Samenvatting hoofdstuk 11, Leerboek HRM 4e druk
11.1
Gezondheid: is een toestand van volledig fysiek, geestelijk en sociaal welbevinden en niet
louter het ontbreken van ziekte of gebreken (definitie WHO) → gezondheid is dus meer dan
alleen de afwezigheid van ziekte en gebreken → als er wordt gekeken naar kwaaltjes heeft
een ieder wel ergens last van, dan zou iedereen ongezond zijn.
Hiervoor is het begrip positieve gezondheid op bedacht: gezondheid is het vermogen van
mensen zich aan te passen en een eigen regie te voeren, in het licht van fysieke,
emotionele en sociale uitdagingen van het leven → volgens deze definitie zijn
deelnemers van de Paralympics heel gezond, ze hebben zich immer aangepast en hun
uitdagingen goed aangepakt → volgens de oude definitie zou dit niet zo zijn.
Werkvermogen: is de mate waarin iemand nu en in de nabije toekomst fysiek, mentaal en
sociaal in staat is om zijn/ haar werkzaamheden uit te voeren → is het resultaat van de
interactie tussen mogelijkheden van de werknemer aan de ene kant en kenmerken van het
werk aan de andere kant.
Gezondheid is dus niet hetzelfde als werkvermogen, het gaat erom dat je gezond bent
om het werk te kunnen doen.
Vitaliteit: staat voor energiek, gemotiveerd en met doorzettingsvermogen aan het werk zijn.
Vitaliteit met werkvermogen en employability vormen samen de 3 pijlers voor duurzame
inzetbaarheid (figuur 11.1 op blz. 305).
Employability: het beschikken over competenties om te werken en het hebben van de
gelegenheid daarvoor → het staat voor het vermogen waarin iemand in staat is om zowel nu
als in de toekomst adequaat werk te verrichten binnen zijn huidige baan of in een andere
werkomgevingen.
De 3 voorwaarden van duurzame inzetbaarheid:
1. Werkenden moeten het vermogen hebben om te (blijven) werken).
2. Ze moeten de motivatie hebben om te blijven werken.
3. Ze moeten de mogelijkheid hebben om te blijven werken.
11.2
Ziekteverzuim: een werknemer verschijnt niet op het werk geeft hiervoor ‘ziekte’ als reden →
dit hoeft natuurlijk niet de echte reden te zijn, werknemers kunnen ook om een andere
reden afwezig zijn of wel op het werk zijn en wel echt ziek zijn.
Het ziekteverzuimpercentage ligt hoger dan bij de mannen, al hoe wel zwangerschapsverlof
hier niet bij in zit hebben 3% van de vrouwen wel gezondheidsklachten van de zwangerschap
en kunnen hierdoor ook niet aan het werk → ook verschilt het percentage per bedrijfstak en
bedrijfsgrote.
Groot en deels bestaan de verzuimkosten uit loondoorbetalingskosten.
11.3
Oorzaken in het werk aan gezondheid en vitaliteit:
Stress op het werk zorgt voor een groot verzuimpercentage → zo’n 46% (2018) van het
verzuim was werkgerelateerd.
Ook kunnen andere arbeidsomstandigheden van invloed zijn:
Onveilige machines of onveilig gebruik.
Gevaarlijke stoffen.
Psychosociale arbeidsbelasting (werkdruk, seksuele intimidatie, agressie en geweld
en pesten).
Fysieke belasting (lichamelijke inspanning zoals tillen en duwen).
Lawaai.
11.1
Gezondheid: is een toestand van volledig fysiek, geestelijk en sociaal welbevinden en niet
louter het ontbreken van ziekte of gebreken (definitie WHO) → gezondheid is dus meer dan
alleen de afwezigheid van ziekte en gebreken → als er wordt gekeken naar kwaaltjes heeft
een ieder wel ergens last van, dan zou iedereen ongezond zijn.
Hiervoor is het begrip positieve gezondheid op bedacht: gezondheid is het vermogen van
mensen zich aan te passen en een eigen regie te voeren, in het licht van fysieke,
emotionele en sociale uitdagingen van het leven → volgens deze definitie zijn
deelnemers van de Paralympics heel gezond, ze hebben zich immer aangepast en hun
uitdagingen goed aangepakt → volgens de oude definitie zou dit niet zo zijn.
Werkvermogen: is de mate waarin iemand nu en in de nabije toekomst fysiek, mentaal en
sociaal in staat is om zijn/ haar werkzaamheden uit te voeren → is het resultaat van de
interactie tussen mogelijkheden van de werknemer aan de ene kant en kenmerken van het
werk aan de andere kant.
Gezondheid is dus niet hetzelfde als werkvermogen, het gaat erom dat je gezond bent
om het werk te kunnen doen.
Vitaliteit: staat voor energiek, gemotiveerd en met doorzettingsvermogen aan het werk zijn.
Vitaliteit met werkvermogen en employability vormen samen de 3 pijlers voor duurzame
inzetbaarheid (figuur 11.1 op blz. 305).
Employability: het beschikken over competenties om te werken en het hebben van de
gelegenheid daarvoor → het staat voor het vermogen waarin iemand in staat is om zowel nu
als in de toekomst adequaat werk te verrichten binnen zijn huidige baan of in een andere
werkomgevingen.
De 3 voorwaarden van duurzame inzetbaarheid:
1. Werkenden moeten het vermogen hebben om te (blijven) werken).
2. Ze moeten de motivatie hebben om te blijven werken.
3. Ze moeten de mogelijkheid hebben om te blijven werken.
11.2
Ziekteverzuim: een werknemer verschijnt niet op het werk geeft hiervoor ‘ziekte’ als reden →
dit hoeft natuurlijk niet de echte reden te zijn, werknemers kunnen ook om een andere
reden afwezig zijn of wel op het werk zijn en wel echt ziek zijn.
Het ziekteverzuimpercentage ligt hoger dan bij de mannen, al hoe wel zwangerschapsverlof
hier niet bij in zit hebben 3% van de vrouwen wel gezondheidsklachten van de zwangerschap
en kunnen hierdoor ook niet aan het werk → ook verschilt het percentage per bedrijfstak en
bedrijfsgrote.
Groot en deels bestaan de verzuimkosten uit loondoorbetalingskosten.
11.3
Oorzaken in het werk aan gezondheid en vitaliteit:
Stress op het werk zorgt voor een groot verzuimpercentage → zo’n 46% (2018) van het
verzuim was werkgerelateerd.
Ook kunnen andere arbeidsomstandigheden van invloed zijn:
Onveilige machines of onveilig gebruik.
Gevaarlijke stoffen.
Psychosociale arbeidsbelasting (werkdruk, seksuele intimidatie, agressie en geweld
en pesten).
Fysieke belasting (lichamelijke inspanning zoals tillen en duwen).
Lawaai.
