Nathan der Weise
Het verhaal begint wanneer Nathan thuiskomt na een handelsreis. Hij krijgt van huisgenoot Daja te
horen dat er brand was in zijn huis. Zijn geadopteerde dochter is bij de brand bijna gestorven. Ze is
door iemand gered.
Nathan wil weten wie Recha heeft gered en waar hij is.
Daja weet dat het een jonge tempelier was. Hij is daarvoor als krijgsgevangenen gevangen genomen.
Maar hij kreeg gratie van Saladin. Nathan is verwonderd door het dubbele wonder.
1e wonder:
Het was in die tijd bijzonder dat zijn dochter, een Jood, gered werd door een tempelier, een
Christene. Er worden in het boek voorbeelden gegeven van christelijk antisemitisme. Het duidelijkste
voorbeeld was een herinnering van Nathan. Hij vertelt hoe 18 jaar geleden de Christenen alle joden
in het dorp hadden gedood. De vrouw van Nathan en zijn 7 zonen werden ook vermoord.
2e wonder:
De tempelier liep vrij rond door de stad en kon Recha redden. De tempeliers waren grote vijanden van
Saladin. De tempeliers hadden een bestand geschonden. Saladin had dit bestand afgesproken met de
aanvoerders van de kruistocht. Er werden 20 tempeliers gevangen genomen. Alleen deze ene kreeg
gratie. De andere 19 werden onthoofd.
Nathan gaat naar de tempelier om hem te bedanken. Saladin is eerst onverschillig en lomp: “Wat wil je,
jood?”. Daarna wordt hij schappelijker. Hij vindt het zijn plicht om iemand in nood te helpen. De redder
was zijn leven blijkbaar beu. Hij wilde het op het spel zetten om een ander mens te redden, zelfs het
leven van een Jodin. Nathan wil hem overtuigen dat de redden als mens handelde.
Hij vindt dat hij en Saladin vrienden moeten zijn. We zijn allemaal mensen.
Saladin slaat ineens om. Hij zegt dat hij zich vergiste. Saladin spaart de tempelier. Hij herkent een mens
in zijn vijand (zoals Nathan heeft gezegd). De tempelier lijkt om de overleden broer van Saladin.
Daarom roept Saladin op het laatste moment om de tempelier niet te doden.
Er is nog een derde moment waarop blijkt dat menselijkheid belangrijker is dan religieuze en etnische
waarden. Dit horen we op het moment dat Nathan praat over hoe Recha bij hem terecht kwam.
Achttien jaar geleden kwam er een ruiter met een meisje, een paar weken oud.
De moeder van het meisje was dood, een vriend van Nathan opdracht te geven haar naar Nathan te
brengen.
Het was een Christene maar omdat Nathans gezin drie dagen eerder was vermoord, nam Nathan het
meisje in huis.
Nathan de Weise is bekend door het verhaal van de drie ringen. Nathan vertelt dit verhaal
tegen sultan Saladin. Hij vertelt het verhaal omdat Saladin vraag wat Nathan denkt dat de
ware godsdienst is.
Nathan vertelde dat er ooit een man leefde. Hij bezat een kostbare ring. Deze ring was van
vader op zoon gegaan (als een soort erfstuk). uiteindelijk komt de ring in het bezit van een
man met drie zonen. Hij gunt alle drie de zonen om de ring te bezitten.
Het verhaal begint wanneer Nathan thuiskomt na een handelsreis. Hij krijgt van huisgenoot Daja te
horen dat er brand was in zijn huis. Zijn geadopteerde dochter is bij de brand bijna gestorven. Ze is
door iemand gered.
Nathan wil weten wie Recha heeft gered en waar hij is.
Daja weet dat het een jonge tempelier was. Hij is daarvoor als krijgsgevangenen gevangen genomen.
Maar hij kreeg gratie van Saladin. Nathan is verwonderd door het dubbele wonder.
1e wonder:
Het was in die tijd bijzonder dat zijn dochter, een Jood, gered werd door een tempelier, een
Christene. Er worden in het boek voorbeelden gegeven van christelijk antisemitisme. Het duidelijkste
voorbeeld was een herinnering van Nathan. Hij vertelt hoe 18 jaar geleden de Christenen alle joden
in het dorp hadden gedood. De vrouw van Nathan en zijn 7 zonen werden ook vermoord.
2e wonder:
De tempelier liep vrij rond door de stad en kon Recha redden. De tempeliers waren grote vijanden van
Saladin. De tempeliers hadden een bestand geschonden. Saladin had dit bestand afgesproken met de
aanvoerders van de kruistocht. Er werden 20 tempeliers gevangen genomen. Alleen deze ene kreeg
gratie. De andere 19 werden onthoofd.
Nathan gaat naar de tempelier om hem te bedanken. Saladin is eerst onverschillig en lomp: “Wat wil je,
jood?”. Daarna wordt hij schappelijker. Hij vindt het zijn plicht om iemand in nood te helpen. De redder
was zijn leven blijkbaar beu. Hij wilde het op het spel zetten om een ander mens te redden, zelfs het
leven van een Jodin. Nathan wil hem overtuigen dat de redden als mens handelde.
Hij vindt dat hij en Saladin vrienden moeten zijn. We zijn allemaal mensen.
Saladin slaat ineens om. Hij zegt dat hij zich vergiste. Saladin spaart de tempelier. Hij herkent een mens
in zijn vijand (zoals Nathan heeft gezegd). De tempelier lijkt om de overleden broer van Saladin.
Daarom roept Saladin op het laatste moment om de tempelier niet te doden.
Er is nog een derde moment waarop blijkt dat menselijkheid belangrijker is dan religieuze en etnische
waarden. Dit horen we op het moment dat Nathan praat over hoe Recha bij hem terecht kwam.
Achttien jaar geleden kwam er een ruiter met een meisje, een paar weken oud.
De moeder van het meisje was dood, een vriend van Nathan opdracht te geven haar naar Nathan te
brengen.
Het was een Christene maar omdat Nathans gezin drie dagen eerder was vermoord, nam Nathan het
meisje in huis.
Nathan de Weise is bekend door het verhaal van de drie ringen. Nathan vertelt dit verhaal
tegen sultan Saladin. Hij vertelt het verhaal omdat Saladin vraag wat Nathan denkt dat de
ware godsdienst is.
Nathan vertelde dat er ooit een man leefde. Hij bezat een kostbare ring. Deze ring was van
vader op zoon gegaan (als een soort erfstuk). uiteindelijk komt de ring in het bezit van een
man met drie zonen. Hij gunt alle drie de zonen om de ring te bezitten.
