Onderzoeksmethoden – onderzoeksvoorstel
Minderjarigen en voorlopige hechtenis
1
, 1. Introductie onderwerp
Als een kind van deze tijd kiest de wetgever voor een ongebreidelde instrumentalisering van het
strafrecht. Soms met kwalijke wetgeving tot gevolg. Zo ook de wettelijke regeling omtrent
voorlopige hechtenis bij minderjarigen. 1 Sinds 2005 kan de raadkamer beslissen (ook ten aanzien
van minderjarige verdachten) om negentig dagen gevangenhouding in éénmaal bevelen. 2 Dit in
tegenstelling tot de driemaal dertig dagen voorheen. De introductie van deze mogelijkheid is niet
geheel zonder haken en ogen gebleven.
2. Wat is al onderzocht?
Zoals het een goed jurist betaamt dient men de literatuur te raadplegen alvorens geschreven
wordt. Achtereenvolgens komen kritische kanttekeningen, de parlementaire geschiedenis en het
onderzoeksrapport van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum aan bod
teneinde afbakening van het onderwerp.
Kritische kanttekeningen
Het advies van de Raad van State3 bij het introduceren van de negentig dagen
gevangenhouding in 2003 luidde negatief. Het ineens bevelen van negentig dagen hechtenis in
het jeugdstrafrecht dient uitgesloten te worden voor verdachten die vallen onder het
jeugdstrafrecht.
Het Kinderrechtencomité van de Verenigde Naties beveelt een frequente periodieke
toetsing van de voorlopige hechtenis aan. 4 Ook geeft het comité aan dat de termijnen voor
jeugdigen aanzienlijk korter dienen te zijn.5 Een jeugdige verdachte zou volgens het comité niet
later dan dertig dagen voor de rechter moeten verschijnen. De legaliteit van de voorlopige
hechtenis zou iedere veertien dagen getoetst moeten worden. 6
In het jaarverslag uit 2012 heeft de Kinderombudsman aangegeven het niet eens te zijn
met het verhogen van de termijnen in het jeugdstrafrecht. Dit zou niet stroken met de intentie van
het Kinderrechtenverdrag om vrijheidsbeneming voor kinderen als uiterste maatregel en voor een
zo kort mogelijke duur te hanteren. 7
1
Vriesema, NRC 25 januari 2018.
2
Art. 66 Sv.
3
Kamerstukken II 2003/04, 29 253, nr 5.
4
CRC/C/GC/10, 25 april 2007, § 83.
5
CRC/C/GC/10, 25 april 2007, § 52.
6
CRC/C/GC/10, 25 april 2007, § 83.
7
Kinderombudsman 2012, p. 32.
2
Minderjarigen en voorlopige hechtenis
1
, 1. Introductie onderwerp
Als een kind van deze tijd kiest de wetgever voor een ongebreidelde instrumentalisering van het
strafrecht. Soms met kwalijke wetgeving tot gevolg. Zo ook de wettelijke regeling omtrent
voorlopige hechtenis bij minderjarigen. 1 Sinds 2005 kan de raadkamer beslissen (ook ten aanzien
van minderjarige verdachten) om negentig dagen gevangenhouding in éénmaal bevelen. 2 Dit in
tegenstelling tot de driemaal dertig dagen voorheen. De introductie van deze mogelijkheid is niet
geheel zonder haken en ogen gebleven.
2. Wat is al onderzocht?
Zoals het een goed jurist betaamt dient men de literatuur te raadplegen alvorens geschreven
wordt. Achtereenvolgens komen kritische kanttekeningen, de parlementaire geschiedenis en het
onderzoeksrapport van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum aan bod
teneinde afbakening van het onderwerp.
Kritische kanttekeningen
Het advies van de Raad van State3 bij het introduceren van de negentig dagen
gevangenhouding in 2003 luidde negatief. Het ineens bevelen van negentig dagen hechtenis in
het jeugdstrafrecht dient uitgesloten te worden voor verdachten die vallen onder het
jeugdstrafrecht.
Het Kinderrechtencomité van de Verenigde Naties beveelt een frequente periodieke
toetsing van de voorlopige hechtenis aan. 4 Ook geeft het comité aan dat de termijnen voor
jeugdigen aanzienlijk korter dienen te zijn.5 Een jeugdige verdachte zou volgens het comité niet
later dan dertig dagen voor de rechter moeten verschijnen. De legaliteit van de voorlopige
hechtenis zou iedere veertien dagen getoetst moeten worden. 6
In het jaarverslag uit 2012 heeft de Kinderombudsman aangegeven het niet eens te zijn
met het verhogen van de termijnen in het jeugdstrafrecht. Dit zou niet stroken met de intentie van
het Kinderrechtenverdrag om vrijheidsbeneming voor kinderen als uiterste maatregel en voor een
zo kort mogelijke duur te hanteren. 7
1
Vriesema, NRC 25 januari 2018.
2
Art. 66 Sv.
3
Kamerstukken II 2003/04, 29 253, nr 5.
4
CRC/C/GC/10, 25 april 2007, § 83.
5
CRC/C/GC/10, 25 april 2007, § 52.
6
CRC/C/GC/10, 25 april 2007, § 83.
7
Kinderombudsman 2012, p. 32.
2
