Emoties
Maaike Beckers
1 Inhoud
Inleiding
2 HC1, casus huilen
Literatuur: Vingerhoets, A.J.J.M., & Bylsma, L.M. (2016). The riddle of human emotional
crying: a challenge for emotion researchers. Emotion Review, 8, 207-2017. DOI:
10.1177/1754073915586226 (via Google Scholar)
2.1 Artikel
Emotioneel huilen is het hebben van tranen zonder dat je ogen geïrriteerd worden. Huilen
doen mensen als reactie en vaak op emotionele gebeurtenissen. De mens is ook het
enige ´dier´ dat huilt met tranen, honden huilen bijvoorbeeld door te piepen. Huilen laat
zien wat belangrijk is voor iemand en het leert ons meer over de human nature.
Hoe ouder je wordt, hoe minder je huilt. Dit komt omdat baby´s enorm kwetsbaar zijn
en maar 2 capaciteiten hebben; schattig zijn, glimlachen en huilen. Huilen is een
hechtingsgedrag dat ervoor zorgt dat een baby hulp ontvangt en zodat je weet dat de
baby iets nodig heeft. Wanneer een kind zijn theory of mind ontwikkelt dan kunnen ze
gaan huilen omdat ze beseffen of begrijpen dat ze iets fout hebben gedaan bij een ander,
of ze voelen dat de ander pijn ervaart. Tot de adolescentie is vooral de fysieke pijn een
belangrijke trigger om te beginnen huilen. Bij volwassen mensen is dit veel minder, toch
blijven verlies en machteloosheid een belangrijke reden om te huilen. Volwassen mensen
huilen uiteindelijk het meest om positieve situaties die het leven een diepe betekenis
geven. Wanneer je een volwassene vraagt wanneer zij huilen dan noemen zij vaak het
verlies, break up, film en fysieke pijn. Wanneer men vraagt naar de meest recente
situatie waarin ze hebben gehuild dan komen andere situaties naar boven namelijk;
films, conflicten, kritiek, kleine mislukkingen en afwijzing.
Vaak wordt machteloosheid en hulpeloosheid geassocieerd met huilen of een combinatie
hiervan met verdriet, boosheid, angst of teleurstelling. Je hebt dus verschillende
momenten en triggers om te kunnen huilen, zo heb je ook verschillende soorten tranen.
Basale tranen zijn alleen om je oog te beschermen. Irritatietranen zijn er wanneer
bijvoorbeeld een stofje in je oog komt of wanneer je een ui snijdt. Als derde heb je
emotionele tranen die komen door emoties. Hieronder heb je fysieke pijn tranen,
,tranen die gerelateerd zijn aan hechting, empathische pijn tranen, sociale pijn tranen en
moreel-gebaseerde tranen. Het verschil kan je ook anatomisch zien, zo vormen de
klieren onder je ooglid de basale tranen en de andere worden gevormd door de klieren
boven het oog.
Wanneer je huilt kan je dat duidelijk zien aan je gezicht. Zo trekken verschillende
gezichtsspieren samen zoals je lip, voorhoofdspier en de spieren rondom je ogen. Ook
krijg je het erg warm.
2.1.1 Verschillen
Het niveau van je socio-emotionele ontwikkeling heeft invloed op je huilgedrag net als
het geslacht. Vrouwen huilen bijvoorbeeld wel 2 tot 4 keer vaker dan mannen. Mannen
huilen ook vaker om positieve redenen dan vrouwen. Ook wordt de frequentie van huilen
niet alleen veroorzaakt door sekse en leeftijd maar zeker ook door persoonlijkheid,
hechting, mentale gezondheid, cultuur etc. Hoge empathische mensen die een hoog
neuroticisme hebben huilen over het algemeen meer dan andere terwijl dismissive
hechting juist zorgt voor minder huilen.
Verschillen in huilen ontstaan ook door de mate waarin je in situaties komt waarin je kan
huilen. Zo kijken vrouwen vaker sentimentele films en werken ze vaker in de zorg of
sociale omgevingen. Mannen doen dit minder vaak waardoor ze dus ook niet snel in
aanmerking komen met deze ´huil-situaties´. Vrouwen beoordelen situaties ook sneller
als hulpeloosheid waardoor ze emotioneel worden en beginnen met huilen. Vrouwen
huilen ook meer dan mannen door fysieke factoren en hormonen. Dit zorgt er dus al voor
dat vrouwen meer huilen dan mannen. Mannen hebben namelijk ook een hogere
huildrempel en hebben een betere capaciteit om controle te hebben.
2.1.2 Functies
De functie van huilen met tranen kan je onderzoeken door te kijken naar de effecten op
de huiler of naar de effecten van degene die de huiler ziet. Om huilen te snappen kan je
best kijken naar de verschillende componenten van huilen zoals onder andere
vocalisaties, tranen, snikken en de veranderingen in gezichtsspieren. Elke component
heeft namelijk zijn eigen functie.
Wanneer je kijkt naar de intraindividuele effecten, de effecten op de huiler, kan je
huilen zien als opluchting, vrijlating van energie of het verlichten van spanning. In dat
opzicht kan je huilen zien als een positieve functie. Wanneer je de spanning niet los kan
laten dan gaat die spanning in lichaamsprocessen zitten en ontstaat er een
psychosomatische disfunctie. Dit is dus ook de reden dat veel psychologen aangeven dat
,huilen een positieve invloed heeft. Psychologen proberen hun patiënten zoveel mogelijk
aan te sporen om te huilen tijdens therapiesessies, natuurlijk afhankelijk van de
persoonlijkheid, psychologische staat en karakteristieken van de gebeurtenis. Het huilen
zelf zorgt namelijk niet voor een verbeterde stemming maar juist de verhoogde activatie
van het parasympathisch zenuwstelsel (ontspanning, afgifte oxytocine).
De interindividuele effecten van huilen zijn de invloeden die mensen gebruiken op
anderen. Ovid die heeft hier onderzoek naar gedaan en hij dacht dat mannen hun tranen
moesten laten zien om vrouwen te kunnen overtuigen van hun liefde. Zo lees je vaak ook
dat mensen tranen gebruiken om te bedelen of te stelen. Mensen gebruiken in
verschillende situaties hun tranen om hun zin te krijgen, zo huilen kinderen om
aandacht, volwassenen om sociale verbinding te vergemakkelijken en om wederzijdse
verbondenheid te stimuleren. Huilen heeft dus vooral als doel om aandacht en steun te
verkrijgen van hechtingsfiguren.
Huilen bij mannen wordt vaak wel als teken van zwakte gezien terwijl er bij een vrouw
juist positief op wordt gereageerd met sympathie, acceptatie en bereidheid om te helpen.
Ook de manier waarop iemand huilt beïnvloed wat andere ervan vinden. Wanneer
mannen alleen vochtige ogen hebben dan zien andere dit meer als teken van
gevoeligheid. Vreemden die huilen worden door beide geslachten geholpen m.b.v. begrip
en verzachtende woorden. Fysieke geruststelling komt in dit geval nauwelijks voor, wel
meer bij vrouwen dan bij mannen. Binnen verplegend personeel worden mensen
hetzelfde behandeld ongeacht of zij huilen of niet, dit werd van tevoren echter niet
verwacht.
Narcisten en psychopaten gebruiken huilen als manipulatieve techniek om iets te kunnen
bereiken. Ze weten dat huilen vaak een positieve reactie uitlokt bij de observeerders. Op
deze manier worden ze gezien als vriendelijk en emotioneel instabiel. Mannen negeren
dit vaker en voelen zich eerder geïrriteerd terwijl vrouwen direct met meer begrip
reageren. Hoe recenter de onderzoeken hiernaar hoe minder groot de genderverschillen
blijken te zijn.
2.1.3 Conclusie
De aspecten die van invloed zijn:
● Situatie en reden
● Karakter van de huiler (leeftijd, geslacht, persoonlijkheid, status en rol)
● Karakter van de observator (leeftijd, geslacht, persoonlijkheid, status en rol)
● Karakter van de relatie tussen de huiler en de observator (vriendschap, werk,
zorg...)
, ● Karakter van het huilen (protest, verdriet)
Huilen met tranen is dus uniek voor mensen en het is vaak een emotionele expressie.
Huilen blijft je hele leven aanwezig maar gaat wel verschillende ontwikkelingen door. Het
enige wat verandert is de reden waarom men huilt. Huilen kan ervoor zorgen dat je meer
sociale binding, empathie en sympathie ervaart. Wanneer we meer kennis zouden krijgen
over de rol en functie van tranen dan zou ons dat helpen om beter te begrijpen waarom
mensen nu eigenlijk huilen. Verder is er ook erg weinig onderzoek gedaan naar de
hersenstructuren die betrokken zijn bij het huilen.
Het twee fasenmodel van Vingerhoets over huilen:
Dit geeft weer dat emoties zijn ontwikkeld vanuit een adaptieve functie. Veel adaptaties
zijn tegenwoordig niet meer van toepassing maar er zijn nog wel componenten van deze
emoties overgebleven. Zo kan iemand nog steeds zijn tanden laten zien bij uiting van
woede.
Binnen de studie van emoties zijn er 5 belangrijke emotietheorieën:
- Charles darwin > emoties zijn universeel en hebben adaptieve waarden
-William James > emoties zijn de waarnemingen van lichamelijke reacties
!- Magda Arnold > emoties zijn gebaseerd op waarnemingen
- James Averill > emoties zijn sociale constructen en hebben daarom ook
sociale doeleinden
- Ledoux / Damasio > hersen en emoties > de link tussen emotie en cognitie
Vingerhoets(2013) maakt onderscheid in verschillende soorten emotionele tranen:
Maaike Beckers
1 Inhoud
Inleiding
2 HC1, casus huilen
Literatuur: Vingerhoets, A.J.J.M., & Bylsma, L.M. (2016). The riddle of human emotional
crying: a challenge for emotion researchers. Emotion Review, 8, 207-2017. DOI:
10.1177/1754073915586226 (via Google Scholar)
2.1 Artikel
Emotioneel huilen is het hebben van tranen zonder dat je ogen geïrriteerd worden. Huilen
doen mensen als reactie en vaak op emotionele gebeurtenissen. De mens is ook het
enige ´dier´ dat huilt met tranen, honden huilen bijvoorbeeld door te piepen. Huilen laat
zien wat belangrijk is voor iemand en het leert ons meer over de human nature.
Hoe ouder je wordt, hoe minder je huilt. Dit komt omdat baby´s enorm kwetsbaar zijn
en maar 2 capaciteiten hebben; schattig zijn, glimlachen en huilen. Huilen is een
hechtingsgedrag dat ervoor zorgt dat een baby hulp ontvangt en zodat je weet dat de
baby iets nodig heeft. Wanneer een kind zijn theory of mind ontwikkelt dan kunnen ze
gaan huilen omdat ze beseffen of begrijpen dat ze iets fout hebben gedaan bij een ander,
of ze voelen dat de ander pijn ervaart. Tot de adolescentie is vooral de fysieke pijn een
belangrijke trigger om te beginnen huilen. Bij volwassen mensen is dit veel minder, toch
blijven verlies en machteloosheid een belangrijke reden om te huilen. Volwassen mensen
huilen uiteindelijk het meest om positieve situaties die het leven een diepe betekenis
geven. Wanneer je een volwassene vraagt wanneer zij huilen dan noemen zij vaak het
verlies, break up, film en fysieke pijn. Wanneer men vraagt naar de meest recente
situatie waarin ze hebben gehuild dan komen andere situaties naar boven namelijk;
films, conflicten, kritiek, kleine mislukkingen en afwijzing.
Vaak wordt machteloosheid en hulpeloosheid geassocieerd met huilen of een combinatie
hiervan met verdriet, boosheid, angst of teleurstelling. Je hebt dus verschillende
momenten en triggers om te kunnen huilen, zo heb je ook verschillende soorten tranen.
Basale tranen zijn alleen om je oog te beschermen. Irritatietranen zijn er wanneer
bijvoorbeeld een stofje in je oog komt of wanneer je een ui snijdt. Als derde heb je
emotionele tranen die komen door emoties. Hieronder heb je fysieke pijn tranen,
,tranen die gerelateerd zijn aan hechting, empathische pijn tranen, sociale pijn tranen en
moreel-gebaseerde tranen. Het verschil kan je ook anatomisch zien, zo vormen de
klieren onder je ooglid de basale tranen en de andere worden gevormd door de klieren
boven het oog.
Wanneer je huilt kan je dat duidelijk zien aan je gezicht. Zo trekken verschillende
gezichtsspieren samen zoals je lip, voorhoofdspier en de spieren rondom je ogen. Ook
krijg je het erg warm.
2.1.1 Verschillen
Het niveau van je socio-emotionele ontwikkeling heeft invloed op je huilgedrag net als
het geslacht. Vrouwen huilen bijvoorbeeld wel 2 tot 4 keer vaker dan mannen. Mannen
huilen ook vaker om positieve redenen dan vrouwen. Ook wordt de frequentie van huilen
niet alleen veroorzaakt door sekse en leeftijd maar zeker ook door persoonlijkheid,
hechting, mentale gezondheid, cultuur etc. Hoge empathische mensen die een hoog
neuroticisme hebben huilen over het algemeen meer dan andere terwijl dismissive
hechting juist zorgt voor minder huilen.
Verschillen in huilen ontstaan ook door de mate waarin je in situaties komt waarin je kan
huilen. Zo kijken vrouwen vaker sentimentele films en werken ze vaker in de zorg of
sociale omgevingen. Mannen doen dit minder vaak waardoor ze dus ook niet snel in
aanmerking komen met deze ´huil-situaties´. Vrouwen beoordelen situaties ook sneller
als hulpeloosheid waardoor ze emotioneel worden en beginnen met huilen. Vrouwen
huilen ook meer dan mannen door fysieke factoren en hormonen. Dit zorgt er dus al voor
dat vrouwen meer huilen dan mannen. Mannen hebben namelijk ook een hogere
huildrempel en hebben een betere capaciteit om controle te hebben.
2.1.2 Functies
De functie van huilen met tranen kan je onderzoeken door te kijken naar de effecten op
de huiler of naar de effecten van degene die de huiler ziet. Om huilen te snappen kan je
best kijken naar de verschillende componenten van huilen zoals onder andere
vocalisaties, tranen, snikken en de veranderingen in gezichtsspieren. Elke component
heeft namelijk zijn eigen functie.
Wanneer je kijkt naar de intraindividuele effecten, de effecten op de huiler, kan je
huilen zien als opluchting, vrijlating van energie of het verlichten van spanning. In dat
opzicht kan je huilen zien als een positieve functie. Wanneer je de spanning niet los kan
laten dan gaat die spanning in lichaamsprocessen zitten en ontstaat er een
psychosomatische disfunctie. Dit is dus ook de reden dat veel psychologen aangeven dat
,huilen een positieve invloed heeft. Psychologen proberen hun patiënten zoveel mogelijk
aan te sporen om te huilen tijdens therapiesessies, natuurlijk afhankelijk van de
persoonlijkheid, psychologische staat en karakteristieken van de gebeurtenis. Het huilen
zelf zorgt namelijk niet voor een verbeterde stemming maar juist de verhoogde activatie
van het parasympathisch zenuwstelsel (ontspanning, afgifte oxytocine).
De interindividuele effecten van huilen zijn de invloeden die mensen gebruiken op
anderen. Ovid die heeft hier onderzoek naar gedaan en hij dacht dat mannen hun tranen
moesten laten zien om vrouwen te kunnen overtuigen van hun liefde. Zo lees je vaak ook
dat mensen tranen gebruiken om te bedelen of te stelen. Mensen gebruiken in
verschillende situaties hun tranen om hun zin te krijgen, zo huilen kinderen om
aandacht, volwassenen om sociale verbinding te vergemakkelijken en om wederzijdse
verbondenheid te stimuleren. Huilen heeft dus vooral als doel om aandacht en steun te
verkrijgen van hechtingsfiguren.
Huilen bij mannen wordt vaak wel als teken van zwakte gezien terwijl er bij een vrouw
juist positief op wordt gereageerd met sympathie, acceptatie en bereidheid om te helpen.
Ook de manier waarop iemand huilt beïnvloed wat andere ervan vinden. Wanneer
mannen alleen vochtige ogen hebben dan zien andere dit meer als teken van
gevoeligheid. Vreemden die huilen worden door beide geslachten geholpen m.b.v. begrip
en verzachtende woorden. Fysieke geruststelling komt in dit geval nauwelijks voor, wel
meer bij vrouwen dan bij mannen. Binnen verplegend personeel worden mensen
hetzelfde behandeld ongeacht of zij huilen of niet, dit werd van tevoren echter niet
verwacht.
Narcisten en psychopaten gebruiken huilen als manipulatieve techniek om iets te kunnen
bereiken. Ze weten dat huilen vaak een positieve reactie uitlokt bij de observeerders. Op
deze manier worden ze gezien als vriendelijk en emotioneel instabiel. Mannen negeren
dit vaker en voelen zich eerder geïrriteerd terwijl vrouwen direct met meer begrip
reageren. Hoe recenter de onderzoeken hiernaar hoe minder groot de genderverschillen
blijken te zijn.
2.1.3 Conclusie
De aspecten die van invloed zijn:
● Situatie en reden
● Karakter van de huiler (leeftijd, geslacht, persoonlijkheid, status en rol)
● Karakter van de observator (leeftijd, geslacht, persoonlijkheid, status en rol)
● Karakter van de relatie tussen de huiler en de observator (vriendschap, werk,
zorg...)
, ● Karakter van het huilen (protest, verdriet)
Huilen met tranen is dus uniek voor mensen en het is vaak een emotionele expressie.
Huilen blijft je hele leven aanwezig maar gaat wel verschillende ontwikkelingen door. Het
enige wat verandert is de reden waarom men huilt. Huilen kan ervoor zorgen dat je meer
sociale binding, empathie en sympathie ervaart. Wanneer we meer kennis zouden krijgen
over de rol en functie van tranen dan zou ons dat helpen om beter te begrijpen waarom
mensen nu eigenlijk huilen. Verder is er ook erg weinig onderzoek gedaan naar de
hersenstructuren die betrokken zijn bij het huilen.
Het twee fasenmodel van Vingerhoets over huilen:
Dit geeft weer dat emoties zijn ontwikkeld vanuit een adaptieve functie. Veel adaptaties
zijn tegenwoordig niet meer van toepassing maar er zijn nog wel componenten van deze
emoties overgebleven. Zo kan iemand nog steeds zijn tanden laten zien bij uiting van
woede.
Binnen de studie van emoties zijn er 5 belangrijke emotietheorieën:
- Charles darwin > emoties zijn universeel en hebben adaptieve waarden
-William James > emoties zijn de waarnemingen van lichamelijke reacties
!- Magda Arnold > emoties zijn gebaseerd op waarnemingen
- James Averill > emoties zijn sociale constructen en hebben daarom ook
sociale doeleinden
- Ledoux / Damasio > hersen en emoties > de link tussen emotie en cognitie
Vingerhoets(2013) maakt onderscheid in verschillende soorten emotionele tranen:
