Samenvatting jurisprudentie formeel strafrecht

Jurisprudentie Formeel Strafrecht:
 Kruslin & Huvig
 Stille sms
 Buzadji t. Moldavië
 Salduz vs. Turkije
 Ibrahim t. VK
 Schatschaswili tegen Duitsland
 Ondervragingsrecht I-447
 Ondervragingsrecht I-440
 Keskin t. Nederland
 Post-Keskin
 S.N.
 Kernrol
 Bevestigen of vernietigen vonnis in eerste aanleg
 Wijziging tenlastelegging
 Overzicht getuigen
 Onderzoek smartphone
 Overzichtsarrest aanwezigheidsrecht
 De auditu
 Selectie en waardering
 Bewijsminimum zedenzaken
 ACAB
 Zwolsman
 fvoerpijp
 Beoordelingskader vormverzuimen
 Reikwijdte motivering/hennepkwekerij
 Weerleggen alternatief scenario/Venrayse tegen Duitsland

Opsporing en voorarrest
Kruslin & Huvig
 Over: Inbreuk/schending recht op privacy (art. 8 EVRM)
Rechtsregel: In dit arrest wordt het stappenplan van art. 8 EVRM toegepast. Om vast te stellen of
sprake is van een schending van art. 8 EVRM (recht op privacy):
1. Is de schending bij wet voorzien?  Oftewel: is er een basis in de nationale wet en voldoet de
wet aan de volgende kwaliteitseisen:
a. De wet moet toegankelijk zijn (accessible)
b. De wet moet voorzienbaar zijn (foreseeable)  de wet moet voldoende duidelijk zijn,
zodat de burger uit de wet kan afleiden in welke omstandigheden en onder welke
voorwaarden de overheid inbreuk mag maken op het recht op privacy.
2. De schending moet een legitiem doel beogen en noodzakelijk zijn in een democratische
samenleving.

Stille sms
 Over: Inbreuk/schending recht op privacy
Rechtsregel: In geval van beperkte inbreuken, waarbij de inzet van het opsporingsmiddel niet zeer
risicovol is geweest voor de integriteit en beheersbaarheid van de opsporing, mag je als
opsporingsambtenaren terug vallen op de algemene bepalingen (de algemene taakstelling van
opsporingsambtenaren). In geval van een meer dan beperkte inbreuk is er een concretere wettelijke
grondslag nodig om op die manier op te sporen.
Meer dan beperkte inbreuk = wanneer ongeveer een concreet beeld van het persoonlijke leven wordt
gezien. Dit is te bepalen a.d.h.v. de hoeveelheid onderzocht materiaal, gerichtheid van het onderzoek,
aard van de info, duur, plaats, intensiteit en het gebruik van technische hulpmiddelen.

Buzadji t. Moldavië
 Over: Voorlopige hechtenis
Rechtsregel: Naast een redelijke verdenking moeten er na enige tijd ook ‘voldoende’ en ‘relevante’
redenen zijn om iemand vast te houden (art. 5 lid 3 EVRM)

Legitieme gronden die als ‘voldoende’ en ‘relevante’ redenen (naast het bestaan van een redelijk
vermoeden) zijn aangemerkt (o.a.):

1

, - Vluchtgevaar
- Recidivegevaar
- Collusiegevaar
- De noodzaak om de verdachte te beschermen, etc.

Wat is na enige tijd?  staat gelijk aan het criterium ‘promptly’, dat ingevolge art. 5 lid 3 EVRM geldt
voor de tijd waarbinnen een aangehouden verdachte voor een rechter ( of andere bevoegde
magistraat) moet worden voorgeleid om de rechtmatigheid van de vrijheidsbeneming te toetsen.
 Promptly = maximaal 4 dagen (in bijzondere omstandigheden zelfs korter).

EVRM
Salduz vs. Turkije
 Over: Recht op een eerlijk proces (art. 6 EVRM) (rechtsbijstand rondom de arrestatie en het verblijf
in een politiecel)
Rechtsregel: De verdachte heeft reeds tijdens het politieverhoor recht op enige vorm van
rechtsbijstand. Als deze rechtsbijstand ontbreekt en de verdachte verklaringen heeft afgelegd, die later
door hem zijn betwist, mogen deze verklaringen niet tegen hem gebruikt worden. Wanneer toch
gebruik wordt gemaakt van deze verklaringen, is er geen sprake van een eerlijke behandeling ex. art.
6 EVRM.

Ibrahim t. VK
 Over: Recht op een eerlijk proces (art. 6 EVRM)
Rechtsregel: Aan de hand van de concrete omstandigheden van het geval moet bekeken worden of
het proces tegen de verdachte in zijn geheel eerlijk is geweest. Art. 6 EVRM bestaat uit een hele hoop
deelrechten. Al die deelrechten moeten waarborgen dat het proces in zijn geheel (proceedings as a
whole) eerlijk is geweest. Een inbreuk op een van die deelrechten zorgt niet direct voor een schending
van art. 6 EVRM. De fouten en vormverzuimen kunnen worden gecompenseerd. Hierdoor kunnen we
in geheel spreken van een eerlijk proces.

De ‘procedure a whole’ = de procedure vanaf het moment dat je als het ware in staat van
beschuldiging wordt gesteld. Oftewel vanaf het moment dat er sprake is van criminal charge. Vanaf
dat moment krijg je als verdachte ook allerlei rechten toegeworpen.

Ondervragingsrecht
Schatschaswili tegen Duitsland
 Over: Horen van getuigen
Rechtsregel: Al het bewijs tegen een verdachte moet in zijn bijzijn tijdens een publieke hoorzititting
naar voren worden gebracht. 3 vragen die de rechter moet stellen over of hij een getuige op de zitting
moet horen:
1. Of er een goede reden is voor het feit dat de getuige niet ter zitting is verschenen?  bijv. de
dood van de getuige, diens angst om te komen getuigen, gezondheidsredenen of
onbereikbaarheid.  Het enkele ontbreken van dergelijke redenen betekent niet meteen dat
er geen sprake (meer) is van een fair trial.
2. Of het bewijs van de afwezige getuige het enige of doorslaggevende bewijs is voor de
veroordeling?  Het EHRM geeft een invulling van de criteria 'sole' en 'decisive'. Het EHRM
merkt daarbij op dat het feit dat het niet nader getoetste bewijs 'sole' noch 'decisive' is, niet
betekent dat beoordeling daarvan in het kader van de fairness van de gehele procedure
achterwege mag blijven. Ook dan moet het belang van het bewijs voor de veroordeling
worden afgezet tegen de aanwezigheid van compenserende factoren en geldt dat hoe
belangrijker dat bewijs is, hoe meer gewicht toekomt aan het antwoord op de vraag of er
voldoende compenserende factoren waren.
3. De vraag naar de counterbalancing factors, staat in het teken van de vaststelling van de
betrouwbaarheid van dat bewijs. Voorzichtigheid bij het gebruik van dat bewijs is een
belangrijke waarborg en compenserende factor in dat verband. Daarbij is van belang of de
rechter er in zijn uitspraak blijk van heeft gegeven zich ervan bewust te zijn dat aan het bewijs
op basis van de verklaring(en) van de afwezige getuige als gevolg van die afwezigheid minder
gewicht toekomt en of hij of zij nader heeft gemotiveerd waarom het bewijs in casu
betrouwbaar kan worden geoordeeld.

Ondervragingsrecht I-447


2