2.5 paradigma’s
Functionalisme paradigma
Aanhangers van het functionalisme paradigma willen het functioneren van
een samenleving als systeem verklaren en leggen daarbij de nadruk op de
functies die een samenleving ontwikkelt om te kunnen voortbestaan. Ze
zien de samenleving als een op consensus georiënteerd sociaal systeem.
Alle actoren in de samenleving dragen met een bij hen passende taak bij
aan het voortbestaan van die samenleving. Doordat de mate van beloning
en aanzien voor de verschillende taken in de samenleving varieert,
ontstaat sociale ongelijkheid. Dit wordt gezien als noodzakelijk.
Conflict paradigma
Aanhangers van het conflict paradigma gaan ervan uit dat
maatschappelijke tegenstellingen en de daaruit voortvloeiende conflicten
bepalend zijn voor een alsmaar veranderende maatschappij, die steeds
opnieuw maatschappelijke tegenstellingen en daaruit voortvloeiende
conflicten voortbrengt.
Overeenstemming over waarden en normen is veelal afwezig.
Ongelijkheid is de kern van de samenleving: de samenleving is de
resultante van conflicten tussen verschillende groeperingen binnen die
samenleving.
Sociaalconstructivisme paradigma
Aanhangers van het scoiaalconstructivisme paradigma onderzoeken de
wijze waarop mensen samen de maatschappelijke werkelijkheid
definiëren. Zij gaan ervan uit dat menselijke handelingen en sociale
interacties altijd berusten op interpretaties en dat de sociale werkelijkheid
door symbolische betekenisgeving gestalte krijgt, ‘geconstrueerd’ wordt.
Bindingen worden gezien als noodzakelijk. Deze bindingen zijn echter
grotendeels ter keuze van de individuen zelf en niet afgedwongen door de
gemeenschap.
Rationele actor paradigma
Aanhangers van het rationele actor paradigma leggen de nadruk op
actoren en hun streven naar nutmaximalisatie. Doelen kunnen op
verschillende manieren worden gerealiseerd. Actoren zullen vooral actief
politieke oriëntaties kiezen die gericht zijn op maximalisering van het
eigenbelang. Dilemma’s kunnen ontstaan als het eigenbelang van actoren
op korte termijn strijdig is met het collectieve belang op de lange termijn.
4.1 het proces van socialisatie en acculturatie
,Op den duur internaliseren mensen de waarden, normen, opvattingen en
gedragingen. Via socialisatie krijgen mensen stereotypen en vooroordelen
overgedragen.
Economisch kapitaal is financieel bezit of een hoog inkomen, sociaal
kapitaal zijn de connecties, netwerken, de graad van eer en respect die
een groep geniet en cultureel kapitaal zijn culturele competenties,
waaronder kennis, houdingen, opvattingen en smaak die kenmerkend zijn
voor hoge sociale posities.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee specifieke vormen van
socialisatie. De ene vorm is enculturatie: het aanleren van (sub)cultuur
van de samenleving waarin men geboren wordt. De andere vorm is
acculturatie: het aanleren en verwerven van een andere cultuur of
elementen daaruit dan die waarin iemand is opgegroeid.
Functies van socialisatie:
-de continuering van de cultuur van de samenleving
-de verandering van de cultuur van de samenleving en van groepen
daarbinnen.
-identificatie met de eigen groep en cultuur
-identiteitsontwikkeling van het individu gedurende de gehele levensloop
-het reguleren van gedrag van mensen waardoor het gedrag beter
voorspelbaar wordt
4.2 Primaire, secundaire en tertiaire socialisatie
Primaire; speelt zich af binnen kleine groepen, waarin mensen directe
persoonlijke relaties hebben. Het verloopt informeel en vanzelfsprekend.
Gezin en vriendengroep.
Secundaire; formele gelegenheden en omstandigheden. Mensen kunnen
gedragingen kiezen en wisselen afhankelijk van de gelegenheid. School,
vereniging, buurt, werk etc.
Tertiaire; impliciet door anonieme socialisatoren denk aan media,
literatuur, rolmodellen etc.
4.3 vormen van identiteit;
Groepsidentificatie is een belangrijk aspect van iemands zelfdefinitie
Persoonlijke identiteit is voor een belangrijk deel een sociale identiteit.
Sociale identiteit is dat deel van iemands zelfbeeld dat is afgeleid van
zijn kennis over groepen waar hij deel van uitmaakt.
Externe collectieve identiteit; de aanduiding voor wat mensen ten
aanzien van een groep als kenmerkend en blijvend beschouwen.
Tussen persoonlijke en collectieve identiteit kunnen spanningen bestaan,
bijvoorbeeld als iemand zich niet identificeert met de collectieve identiteit
waar hij mee vereenzelvigd wordt door anderen. De persoonlijke identiteit
en de collectieve identiteit waar hij mee vereenzelvigd wordt door
anderen, hebben weer effect op de sociaaleconomische, sociaal-culturele
en politieke positie van die persoon (sociale ongelijkheid)
4.4 dimensies van hofsteden
, - Grote machtsafstand vs kleine machtsafstand;
Accepteren dat macht ongelijk verdeeld is
- Individualistisch vs collectivistisch
Collectivistische samenleving; groepsbelang prevaleert boven het
individuele belang. Individualistische samenlevingen is sprake als het
belang van het individu uitgaat boven het belang van de groep
- Masulien vs feminien
De verschillen tussen mannen en vrouwen in hun sociale rollen verschillen
tussen landen.
- Lage onzekrheidsvermijding vs hoge onzekerheidsvermijding
Dit is de mate waarin de dragers van een cultuur zich bedreigd voelen
door onzekere of onbekende situatie
- Langetermijngerichtheid vs kortetermijngerichtheid
Kortetermijngerichtheid verwijst naar deugden als respect voor traditie,
het voorkomen van gezichtsverlies en het voldoen aan sociale
verplichtingen.
5.1 het proces van politieke socialisatie
Gaat over het overdragen en verwerven van politieke cultuur.
Politieke cultuur: het geheel van politiek relevante tradities, kennis,
opvattingen en oordelen die kenmerken zijn voor een land, maar ook
voor groepen daarbinnen voor groepen/ organisaties die landgrenzen
doorkruisen. Mensen passen zich in meer of mindere mate aan, aan het
gedrag en de opvattingen over het politieke domein die heersen in de
groep waar zij deel vanuit maken. De opvattingen van mensen over wat
goed en juist is in de politiek of samenleving kunnen verschillen. Dit kan
leiden tot botsing van meningen of tot maatschappelijke conflicten.
5.2 Politieke ideologieën en de belangrijke politieke stromingen
Ideologie; een samenhangend geheel van beginselen en denkbeelden,
meestal uitmondend in ideeën over de meest wenselijke maatschappelijke
en politieke verhoudingen.
- links/ midden/ rechts
- progressief/ conservatief
- nationalisme. Internationalisme
- materialisme/ postmaterialisme
- Confessionalisme, Christelijke waarden, harmonie en
samenwerking, bijvoorbeeld in maatschappelijke verbanden
(verenigingen, scholen, kerken)
- Liberalisme, individuele rechten en individuele vrijheid ( en dus
eigen verantwoordelijkheid en handhaving)
Functionalisme paradigma
Aanhangers van het functionalisme paradigma willen het functioneren van
een samenleving als systeem verklaren en leggen daarbij de nadruk op de
functies die een samenleving ontwikkelt om te kunnen voortbestaan. Ze
zien de samenleving als een op consensus georiënteerd sociaal systeem.
Alle actoren in de samenleving dragen met een bij hen passende taak bij
aan het voortbestaan van die samenleving. Doordat de mate van beloning
en aanzien voor de verschillende taken in de samenleving varieert,
ontstaat sociale ongelijkheid. Dit wordt gezien als noodzakelijk.
Conflict paradigma
Aanhangers van het conflict paradigma gaan ervan uit dat
maatschappelijke tegenstellingen en de daaruit voortvloeiende conflicten
bepalend zijn voor een alsmaar veranderende maatschappij, die steeds
opnieuw maatschappelijke tegenstellingen en daaruit voortvloeiende
conflicten voortbrengt.
Overeenstemming over waarden en normen is veelal afwezig.
Ongelijkheid is de kern van de samenleving: de samenleving is de
resultante van conflicten tussen verschillende groeperingen binnen die
samenleving.
Sociaalconstructivisme paradigma
Aanhangers van het scoiaalconstructivisme paradigma onderzoeken de
wijze waarop mensen samen de maatschappelijke werkelijkheid
definiëren. Zij gaan ervan uit dat menselijke handelingen en sociale
interacties altijd berusten op interpretaties en dat de sociale werkelijkheid
door symbolische betekenisgeving gestalte krijgt, ‘geconstrueerd’ wordt.
Bindingen worden gezien als noodzakelijk. Deze bindingen zijn echter
grotendeels ter keuze van de individuen zelf en niet afgedwongen door de
gemeenschap.
Rationele actor paradigma
Aanhangers van het rationele actor paradigma leggen de nadruk op
actoren en hun streven naar nutmaximalisatie. Doelen kunnen op
verschillende manieren worden gerealiseerd. Actoren zullen vooral actief
politieke oriëntaties kiezen die gericht zijn op maximalisering van het
eigenbelang. Dilemma’s kunnen ontstaan als het eigenbelang van actoren
op korte termijn strijdig is met het collectieve belang op de lange termijn.
4.1 het proces van socialisatie en acculturatie
,Op den duur internaliseren mensen de waarden, normen, opvattingen en
gedragingen. Via socialisatie krijgen mensen stereotypen en vooroordelen
overgedragen.
Economisch kapitaal is financieel bezit of een hoog inkomen, sociaal
kapitaal zijn de connecties, netwerken, de graad van eer en respect die
een groep geniet en cultureel kapitaal zijn culturele competenties,
waaronder kennis, houdingen, opvattingen en smaak die kenmerkend zijn
voor hoge sociale posities.
Er wordt onderscheid gemaakt tussen twee specifieke vormen van
socialisatie. De ene vorm is enculturatie: het aanleren van (sub)cultuur
van de samenleving waarin men geboren wordt. De andere vorm is
acculturatie: het aanleren en verwerven van een andere cultuur of
elementen daaruit dan die waarin iemand is opgegroeid.
Functies van socialisatie:
-de continuering van de cultuur van de samenleving
-de verandering van de cultuur van de samenleving en van groepen
daarbinnen.
-identificatie met de eigen groep en cultuur
-identiteitsontwikkeling van het individu gedurende de gehele levensloop
-het reguleren van gedrag van mensen waardoor het gedrag beter
voorspelbaar wordt
4.2 Primaire, secundaire en tertiaire socialisatie
Primaire; speelt zich af binnen kleine groepen, waarin mensen directe
persoonlijke relaties hebben. Het verloopt informeel en vanzelfsprekend.
Gezin en vriendengroep.
Secundaire; formele gelegenheden en omstandigheden. Mensen kunnen
gedragingen kiezen en wisselen afhankelijk van de gelegenheid. School,
vereniging, buurt, werk etc.
Tertiaire; impliciet door anonieme socialisatoren denk aan media,
literatuur, rolmodellen etc.
4.3 vormen van identiteit;
Groepsidentificatie is een belangrijk aspect van iemands zelfdefinitie
Persoonlijke identiteit is voor een belangrijk deel een sociale identiteit.
Sociale identiteit is dat deel van iemands zelfbeeld dat is afgeleid van
zijn kennis over groepen waar hij deel van uitmaakt.
Externe collectieve identiteit; de aanduiding voor wat mensen ten
aanzien van een groep als kenmerkend en blijvend beschouwen.
Tussen persoonlijke en collectieve identiteit kunnen spanningen bestaan,
bijvoorbeeld als iemand zich niet identificeert met de collectieve identiteit
waar hij mee vereenzelvigd wordt door anderen. De persoonlijke identiteit
en de collectieve identiteit waar hij mee vereenzelvigd wordt door
anderen, hebben weer effect op de sociaaleconomische, sociaal-culturele
en politieke positie van die persoon (sociale ongelijkheid)
4.4 dimensies van hofsteden
, - Grote machtsafstand vs kleine machtsafstand;
Accepteren dat macht ongelijk verdeeld is
- Individualistisch vs collectivistisch
Collectivistische samenleving; groepsbelang prevaleert boven het
individuele belang. Individualistische samenlevingen is sprake als het
belang van het individu uitgaat boven het belang van de groep
- Masulien vs feminien
De verschillen tussen mannen en vrouwen in hun sociale rollen verschillen
tussen landen.
- Lage onzekrheidsvermijding vs hoge onzekerheidsvermijding
Dit is de mate waarin de dragers van een cultuur zich bedreigd voelen
door onzekere of onbekende situatie
- Langetermijngerichtheid vs kortetermijngerichtheid
Kortetermijngerichtheid verwijst naar deugden als respect voor traditie,
het voorkomen van gezichtsverlies en het voldoen aan sociale
verplichtingen.
5.1 het proces van politieke socialisatie
Gaat over het overdragen en verwerven van politieke cultuur.
Politieke cultuur: het geheel van politiek relevante tradities, kennis,
opvattingen en oordelen die kenmerken zijn voor een land, maar ook
voor groepen daarbinnen voor groepen/ organisaties die landgrenzen
doorkruisen. Mensen passen zich in meer of mindere mate aan, aan het
gedrag en de opvattingen over het politieke domein die heersen in de
groep waar zij deel vanuit maken. De opvattingen van mensen over wat
goed en juist is in de politiek of samenleving kunnen verschillen. Dit kan
leiden tot botsing van meningen of tot maatschappelijke conflicten.
5.2 Politieke ideologieën en de belangrijke politieke stromingen
Ideologie; een samenhangend geheel van beginselen en denkbeelden,
meestal uitmondend in ideeën over de meest wenselijke maatschappelijke
en politieke verhoudingen.
- links/ midden/ rechts
- progressief/ conservatief
- nationalisme. Internationalisme
- materialisme/ postmaterialisme
- Confessionalisme, Christelijke waarden, harmonie en
samenwerking, bijvoorbeeld in maatschappelijke verbanden
(verenigingen, scholen, kerken)
- Liberalisme, individuele rechten en individuele vrijheid ( en dus
eigen verantwoordelijkheid en handhaving)
