Werkgroep Week 4, Bachelor jaar 3 Burgerlijk Procesrecht | Universiteit Leiden

Werkgroep week 4 Burgerlijk
Procesrecht
Vraag 1
Klopt de stelling: wie stelt moet bewijzen?

Deze stelling is onjuist. Hoofdregel is art. 150 Rv.
Er zijn een paar punten die niet bewezen hoeven te worden:
 Feiten die door de wederpartij niet (voldoende) zijn betwist, omdat deze als
vaststaand worden aangenomen (art. 149 lid 1 Rv). Als iets niet is betwist, dan hoef je
het niet te bewijzen.
 Feiten van algemene bekendheid en algemene ervaringsregels (art. 149 lid 2 Rv).

Een juistere formulering is dan ook dat de eiser de feiten moet stellen die relevant zijn voor
rechtsgevolg en bij gemotiveerde betwisting van de gedaagde (in opdracht van de rechter)
bewijzen. Bovendien kan er sprake zijn van een andere bewijslastverdeling o.g.v. de tenzij
bepaling uit art. 150 Rv.

Toelichting schema stelplicht uit de PowerPoint: Het begint met de stelplicht, als de eiser iets
wil van de rechter moet hij feiten stellen die van belang zijn voor het intreden van het
rechtsgevolg. Een rechtsgevolg kan bijvoorbeeld schadevergoeding zijn op grond van de
onrechtmatige daad, deze criteria moeten dan worden ingevuld aan de hand van de feiten.
In de dagvaarding moeten dus alle feiten staan die van belang zijn voor het intreden van dit
rechtsgevolg. Wanneer daaraan niet wordt voldaan, kan de rechter de vordering afwijzen
wegens het niet voldoen aan de stelplicht (er komt dan bijvoorbeeld ook geen conclusie of
antwoord meer, niet voldoen aan de stelplicht kan serieuze consequenties hebben).

Na de stelplicht komt het verweer van de gedaagde aan bod, hiervan bestaan drie smaken:

1. Geen (gemotiveerde) betwisting of erkenning: als de gedaagde ervoor kiest om niet te
betwisten of geen gemotiveerde betwisting heeft, dan is er sprake van een vaststaand feit.
Dan kom je dus niet toe aan de bewijslevering: als er geen betwisting is hoef je dus ook niet
te kijken naar de bewijslast.

2. Verder bestaan er twee typen gemotiveerde betwistingen. De eerste is ‘Nee, want’
(betwisting), hier zeg je met argumenten dus eigenlijk nee tegen het verhaal van de eiser.
Bijvoorbeeld: ‘Ik heb niet onrechtmatig gehandeld, want in deze omstandigheden hoefde er
geen waarschuwingsbordje te staan.’

3. Het tweede type van de gemotiveerde betwistingen is ‘Ja, maar’ (bevrijding), hier zeg je
dus eigenlijk ja tegen het verhaal van de eiser (het verhaal klopt), maar je hebt wel een
bevrijdend verweer. Dit kan bijvoorbeeld zijn: ‘Ja, ik heb onrechtmatig gehandeld, maar jouw
vordering is verjaard.’ Ook kan er bijvoorbeeld sprake zijn van rechtvaardigingsgronden in de
zin van art. 6:162 BW of wanprestatie in de zin van art. 6:74 BW.

, Het type verweer dat wordt gevoerd hangt af van wie de bewijslast heeft. Bij het ‘Nee, want’
verweer is het aan de eiser om dan te bewijzen dat zijn verhaal wel juist is. Bij het ‘Ja, maar’
verweer hoeft de eiser niets meer te bewijzen, want dat kan als vaststaand worden
aangenomen. Daarentegen komt de gedaagde met een bevrijdend verweer en moet dit dus
wel bewijzen.
De hoofdregel is dus dat de bewijslast bij ‘Nee, want’ bij de eiser ligt en de bewijslast bij ‘Ja,
maar’ bij de gedaagde ligt. Hierop bestaat nog wel de uitzondering die volgt uit art. 150 Rv.
Verder bestaat er altijd de mogelijkheid om tegenbewijs te leveren. Als de eiser een
bewijsopdracht krijgt, mag de gedaagde dus ook weer tegenbewijs leveren tegen het bewijs
van de eiser.

Voorbeeld bevrijdend verweer
Frenkie de Jong is zes jaar geleden gevallen op een trap in de Arena, omdat er was gedweild
en er stond geen waarschuwingsbord. Hij heeft een blessure opgelopen en wil schade
verhalen op Ajax op grond van art. 6:162 BW. Ajax stelt dat de vordering is verjaard.

Stellen
Frenkie stelt (en moet stellen) dat sprake is van:
1. Onrechtmatige daad
2. Causaal verband
3. Schade
4. Toerekenbaarheid (schuld/risico)

Betwisten
Ajax: ‘Ja, maar de vordering is verjaard.’
NB: Ajax betwist dus niet dat er onrechtmatig is gehandeld, dat er csqn is, dat er schade is en
dat het toerekenbaar is, dus zal de rechter als vaststaand feit beschouwen dat aan de
voorwaarden van art. 6:162 BW is voldaan.
Let op: de rechtvaardigingsgronden uit 6:162 lid 2 BW leiden ook tot het voeren van een
bevrijdend verweer.

Bewijslastverdeling
Art. 150 Rv: Ajax moet bewijzen dat de vordering is verjaard (rechtsgevolg).

Bewijzen
Ajax moet dan bewijzen dat sprake is van: de vordering verjaard op grond van 3:310 BW.

Vraag 2
De rechter geeft de bewijslast aan De Jong.

a) Waarom krijgt de Jong de hierboven omschreven bewijslast (bewijsopdracht =
probandum)?

Eiser is de Jong, Gedaagde is Vink BV, grondslag vordering is onrechtmatige daad art. 6:162
BW met als rechtsgevolg schadevergoeding. Uit de bewijsopdracht volgt dat het gaat om een
Kelderluiksituatie en de vraag of er in deze gevaarlijke situatie een ongeschreven norm geldt
dat de voetganger had moeten worden gewaarschuwd. Het probandum ziet dus op de vraag