Acuut hartfalen
Na eerste presentatie met hartfalen zal >95% van de patienten opknappen. Echter binnen 6 maanden
zal in meer dan 50% opnieuw opname nodig zijn. 25-35% sterft binnen 12 maanden na ontslag uit
ziekenhui.
Hartfalen wordt geclassificeerd aan de fase van de hartcyclus en het deel van het hart.
Pathofysiologie
hartfalen kan vanuit verschillende onderdelen van het hart komen.( pericard, endocard, myocard en
grote vaten)
Meeste komt uit het myocard.( na ischemisch hartletsel)
Progressief hartfalen:
1. Verhoging van de vullingsdruk, behoud van slagvolume. veneuze congestie in de longen
dyspnoe
2. Vermindering van slagvolume, verhoging hartslag( de tachycardie neemt verminderde
slagvolume over-> behoud van CO)
3. Vermindering CO, oplopen vullingsdruk; deel waar CO begint te dalen is het punt waarbij
hartfalen niet meer gecompenseerd is.
Hartfalen zorgt voor meerdere neurohormonale reacties;
Natriuretisch hormoon: door vergrote druk op de atria en ventrikelwanden worden uit myocyten
gereleased. Deze hormonen zorgen voor natrium uitscheiding in de urine zodat de pre-load lager
wordt. Ook worden de systemische bloedvaten verwijd. Ten slotte zorgen deze hormonen ook voor
lipolyse.
Symptatisch zenuwstelsel:
gespecialiseerde cellen in de renale arteriolen releasen renine bij renale hypoperfusie en Beta
adrenerge stimulatie. Renine zorgt voor vorming van angiotensine II. Wat op zijn beur zorgt voor de
vorming van aldosteron.
Angiotensine zorgt voor vasoconstrictie en aldosteron zorgt voor het vasthouden van natrium.
BNP is het product van (NT)pro-BNP(inactief), klaring via de nieren. Pro-BNP heeft een langere
halfwaarde tijd dan BNP.
gebruikt als biomarker voor hartfalen.
Types hartfalen:
60% van de gevallen van hartfalen komen van diastolisch hartfalen. Hierbij is de rekbaarheid van de
wand minder dan normaal, hierdoor is er minder vulling van de boezem.
Oorzaken van diastolisch hartfalen zijn; ventrikel hypertrofie, myocard ischemie, cardiomyopathie en
pericard tamponade.
ook positieve beademing zorgt voor minder diastolische vulling.
Systolisch hartfalen zorgt voor een verhoging van de eind-diastolische volume.
Alleen eind diastolisch volume kan onderscheid maken tussen systolisch en diastolisch hartfalen.
Ejectie fractie:
, volume dat gedurende de systole wordt weggepompt. Normale EF is >55% , maa rook lagere
waarden kunnen als normaal worden beschouwd( 45-50%). Verhogingen van de afterload kunnen 5-
10% vermindering van de EF veroorzaken. EF < 45% is teken van abnormale functie.
Hiervoor wordt een TTE gemaakt.
Systolisch hartfalen: hart falen met verminderde ejectie fractie.
Diastolisch hartfalen: hartfalen met normale ejectie fractie.
Rechter hartfalen:
moeilijk te diagnostiseren; resultaat van pulmonaire hypertensie.
Cardiale vullingsdrukken:
acuut rechts hartfalen resulteert in verhoogde eind diastolische druk met vaak nog normale centraal
veneuze druk. ( door pericadiale constraint) CVP/ PAWP > 10 mmHg
Interventriculaire interdependence:
Door de pericardiale constraint zal de progressieve uitrekking van het ventrikel duwt het
interventriculaire septum richting het linker ventrikel. Hiermee wordt de grootte van het linker
ventrikel verkleind. Op zijn beurt wordt de vulling verminderd en de eind-diastolische vullingsdruk
vergroot. door rechtshartfalen gaat links ook mee doen.
Echo:
door de grootte van de rechterhart kamer te meten dmv echo kan dilatatie worden gezien.
Linker hartfalen:
Veranderingen zijn kenmerkend door verhoogde PAWP, verminderde cardiac output en verhoogde
systemische weerstand.
vasodilatoren
verminderen van ventriculaire pre-load( minder longoedeem) en afterload( meer cardiac output)
Nitroglycerine:
vasodilatator die klinisch methemoglobineamie kan veroorzaken. Bij continuatie van NO dan kan er
tachyphylaxis ontstaan. Kan na 16-24u ontstaan.
Nesiritide:
recombinant BNP, in acute situatie geen effect.
Diuretica worden alleen gebruikt wanneer vasodilatoren niet werken. Of wanneer er sprake is van
overload van het hart. ( oedemen, aankomen )
Furosemide iv geeft meteen vasoconstrictie.
De gewenste PAWP is die druk waarbij er een goede CO is zonder longoedeem. Dit zal een PAWP zijn
van 18-20 mmHg
Normale bloeddruk bij hartfalen:
vasodilatatie, inodilator therapie( dobutamine, milrinone of levosimendan) diuretica bij
oedemen/overvulling
Na eerste presentatie met hartfalen zal >95% van de patienten opknappen. Echter binnen 6 maanden
zal in meer dan 50% opnieuw opname nodig zijn. 25-35% sterft binnen 12 maanden na ontslag uit
ziekenhui.
Hartfalen wordt geclassificeerd aan de fase van de hartcyclus en het deel van het hart.
Pathofysiologie
hartfalen kan vanuit verschillende onderdelen van het hart komen.( pericard, endocard, myocard en
grote vaten)
Meeste komt uit het myocard.( na ischemisch hartletsel)
Progressief hartfalen:
1. Verhoging van de vullingsdruk, behoud van slagvolume. veneuze congestie in de longen
dyspnoe
2. Vermindering van slagvolume, verhoging hartslag( de tachycardie neemt verminderde
slagvolume over-> behoud van CO)
3. Vermindering CO, oplopen vullingsdruk; deel waar CO begint te dalen is het punt waarbij
hartfalen niet meer gecompenseerd is.
Hartfalen zorgt voor meerdere neurohormonale reacties;
Natriuretisch hormoon: door vergrote druk op de atria en ventrikelwanden worden uit myocyten
gereleased. Deze hormonen zorgen voor natrium uitscheiding in de urine zodat de pre-load lager
wordt. Ook worden de systemische bloedvaten verwijd. Ten slotte zorgen deze hormonen ook voor
lipolyse.
Symptatisch zenuwstelsel:
gespecialiseerde cellen in de renale arteriolen releasen renine bij renale hypoperfusie en Beta
adrenerge stimulatie. Renine zorgt voor vorming van angiotensine II. Wat op zijn beur zorgt voor de
vorming van aldosteron.
Angiotensine zorgt voor vasoconstrictie en aldosteron zorgt voor het vasthouden van natrium.
BNP is het product van (NT)pro-BNP(inactief), klaring via de nieren. Pro-BNP heeft een langere
halfwaarde tijd dan BNP.
gebruikt als biomarker voor hartfalen.
Types hartfalen:
60% van de gevallen van hartfalen komen van diastolisch hartfalen. Hierbij is de rekbaarheid van de
wand minder dan normaal, hierdoor is er minder vulling van de boezem.
Oorzaken van diastolisch hartfalen zijn; ventrikel hypertrofie, myocard ischemie, cardiomyopathie en
pericard tamponade.
ook positieve beademing zorgt voor minder diastolische vulling.
Systolisch hartfalen zorgt voor een verhoging van de eind-diastolische volume.
Alleen eind diastolisch volume kan onderscheid maken tussen systolisch en diastolisch hartfalen.
Ejectie fractie:
, volume dat gedurende de systole wordt weggepompt. Normale EF is >55% , maa rook lagere
waarden kunnen als normaal worden beschouwd( 45-50%). Verhogingen van de afterload kunnen 5-
10% vermindering van de EF veroorzaken. EF < 45% is teken van abnormale functie.
Hiervoor wordt een TTE gemaakt.
Systolisch hartfalen: hart falen met verminderde ejectie fractie.
Diastolisch hartfalen: hartfalen met normale ejectie fractie.
Rechter hartfalen:
moeilijk te diagnostiseren; resultaat van pulmonaire hypertensie.
Cardiale vullingsdrukken:
acuut rechts hartfalen resulteert in verhoogde eind diastolische druk met vaak nog normale centraal
veneuze druk. ( door pericadiale constraint) CVP/ PAWP > 10 mmHg
Interventriculaire interdependence:
Door de pericardiale constraint zal de progressieve uitrekking van het ventrikel duwt het
interventriculaire septum richting het linker ventrikel. Hiermee wordt de grootte van het linker
ventrikel verkleind. Op zijn beurt wordt de vulling verminderd en de eind-diastolische vullingsdruk
vergroot. door rechtshartfalen gaat links ook mee doen.
Echo:
door de grootte van de rechterhart kamer te meten dmv echo kan dilatatie worden gezien.
Linker hartfalen:
Veranderingen zijn kenmerkend door verhoogde PAWP, verminderde cardiac output en verhoogde
systemische weerstand.
vasodilatoren
verminderen van ventriculaire pre-load( minder longoedeem) en afterload( meer cardiac output)
Nitroglycerine:
vasodilatator die klinisch methemoglobineamie kan veroorzaken. Bij continuatie van NO dan kan er
tachyphylaxis ontstaan. Kan na 16-24u ontstaan.
Nesiritide:
recombinant BNP, in acute situatie geen effect.
Diuretica worden alleen gebruikt wanneer vasodilatoren niet werken. Of wanneer er sprake is van
overload van het hart. ( oedemen, aankomen )
Furosemide iv geeft meteen vasoconstrictie.
De gewenste PAWP is die druk waarbij er een goede CO is zonder longoedeem. Dit zal een PAWP zijn
van 18-20 mmHg
Normale bloeddruk bij hartfalen:
vasodilatatie, inodilator therapie( dobutamine, milrinone of levosimendan) diuretica bij
oedemen/overvulling
