HOOFDSTUK 2
IVRK: verdrag dat verplicht ouders te ondersteunen de verzorging en opvoeding
van hun kind. Pas in extreme gevallen en hiertoe noodzaak bestaat in het belang
van de jeugdige, komt de mogelijkheid voor een uithuisplaatsing in beeld.
Ultimum remedium: eerst moet worden gekeken of een kind terecht kan bij
een ander familielid, daarna of een vervangend gezin mogelijk is en pas als
laatste een passende residentiële instelling.
Proces van uithuisplaatsing is participatief, dat betekent dat kind en ouders
zorgvuldig worden betrokken.
Ondertoezichtstelling (OTS): een gecertificeerde instelling mag toezicht
houden op het gezin en er komt een gezinsvoogd. Uithuisplaatsing bij OTS kan
alleen met machtiging van de rechter. MAX EEN JAAR.
Vrijheidsbeperkende maatregelen mogen alleen worden toegepast wanneer ze in
het hulpverleningsplan zijn opgenomen. Hierin is vastgesteld welke maatregelen
mogen worden toegepast, onder welke voorwaarden en met welke doelen.
Jonger dan 12 kan je niet worden strafrechtelijk worden vervolgd.
Adolescentenstrafrecht 18-23 jaar. Onder bepaalde condities kan de rechter
besluiten om een 18 tot 23-jarige volgens het jeugdstrafrecht te sanctioneren.
Drang: preventieve jeugdbescherming, niet wettelijk geregeld en dus geen
bezwaar of beroep mogelijk.
HOOFDSTUK 3
Antisociaal gedrag wordt bepaald door een complex samenspel van biologische,
psychologische en sociale factoren, waarbij de gelijktijdige aanwezigheid van
biologische en sociale factoren de kans op antisociaal gedrag exponentieel
verhoogt.
Het kan voorkomen dat antisociaal gedrag meer een gevolg is van biologische
tekortkomingen dan sociale factoren. Vooral wanneer er geen aanwijzingen zijn
voor dat sociale factoren ‘pushen’ in de richting van antisociaal gedrag.
Combinatie van laag cortisolniveau en hoog testosteronniveau wordt
geassocieerd met een verhoogd risico op antisociaal gedrag. Op zichzelf zijn deze
weer niet genoeg als risicofactor.
In de loop van iemand zijn leven wordt de invloed van genetische factoren op
antisociaal gedrag kleiner vanwege de toenemende invloed van socialisatie en
andere factoren.
HOOFDSTUK 4
, LVB: betreft beperkingen in het intellectuele en adaptieve functioneren die in
alle aspecten van het leven van een persoon tot problemen leiden en die reeds
vroeg in het leven van die persoon begonnen zijn.
SCIL: Screener for Intelligence and Learning Disabilities
Differential detection hypotheses (Moffit en Silva, 1988): de vergrote kans van
een person met een lage intelligentie om door de politie opgepakt te worden,
terwijl meer intelligente leeftijdsgenoten beter zijn in het vermijden hiervan.
Bij LVB’ers meer risicofactoren als slechte schoolresultaten, delinquente
vrienden, depressieve stemmingen, middelenmisbruik, gescheiden ouders,
stress, slechte relatie met moeder, fysieke straffen en ongunstige woonsituatie.
Jongeren met laag IQ hebben meer problemen op het gebied van cognitieve
vaardigheden, sociale vaardigheden en relaties. Jongeren met een LVB zijn
doorgaans kwetsbaarder door de aanwezigheid van meerdere risicofactoren
tegelijkertijd.
Factoren die ervoor zorgen dat jongeren met LVB doorgaans meer kans hebben
op problemen:
- Meer schoolproblematiek en schooluitval.
- Minder sterke sociale vaardigheden.
- Gevoeliger voor beïnvloeding door leeftijdsgenoten.
- Meer problemen op het gebied van agressieregulatie.
- Minder bezit van probleemoplossende vaardigheden.
- Denken minder verantwoordelijk te zijn voor hun gedrag en hebben minder
controle over hun gedrag.
- Ouders hebben verminderd competentiegevoel.
- Ouders voelen zich meer sociaal geïsoleerd.
- Ouders hebben een slechte partnerrelatie.
- Ouders ervaren meer negatieve levensgebeurtenissen.
- Ouders geven aan ondersteuning nodig te hebben.
- Lage SES.
- Opgroeien in achterstandswijk.
- Antisociale contacten.
- Middelenmisbruik.
- Beperkingen van jongere met LVB worden niet erkend door de omgeving,
kan leiden tot frustratie en ernstig probleemgedrag.
Gezinnen waarin de jongere en de ouder(s) een LVB hebben, zijn aan meer
risicofactoren blootgesteld dan gezinnen waarin alleen de jongeren een LVB
heeft.
Risk-Need-Responsibility: bejegening in de strafrechtketen moet passend zijn
voor het niveau en de behoeftes van personen met een LVB.
HOOFDSTUK 5
Risicofactoren die meisjes vaker aanzetten tot criminaliteit:
- Meer invloed door negatieve levenservaringen.
IVRK: verdrag dat verplicht ouders te ondersteunen de verzorging en opvoeding
van hun kind. Pas in extreme gevallen en hiertoe noodzaak bestaat in het belang
van de jeugdige, komt de mogelijkheid voor een uithuisplaatsing in beeld.
Ultimum remedium: eerst moet worden gekeken of een kind terecht kan bij
een ander familielid, daarna of een vervangend gezin mogelijk is en pas als
laatste een passende residentiële instelling.
Proces van uithuisplaatsing is participatief, dat betekent dat kind en ouders
zorgvuldig worden betrokken.
Ondertoezichtstelling (OTS): een gecertificeerde instelling mag toezicht
houden op het gezin en er komt een gezinsvoogd. Uithuisplaatsing bij OTS kan
alleen met machtiging van de rechter. MAX EEN JAAR.
Vrijheidsbeperkende maatregelen mogen alleen worden toegepast wanneer ze in
het hulpverleningsplan zijn opgenomen. Hierin is vastgesteld welke maatregelen
mogen worden toegepast, onder welke voorwaarden en met welke doelen.
Jonger dan 12 kan je niet worden strafrechtelijk worden vervolgd.
Adolescentenstrafrecht 18-23 jaar. Onder bepaalde condities kan de rechter
besluiten om een 18 tot 23-jarige volgens het jeugdstrafrecht te sanctioneren.
Drang: preventieve jeugdbescherming, niet wettelijk geregeld en dus geen
bezwaar of beroep mogelijk.
HOOFDSTUK 3
Antisociaal gedrag wordt bepaald door een complex samenspel van biologische,
psychologische en sociale factoren, waarbij de gelijktijdige aanwezigheid van
biologische en sociale factoren de kans op antisociaal gedrag exponentieel
verhoogt.
Het kan voorkomen dat antisociaal gedrag meer een gevolg is van biologische
tekortkomingen dan sociale factoren. Vooral wanneer er geen aanwijzingen zijn
voor dat sociale factoren ‘pushen’ in de richting van antisociaal gedrag.
Combinatie van laag cortisolniveau en hoog testosteronniveau wordt
geassocieerd met een verhoogd risico op antisociaal gedrag. Op zichzelf zijn deze
weer niet genoeg als risicofactor.
In de loop van iemand zijn leven wordt de invloed van genetische factoren op
antisociaal gedrag kleiner vanwege de toenemende invloed van socialisatie en
andere factoren.
HOOFDSTUK 4
, LVB: betreft beperkingen in het intellectuele en adaptieve functioneren die in
alle aspecten van het leven van een persoon tot problemen leiden en die reeds
vroeg in het leven van die persoon begonnen zijn.
SCIL: Screener for Intelligence and Learning Disabilities
Differential detection hypotheses (Moffit en Silva, 1988): de vergrote kans van
een person met een lage intelligentie om door de politie opgepakt te worden,
terwijl meer intelligente leeftijdsgenoten beter zijn in het vermijden hiervan.
Bij LVB’ers meer risicofactoren als slechte schoolresultaten, delinquente
vrienden, depressieve stemmingen, middelenmisbruik, gescheiden ouders,
stress, slechte relatie met moeder, fysieke straffen en ongunstige woonsituatie.
Jongeren met laag IQ hebben meer problemen op het gebied van cognitieve
vaardigheden, sociale vaardigheden en relaties. Jongeren met een LVB zijn
doorgaans kwetsbaarder door de aanwezigheid van meerdere risicofactoren
tegelijkertijd.
Factoren die ervoor zorgen dat jongeren met LVB doorgaans meer kans hebben
op problemen:
- Meer schoolproblematiek en schooluitval.
- Minder sterke sociale vaardigheden.
- Gevoeliger voor beïnvloeding door leeftijdsgenoten.
- Meer problemen op het gebied van agressieregulatie.
- Minder bezit van probleemoplossende vaardigheden.
- Denken minder verantwoordelijk te zijn voor hun gedrag en hebben minder
controle over hun gedrag.
- Ouders hebben verminderd competentiegevoel.
- Ouders voelen zich meer sociaal geïsoleerd.
- Ouders hebben een slechte partnerrelatie.
- Ouders ervaren meer negatieve levensgebeurtenissen.
- Ouders geven aan ondersteuning nodig te hebben.
- Lage SES.
- Opgroeien in achterstandswijk.
- Antisociale contacten.
- Middelenmisbruik.
- Beperkingen van jongere met LVB worden niet erkend door de omgeving,
kan leiden tot frustratie en ernstig probleemgedrag.
Gezinnen waarin de jongere en de ouder(s) een LVB hebben, zijn aan meer
risicofactoren blootgesteld dan gezinnen waarin alleen de jongeren een LVB
heeft.
Risk-Need-Responsibility: bejegening in de strafrechtketen moet passend zijn
voor het niveau en de behoeftes van personen met een LVB.
HOOFDSTUK 5
Risicofactoren die meisjes vaker aanzetten tot criminaliteit:
- Meer invloed door negatieve levenservaringen.
