Samenvatting ‘Pain’ probleem 1: Definition and neurobiological
basis of pain
Boek: Apkarian
Historisch perspectief
Tot voor kort was het dominante perspectief over pijn dat de cortex een minimale rol speelt
in pijnperceptie. Vanaf ong. 1980 vond men verschillende gebieden van de cerebrale cortex
die een rol leken te spelen bij pijn. Het denkbeeld van nu is dat pijn een subcorticaal
fenomeen is
Somatosensorische cortices (S1/S2) Anterior cingulate cortex (ACC)
Laesie Verminderde perceptie van pijn Verminderde distress door pijn
→ Rol & activiteit v/h brein bij pijn kan worden bekeken d.m.v. human brain
imaging
Definiëren van een pijnnetwerk in het brein
De gebieden die gewoonlijk geactiveerd worden bij pijn zijn de primaire & secundaire
somatosensorische cortices (S1, S2), ACC, insular cortex (IC), prefrontale
cortex (PFC), thalamus & cerebellum
Deze gebieden krijgen, direct of indirect, nociceptieve input
- S1 & S2: krijgen schadelijke en onschadelijke somatosensorische input van de
somatosensorische thalamus
- Cingulate cortex: krijgt input van de medial thalamic nuclei die nociceptieve
neuronen bevat
- ACC: pijnlijke stimuli zorgen voor potentialen over de anterieure cingulate gyrus.
Ook zijn er alleenstaande nociceptieve neuronen aanwezig in de ACC. ACC heeft dus
een specifieke rol, naast cogn. processen als aandacht
- IC: directe thalamocorticale nociceptieve input
Er is bewijs gevonden voor een spinothalamisch-thalamocorticaal pad; dit gebruikt S2,
IC en ACC meer dan S1. De posterieure cingulate cortex verkrijgt input van dit pad en
geeft een directe route voor het controleren van motorische responsen op pijnlijke stimuli
Prefrontale corticale gebieden worden geactiveerd bij acute pijn. Dit thalamocorticale pad
toont een substraat (onderliggende laag) voor het moduleren van hogere corticale processen
bij nociceptieve input
De meest voorkomende activatie gerelateerd aan pijn is in de thalamus en het cerebellum
- Thalamus: ontvangt nociceptieve input uit de dorsale hoorn
- Cerebellum: heeft reciprocale spinale connecties
- Striatum: is vaak actief bij pijn en heeft nociceptieve neuronen
→ Er is ook activiteit in de nucleus accumbens en amygdala. Ook is het
periaqueductal gray (PAG) actief bij somatische en viscerale pijn,
basis of pain
Boek: Apkarian
Historisch perspectief
Tot voor kort was het dominante perspectief over pijn dat de cortex een minimale rol speelt
in pijnperceptie. Vanaf ong. 1980 vond men verschillende gebieden van de cerebrale cortex
die een rol leken te spelen bij pijn. Het denkbeeld van nu is dat pijn een subcorticaal
fenomeen is
Somatosensorische cortices (S1/S2) Anterior cingulate cortex (ACC)
Laesie Verminderde perceptie van pijn Verminderde distress door pijn
→ Rol & activiteit v/h brein bij pijn kan worden bekeken d.m.v. human brain
imaging
Definiëren van een pijnnetwerk in het brein
De gebieden die gewoonlijk geactiveerd worden bij pijn zijn de primaire & secundaire
somatosensorische cortices (S1, S2), ACC, insular cortex (IC), prefrontale
cortex (PFC), thalamus & cerebellum
Deze gebieden krijgen, direct of indirect, nociceptieve input
- S1 & S2: krijgen schadelijke en onschadelijke somatosensorische input van de
somatosensorische thalamus
- Cingulate cortex: krijgt input van de medial thalamic nuclei die nociceptieve
neuronen bevat
- ACC: pijnlijke stimuli zorgen voor potentialen over de anterieure cingulate gyrus.
Ook zijn er alleenstaande nociceptieve neuronen aanwezig in de ACC. ACC heeft dus
een specifieke rol, naast cogn. processen als aandacht
- IC: directe thalamocorticale nociceptieve input
Er is bewijs gevonden voor een spinothalamisch-thalamocorticaal pad; dit gebruikt S2,
IC en ACC meer dan S1. De posterieure cingulate cortex verkrijgt input van dit pad en
geeft een directe route voor het controleren van motorische responsen op pijnlijke stimuli
Prefrontale corticale gebieden worden geactiveerd bij acute pijn. Dit thalamocorticale pad
toont een substraat (onderliggende laag) voor het moduleren van hogere corticale processen
bij nociceptieve input
De meest voorkomende activatie gerelateerd aan pijn is in de thalamus en het cerebellum
- Thalamus: ontvangt nociceptieve input uit de dorsale hoorn
- Cerebellum: heeft reciprocale spinale connecties
- Striatum: is vaak actief bij pijn en heeft nociceptieve neuronen
→ Er is ook activiteit in de nucleus accumbens en amygdala. Ook is het
periaqueductal gray (PAG) actief bij somatische en viscerale pijn,
