Opdrachten college 10
Naam: Melanie Hoeven
Studentnummer: 2575528
Vraag 1:
Welke criminologische theorie(ën) is/zijn naar jouw idee geschikt om het overgaan tot
terroristische misdrijven te verklaren, en waarom?
Een criminologische theorie die voor vrijwel elk misdrijf een verklaring biedt, en dus ook
voor terroristische misdrijven is de rationele keuze theorie. Deze theorie veronderstelt dat
mensen een kostenbatenafweging maken. Wanneer de baten hoger zijn dan de kosten
zullen mensen overgaan tot het plegen van criminaliteit. Onder kosten kan worden verstaan,
de hoogte van de straf en pakkans. Deze theorie is bij uitstek geschikt om een verklaring te
bieden voor terroristische misdrijven omdat deze vaak goed gepland zijn, je kunt er dus met
vrij veel zekerheid van uitgaan dat de daders een kostenbatenafweging maken alvorens het
delict te plegen.
Een tweede theorie die een verklaring biedt om het overgaan tot terroristische
misdrijven te verklaren is de theorie van sociale banden en informele sociale controle. Deze
theorie veronderstelt dat mensen geen criminaliteit plegen als zij sterke banden hebben met
de conventionele maatschappij. Dit staat ook wel bekend als een “stake in conformity” en
veronderstelt dat als mensen sterke sociale banden, zij meer te verliezen hebben als ze
gepakt worden. Voor personen die terroristische misdrijven plegen geldt dat zij vaak sterke
banden hebben binnen de extremistische groepering. Zij hebben familieleden, vrienden en
kennissen binnen deze groepen. Als gevolg hiervan hebben zij geen sterke banden met de
conventionele samenleving en is het plegen van criminaliteit voor hun minder risicovol.
Tot slot de strain theorie. Personen die terroristische misdrijven plegen ervaren vaak
een zekere vorm van anomie, dat is een culturele conditie van frustratie als gevolg van het
conflict tussen de doelen die een persoon beoogd te bereiken en de middelen die hij
daarvoor heeft. Er worden vijf reacties op deze anomie onderscheiden. Plegers van
terroristische misdrijven vallen onder de laatste, en heftigste groep namelijk rebellen. Deze
groep wijzen zowel de culturele doelen, als de manier waarop ze te bereiken af. In plaats
hiervan zoeken zij nieuwe doelen.
Vraag 2:
In hoeverre komt de levensloop van extremisten overeen met de levensloop van plegers
van 'reguliere' criminaliteit?
Wanneer we kijken naar de risicofactoren in de kindertijd die voor extremisten een rol
spelen komt het volgende beeld naar voren. Van de vierenveertig personen die deelnamen
aan het onderzoek rapporteerde zevenendertig dat ze ten minste een van ongunstige
omgevingsomstandigheid hebben meegemaakt. Het gaat dan om omstandigheden als fysiek
misbruik gedurende de kindertijd, seksueel misbruik, emotionele en/of fysieke
verwaarlozing, een ouder die gedetineerd was en tot slot getuige van ernstig (huiselijk)
geweld. Voor negentien proefpersonen geldt zelfs dat ze met drie of meer van deze
omstandigheden te maken hebben gehad.
Hiernaast werden ook twee andere belangrijke risicofactoren vastgesteld. Zo gaven
zesentwintig van de proefpersonen aan dat ze zijn opgegroeid in een huishouden waar
sprake was van middelmisbruik. Tweeëndertig proefpersonen meldde dat zij zijn opgegroeid
Naam: Melanie Hoeven
Studentnummer: 2575528
Vraag 1:
Welke criminologische theorie(ën) is/zijn naar jouw idee geschikt om het overgaan tot
terroristische misdrijven te verklaren, en waarom?
Een criminologische theorie die voor vrijwel elk misdrijf een verklaring biedt, en dus ook
voor terroristische misdrijven is de rationele keuze theorie. Deze theorie veronderstelt dat
mensen een kostenbatenafweging maken. Wanneer de baten hoger zijn dan de kosten
zullen mensen overgaan tot het plegen van criminaliteit. Onder kosten kan worden verstaan,
de hoogte van de straf en pakkans. Deze theorie is bij uitstek geschikt om een verklaring te
bieden voor terroristische misdrijven omdat deze vaak goed gepland zijn, je kunt er dus met
vrij veel zekerheid van uitgaan dat de daders een kostenbatenafweging maken alvorens het
delict te plegen.
Een tweede theorie die een verklaring biedt om het overgaan tot terroristische
misdrijven te verklaren is de theorie van sociale banden en informele sociale controle. Deze
theorie veronderstelt dat mensen geen criminaliteit plegen als zij sterke banden hebben met
de conventionele maatschappij. Dit staat ook wel bekend als een “stake in conformity” en
veronderstelt dat als mensen sterke sociale banden, zij meer te verliezen hebben als ze
gepakt worden. Voor personen die terroristische misdrijven plegen geldt dat zij vaak sterke
banden hebben binnen de extremistische groepering. Zij hebben familieleden, vrienden en
kennissen binnen deze groepen. Als gevolg hiervan hebben zij geen sterke banden met de
conventionele samenleving en is het plegen van criminaliteit voor hun minder risicovol.
Tot slot de strain theorie. Personen die terroristische misdrijven plegen ervaren vaak
een zekere vorm van anomie, dat is een culturele conditie van frustratie als gevolg van het
conflict tussen de doelen die een persoon beoogd te bereiken en de middelen die hij
daarvoor heeft. Er worden vijf reacties op deze anomie onderscheiden. Plegers van
terroristische misdrijven vallen onder de laatste, en heftigste groep namelijk rebellen. Deze
groep wijzen zowel de culturele doelen, als de manier waarop ze te bereiken af. In plaats
hiervan zoeken zij nieuwe doelen.
Vraag 2:
In hoeverre komt de levensloop van extremisten overeen met de levensloop van plegers
van 'reguliere' criminaliteit?
Wanneer we kijken naar de risicofactoren in de kindertijd die voor extremisten een rol
spelen komt het volgende beeld naar voren. Van de vierenveertig personen die deelnamen
aan het onderzoek rapporteerde zevenendertig dat ze ten minste een van ongunstige
omgevingsomstandigheid hebben meegemaakt. Het gaat dan om omstandigheden als fysiek
misbruik gedurende de kindertijd, seksueel misbruik, emotionele en/of fysieke
verwaarlozing, een ouder die gedetineerd was en tot slot getuige van ernstig (huiselijk)
geweld. Voor negentien proefpersonen geldt zelfs dat ze met drie of meer van deze
omstandigheden te maken hebben gehad.
Hiernaast werden ook twee andere belangrijke risicofactoren vastgesteld. Zo gaven
zesentwintig van de proefpersonen aan dat ze zijn opgegroeid in een huishouden waar
sprake was van middelmisbruik. Tweeëndertig proefpersonen meldde dat zij zijn opgegroeid
