Samenvatting reader Riksen - Walraven
De explosieve toename van KOV voor jonge kinderen in de afgelopen jaren heeft in NL geleid
tot heftige discussies over de effecten van KOV op de ontwikkeling van kinderen. Er zijn veel
onderzoeken naar gedaan. Hoewel de uitkomsten van al die studies verre van consistent zijn, is
er één conclusie waarover alle onderzoekers het eens waren: het is vooral de kwaliteit van de
KOV die bepaalt welk effect die opvang heeft op het welbevinden en ontwikkeling van de
kinderen. conclusie: opvang met een hoge kwaliteit heeft positievere effecten bij kinderen
(vooral cognitief en taalontwikkeling), vooral bij kinderen die thuis onder weinig stimulerende
omstandigheden leven. In kindercentra van lagere kwaliteit blijken kinderen minder happy te
zijn. Bovendien lopen ze het risico gedragsproblemen te ontwikkelen. Goede opvang bevordert
dus de ontwikkeling van alle kinderen.
De kwaliteit van de opvang kan gezien worden als de mate waarin die opvang aan haar doel
beantwoordt. de 4 pedagogische basisdoelen:
1. het bieden van een gevoel van veiligheid → voorkeur vaste, vertrouwde opvoeders
2. Het bevorderen van persoonlijke competentie → ontwikkeling van brede
persoonskenmerken, zoals veerkracht, zelfstandigheid, zelfvertrouwen en flexibiliteit. Zodat ze
in staat zijn om allerlei typen problemen aan te pakken en zich goed aan te passen aan
veranderende omstandigheden. Daarnaast omvat het begrip ‘persoonljke competentie’ ook: de
motorische, de creatieve en de taal- en cognitieve ontwikkeling.
3. het bevorderen van de sociale competentie → het omgaan en aangaan van relaties met
andere kinderen, maar ook zich in een ander kunnen verplaatsen, kunnen communiceren,
delen, samenwerken, helpen en conflicten oplossen.
4. socialisatie: aanbieden van regels , normen en waarden (cultuur) → leren aanpassen aan de
samenleving
3 typen kwaliteitsindicatoren om te controleren of de doelen in een KOV worden gerealiseerd:
1. Maten voor de ‘uitkomst’: dus maten die het welzijn en de ontwikkeling van de kinderen
weergeven
2. kenmerken van het zorg- en opvoedingsproces zelf
3. kenmerken van de opvoeders of van de opvoedelingssetting waarvan aangenomen kan
worden dat zij een goed zorg- en opvoedingsproces bevorderen
Het lijkt beter om de kwaliteit van KOV te bepalen aan de hand van observaties van feitelijke
zorg- en opvoedingsproces. Natuurlijk wordt dit proces ook ten dele bepaald door gedrag dat
kinderen vanuit andere contexten meebrengen naar de KOV. Thuis negatief → op de opvang
ook. Bij de observatie van de kwaliteit van het pedagogisch proces in een KOV, moet de
prioriteit daarom niet primair bij het gedrag van de kinderen liggen, maar vooral ook bij de wijze
waarop daar door de leidsters mee wordt omgegaan. Bronfenbrenner wijst hun onmiddellijke
omgeving aan als de plaats waar de feitelijke ontwikkeling van de kinderen plaatsvindt. In die
interacties (proximale processen), wordt de genetische aanleg van kinderen geactualiseerd.
Proximale processen vinden op het KDV plaats tussen kinderen en 3 aspecten van hun
De explosieve toename van KOV voor jonge kinderen in de afgelopen jaren heeft in NL geleid
tot heftige discussies over de effecten van KOV op de ontwikkeling van kinderen. Er zijn veel
onderzoeken naar gedaan. Hoewel de uitkomsten van al die studies verre van consistent zijn, is
er één conclusie waarover alle onderzoekers het eens waren: het is vooral de kwaliteit van de
KOV die bepaalt welk effect die opvang heeft op het welbevinden en ontwikkeling van de
kinderen. conclusie: opvang met een hoge kwaliteit heeft positievere effecten bij kinderen
(vooral cognitief en taalontwikkeling), vooral bij kinderen die thuis onder weinig stimulerende
omstandigheden leven. In kindercentra van lagere kwaliteit blijken kinderen minder happy te
zijn. Bovendien lopen ze het risico gedragsproblemen te ontwikkelen. Goede opvang bevordert
dus de ontwikkeling van alle kinderen.
De kwaliteit van de opvang kan gezien worden als de mate waarin die opvang aan haar doel
beantwoordt. de 4 pedagogische basisdoelen:
1. het bieden van een gevoel van veiligheid → voorkeur vaste, vertrouwde opvoeders
2. Het bevorderen van persoonlijke competentie → ontwikkeling van brede
persoonskenmerken, zoals veerkracht, zelfstandigheid, zelfvertrouwen en flexibiliteit. Zodat ze
in staat zijn om allerlei typen problemen aan te pakken en zich goed aan te passen aan
veranderende omstandigheden. Daarnaast omvat het begrip ‘persoonljke competentie’ ook: de
motorische, de creatieve en de taal- en cognitieve ontwikkeling.
3. het bevorderen van de sociale competentie → het omgaan en aangaan van relaties met
andere kinderen, maar ook zich in een ander kunnen verplaatsen, kunnen communiceren,
delen, samenwerken, helpen en conflicten oplossen.
4. socialisatie: aanbieden van regels , normen en waarden (cultuur) → leren aanpassen aan de
samenleving
3 typen kwaliteitsindicatoren om te controleren of de doelen in een KOV worden gerealiseerd:
1. Maten voor de ‘uitkomst’: dus maten die het welzijn en de ontwikkeling van de kinderen
weergeven
2. kenmerken van het zorg- en opvoedingsproces zelf
3. kenmerken van de opvoeders of van de opvoedelingssetting waarvan aangenomen kan
worden dat zij een goed zorg- en opvoedingsproces bevorderen
Het lijkt beter om de kwaliteit van KOV te bepalen aan de hand van observaties van feitelijke
zorg- en opvoedingsproces. Natuurlijk wordt dit proces ook ten dele bepaald door gedrag dat
kinderen vanuit andere contexten meebrengen naar de KOV. Thuis negatief → op de opvang
ook. Bij de observatie van de kwaliteit van het pedagogisch proces in een KOV, moet de
prioriteit daarom niet primair bij het gedrag van de kinderen liggen, maar vooral ook bij de wijze
waarop daar door de leidsters mee wordt omgegaan. Bronfenbrenner wijst hun onmiddellijke
omgeving aan als de plaats waar de feitelijke ontwikkeling van de kinderen plaatsvindt. In die
interacties (proximale processen), wordt de genetische aanleg van kinderen geactualiseerd.
Proximale processen vinden op het KDV plaats tussen kinderen en 3 aspecten van hun
