Criminologische tijdlijn
De vroege periode Demonisme, hekserij
Vanaf het einde van de 18de eeuw De Klassieke school van Beccaria
Frankrijk, 1820 Creatie van criminologische statistieken
1870 De Italiaanse of positivistische school
1914 Tweelingonderzoek
Somatotypes theorie
Endocrinologie
1920 Psychoanalytisch theorie
1920 Levensverhaal onderzoek
Vanaf 1910 Durkheim en de functionalistische theorie
Vanaf 1930 Anomie theorie
1920-1930 De Chicago traditie
1920-1930 Zonetheorie
1930-1940 Differentiële associatie
1960-1970 subculturele theorie
Vanaf 1970 Moral panic theorie
1960 De neo-Chicago school
Vanaf 1960 Controle theorie
Marxistische/conflict criminologie
1973 New Criminologie
1970 Kritische criminologie
1970 Birmingham CCCS
1970 De politieke economie van criminaliteit
1976 Het justitie model
Administratieve/actuarial criminologie
Vanaf 1970 Feministische criminologie
Vanaf de late 1970 Zwarte en antiracistische criminologie
Vanaf de late 1970 Foucault en genealogie
1980 Links realisme
1980 Heropleving van het radicale recht
1990 Re-integratieve shaming theorie
1990 Culturele criminologie en de verleiding van
Criminaliteit
1990 Postmoderne criminologie
1990 Groene of ecologische criminologie
2000 Globalisering van Criminologie
2000 Risk criminologie
2000 Criminologie van de oorlog en terrorisme
2000 Mensenrechten
Pagina | 1
, Hoofdstuk 6 : Radicale criminologie ( ’60 )
Basiskritiek
Criminaliteit is een sociale constructie, maar geen pathologie. We moeten de aandacht en het
onderzoeksobject verbreden, de subcultuuronderzoeken herbekijken en meer aandacht hebben voor
gender. We moeten de rol van de criminologie bekijken en de sociale controle uitbreiden.
Deviantie en labelling theorie
De labelling theorie ( H. Becker ) is ontstaan in de jaren ’60 – ’70. Er was een omkering van de vraag,
vanaf dat moment ging men zich focussen op de maatschappelijke reactie in plaats van op de
dader/delinquent. De sociale reactie kan je vergelijken met criminalisering of stigmatisering. De
sociale reactie “maakt” de delinquent, wat hetzelfde is als labelling. Alle verschillende percepties
maken criminaliteit. Mensen definiëren situaties als werkelijk, daardoor wordt het ook werkelijk. Dit
is niet hetzelfde als zeggen dat iets pas werkelijk is als het gemeten kan worden.
De labelling theorie. Het is niet alleen de context die de label geeft, maar de perceptie leidt tot het
worden van een label, het leidt tot de identiteit. De extreme vorm hiervan is als iemand een label
gaat opeisen. Lemert spreekt over primaire en secundaire deviantie. Met primaire deviantie
bedoelen we hetgeen wij vinden dat deviant is. Een voorbeeld, iemand die veel drink is daarom nog
geen deviant probleem, maar omdat wij vinden dat te veel drinken slecht is wordt er een deviant
label opgepakt en zullen we deze persoon zien als deviant, terwijl er in principe niets overtredend
gebeurt. Met secundaire deviantie bedoelen we dat het etiket/label wat we een persoon opplakken
gaat uitgroeien tot iets problematisch, het labellingproces komt hier op gang. Je kan een verschil zien
tussen de originele oorzaken en de effectieve oorzaken van de criminaliteit. In het voorbeeld van de
persoon die veel drinkt, zijn de originele oorzaken die dingen die ervoor gezorgd hebben dat deze
persoon begon te drinken. De effectieve oorzaken zijn die, die door de secundaire deviantie op gang
zijn gebracht. Sociale controle, hetgeen wij vinden en beschrijven, maakt dus de criminaliteit.
Howard Becker doet hier ook onderzoek naar. Hij bestudeerde het marihuanagebruik en de controle
hierop. In zijn boek outsiders legt hij dit fenomeen volledig uit. Becker beschrijft labelling als het
maken van regels door een sociale groep, zij projecteren deze regels op anderen, ook mensen die niet
aan deze regels kunnen voldoen. Zij worden dan bestempelt als outsiders . Wanneer gedrag als
deviant bestempeld wordt is de labelling theorie succesvol gebeurd. Becker onderscheid
verschillende soorten/typen van deviantie. Je hebt normovertredende deviantie of obedient
behaviour en rule-breaking behaviour of gedrag dat de regels breekt.
Stanley Cohen heeft het in zijn boek Folk devils and moral panic over moral panic. Hiermee wilt hij
zeggen dat criminele gebeurtenissen, die niet zo van belang zijn, door de media (of andere officiële
instanties die veel invloed hebben) worden opgeblazen, waardoor ze fout geïnterpreteerd worden en
morele paniek veroorzaken bij de bevolking. (mods and rockers)
Dit alles levert ook een bijdrage tot de school. Kwalitatieve kritische studies door middel van veel
observaties, de labelling theorie die gebruikt kan worden als politiek gegeven (zondeboktheorie), en
Pagina | 2
De vroege periode Demonisme, hekserij
Vanaf het einde van de 18de eeuw De Klassieke school van Beccaria
Frankrijk, 1820 Creatie van criminologische statistieken
1870 De Italiaanse of positivistische school
1914 Tweelingonderzoek
Somatotypes theorie
Endocrinologie
1920 Psychoanalytisch theorie
1920 Levensverhaal onderzoek
Vanaf 1910 Durkheim en de functionalistische theorie
Vanaf 1930 Anomie theorie
1920-1930 De Chicago traditie
1920-1930 Zonetheorie
1930-1940 Differentiële associatie
1960-1970 subculturele theorie
Vanaf 1970 Moral panic theorie
1960 De neo-Chicago school
Vanaf 1960 Controle theorie
Marxistische/conflict criminologie
1973 New Criminologie
1970 Kritische criminologie
1970 Birmingham CCCS
1970 De politieke economie van criminaliteit
1976 Het justitie model
Administratieve/actuarial criminologie
Vanaf 1970 Feministische criminologie
Vanaf de late 1970 Zwarte en antiracistische criminologie
Vanaf de late 1970 Foucault en genealogie
1980 Links realisme
1980 Heropleving van het radicale recht
1990 Re-integratieve shaming theorie
1990 Culturele criminologie en de verleiding van
Criminaliteit
1990 Postmoderne criminologie
1990 Groene of ecologische criminologie
2000 Globalisering van Criminologie
2000 Risk criminologie
2000 Criminologie van de oorlog en terrorisme
2000 Mensenrechten
Pagina | 1
, Hoofdstuk 6 : Radicale criminologie ( ’60 )
Basiskritiek
Criminaliteit is een sociale constructie, maar geen pathologie. We moeten de aandacht en het
onderzoeksobject verbreden, de subcultuuronderzoeken herbekijken en meer aandacht hebben voor
gender. We moeten de rol van de criminologie bekijken en de sociale controle uitbreiden.
Deviantie en labelling theorie
De labelling theorie ( H. Becker ) is ontstaan in de jaren ’60 – ’70. Er was een omkering van de vraag,
vanaf dat moment ging men zich focussen op de maatschappelijke reactie in plaats van op de
dader/delinquent. De sociale reactie kan je vergelijken met criminalisering of stigmatisering. De
sociale reactie “maakt” de delinquent, wat hetzelfde is als labelling. Alle verschillende percepties
maken criminaliteit. Mensen definiëren situaties als werkelijk, daardoor wordt het ook werkelijk. Dit
is niet hetzelfde als zeggen dat iets pas werkelijk is als het gemeten kan worden.
De labelling theorie. Het is niet alleen de context die de label geeft, maar de perceptie leidt tot het
worden van een label, het leidt tot de identiteit. De extreme vorm hiervan is als iemand een label
gaat opeisen. Lemert spreekt over primaire en secundaire deviantie. Met primaire deviantie
bedoelen we hetgeen wij vinden dat deviant is. Een voorbeeld, iemand die veel drink is daarom nog
geen deviant probleem, maar omdat wij vinden dat te veel drinken slecht is wordt er een deviant
label opgepakt en zullen we deze persoon zien als deviant, terwijl er in principe niets overtredend
gebeurt. Met secundaire deviantie bedoelen we dat het etiket/label wat we een persoon opplakken
gaat uitgroeien tot iets problematisch, het labellingproces komt hier op gang. Je kan een verschil zien
tussen de originele oorzaken en de effectieve oorzaken van de criminaliteit. In het voorbeeld van de
persoon die veel drinkt, zijn de originele oorzaken die dingen die ervoor gezorgd hebben dat deze
persoon begon te drinken. De effectieve oorzaken zijn die, die door de secundaire deviantie op gang
zijn gebracht. Sociale controle, hetgeen wij vinden en beschrijven, maakt dus de criminaliteit.
Howard Becker doet hier ook onderzoek naar. Hij bestudeerde het marihuanagebruik en de controle
hierop. In zijn boek outsiders legt hij dit fenomeen volledig uit. Becker beschrijft labelling als het
maken van regels door een sociale groep, zij projecteren deze regels op anderen, ook mensen die niet
aan deze regels kunnen voldoen. Zij worden dan bestempelt als outsiders . Wanneer gedrag als
deviant bestempeld wordt is de labelling theorie succesvol gebeurd. Becker onderscheid
verschillende soorten/typen van deviantie. Je hebt normovertredende deviantie of obedient
behaviour en rule-breaking behaviour of gedrag dat de regels breekt.
Stanley Cohen heeft het in zijn boek Folk devils and moral panic over moral panic. Hiermee wilt hij
zeggen dat criminele gebeurtenissen, die niet zo van belang zijn, door de media (of andere officiële
instanties die veel invloed hebben) worden opgeblazen, waardoor ze fout geïnterpreteerd worden en
morele paniek veroorzaken bij de bevolking. (mods and rockers)
Dit alles levert ook een bijdrage tot de school. Kwalitatieve kritische studies door middel van veel
observaties, de labelling theorie die gebruikt kan worden als politiek gegeven (zondeboktheorie), en
Pagina | 2
