Samenvatting
Intersectionalities
Bachelor Sociologie
UvA
,2
,3
, Artikelen
Being-in-the-room privilege: Elite capture and
epistemic difference
Olúfemi Táíwò
Een collega bood aan om haar positie af te staan aan de auteur; een zwarte man. Achter de
veronderstelling dat ik een ervaringsinzicht had dat zij niet had, ging het herkenbare culturele
stempel schuil van een veelbesproken, polariserend perspectief op kennis en politiek:
standpunt-epistemologie.
De International Encyclopedia of Philosophy vat het samen in drie onschuldig klinkende
stellingen:
1. Kennis is sociaal gesitueerd
2. Gemarginaliseerde mensen hebben een aantal positionele voordelen bij het
verwerven van bepaalde vormen van kennis
3. Onderzoeksprogramma's zouden deze feiten moeten weerspiegelen.
Liam Kofi Bright betoogt overtuigend dat deze stellingen kunnen worden afgeleid uit een
combinatie van 1) empiristische basisverbintenissen, en 2) een minimaal plausibele
verklaring van hoe de sociale wereld beïnvloedt welke kennis groepen mensen waarschijnlijk
zullen zoeken en vinden.
Dus, als het basisidee niet het probleem is, wat is het dan wel?
Mijn ervaring is dat wanneer mensen zeggen dat ze moeten "luisteren naar de meest
getroffenen", dat betekent dat de autoriteit van het gesprek en de aandacht worden gegeven
aan degenen die het beste passen in de sociale categorieën die met deze kwalen worden
geassocieerd - ongeacht wat ze feitelijk wel of niet weten, of wat ze wel of niet persoonlijk
hebben meegemaakt.
De valkuil was niet dat standpunt-epistemologie het gesprek beïnvloedde, maar hoe.
In het algemeen vragen de normen voor het in praktijk brengen van standpunt-epistemologie
om praktijken van eerbied: aanbiedingen doen, de microfoon doorgeven, geloven. Maar het
op deze manier uitstellen als regel of standaard politieke oriëntatie kan in feite de belangen
van gemarginaliseerde groepen tegenwerken, vooral in elitaire ruimten.
Vanuit maatschappelijk oogpunt is de kans onevenredig groot dat degenen die "het
meest te lijden hebben" onder het sociale onrecht dat we associëren met politiek belangrijke
identiteiten als geslacht, klasse, ras en nationaliteit, opgesloten zitten, te weinig werk hebben
of deel uitmaken van de 44 procent van de wereldbevolking die geen toegang heeft tot
internet - en dus zowel buiten de kamers van de macht worden gehouden als grotendeels
genegeerd door de mensen in de kamers van de macht.
Ik vermoedde dat Helens aanbod een valstrik was. Zij was niet degene die de val
zette, maar het dreigde ons beiden toch in de val te lokken. Bredere culturele normen - van
het soort dat in gang wordt gezet door uitspraken te laten voorafgaan door "Als zwarte
man..." - brachten een reeks standpunt respecterende praktijken op gang die velen van ons
bewust of onbewust uit het hoofd kennen.
Om te kunnen zeggen wat er mis is met de populaire, eerbiedige toepassingen van
standpunt-epistemologie, moeten we begrijpen wat haar populair maakt. Sommigen willen
niet echt veranderen en willen alleen de schijn ervan. Een andere mogelijkheid is dat de
eerbiedige toepassing aantoont dat de uitsteller voldoende privileges "in de kamer" heeft om
zijn "opheffen" van een perspectief van belang te laten zijn.
4
Intersectionalities
Bachelor Sociologie
UvA
,2
,3
, Artikelen
Being-in-the-room privilege: Elite capture and
epistemic difference
Olúfemi Táíwò
Een collega bood aan om haar positie af te staan aan de auteur; een zwarte man. Achter de
veronderstelling dat ik een ervaringsinzicht had dat zij niet had, ging het herkenbare culturele
stempel schuil van een veelbesproken, polariserend perspectief op kennis en politiek:
standpunt-epistemologie.
De International Encyclopedia of Philosophy vat het samen in drie onschuldig klinkende
stellingen:
1. Kennis is sociaal gesitueerd
2. Gemarginaliseerde mensen hebben een aantal positionele voordelen bij het
verwerven van bepaalde vormen van kennis
3. Onderzoeksprogramma's zouden deze feiten moeten weerspiegelen.
Liam Kofi Bright betoogt overtuigend dat deze stellingen kunnen worden afgeleid uit een
combinatie van 1) empiristische basisverbintenissen, en 2) een minimaal plausibele
verklaring van hoe de sociale wereld beïnvloedt welke kennis groepen mensen waarschijnlijk
zullen zoeken en vinden.
Dus, als het basisidee niet het probleem is, wat is het dan wel?
Mijn ervaring is dat wanneer mensen zeggen dat ze moeten "luisteren naar de meest
getroffenen", dat betekent dat de autoriteit van het gesprek en de aandacht worden gegeven
aan degenen die het beste passen in de sociale categorieën die met deze kwalen worden
geassocieerd - ongeacht wat ze feitelijk wel of niet weten, of wat ze wel of niet persoonlijk
hebben meegemaakt.
De valkuil was niet dat standpunt-epistemologie het gesprek beïnvloedde, maar hoe.
In het algemeen vragen de normen voor het in praktijk brengen van standpunt-epistemologie
om praktijken van eerbied: aanbiedingen doen, de microfoon doorgeven, geloven. Maar het
op deze manier uitstellen als regel of standaard politieke oriëntatie kan in feite de belangen
van gemarginaliseerde groepen tegenwerken, vooral in elitaire ruimten.
Vanuit maatschappelijk oogpunt is de kans onevenredig groot dat degenen die "het
meest te lijden hebben" onder het sociale onrecht dat we associëren met politiek belangrijke
identiteiten als geslacht, klasse, ras en nationaliteit, opgesloten zitten, te weinig werk hebben
of deel uitmaken van de 44 procent van de wereldbevolking die geen toegang heeft tot
internet - en dus zowel buiten de kamers van de macht worden gehouden als grotendeels
genegeerd door de mensen in de kamers van de macht.
Ik vermoedde dat Helens aanbod een valstrik was. Zij was niet degene die de val
zette, maar het dreigde ons beiden toch in de val te lokken. Bredere culturele normen - van
het soort dat in gang wordt gezet door uitspraken te laten voorafgaan door "Als zwarte
man..." - brachten een reeks standpunt respecterende praktijken op gang die velen van ons
bewust of onbewust uit het hoofd kennen.
Om te kunnen zeggen wat er mis is met de populaire, eerbiedige toepassingen van
standpunt-epistemologie, moeten we begrijpen wat haar populair maakt. Sommigen willen
niet echt veranderen en willen alleen de schijn ervan. Een andere mogelijkheid is dat de
eerbiedige toepassing aantoont dat de uitsteller voldoende privileges "in de kamer" heeft om
zijn "opheffen" van een perspectief van belang te laten zijn.
4
