Colloid en krystalloid rescusitatie
Krystalloid:
bevatten kleine moleculen, die vrij kunnen diffunderen. Belangrijkste component is NaCl. 25% van
ingelopen vloeistof komt als plasma volume terecht. 75% vergroot het interstitiele volume.
Isotoon zout:
Meest gebruikte is NaCl 0.9%
0.9% is geen normale oplossing; 9 gram /L versus 58 gram / L
heeft hogere Na concentratie, hogere chloride en osmolaliteit en lagere pH dan normale plasma.
1L NaCl 0.9% geeft 275 ml aan plasma en 825ml aan interstitium
door lichte hypertone eigenschappen wordt uiteindelijk 1.1L vocht aan extracellulaire component
toegevoegd.
Interstititeel oedeem:
Infusie van NaCl 0.9% zorgt voor meer interstitieel oedeme dan Ringers lactaat.
Dit komt omdat het overschot aan natrium de toniciteit verhoogd van het interstitium en dit
bevorderd het remmen van het RAASysteem. Ook renale perfusie wordt minder door NaCL09%
doordat chloor renale vasoconstrictie veroorzaakt. Interstitieel oedeem heeft een negatieve invleod
op klinische outcome.
Zuur-base effect:
Grote hoeveelheden NaCL 0.9% zorgen voor een metabole acidose.( hyperchlore acidose) Bij
toevoegen Ringers lactaat is dit niet het geval; hier is het chloor nagenoeg gelijk aan dat van plasma.
Ringers fluids:
Sydney Ringer had in 1880 een vloeistof gemaakt met KCl waarmee de cardiale contractie verbeterd
kon worden. ( NaCl + K en geioniseerd calcium)
Na toevoegen van natrium lactaat werd de oplossing Ringers lactaat metabole acidose tegen gaan.
Ingeval van leverfalen kan er Ringers acetaat gegeven worden. ; acetaat wordt afgebroken door
spieren en niet door de lever.
Voor en nadelen:
Voordeel: weinig invloed op zuur-base evenwicht
Nadeel: hoge calcium gehalte kan aan RBC binden en stolsels vormen. gebeurd niet wanneer
Ringers oplossingen > 50% worden van volume van packed RBC’s
Bij lactaat problemen kan 1L Ringers lactaat het serum lactaat amper verhogen, alleen bij hele hige
doseringen zal het dit doen stijgen. lactaat metingen niet vanuit lijn waarin Ringers lactaat over
wordt gegeven.
Krystalloid:
bevatten kleine moleculen, die vrij kunnen diffunderen. Belangrijkste component is NaCl. 25% van
ingelopen vloeistof komt als plasma volume terecht. 75% vergroot het interstitiele volume.
Isotoon zout:
Meest gebruikte is NaCl 0.9%
0.9% is geen normale oplossing; 9 gram /L versus 58 gram / L
heeft hogere Na concentratie, hogere chloride en osmolaliteit en lagere pH dan normale plasma.
1L NaCl 0.9% geeft 275 ml aan plasma en 825ml aan interstitium
door lichte hypertone eigenschappen wordt uiteindelijk 1.1L vocht aan extracellulaire component
toegevoegd.
Interstititeel oedeem:
Infusie van NaCl 0.9% zorgt voor meer interstitieel oedeme dan Ringers lactaat.
Dit komt omdat het overschot aan natrium de toniciteit verhoogd van het interstitium en dit
bevorderd het remmen van het RAASysteem. Ook renale perfusie wordt minder door NaCL09%
doordat chloor renale vasoconstrictie veroorzaakt. Interstitieel oedeem heeft een negatieve invleod
op klinische outcome.
Zuur-base effect:
Grote hoeveelheden NaCL 0.9% zorgen voor een metabole acidose.( hyperchlore acidose) Bij
toevoegen Ringers lactaat is dit niet het geval; hier is het chloor nagenoeg gelijk aan dat van plasma.
Ringers fluids:
Sydney Ringer had in 1880 een vloeistof gemaakt met KCl waarmee de cardiale contractie verbeterd
kon worden. ( NaCl + K en geioniseerd calcium)
Na toevoegen van natrium lactaat werd de oplossing Ringers lactaat metabole acidose tegen gaan.
Ingeval van leverfalen kan er Ringers acetaat gegeven worden. ; acetaat wordt afgebroken door
spieren en niet door de lever.
Voor en nadelen:
Voordeel: weinig invloed op zuur-base evenwicht
Nadeel: hoge calcium gehalte kan aan RBC binden en stolsels vormen. gebeurd niet wanneer
Ringers oplossingen > 50% worden van volume van packed RBC’s
Bij lactaat problemen kan 1L Ringers lactaat het serum lactaat amper verhogen, alleen bij hele hige
doseringen zal het dit doen stijgen. lactaat metingen niet vanuit lijn waarin Ringers lactaat over
wordt gegeven.
