Gastles JAN ALGOED
ETHISCHE CONSUMPTIE
THOMAS RAU (ARCHITECT / DUITSER)
- Geen voorstander van duurzaamheid
- Maar wel voorstander van CIRCULAIR ONDERNEMEN/EEN CIRCULAIRE ECONOMIE
Volgens Thomas RAU is
“Duurzaamheid is het optimaliseren van wat we
hebben, waarmee we ons uiteindelijk verder de
nesten in werken. Dat kan zover gaan dat het leidt
tot fraude met de metingen van de uitstoot van
dieselauto's. Maar het belangrijkste is dat er geen
fundamentele verandering voorkomt uit
verduurzaming. Ik wil businessmodellen ontwerpen
die niet ten koste gaan van de wereld,
maar juist de wereld ten gunste zijn.”
- Hij heeft samen met Sabine Oberhuber een boek geschreven ‘MATERIAL MATTERS –
Het alternatief voor onze roofbouwmaatschappij’
- We zullen tevreden moeten zijn met minder. We hebben allemaal 5x meer kledij in
onze kast hangen in vergelijking met onze grootouders. Dit geldt niet alleen voor
kledij, maar voor alles. ‘De planeet begint te kraken onder onze hebzucht!’
- We moeten als consument ethisch gaan consumeren, maar de verantwoordelijkheid
ligt niet alleen bij de consument, maar is een gedeelde verantwoordelijkheid.
“Ons huidige economische systeem,
waarin de voortdurende consumptie
van producten centraal staat,
leidt tot uitputting van de aarde.”
- Al de grondstoffen zijn eindig en beperkt, behalve ons bewustzijn
“Alles op aarde is gelimiteerd,
behalve ons bewustzijn. De oplossing voor
dit probleem zit tussen onze oren. Daar moeten we
in gaan delven, niet in de grond.”
- Ook bij recycling zit het tamelijk fout :
“bij recycling gaan veel grondstoffen verloren
omdat producten zelden zijn ontworpen om te
hergebruiken. De fabrikant wordt daartoe ook niet
aangezet: hij maakt een product en daarna draagt hij
het eigendom over aan jou, de consument.
Jij bent daarna verantwoordelijk voor recycling en
dus eigenaar van het probleem, niet de ontwerper
of de producent.'”
- Vb: 3M / Pfos probleem : maken winsten ten koste van mens en planeet
, - Thomas Rau vindt dat we de economie moeten organiseren als een bibliotheek
waaruit we grondstoffen lenen
- Hij stuurt aan op ‘van bezit naar gebruik’ (producten gaan gebruiken, is verschillend
van leasing)
- Wat hij heeft bedacht is ‘LIGHT AS A SERVICE.
o Met zijn architectenbureau RAW had hij een opdracht in Schiphol waar hij een
terminal moest hertekenen en voorzien van licht
o Zijn idee was: we verkopen geen lampen, we verkopen licht
o Niet het product, enkel de benefit wordt gekocht (hebben licht gekocht)
o Een duurzame en circulaire oplossing: de producent blijft eigenaar van zijn
product. Hierdoor worden ledlampen nog zuiniger, gaan armaturen ook
langer mee, kleine onderdelen kunnen vervangen worden, …
o Als producenten eigenaar blijven van hun product, maken ze de producten
veel degelijker, veel zuiniger, veel duurzamer, waarvan de onderdelen kunnen
worden gebruikt.
o Dit businessmodel is ook overgenomen door Philips, waarbij je de benefit
koopt (circular Lighting : je koopt benefit)
o Bij leasing (bv auto’s) zal de producent het goed niet veranderen. Mochten de
auto’s eigendom blijven van de producent en ze verdienen hun geld enkel
met het aanbieden ‘mobiliteit’, dan zouden die auto’s nog minder verbruiken,
nog veel langer meegaan ….
- Heeft dit principe ook toegepast op koelkasten = ‘COOLING AS A SERVICE’
o RAW moest een sociale woonwijk tekenen en sloot hierbij een deal met de
fabrikant BOSCH.
o Gezinnen hebben een koelkast die zo goed is, dat je ze niet in de handel kan
kopen, omdat ze een kleine fee betalen voor koeling, en de koelkast blijft
eigendom van Bosch en daardoor heeft BOSCH ervoor gezorgd dat dit
supergoede koelkasten zijn, die zeer weinig verbruiken.
- Gebruikt dit principe ook als hij nieuwe projecten heeft. Als hij sites gaat bouwen of
verbouwen, worden 90% van alle materialen terug opnieuw gebruikt.
- Hij gaat op zoek naar ‘originele oplossingen’. Bijvoorbeeld dakgebinte, 30 % minder
staal nodig door een leverancier te nemen die rollercoasters maakt
- Zijn project ‘Triodos bank’ in Nederland: circulair bouwen: een nieuwe manier van
denken
o Een gebouw maken met een circulaire potentie; het gebouw is zo ontworpen
dat alle materialen er één voor één kunnen uitgehaald worden zonder
waardenverlies
o Het gebouw is het resultaat van een logistiek proces. Het hele gebouw is
‘voorgedacht’
o In een nieuw businessmodel moeten we macht en verantwoordelijkheid bij
elkaar brengen: de producent blijft verantwoordelijk voor zijn product: hij kan
het product niet meer verkopen, maar hij biedt de klant een service aan voor
een tijdelijke behoefte. Als de consument het product niet meer wenst, geeft
hij het terug aan de producent. Met de consequentie: als de producent een
‘shitproduct’ maakt, krijgt hij altijd shit terug.
- Ook de World Federation of Advertisers wil marketing gaan inzetten om
duurzaamheid te realiseren
- Een voorbeeld van communicatietechnieken is ‘nudging’. Bv een factuur waarbij een
vergelijking wordt gemaakt tussen jou en je buren op vlak van energie consumeren,
die zoveel procent minder verbruiken dan jou.
ETHISCHE CONSUMPTIE
THOMAS RAU (ARCHITECT / DUITSER)
- Geen voorstander van duurzaamheid
- Maar wel voorstander van CIRCULAIR ONDERNEMEN/EEN CIRCULAIRE ECONOMIE
Volgens Thomas RAU is
“Duurzaamheid is het optimaliseren van wat we
hebben, waarmee we ons uiteindelijk verder de
nesten in werken. Dat kan zover gaan dat het leidt
tot fraude met de metingen van de uitstoot van
dieselauto's. Maar het belangrijkste is dat er geen
fundamentele verandering voorkomt uit
verduurzaming. Ik wil businessmodellen ontwerpen
die niet ten koste gaan van de wereld,
maar juist de wereld ten gunste zijn.”
- Hij heeft samen met Sabine Oberhuber een boek geschreven ‘MATERIAL MATTERS –
Het alternatief voor onze roofbouwmaatschappij’
- We zullen tevreden moeten zijn met minder. We hebben allemaal 5x meer kledij in
onze kast hangen in vergelijking met onze grootouders. Dit geldt niet alleen voor
kledij, maar voor alles. ‘De planeet begint te kraken onder onze hebzucht!’
- We moeten als consument ethisch gaan consumeren, maar de verantwoordelijkheid
ligt niet alleen bij de consument, maar is een gedeelde verantwoordelijkheid.
“Ons huidige economische systeem,
waarin de voortdurende consumptie
van producten centraal staat,
leidt tot uitputting van de aarde.”
- Al de grondstoffen zijn eindig en beperkt, behalve ons bewustzijn
“Alles op aarde is gelimiteerd,
behalve ons bewustzijn. De oplossing voor
dit probleem zit tussen onze oren. Daar moeten we
in gaan delven, niet in de grond.”
- Ook bij recycling zit het tamelijk fout :
“bij recycling gaan veel grondstoffen verloren
omdat producten zelden zijn ontworpen om te
hergebruiken. De fabrikant wordt daartoe ook niet
aangezet: hij maakt een product en daarna draagt hij
het eigendom over aan jou, de consument.
Jij bent daarna verantwoordelijk voor recycling en
dus eigenaar van het probleem, niet de ontwerper
of de producent.'”
- Vb: 3M / Pfos probleem : maken winsten ten koste van mens en planeet
, - Thomas Rau vindt dat we de economie moeten organiseren als een bibliotheek
waaruit we grondstoffen lenen
- Hij stuurt aan op ‘van bezit naar gebruik’ (producten gaan gebruiken, is verschillend
van leasing)
- Wat hij heeft bedacht is ‘LIGHT AS A SERVICE.
o Met zijn architectenbureau RAW had hij een opdracht in Schiphol waar hij een
terminal moest hertekenen en voorzien van licht
o Zijn idee was: we verkopen geen lampen, we verkopen licht
o Niet het product, enkel de benefit wordt gekocht (hebben licht gekocht)
o Een duurzame en circulaire oplossing: de producent blijft eigenaar van zijn
product. Hierdoor worden ledlampen nog zuiniger, gaan armaturen ook
langer mee, kleine onderdelen kunnen vervangen worden, …
o Als producenten eigenaar blijven van hun product, maken ze de producten
veel degelijker, veel zuiniger, veel duurzamer, waarvan de onderdelen kunnen
worden gebruikt.
o Dit businessmodel is ook overgenomen door Philips, waarbij je de benefit
koopt (circular Lighting : je koopt benefit)
o Bij leasing (bv auto’s) zal de producent het goed niet veranderen. Mochten de
auto’s eigendom blijven van de producent en ze verdienen hun geld enkel
met het aanbieden ‘mobiliteit’, dan zouden die auto’s nog minder verbruiken,
nog veel langer meegaan ….
- Heeft dit principe ook toegepast op koelkasten = ‘COOLING AS A SERVICE’
o RAW moest een sociale woonwijk tekenen en sloot hierbij een deal met de
fabrikant BOSCH.
o Gezinnen hebben een koelkast die zo goed is, dat je ze niet in de handel kan
kopen, omdat ze een kleine fee betalen voor koeling, en de koelkast blijft
eigendom van Bosch en daardoor heeft BOSCH ervoor gezorgd dat dit
supergoede koelkasten zijn, die zeer weinig verbruiken.
- Gebruikt dit principe ook als hij nieuwe projecten heeft. Als hij sites gaat bouwen of
verbouwen, worden 90% van alle materialen terug opnieuw gebruikt.
- Hij gaat op zoek naar ‘originele oplossingen’. Bijvoorbeeld dakgebinte, 30 % minder
staal nodig door een leverancier te nemen die rollercoasters maakt
- Zijn project ‘Triodos bank’ in Nederland: circulair bouwen: een nieuwe manier van
denken
o Een gebouw maken met een circulaire potentie; het gebouw is zo ontworpen
dat alle materialen er één voor één kunnen uitgehaald worden zonder
waardenverlies
o Het gebouw is het resultaat van een logistiek proces. Het hele gebouw is
‘voorgedacht’
o In een nieuw businessmodel moeten we macht en verantwoordelijkheid bij
elkaar brengen: de producent blijft verantwoordelijk voor zijn product: hij kan
het product niet meer verkopen, maar hij biedt de klant een service aan voor
een tijdelijke behoefte. Als de consument het product niet meer wenst, geeft
hij het terug aan de producent. Met de consequentie: als de producent een
‘shitproduct’ maakt, krijgt hij altijd shit terug.
- Ook de World Federation of Advertisers wil marketing gaan inzetten om
duurzaamheid te realiseren
- Een voorbeeld van communicatietechnieken is ‘nudging’. Bv een factuur waarbij een
vergelijking wordt gemaakt tussen jou en je buren op vlak van energie consumeren,
die zoveel procent minder verbruiken dan jou.
