat essentieel is voor de
tijdige onthulling en bescherming van slachtoffers.
Disclosure of Sexual Child Abuse: What Does the
Research Tell Us About the Ways That Children Tell?
✒️ Kamala London, Maggie Bruck, Stephen J. Ceci & Daniel W. Shuman (2005)
Inleiding
Wat houdt het sexual abuse accommodation syndrome (CSAAS) in?
Het sexual abuse accommodation syndrome (CSAAS), ontwikkeld door
Roland Summit in 1983, beschrijft de psychologische reacties van kinderen die
seksueel misbruikt zijn, vooral in intrafamiliaire situaties. Het model omvat vijf
componenten:
1. Secrecy: Kinderen houden het misbruik vaak geheim (fase van stilte)
2. Helplessness: Kinderen voelen zich machteloos om de situatie te
veranderen.
3. Entrapment and accommodation: Kinderen passen zich aan de situatie
aan en proberen te overleven door het misbruik te accepteren.
Literatuur 1 4
Soorten mishandeling
Fysieke mishandeling: Opzettelijk toebrengen van lichamelijk letsel.
Gevolgen: Verwondingen, angst, agressief gedrag.
Emotionele mishandeling: Herhaaldelijk kleineren en afwijzen.
Gevolgen: Laag zelfbeeld, depressie, relatieproblemen.
Fysieke verwaarlozing: Niet voldoen aan basisbehoeften zoals voedsel en
hygiëne.
Gevolgen: Slechte gezondheid, ontwikkelingsachterstand.
Emotionele verwaarlozing: Gebrek aan liefde en aandacht.
Gevolgen: Emotionele instabiliteit, sociale problemen.
Seksueel misbruik: Gedwongen seksuele handelingen.
Gevolgen: Trauma, angst, problemen met intimiteit.
Getuige van huiselijk geweld: Het meemaken van geweld tussen ouders.
Gevolgen: Stress, gedragsproblemen, angststoornissen.
Barriers and facilitators to disclosing sexual abuse in
childhood and adolescence: A systematic review
✒️Charlotte Lemaigre, Emily P. Taylor, Claire Gittoes (2017)
Inleiding
Wat is bekend over Childhood Sexual Abuse (CSA)?
De WHO heeft een prevalentie van 11.8% geschat van seksueel misbruik onder
kinderen. Uit veel onderzoeken komt een hoger percentage meisjes dan
Literatuur 1 1
, jongens naar voren. Het is niet duidelijk of dit een werkelijk verschil is, of
alleen een verschil in de hoeveelheid waarin ze naar buiten treden met hun
verhaal. Het kan dat jongens het vaker voor zichzelf houden.
CSA wordt ondergerapporteerd en onderschat. Dit komt mede omdat niet alle
kinderen hiermee naar buiten treden. Zo’n 60-70% van de kinderen gaat pas
in hun volwassenheid over het misbruik praten.
jongere kinderen vertellen sneller hun verhaal aan een volwassene
adolescenten vertellen sneller hun verhaal aan leeftijdsgenoten
kinderen met beperkingen vertellen minder snel over het misbruik dan hun
‘’normaal’’ ontwikkelende leeftijdsgenoten
het uitstellen van vertellen blijkt ook vaker voor te komen als het seksueel
misbruik verwacht wordt
kinderen gaan sneller praten als het misbruik plaatsvond door iemand
buiten de familie
Welke vragen onderzoekt dit artikel?
Dit artikel bekijkt:
1. Welke barrières komen kinderen en adolescenten tegen wanneer ze gaan
praten over hun seksueel misbruik?
2. Welke factoren zijn geassocieerd met het faciliteren van het vertellen van
seksueel misbruik?
Methode
Hoe is dit onderzocht?
Er is een systematisch literatuuronderzoek gedaan. Door vooraf criteria op te
stellen wordt de bias verminderd en transparantie gemaximaliseerd.
Uiteindelijk kwamen er dertien studies in aanmerking, met een totaal van 648
vrouwen en 421 mannen.
Resultaten
Welke barrières komen kinderen en adolescenten tegen wanneer ze gaan
praten over hun seksueel misbruik?
Literatuur 1 2
, Kinderen en adolescenten ervaren diverse barrières bij het bespreken van
seksueel misbruik.
Een belangrijke belemmering is het gebrek aan begrip en steun van
volwassenen (zoals ouders en professionals).
Daarnaast zijn er zorgen over negatieve gevolgen, zowel voor henzelf
(zoals angst voor straf, verlies van familiebanden, schaamte) als voor de
dader (zoals gevangenisstraf of gezinsbreuk).
Ook kunnen emotionele reacties, zoals schuldgevoel en schaamte, de
kinderen ontmoedigen om hun ervaring te delen.
Kinderen die intra-familiaal misbruik ervaren, hebben vaak meer moeite
met onthulling door loyaliteit of het verlangen om de dader te beschermen.
Welke factoren zijn geassocieerd met het faciliteren van het vertellen van
seksueel misbruik?
Een veelvoorkomende bevorderende factor is wanneer een volwassene
direct naar mogelijk misbruik vraagt.
Ook blijkt dat kinderen sneller hun verhaal doen als zij weten dat zij geen
schuld dragen.
Daarnaast helpt het als kinderen goede steun en begrip ontvangen van de
ontvanger van hun verhaal en als zij educatie over seksueel misbruik
hebben gekregen die bij hun ontwikkelingsniveau past.
Discussie
Wat is de meest optimale situatie waarin slachtoffers sneller gaat praten over
het misbruik?
De bevindingen suggereren dat de optimale voorwaarde voor een onthulling is
dat een individu het kind rechtstreeks vraagt naar zijn ervaringen en dat deze
persoon actief luistert en ondersteuning biedt, de gevoelens van schuld en
schaamte van het kind minimaliseert en zijn angst voor negatieve gevolgen
vermindert. Met dit in gedachten beveelt deze review aan dat er zowel
preventie- als interventieprogramma’s worden ontwikkeld voor de slachtoffers
van seksueel misbruik als voor potentiële ontvangers van onthullingen door
slachtoffers.
Literatuur 1 3
, Hoe moeten we deze resultaten duiden?
De bevindingen laten zien dat onthulling van seksueel misbruik geen
eenvoudig proces is, maar eerder een complex, interactief gebeuren. De angst
voor negatieve reacties en de verantwoordelijkheid die slachtoffers ervaren,
dragen bij aan de stilte rondom seksueel misbruik. Door kinderen te
informeren en steunend gedrag van volwassenen te bevorderen, kan de kans
op onthulling vergroot worden.
Wat zijn klinische implicaties van deze resultaten?
Interventies en preventieprogramma’s moeten zich richten op het verminderen
van schuldgevoelens en zelfverwijt bij kinderen en adolescenten. Training
voor familieleden, leerkrachten en gezondheidsprofessionals kan hen helpen
om signalen van misbruik te herkennen en op een ondersteunende manier
door te vragen. Door het aanmoedigen van een positieve respons, kunnen de
barrières van schaamte en schuld verminderen, wat essentieel is voor de
tijdige onthulling en bescherming van slachtoffers.
Disclosure of Sexual Child Abuse: What Does the
Research Tell Us About the Ways That Children Tell?
✒️ Kamala London, Maggie Bruck, Stephen J. Ceci & Daniel W. Shuman (2005)
Inleiding
Wat houdt het sexual abuse accommodation syndrome (CSAAS) in?
Het sexual abuse accommodation syndrome (CSAAS), ontwikkeld door
Roland Summit in 1983, beschrijft de psychologische reacties van kinderen die
seksueel misbruikt zijn, vooral in intrafamiliaire situaties. Het model omvat vijf
componenten:
1. Secrecy: Kinderen houden het misbruik vaak geheim (fase van stilte)
2. Helplessness: Kinderen voelen zich machteloos om de situatie te
veranderen.
3. Entrapment and accommodation: Kinderen passen zich aan de situatie
aan en proberen te overleven door het misbruik te accepteren.
Literatuur 1 4
