Politieke betrokkenheid:
Emancipatie- en empowermentperspectief: De invloed van sociaal werk op de politiek, gericht op het
vergroten van de invloed van individuen en gemeenschappen op politieke processen.
Disciplinerings- en sociale beheersingsperspectief: De invloed van politiek op sociaal werk, waarbij
politieke beslissingen de organisatie en uitvoering van sociaal werk beïnvloeden.
Sociaal functionerings- en ondersteuningsperspectief: De wisselwerking tussen sociaal werk en
politiek, waarbij sociaal werk bijdraagt aan het functioneren van de samenleving en politiek beleid de
beschikbaarheid en toegankelijkheid van deze ondersteuning beïnvloedt.
Spanningsvelden in sociaal werk:
Eenheid versus verscheidenheid: Het balanceren tussen het bevorderen van eenheid en
samenwerking in de samenleving en het respecteren van de diversiteit van individuen en
gemeenschappen.
Individueel versus collectief: Het bepalen wanneer individuele interventies passend zijn en wanneer
collectieve actie nodig is.
Autonoom versus maatschappelijke speelbal: Het bevorderen van autonomie en zelfbeschikking van
cliënten versus externe krachten die kwetsbare mensen kunnen beïnvloeden.
Betaald versus vrijwillig: Het erkennen van de waarde van vrijwilligerswerk en informele
steunsystemen naast betaalde sociaalwerkfuncties.
Geschiedenis van sociaal werk:
Algemene maatschappelijk werk (AMW): Gericht op de verbinding tussen materiële en immateriële
problemen van individuen.
Cultureel werk: Ontwikkeling van verschillende educatieve voorzieningen zoals volkshuizen,
dorpshuizen, clubhuizen, en buurthuizen.
Sociaalpedagogische hulpverlening: Beperkte zich vooral tot kindertehuizen voor en na de Tweede
Wereldoorlog.
BPSW (Beroepsvereniging van Professionals in Sociaal Werk): Opgericht in 2015 met als doel meer
eenheid te creëren en te verbreden met behoud van identiteiten in het sociaal werk.
Individuele en collectieve oriëntatie:
Collectieve oriëntatie: Gericht op emancipatie en participatie van groepen en gemeenschappen.
Individuele oriëntatie: Gericht op begeleiding en hulpverlening aan individuele cliënten om hun
kwaliteit van leven te verbeteren.
Aanstichters van de sociale economie: Vooral sociaalliberalen, zoals vooruitstrevende politici, artsen,
leraren, enz. Fungeerden als bemiddelaars tussen kapitaal en arbeid.
Dubbele beweging van de sociale economie: De op collectivering gerichte pijler: gericht op collectieve
eigendom, beheer en gemeenschapsdienst in plaats van individuele winstmaximalisatie.
Inclusief coöperaties, non-profitorganisaties, sociale ondernemingen en andere initiatieven die
sociale en gemeenschapsdoelen bevorderen.
Beoogt de staat aan te moedigen actief in te grijpen in het maatschappelijk leven en het sociale
aspect van de economie te benadrukken.
Strategie van het individualiseren: Staat in contrast met de op collectivering gerichte pijler.
Gericht op individuen in plaats van collectieve oplossingen.
Nadruk op eigen verantwoordelijkheid, minder overheidsinterventie en de vrije markt.
Verzuiling: Sociaal werk in handen van particulier initiatief, vooral kerken en bepaalde liberalen.
Streven naar oplossingen binnen de eigen zuil.
Overheidsbetrokkenheid groeide in de jaren 30 door de economische crisis.
Verstatelijking:
Na de Tweede Wereldoorlog nam de overheid een grotere rol in het sociaal werk op zich.
Opende de subsidiekraan, maar gaf nog vrijheid aan particuliere initiatieven en zuilen.
Leidde tot een toename van opleidingen in het sociaal werk en groei van betaalde beroepskrachten.
Emancipatie- en empowermentperspectief: De invloed van sociaal werk op de politiek, gericht op het
vergroten van de invloed van individuen en gemeenschappen op politieke processen.
Disciplinerings- en sociale beheersingsperspectief: De invloed van politiek op sociaal werk, waarbij
politieke beslissingen de organisatie en uitvoering van sociaal werk beïnvloeden.
Sociaal functionerings- en ondersteuningsperspectief: De wisselwerking tussen sociaal werk en
politiek, waarbij sociaal werk bijdraagt aan het functioneren van de samenleving en politiek beleid de
beschikbaarheid en toegankelijkheid van deze ondersteuning beïnvloedt.
Spanningsvelden in sociaal werk:
Eenheid versus verscheidenheid: Het balanceren tussen het bevorderen van eenheid en
samenwerking in de samenleving en het respecteren van de diversiteit van individuen en
gemeenschappen.
Individueel versus collectief: Het bepalen wanneer individuele interventies passend zijn en wanneer
collectieve actie nodig is.
Autonoom versus maatschappelijke speelbal: Het bevorderen van autonomie en zelfbeschikking van
cliënten versus externe krachten die kwetsbare mensen kunnen beïnvloeden.
Betaald versus vrijwillig: Het erkennen van de waarde van vrijwilligerswerk en informele
steunsystemen naast betaalde sociaalwerkfuncties.
Geschiedenis van sociaal werk:
Algemene maatschappelijk werk (AMW): Gericht op de verbinding tussen materiële en immateriële
problemen van individuen.
Cultureel werk: Ontwikkeling van verschillende educatieve voorzieningen zoals volkshuizen,
dorpshuizen, clubhuizen, en buurthuizen.
Sociaalpedagogische hulpverlening: Beperkte zich vooral tot kindertehuizen voor en na de Tweede
Wereldoorlog.
BPSW (Beroepsvereniging van Professionals in Sociaal Werk): Opgericht in 2015 met als doel meer
eenheid te creëren en te verbreden met behoud van identiteiten in het sociaal werk.
Individuele en collectieve oriëntatie:
Collectieve oriëntatie: Gericht op emancipatie en participatie van groepen en gemeenschappen.
Individuele oriëntatie: Gericht op begeleiding en hulpverlening aan individuele cliënten om hun
kwaliteit van leven te verbeteren.
Aanstichters van de sociale economie: Vooral sociaalliberalen, zoals vooruitstrevende politici, artsen,
leraren, enz. Fungeerden als bemiddelaars tussen kapitaal en arbeid.
Dubbele beweging van de sociale economie: De op collectivering gerichte pijler: gericht op collectieve
eigendom, beheer en gemeenschapsdienst in plaats van individuele winstmaximalisatie.
Inclusief coöperaties, non-profitorganisaties, sociale ondernemingen en andere initiatieven die
sociale en gemeenschapsdoelen bevorderen.
Beoogt de staat aan te moedigen actief in te grijpen in het maatschappelijk leven en het sociale
aspect van de economie te benadrukken.
Strategie van het individualiseren: Staat in contrast met de op collectivering gerichte pijler.
Gericht op individuen in plaats van collectieve oplossingen.
Nadruk op eigen verantwoordelijkheid, minder overheidsinterventie en de vrije markt.
Verzuiling: Sociaal werk in handen van particulier initiatief, vooral kerken en bepaalde liberalen.
Streven naar oplossingen binnen de eigen zuil.
Overheidsbetrokkenheid groeide in de jaren 30 door de economische crisis.
Verstatelijking:
Na de Tweede Wereldoorlog nam de overheid een grotere rol in het sociaal werk op zich.
Opende de subsidiekraan, maar gaf nog vrijheid aan particuliere initiatieven en zuilen.
Leidde tot een toename van opleidingen in het sociaal werk en groei van betaalde beroepskrachten.
