Geschiedenis Historische Contexten Hoofdstuk 2 samenvatni
DUITSLAND 1871-1945
2.1 Wat betekende de vormini van het Duitse keizerrijk het machtsevenwicht tussen de
Europese irootmachten, 1871-1918?
Kenmerkende aspecten:
- De Industriële Revolute die in de westerse wereld de basis legde voor een industriële
samenleving
- De moderne vorm van imperialisme die verband hield met industrialisate
- De opkomst van de politekkmaatschappelijke stromingen: liberalisme, natonalisme,
socialisme, confessionalisme en feminisme
- Het voeren van twee wereldoorlogen
- Verwoestngen op niet eerder vertoonde schaal door massavernietgingswapens en de
betrokkenheid van de burgerbevolking bij oorlogvoering
Inleidini
Na de FranskDuitse oorlog (1870k1871) werd in het Verdrag van Versailles vastgelegd dat
Duitsland nu een keizerrijk was onder de koning van Pruisen Wilhelm I. het Duitse keizerrijk
was gevormd door Pruisen en was een militair, politek en door de snelle industrialisate een
economische grootmacht.
Na eeuwen de grootmacht van Europa te zijn, was Frankrijk zijn plaats kwijt.
De grenzen van Duitsland waren volgens rijkskanselier Von Bismarck goed, maar voelde wel
de dreiging van andere grootmachten rondom. Daarom was het Duitse buitenlandse beleid
gericht op het handhaven van het bestaande machtsevenwicht door een alliantepolitek
In 1888 werd Wilhelm I vervangen door Wilhelm II en nam Von Bismarck ontslag
veranderde een hoop. Duitsland was met de huidige situate niet meer tevreden en wilde
een belangrijke plaats op het wereldtoneel invoering van de Weltpolitek, waarbij het land
vooral zocht naar overzeese expansie, met nu GrootkBritannië als grootste concurrent.
Op de Conferente van Berlijn (1884k1885) dat bijeengeroepen was door Bismarck, maakten
de Europese mogendheden afspraken over de koloniale opdeling van Afrika. De Weltpolitek
was echter niet gelukt, maar Duitsland begon zich meer te richten op expansie binnen
Europa. GB, Frankrijk en Rusland vonden dit verontrustend, zeker omdat Duitsland
economisch erg sterk was en het militairisme toenam.
De Duitse Rijksdag in 1898 werd een Vlootwet aangenomen waarbij meer dan 400 miljoen
marken werden vrijgemaakt voor vlootbouw.
Zowel Duitsland als andere Europese grootmachten zochten steeds meer steun in
internatonale bondgenootschappen
De rivaliteit tussen de Europese grootmachten kwam in 1914 tot een uitbarstng in WOI.
In 1914 slaagden de Fransen er nog net in de Slag bij de Marne te winnen van Duitsland en
de opmars te stoppen. Aan het westront veranderde de bewegingsoorlog in een
loopgravenoorlog.
De eerste totale oorlog had ingrijpende gevolgen voor zowel de soldaten als het thuisfront.
De zware last van de oorlog leidde tot steeds meer ontevredenheid onder het volk leidde
tot een Revolute in 1918 (Rusland)
Duitsland werd verkondigd als verliezer van de oorlog 9 november 1918 werd de
republiek uitgeroepen en 11 november 1918 werd de wapenstlstand ondertekend
, De Conferente van Berlijn (1884-1885)
Na de eenheid van Duitsland in 1871 streefde Bismarck erna om oorlog te voorkomen tussen
Europese mogendheden zijn principes legde hij vast in het Dictaat van Kissingen, in zijn
vredespolitek stond:
1. Afzien van iedere Duitse gebiedsuitbreiding in Europa
2. sterke afstand ten opzichte van de overzeese koloniale politek van andere Europese
mogendheden
Bismarck hield zich in 1884 en 1885 een tjdje bezig met de economische belangen van
Duitsland in Afrika veilig te stellen, aangezien ze grondstofen nodig hadden die ze zelf niet in
de grond hebben na de snelle industrialisate. Bovendien waren meer afzetmarkten nodig.
In andere Europese landen had de overheid een belangrijke rol bij het verwerven van
koloniale gebieden. In Duitsland was echter het partculiere initatef het belangrijkst.
Uiteindelijk werden 4 Afrikaanse gebieden, waar al een tjdje partculiere handelskolonies
van Duitse ondernemingen gevestgd waren, door Bismarck tot Duits protectoraat
uitgeroepen.
Vooral Frankrijk en GB waren wantrouwend over de belangstelling van Duitsland tegenover
de kolonies. Bismarck, die dit zoals in het dictaat rustg wilde aanpakken, besloot hierop een
conferente te organiseren om alle belangen van Europese mogendheden te kunnen
behartgen wat betref kolonies in Afrika.
Uiteindelijk waren uit 15 Europese landen afgevaardigden naar Berlijn gekomen en enkele uit
de VS. De gebieden in Afrika die nog onafankelijk waren, werden opgedeeld onder de
aanwezige landen.
2.2 Welke factoren leidden tot de onderiani van de Republiek van Weimar, 1919-1933?
Kenmerkende aspecten:
- De rol van moderne propagandak en communicatemiddelen en vormen van
massaorganisate
- Het in praktjk brengen van de totalitaire ideologieën communisme en
fascisme/natonaalsocialisme
- De crisis van het wereldkapitalisme
Inleidini
De Republiek van Weimar maakte van Duitsland een parlementaire democrate, maar de
basis hiervan was wankel omdat er strijd was tussen democraten en groepen die de
parlementaire democrate wilden afschafen. Deze groepen bestonden uit voornamelijk oude
conservate edite, extreemrechtse groepen en communisten (Spartacusopstand)
Door een vreedzame politek te voeren probeerden de leiders van de democrate weer
aanzien te krijgen in Europa. Een groot deel van de bevolking had echter geen vertrouwen in
het bestuur omdat het verantwoordelijk werd gehouden voor de nederlaag in de Eerste
Wereldoorlog en het Verdrag van Versailles Dolkstootlegende.
Bovendien slaagde het nieuwe bestuur er niet in op politeke en economische problemen op
te lossen, want de herstelbetalingen waren moeilijk terug te betalen en dit drukte op de
economie totdat het uitbarste in een economische crisis (1923). De economie in de
Republiek kwam langzaam weer op gang met behulp van het Daweskplan van de VS.
De Amerikaanse beurskrach in 1929 liet ziet hoe zwak Duitsland economisch was. De
natonaalsocialistsche partj, NSDAP, o.l.v. Hitler maakte gebruikt van de politeke
instabiliteit van het land. Door het charisma van Hitler, uitgebreide propaganda en
paramilitair machtsvertoon, groeide de NSDAP uit tot een massapartj
DUITSLAND 1871-1945
2.1 Wat betekende de vormini van het Duitse keizerrijk het machtsevenwicht tussen de
Europese irootmachten, 1871-1918?
Kenmerkende aspecten:
- De Industriële Revolute die in de westerse wereld de basis legde voor een industriële
samenleving
- De moderne vorm van imperialisme die verband hield met industrialisate
- De opkomst van de politekkmaatschappelijke stromingen: liberalisme, natonalisme,
socialisme, confessionalisme en feminisme
- Het voeren van twee wereldoorlogen
- Verwoestngen op niet eerder vertoonde schaal door massavernietgingswapens en de
betrokkenheid van de burgerbevolking bij oorlogvoering
Inleidini
Na de FranskDuitse oorlog (1870k1871) werd in het Verdrag van Versailles vastgelegd dat
Duitsland nu een keizerrijk was onder de koning van Pruisen Wilhelm I. het Duitse keizerrijk
was gevormd door Pruisen en was een militair, politek en door de snelle industrialisate een
economische grootmacht.
Na eeuwen de grootmacht van Europa te zijn, was Frankrijk zijn plaats kwijt.
De grenzen van Duitsland waren volgens rijkskanselier Von Bismarck goed, maar voelde wel
de dreiging van andere grootmachten rondom. Daarom was het Duitse buitenlandse beleid
gericht op het handhaven van het bestaande machtsevenwicht door een alliantepolitek
In 1888 werd Wilhelm I vervangen door Wilhelm II en nam Von Bismarck ontslag
veranderde een hoop. Duitsland was met de huidige situate niet meer tevreden en wilde
een belangrijke plaats op het wereldtoneel invoering van de Weltpolitek, waarbij het land
vooral zocht naar overzeese expansie, met nu GrootkBritannië als grootste concurrent.
Op de Conferente van Berlijn (1884k1885) dat bijeengeroepen was door Bismarck, maakten
de Europese mogendheden afspraken over de koloniale opdeling van Afrika. De Weltpolitek
was echter niet gelukt, maar Duitsland begon zich meer te richten op expansie binnen
Europa. GB, Frankrijk en Rusland vonden dit verontrustend, zeker omdat Duitsland
economisch erg sterk was en het militairisme toenam.
De Duitse Rijksdag in 1898 werd een Vlootwet aangenomen waarbij meer dan 400 miljoen
marken werden vrijgemaakt voor vlootbouw.
Zowel Duitsland als andere Europese grootmachten zochten steeds meer steun in
internatonale bondgenootschappen
De rivaliteit tussen de Europese grootmachten kwam in 1914 tot een uitbarstng in WOI.
In 1914 slaagden de Fransen er nog net in de Slag bij de Marne te winnen van Duitsland en
de opmars te stoppen. Aan het westront veranderde de bewegingsoorlog in een
loopgravenoorlog.
De eerste totale oorlog had ingrijpende gevolgen voor zowel de soldaten als het thuisfront.
De zware last van de oorlog leidde tot steeds meer ontevredenheid onder het volk leidde
tot een Revolute in 1918 (Rusland)
Duitsland werd verkondigd als verliezer van de oorlog 9 november 1918 werd de
republiek uitgeroepen en 11 november 1918 werd de wapenstlstand ondertekend
, De Conferente van Berlijn (1884-1885)
Na de eenheid van Duitsland in 1871 streefde Bismarck erna om oorlog te voorkomen tussen
Europese mogendheden zijn principes legde hij vast in het Dictaat van Kissingen, in zijn
vredespolitek stond:
1. Afzien van iedere Duitse gebiedsuitbreiding in Europa
2. sterke afstand ten opzichte van de overzeese koloniale politek van andere Europese
mogendheden
Bismarck hield zich in 1884 en 1885 een tjdje bezig met de economische belangen van
Duitsland in Afrika veilig te stellen, aangezien ze grondstofen nodig hadden die ze zelf niet in
de grond hebben na de snelle industrialisate. Bovendien waren meer afzetmarkten nodig.
In andere Europese landen had de overheid een belangrijke rol bij het verwerven van
koloniale gebieden. In Duitsland was echter het partculiere initatef het belangrijkst.
Uiteindelijk werden 4 Afrikaanse gebieden, waar al een tjdje partculiere handelskolonies
van Duitse ondernemingen gevestgd waren, door Bismarck tot Duits protectoraat
uitgeroepen.
Vooral Frankrijk en GB waren wantrouwend over de belangstelling van Duitsland tegenover
de kolonies. Bismarck, die dit zoals in het dictaat rustg wilde aanpakken, besloot hierop een
conferente te organiseren om alle belangen van Europese mogendheden te kunnen
behartgen wat betref kolonies in Afrika.
Uiteindelijk waren uit 15 Europese landen afgevaardigden naar Berlijn gekomen en enkele uit
de VS. De gebieden in Afrika die nog onafankelijk waren, werden opgedeeld onder de
aanwezige landen.
2.2 Welke factoren leidden tot de onderiani van de Republiek van Weimar, 1919-1933?
Kenmerkende aspecten:
- De rol van moderne propagandak en communicatemiddelen en vormen van
massaorganisate
- Het in praktjk brengen van de totalitaire ideologieën communisme en
fascisme/natonaalsocialisme
- De crisis van het wereldkapitalisme
Inleidini
De Republiek van Weimar maakte van Duitsland een parlementaire democrate, maar de
basis hiervan was wankel omdat er strijd was tussen democraten en groepen die de
parlementaire democrate wilden afschafen. Deze groepen bestonden uit voornamelijk oude
conservate edite, extreemrechtse groepen en communisten (Spartacusopstand)
Door een vreedzame politek te voeren probeerden de leiders van de democrate weer
aanzien te krijgen in Europa. Een groot deel van de bevolking had echter geen vertrouwen in
het bestuur omdat het verantwoordelijk werd gehouden voor de nederlaag in de Eerste
Wereldoorlog en het Verdrag van Versailles Dolkstootlegende.
Bovendien slaagde het nieuwe bestuur er niet in op politeke en economische problemen op
te lossen, want de herstelbetalingen waren moeilijk terug te betalen en dit drukte op de
economie totdat het uitbarste in een economische crisis (1923). De economie in de
Republiek kwam langzaam weer op gang met behulp van het Daweskplan van de VS.
De Amerikaanse beurskrach in 1929 liet ziet hoe zwak Duitsland economisch was. De
natonaalsocialistsche partj, NSDAP, o.l.v. Hitler maakte gebruikt van de politeke
instabiliteit van het land. Door het charisma van Hitler, uitgebreide propaganda en
paramilitair machtsvertoon, groeide de NSDAP uit tot een massapartj
