(Uitgebreide) Samenvatting criminaliteit en samenleving

CRIMINALITEIT EN SAMENLEVING (Samenvatting)




1. Etikettering


1.1. Theorie heroverwogen
Afwijkende verschijnselen => Brandpunten van sociologisch denken
 Interesse in sociale orde combineren met praktische interesse in handelingen die schadelijk
worden geacht voor individuen in samenleving


1

,  Aandacht richten op brede terrein van gedrag dat ook wel misdaad, ondeugend, non-
conformiteit, aberratie (afwijkend van normaal), excentriciteit of krankzinnigheid wordt genoemd
 Opvatten als mislukking van sanctionering of wangedrag
 Willen weten waarom mensen zich op afkeurende manier gedragen

Naturalistische benadering => Concentreren op interactie tussen diegenen die zich schuldig zouden
hebben gemaakt aan wangedrag en diegenen die beschuldiging uiten
 Frank Tannenbaum, Edwin Lemert, John Kitsuse, Kai Erikson en Becker
 Etiketteringstheorie
 Verklaringen bekritiseerd, uitgebreid en bediscussieerd => Bijdragen onderzoeksresultaten

Opvatting van afwijkend gedrag als collectieve actie
 Demystificatie van afwijkend gedrag en morele dilemma’s van devariatie-theorie
 Gebied van devariatie niet bijzonder => Gewoon andere soort menselijke activiteit die moet
worden bestudeerd en begrepen

Onderzoekers niet tevreden met hoe met etiketteringstheorie wordt omgegaan
 Auteurs klagen dat etiketteringstheorieën geen sociologische verklaring geeft voor afwijkend
gedrag en evenmin vertelt hoe mensen die afwijkend gedrag begaan, daartoe komen en
vooral waarom zij dit doen terwijl anderen rondom hen dat niet doen
 Dachten dat theorie deviantie zou verklaren door reacties die anderen er op gaven
 Nadat iemand als afwijkend bestempeld werd ging men afwijkend handelen
 Voorstanders van positie stelden echter geen oplossingen voor kwestie => Bescheiden doelen
 Wilden gebied vergroten dat in aanmerking komt voor studie van afwijkende fenomenen
door er ook activiteiten van anderen in op te nemen dan enkel afwijkende actor
 Nieuwe bronnen van variantie in berekeningen opgenomen alle vragen waar studenten
van afwijkend gedrag, normaal naar keken, een andere lading zouden krijgen

Labelen onmogelijk enige verklaring van wat afwijkende gedragingen in werkelijkheid doen
 Belangrijkste bijdragen van deze benadering is om aandacht te vestigen op manier waarop
labeling de persoon in omstandigheden plaatst die hem moeilijk maken om de normale
routines van het dagelijkse leven voort te zetten en hem dus uitlokt tot abnormale acties
 Etikettering dergelijke effecten heeft is een empirische benadering die moet worden bepaald door
onderzoek naar specifieke gevallen in plaats door theoretische fiats (Becker)

Theorie aandacht op onmiskenbare acties van degenen die officieel verantwoordelijk zijn voor het
definiëren van afwijkend gedrag
 Geen empirische karakterisering van de resultaten van bepaalde sociale instellingen
 Definiëren van iemand als afwijkend hem onder bepaalde omstandigheden tot een bepaalde
actielijn kan aanzetten
 Niet hetzelfde als zeggen dat psychiatrische ziekenhuizen mensen altijd gek maken of dat
gevangenissen mensen altijd tot criminelen maken
Etikettering bereikt zijn theoretische belang op ander manier => Soorten handelingen en specifieke
voorbeelden daarvan kunnen al dan niet als afwijkend worden beschouwd door een van de
verschillende relevante doelgroepen die ze bekijken
 Verschil in definitie en verschil in label dat op de handeling wordt aangebracht, maakt een
verschil in wat iedereen (zowel publiek als acteur) vervolgens doet
 Cohen => Creëert viercellige eigenschapsruimte door twee dichotome variabelen te combineren



2

,  Ofwel het niet uitvoeren van een bepaalde handeling en de definitie van die
handeling als afwijkend of niet
 Theorie is geen theorie over één van de resulterende vier cellen maar een theorie
over alle vier de cellen en hun onderlinge relatie => Verband

Becker => Formulering zorgt voor verwarring => Verwijst naar variabele gehoorzaam => Voorafgaand
vaststelling dat regel-overtredend gedrag heeft plaatsgevonden
 Dimensie omschrijven als het wel of niet uitvoeren van een bepaalde handeling
 Gewoonlijk bestuderen we die handeling die anderen waarschijnlijk als afwijkend zullen omschrijven
 Drama van beschuldiging en definitie zien als middelpunt van vakgebied
 Handelingen waarschijnlijk als afwijkend worden gedefinieerd wanneer ze worden ontdekt
 Activiteiten coördineren door stilzwijgende communicatie
 Afvragen hoe waarschijnlijk dat handeling als afwijkend wordt gedefinieerd, van
invloed is op het leren van de activiteiten en het voorzetten ervan
 Nuttig om een term te hebben die aangeeft dat anderen dergelijke activiteiten
waarschijnlijk als afwijkend zullen omschrijven zonder dat er een wetenschappelijk
oordeel uit voortkomt dat de handeling in feiten afwijkend is
- Dergelijke handeling potentieel afwijkend noemen

Labeltheorie geen theorie met alle prestaties en verplichtingen die bij de tittel horen en ook niet zo
exclusief gericht op het labelen zoals sommige denken
 Manier om naar algemeen gebied van menselijke activiteit te kijken, een perspectief waarvan de
waarde zal verschijnen, als die er al is in een groter begrip van dingen die voorheen duister waren


1.2. Afwijking als collectieve actie
Sociologen bestuderen de samenleving => Niet te nauwkeurig naar de aard van de samenleving kijken
 Studeren als collectieve actie => Mensen handelen samen zoals Moad en Blumer hebben duidelijk gemaakt
 Ze doen wat ze doen met het oog op wat anderen hebben gedaan, doen en in de
toekomst kunnen doen
 Men probeert zijn eigen actielijn in te passen in de acties van anderen net zoals elk van hen zijn
eigen ontwikkelende acties aanpasbaar zijn aan wat hij ziet en verwacht dat anderen zullen doen
 Resultaat van aanpassen en inpassen is collectieve actie te noemen => Collectieve
overeenkomst => Door veel mensen samengedaan

Met termen als aanpassen en erbij horen bedoelt men dat mensen gewoonlijk rekening houden met wat er om
hen heen gebeurt en wat er waarschijnlijk zal gebeuren nadat ze hebben besloten wat ze gaan doen
 Aanpassing is een besluit

Sociale leven niet enkel face-to-face ontmoetingen, individuen kunnen ook intense en aanhoudende
interacties aangaan
 Hoewel ze elkaar nooit face-to-face ontmoeten => Geven en nemen van interactie, inpassen
en wederzijds afstemmen van activiteiten ook tussen groepen en organisaties
 Politieke processen rond drama van afwijkend gedrag hebben dat krakter
 Allemaal samen om voorwaarden vast te stellen waaronder diegenen die staat
vertegenwoordigen bij het afdwingen van wetten omgaan met degenen die ervan
worden verdacht deze wetten te hebben overtreden

Als we elke vorm van menselijke activiteit als collectief kunnen beschouwen kunnen we deviantie ook zo zien
 Opvatting interactionistisch => Kijk naar alle mensen die betrokken zijn bij elke episode van vermeende afwijking



3

,  Ontdekken dat deze activiteiten de openlijke of stilzwijgende medewerking van veel
mensen en groepen vereisen
 Alle waarnemingen werpen twijfel over de theorie die oorsprong zoekt van afwijkende
handelingen in de individuele psychologie
 Moeten wonderbaarlijke ontmoetingen van individuele vormen van pathologie veronderstellen
om ingewikkelde vormen van collectieve activiteiten die we waarnemen te verklaren
 Omdat het moeilijk is samen te werken met mensen wiens apparatuur om de realiteit te testen ontoereikend
is omdat mensen met psychische problemen niet passen in criminele samenzweringen


Wanneer we deviantie zien als collectieve actie zien we meteen dat mensen handelen met het oog
op reacties van anderen die bij die actie betrokken zijn
 Houden rekening met evaluatie van anderen en hoe het hun prestige en rang zal beïnvloeden
 Delinquenten bestudeerd door Short en Strodbeck deden sommige dingen waarvoor ze
in problemen kwamen omdat ze hun aanzien binnen hun bende te behouden
 Wanneer we mensen en organisaties betrokken bij episode van potentieel afwijkend gedrag bestuderen,
ontdekken we ook dat collectieve activiteit die gaande is uit meer bestaat dan daden van vreemd wangedrag
 Ingewikkeld drama waarin uiten van beschuldigingen van wangedrag centraal staat
 Erikson en Douglas hebben studie van deviantie geïdentificeerd als in wezen de studie van de
constructie en herbevestiging van morele betekenissen in het dagelijkse sociale leven
 Vele hoofdrolspelers niet zelf bezig met wangedrag maar treden op hals handhavers van de
wet of de moraal of als mensen die klagen dat andere actoren iets verkeerds doen, hen in
hechtenis nemen, voor de gerechtelijke autoriteiten brengt of hen bestraffen
- Gebeurt niet altijd => Voor sommige mensen op sommige plaatsen
- Discrepanties doen twijfels rijzen over eenvoudige opvattingen over wanneer er toch iets mis is
- Acteurs oneens over wat afwijkend is en vaak twijfelen aan het afwijkende
karakter van een handeling => Betrokkenen vaak niet eens met officiële definities
die bij verboden activiteit horen
- Sommige handelingen volgens algemeen erkende maatstaven duidelijk als
afwijkend moeten worden gedefinieerd door niemand zo worden gedefinieerd
- Zien dat handhavers van wet en moraal vaak temporiseren waardoor sommige daden
onopgemerkt of ongestraft blijven omdat het te veel moeite kost om de zaak te
vervolgen omdat de boosdoener voldoende macht om zichzelf te beschermen tegen hun
invallen heeft of omdat ze zijn betaald om de andere kant op te kijken

Als een socioloog op zoek gaat naar keurige categorieën van misdaad en afwijkend gedrag verwacht
hij duidelijk te kunnen zien wanneer iemand een daad heeft begaan, zodat hij kan zoeken naar de
correlaties, daarom vindt hij deze anomalieën zo lastig
 Opzoek naar verbeterde technieken voor het verzamelen en analyseren van gegevens
 Lange geschiedenis van pogingen om apparaten te leveren
 Misplaatst => Menselijke inspanningen zal een geloof in de onvermijdelijkheid van
vooruitgang niet ondersteunen

Het probleem is niet technisch maar theoretisch => We kunnen werkbare definities opstellen van
ofwel bepaalde acties die mensen zouden kunnen ondernemen ofwel van bepaalde categorieën van
afwijkend gedrag zoals de wereld ze definieert
 Beide kunnen niet volledig samenvallen => Empirisch onmogelijk
 Behoren tot twee verschillende, hoewel overlappende systemen van collectieve actie
 Ene bestaat uit mensen die samenwerken om betreffende handeling tot stand te brengen
 Andere bestaat uit mensen die meewerken aan het morele drama waardoor
wangedrag wordt ontdekt en aangepakt


4