Paragraaf 1
Om eiwitten naar de juiste plek te
brengen zijn adres-labels nodig, dit
is het eerste gevormde stukje
polypeptideketen. Dit bindt aan een
signaalherkenningsmolecuul
(SHM) uit het grondplasma, de
translatie stopt tijdelijk (1). Het SHM
hecht aan een SHM-receptor van
het ER. Het ribosoom koppelt aan
een ribosoomreceptor van en het ER
en komt boven een eiwitpoort in het
ER die opent (2). GTP, een molecuul
te vergelijken met ATP, hecht aan de
SHM-receptor (3). Het GTP splitst in
GDP en Pi en het SHM komt los (4).
Een enzym verwijdert het adreslabel
van de polypeptideketen en de translatie gaat weer verder waarbij de polpeptideketen
binnen het ER (5). Als het stopcodon is bereikt bindt een ontkoppelingseiwit aan het mRNA
wat de polypeptideketen loskoppelt van het ribosoom, de eiwitpoort sluit (6).
De polypeptideketen krijgt zijn ruimtelijke eiwit-structuur. Transportblaasjes vervoeren de
eiwitten voor afwerking naar het Golgi-sysyeem. Daar onstaat de definitieve eiwitvorm.
Enzymen voegen fosfaatgroepen toe, wijzigen de in het ER toegevoegde suikers en/of
koppelen polypetideketens aaneen. Het Golgi-systeem verpakt en sorteert de gevormde
eiwitten. De blaasjes met de eiwitten kunnen vervolgens meerdere dingen doen:
1. Hun inhoud buiten de cel afgeven dmv exocytose
2. Als lysosomen in het grondplasma van de cel hun functie vervullen → enzymen in de
lysosomen breken afvalstoffen binnen de cel af
3. Opnemen van de eiwitten in hun membraan → eiwitpoorten of receptoren
Plaques zijn neerslagen eiwitten tussen hersencellen. De eiwitkluwens heten tangles.
- De primaire structuur = het aantal en de volgorde van de verschillende aminozuren
in de keten.
- De secundaire structuur = a-helix of b-plaat, het resultaat van waterstofbruggen
tussen de N-H-groepen en C=O-groepen van verschillende aminozuren in eiwitten.
- De tertiaire structuur = komt tot stand via bindingen tussen de restgroepen van
versvhillende aminzouren:
- Zwakke bindingen → elektrostatische aantrekking, vanderwaalsbindingen en
H-bruggen
- Sterke bindingen → S-bruggen
- De quaternaire structuur = verschillende polypeptiden
Chaperonne-eiwitten controleren of de structuur van andere eiwitten juist is en brengen de
verkeerd gevormde eiwitten in de juiste structuur of breken ze af.
Denaturatie = het verlies van de ruimtelijke structuur.
, Paragraaf 2
Valide test = het vergelijken, valide is een kwaliteits-aanduiding.
Bij afbraak van verouderd APP kunnen eiwitfragmenten ontstaan die aaneen klonteren tot
plaques.
Microtubuli zijn microscopisch kleine buisjes die vanuit de kern uitwaaieren over de hele cel
en zo de transportwegen van de cel vormen. Motoreiwitten vervoeren organellen en
blaasjes met voedingsstoffen langs de microtubuli:
Om eiwitten naar de juiste plek te
brengen zijn adres-labels nodig, dit
is het eerste gevormde stukje
polypeptideketen. Dit bindt aan een
signaalherkenningsmolecuul
(SHM) uit het grondplasma, de
translatie stopt tijdelijk (1). Het SHM
hecht aan een SHM-receptor van
het ER. Het ribosoom koppelt aan
een ribosoomreceptor van en het ER
en komt boven een eiwitpoort in het
ER die opent (2). GTP, een molecuul
te vergelijken met ATP, hecht aan de
SHM-receptor (3). Het GTP splitst in
GDP en Pi en het SHM komt los (4).
Een enzym verwijdert het adreslabel
van de polypeptideketen en de translatie gaat weer verder waarbij de polpeptideketen
binnen het ER (5). Als het stopcodon is bereikt bindt een ontkoppelingseiwit aan het mRNA
wat de polypeptideketen loskoppelt van het ribosoom, de eiwitpoort sluit (6).
De polypeptideketen krijgt zijn ruimtelijke eiwit-structuur. Transportblaasjes vervoeren de
eiwitten voor afwerking naar het Golgi-sysyeem. Daar onstaat de definitieve eiwitvorm.
Enzymen voegen fosfaatgroepen toe, wijzigen de in het ER toegevoegde suikers en/of
koppelen polypetideketens aaneen. Het Golgi-systeem verpakt en sorteert de gevormde
eiwitten. De blaasjes met de eiwitten kunnen vervolgens meerdere dingen doen:
1. Hun inhoud buiten de cel afgeven dmv exocytose
2. Als lysosomen in het grondplasma van de cel hun functie vervullen → enzymen in de
lysosomen breken afvalstoffen binnen de cel af
3. Opnemen van de eiwitten in hun membraan → eiwitpoorten of receptoren
Plaques zijn neerslagen eiwitten tussen hersencellen. De eiwitkluwens heten tangles.
- De primaire structuur = het aantal en de volgorde van de verschillende aminozuren
in de keten.
- De secundaire structuur = a-helix of b-plaat, het resultaat van waterstofbruggen
tussen de N-H-groepen en C=O-groepen van verschillende aminozuren in eiwitten.
- De tertiaire structuur = komt tot stand via bindingen tussen de restgroepen van
versvhillende aminzouren:
- Zwakke bindingen → elektrostatische aantrekking, vanderwaalsbindingen en
H-bruggen
- Sterke bindingen → S-bruggen
- De quaternaire structuur = verschillende polypeptiden
Chaperonne-eiwitten controleren of de structuur van andere eiwitten juist is en brengen de
verkeerd gevormde eiwitten in de juiste structuur of breken ze af.
Denaturatie = het verlies van de ruimtelijke structuur.
, Paragraaf 2
Valide test = het vergelijken, valide is een kwaliteits-aanduiding.
Bij afbraak van verouderd APP kunnen eiwitfragmenten ontstaan die aaneen klonteren tot
plaques.
Microtubuli zijn microscopisch kleine buisjes die vanuit de kern uitwaaieren over de hele cel
en zo de transportwegen van de cel vormen. Motoreiwitten vervoeren organellen en
blaasjes met voedingsstoffen langs de microtubuli:
