Opdrachten college 6
Naam: Melanie Hoeven
Studentnummer: 2575528
Vraag 1:
Wat blijkt uit deze studie over de relatie tussen psychotische stoornissen en
vermogensdelicten en over de relatie tussen psychotische stoornissen en geweldsdelicten?
Zijn deze relaties even sterk?
Deze studie laat zien dat een aantal specifieke psychotische stoornissen samenhangen met
een verhoogd risico op crimineel en agressief gedrag.
Wanneer we kijken naar de relatie tussen psychotische stoornissen en
vermogensdelicten zien we het volgende. Schizofrenie en stemmingsstoornissen met
psychotische kenmerken hebben een verhoogd risico op het plegen van geweldsdelicten. Dit
terwijl het risico van deze groepen voor andere delicten vrij laag is. Het risico op
geweldsmisdrijven is het hoogst wanneer mannen met schizofrenie ook te maken hebben
met middelenmisbruik. Ook organische psychische stoornissen paranoïde en andere
psychoses zien we vooral terug bij personen die een geweldsmisdrijf plegen.
Voor wat betreft vermogenscriminaliteit bestaat er een ander beeld. Organische
psychische stoornissen zorgen voor het grootste risico op vermogensdelicten. Deze stoornis
wordt gevolg door paranoïde en andere psychoses. Tot slot zien we ook bij
vermogenscriminaliteit dat schizofrenie een rol speelt.
Uit het onderzoek blijkt dat er meer psychotische stoornissen zijn die een risicofactor
vormen voor geweldsdelicten dan voor vermogensdelicten. We zien daarbij voor allebei de
delicten schizofrenie als een risicofactor, dit geldt echter in sterkere mate voor personen die
geweldsdelicten plegen dan voor mensen die vermogensdelicten plegen. Het omgekeerde
geldt voor organische psychische stoornissen, dit vormt vaker een risicofactor voor het
plegen van vermogensdelicten dan voor geweldsdelicten.
Vraag 2:
In dit artikel blijkt dat het lastig is om een oorzakelijke relatie vast te stellen tussen een
risicofactor en de kans op geweld bij psychotische patiënten. Beschrijf minstens drie
redenen hiervoor en leg kort uit wat het probleem is.
Het eerste probleem betreft studie design. Omdat het onmogelijk of onethisch is om
proefpersonen bloot te stellen aan relevante risicofactoren (bijvoorbeeld woonwijk,
psychotische symptomen, middelengebruik), is onderzoek naar psychose en geweld
noodzakelijkerwijs observerend van aard. Het nadeel van dergelijk onderzoek is dat het
gevoeliger is voor biases, dan bijvoorbeeld experimenteel onderzoek. Een ander voordeel
van experimenteel onderzoek is dat er geen relevante en significante verschillen zijn tussen
de twee onderzoeksgroepen. Bij observationeel onderzoek is dit mogelijk wel het geval.
Een tweede probleem betreft de definitie en het meten van geweld. De definities van
geweld lopen zeer uiteen. Sommige studies rekenen hieronder alleen fysiek geweld, terwijl
andere studies ook kijken naar verbaal geweld. Voor het meten van geweld geldt dat de
meest voorkomende gegevensbronnen zijn: strafregisters, case-notes en zelfrapportage.
Omdat de informatie vaak onvolledig en selectief is moet de methode in combinatie worden
gebruikt.
Tot slot is ook de definitie en meting van psychose problematisch. Psychose is zeer
verschillend gedefinieerd in verschillende studies. Het maakt soms deel uit van de brede
Naam: Melanie Hoeven
Studentnummer: 2575528
Vraag 1:
Wat blijkt uit deze studie over de relatie tussen psychotische stoornissen en
vermogensdelicten en over de relatie tussen psychotische stoornissen en geweldsdelicten?
Zijn deze relaties even sterk?
Deze studie laat zien dat een aantal specifieke psychotische stoornissen samenhangen met
een verhoogd risico op crimineel en agressief gedrag.
Wanneer we kijken naar de relatie tussen psychotische stoornissen en
vermogensdelicten zien we het volgende. Schizofrenie en stemmingsstoornissen met
psychotische kenmerken hebben een verhoogd risico op het plegen van geweldsdelicten. Dit
terwijl het risico van deze groepen voor andere delicten vrij laag is. Het risico op
geweldsmisdrijven is het hoogst wanneer mannen met schizofrenie ook te maken hebben
met middelenmisbruik. Ook organische psychische stoornissen paranoïde en andere
psychoses zien we vooral terug bij personen die een geweldsmisdrijf plegen.
Voor wat betreft vermogenscriminaliteit bestaat er een ander beeld. Organische
psychische stoornissen zorgen voor het grootste risico op vermogensdelicten. Deze stoornis
wordt gevolg door paranoïde en andere psychoses. Tot slot zien we ook bij
vermogenscriminaliteit dat schizofrenie een rol speelt.
Uit het onderzoek blijkt dat er meer psychotische stoornissen zijn die een risicofactor
vormen voor geweldsdelicten dan voor vermogensdelicten. We zien daarbij voor allebei de
delicten schizofrenie als een risicofactor, dit geldt echter in sterkere mate voor personen die
geweldsdelicten plegen dan voor mensen die vermogensdelicten plegen. Het omgekeerde
geldt voor organische psychische stoornissen, dit vormt vaker een risicofactor voor het
plegen van vermogensdelicten dan voor geweldsdelicten.
Vraag 2:
In dit artikel blijkt dat het lastig is om een oorzakelijke relatie vast te stellen tussen een
risicofactor en de kans op geweld bij psychotische patiënten. Beschrijf minstens drie
redenen hiervoor en leg kort uit wat het probleem is.
Het eerste probleem betreft studie design. Omdat het onmogelijk of onethisch is om
proefpersonen bloot te stellen aan relevante risicofactoren (bijvoorbeeld woonwijk,
psychotische symptomen, middelengebruik), is onderzoek naar psychose en geweld
noodzakelijkerwijs observerend van aard. Het nadeel van dergelijk onderzoek is dat het
gevoeliger is voor biases, dan bijvoorbeeld experimenteel onderzoek. Een ander voordeel
van experimenteel onderzoek is dat er geen relevante en significante verschillen zijn tussen
de twee onderzoeksgroepen. Bij observationeel onderzoek is dit mogelijk wel het geval.
Een tweede probleem betreft de definitie en het meten van geweld. De definities van
geweld lopen zeer uiteen. Sommige studies rekenen hieronder alleen fysiek geweld, terwijl
andere studies ook kijken naar verbaal geweld. Voor het meten van geweld geldt dat de
meest voorkomende gegevensbronnen zijn: strafregisters, case-notes en zelfrapportage.
Omdat de informatie vaak onvolledig en selectief is moet de methode in combinatie worden
gebruikt.
Tot slot is ook de definitie en meting van psychose problematisch. Psychose is zeer
verschillend gedefinieerd in verschillende studies. Het maakt soms deel uit van de brede
