Samenvatting ‘Arbeidsrecht’
Arbeidsrecht (12 e druk) Boom Basics
,Hoofdstuk 1: Inleiding
Het arbeidsrecht, dat deel uitmaakt van sociaal recht, bestaat uit twee delen:
1. Het individuele arbeidsrecht
2. Het collectieve arbeidsrecht
Individueel arbeidsrecht: de regels ziend op de individuele relatie tussen werkgever en werknemer. Het
gaat hier om:
Het arbeidsovereenkomstenrecht in enge zin met regels betreffende het aangaan en uitvoeren van
arbeidsovereenkomsten.
Het ontslagrecht met regels betreffende het eindigen van deze arbeidsovereenkomsten.
Collectief arbeidsrecht: de regels die de werknemersbelangenbehartiging door vakbond(en) en
ondernemingsraad enerzijds en de werkgeversbelangenbehartiging anderzijds normeren. Het bestaat uit:
Het cao-, avv- en collectief actierecht met regels betreffende de werking van door vakbonden met
werkgevers(organisaties) gesloten collectieve arbeidsovereenkomsten (cao’s), het algemeen
verbindend verklaren van bepalingen daaruit (avv) en de regels betreffende het organiseren van
een collectieve actie.
Het medezeggenschapsrecht met regels ziend op inspraak en medebeslissing van
ondernemingsraden bij grofweg het financieel-economische en sociaaleconomische reilen en zeilen
van de onderneming van een werkgever.
, Hoofdstuk 2: Het arbeidsovereenkomstenrecht
Arbeidsovereenkomstenrecht: betreft de totstandkoming van een arbeidsovereenkomst, de nakoming en
het eindigen daarvan. Titel 10 boek 7 BW.
Verbintenissenrecht (boeken 3 en 6 BW): de regels uit het gewone verbintenissenrecht inzake
rechtshandelingen en overeenkomsten zijn op de totstandkoming van een arbeidsovereenkomst van
toepassing. Zo mag er bijv. geen sprake zijn van bedreiging, bedrog en misbruik van omstandigheden (art.
3:44 BW).
En er moet sprake zijn van aanbod en aanvaarding (art. 6:217 BW):
Een arbeidsovereenkomst komt tot stand door een aanbod tot het sluiten daarvan door de ene partij
en de aanvaarding daarvan door de andere partij.
Het moment van wilsovereenstemming is bepalend voor het ontstaan van een overeenkomst. Maar
het moment van wilsovereenstemming is niet perse het aanvangstijdstip van de overeenkomst.
De partijen bij een arbeidsovereenkomst; twee individuele partijen:
Bij een arbeidsovereenkomst zijn als regel één individuele werkgever en één individuele werknemer
partij. Derhalve kan men dit contract een individuele arbeidsovereenkomst (iao) noemen.
Een werkgever kan een natuurlijk persoon (mens) zijn, maar ook een rechtspersoon (nv, bv etc.)
Een werknemer is altijd een natuurlijk persoon.
De iao-definitie (art. 7:610 BW):
Een iao kent drie cumulatieve kenmerken (3 voorwaarden om te spreken van een arbeidsovereenkomst):
1. De plicht voor de werknemer om arbeid te verrichten.
2. Dit te doen in dienst van de werkgever.
3. Die daarvoor aan de werknemer loon heeft te betalen.
Als aan deze 3 voorwaarden is voldaan dan is er sprake van een arbeidsovereenkomst, hoe de partijen
hun overeenkomst noemen is daarbij op zichzelf niet doorslaggevend. Wel houdt de rechter rekening met
wat de partijen beoogden.
Iao
Arbeid Lichamelijk of geestelijk, actief of passief, waar dan ook (art. 7:610 BW)
In dienst van Ondergeschiktheid (art. 7:610 en 7:660 BW)
Tegen loon Materiële vergoeding voor arbeid (art. 7:610 en 7:617 BW)
De juridische grondslag op basis waarvan de zzp’ers hun diensten verlenen is vaak gemakkelijk te
kwalificeren: een overeenkomst van opdracht.
Artikel BW 7:400 stelt dat de OVO een overeenkomst is waarbij twee partijen afspreken dat de ene partij
(de opdrachtnemer) tegen betaling een opdracht uitvoert voor de andere partij (de opdrachtgever).
Arbeid: kan zowel lichamelijke als geestelijke arbeid betreffen. Het kan zelfs gaan om passieve arbeid in
de zin van aanwezig zijn (nachtportier, slaapwacht etc.).
Ondergeschiktheid (art. 7:660 BW):
Het belangrijkste element waardoor de iao zich onderscheidt van andere contracten (OVO of
aanneming van werk) is, dat de werknemer zijn arbeid ‘in dienst van’ een werkgever verricht.
In geval van een iao moet er sprake zijn van een gezagsrelatie: van ondergeschiktheid.
Ondergeschiktheid: de bevoegdheid van de werkgever om de werknemer m.b.t. het verrichten van
arbeid en/of handhaving van de orde in zijn arbeidsorganisatie aanwijzingen te geven en/of regels
vast te stellen.
In geval van aanneming van werk verplicht de aannemer zich in de aannemingsovereenkomst tot het tot
stand brengen van een stoffelijk werk. Een overeenkomst van opdracht is bijv. een tandarts die zijn
diensten verricht ten behoeve van zijn patiënt. Bij beide overeenkomsten is geen sprake van een
gezagsrelatie.
Loon: materiële vergoeding voor arbeid (art. 7:617 BW)
Arbeidsrecht (12 e druk) Boom Basics
,Hoofdstuk 1: Inleiding
Het arbeidsrecht, dat deel uitmaakt van sociaal recht, bestaat uit twee delen:
1. Het individuele arbeidsrecht
2. Het collectieve arbeidsrecht
Individueel arbeidsrecht: de regels ziend op de individuele relatie tussen werkgever en werknemer. Het
gaat hier om:
Het arbeidsovereenkomstenrecht in enge zin met regels betreffende het aangaan en uitvoeren van
arbeidsovereenkomsten.
Het ontslagrecht met regels betreffende het eindigen van deze arbeidsovereenkomsten.
Collectief arbeidsrecht: de regels die de werknemersbelangenbehartiging door vakbond(en) en
ondernemingsraad enerzijds en de werkgeversbelangenbehartiging anderzijds normeren. Het bestaat uit:
Het cao-, avv- en collectief actierecht met regels betreffende de werking van door vakbonden met
werkgevers(organisaties) gesloten collectieve arbeidsovereenkomsten (cao’s), het algemeen
verbindend verklaren van bepalingen daaruit (avv) en de regels betreffende het organiseren van
een collectieve actie.
Het medezeggenschapsrecht met regels ziend op inspraak en medebeslissing van
ondernemingsraden bij grofweg het financieel-economische en sociaaleconomische reilen en zeilen
van de onderneming van een werkgever.
, Hoofdstuk 2: Het arbeidsovereenkomstenrecht
Arbeidsovereenkomstenrecht: betreft de totstandkoming van een arbeidsovereenkomst, de nakoming en
het eindigen daarvan. Titel 10 boek 7 BW.
Verbintenissenrecht (boeken 3 en 6 BW): de regels uit het gewone verbintenissenrecht inzake
rechtshandelingen en overeenkomsten zijn op de totstandkoming van een arbeidsovereenkomst van
toepassing. Zo mag er bijv. geen sprake zijn van bedreiging, bedrog en misbruik van omstandigheden (art.
3:44 BW).
En er moet sprake zijn van aanbod en aanvaarding (art. 6:217 BW):
Een arbeidsovereenkomst komt tot stand door een aanbod tot het sluiten daarvan door de ene partij
en de aanvaarding daarvan door de andere partij.
Het moment van wilsovereenstemming is bepalend voor het ontstaan van een overeenkomst. Maar
het moment van wilsovereenstemming is niet perse het aanvangstijdstip van de overeenkomst.
De partijen bij een arbeidsovereenkomst; twee individuele partijen:
Bij een arbeidsovereenkomst zijn als regel één individuele werkgever en één individuele werknemer
partij. Derhalve kan men dit contract een individuele arbeidsovereenkomst (iao) noemen.
Een werkgever kan een natuurlijk persoon (mens) zijn, maar ook een rechtspersoon (nv, bv etc.)
Een werknemer is altijd een natuurlijk persoon.
De iao-definitie (art. 7:610 BW):
Een iao kent drie cumulatieve kenmerken (3 voorwaarden om te spreken van een arbeidsovereenkomst):
1. De plicht voor de werknemer om arbeid te verrichten.
2. Dit te doen in dienst van de werkgever.
3. Die daarvoor aan de werknemer loon heeft te betalen.
Als aan deze 3 voorwaarden is voldaan dan is er sprake van een arbeidsovereenkomst, hoe de partijen
hun overeenkomst noemen is daarbij op zichzelf niet doorslaggevend. Wel houdt de rechter rekening met
wat de partijen beoogden.
Iao
Arbeid Lichamelijk of geestelijk, actief of passief, waar dan ook (art. 7:610 BW)
In dienst van Ondergeschiktheid (art. 7:610 en 7:660 BW)
Tegen loon Materiële vergoeding voor arbeid (art. 7:610 en 7:617 BW)
De juridische grondslag op basis waarvan de zzp’ers hun diensten verlenen is vaak gemakkelijk te
kwalificeren: een overeenkomst van opdracht.
Artikel BW 7:400 stelt dat de OVO een overeenkomst is waarbij twee partijen afspreken dat de ene partij
(de opdrachtnemer) tegen betaling een opdracht uitvoert voor de andere partij (de opdrachtgever).
Arbeid: kan zowel lichamelijke als geestelijke arbeid betreffen. Het kan zelfs gaan om passieve arbeid in
de zin van aanwezig zijn (nachtportier, slaapwacht etc.).
Ondergeschiktheid (art. 7:660 BW):
Het belangrijkste element waardoor de iao zich onderscheidt van andere contracten (OVO of
aanneming van werk) is, dat de werknemer zijn arbeid ‘in dienst van’ een werkgever verricht.
In geval van een iao moet er sprake zijn van een gezagsrelatie: van ondergeschiktheid.
Ondergeschiktheid: de bevoegdheid van de werkgever om de werknemer m.b.t. het verrichten van
arbeid en/of handhaving van de orde in zijn arbeidsorganisatie aanwijzingen te geven en/of regels
vast te stellen.
In geval van aanneming van werk verplicht de aannemer zich in de aannemingsovereenkomst tot het tot
stand brengen van een stoffelijk werk. Een overeenkomst van opdracht is bijv. een tandarts die zijn
diensten verricht ten behoeve van zijn patiënt. Bij beide overeenkomsten is geen sprake van een
gezagsrelatie.
Loon: materiële vergoeding voor arbeid (art. 7:617 BW)
