H4: Voortplanting
Tijdens de ovulatie (eisprong) komt een eicel uit een van beide ovaria
(eierstokken) in de eileider. Daar kan er een bevruchting plaats vinden.
De bevruchting in stappen:
1. Een aantal zaadcellen dringen door de laag follikelcellen heen en
maakt contact met de zona pellucida.
2. De eerste zaadcel die contact maakt met het celmembraan van de eicel
versmelt met het celmembraan, zijn kern gaat naar binnen.
3. (tegelijk) Blaasjes in het grondplasma geven stoffen af die de zona
pellucida veranderen in een voor zaadcellen ondoordringbare laag, het
bevruchtingsmembraan.
4. Het DNA van de vader komt in de celkern van de eicel bij dat van de
moeder. De bevruchting van de eicel is afgerond, er is een zygote
(bevruchte eicel) gevormd.
Als een zygote gevormd is, is er ongeveer na dertig uur de eerste deling, de
eerste delingen zijn klievingsdelingen, er is geen plasmagroei.
Na drie dagen is de zygote al een embryo bestaande uit 16 cellen.
Trilharen zorgen ervoor dat de zygote in ongeveer 5 dagen naar de
baarmoeder gevoerd wordt.
De innesteling en ontwikkeling:
1. Na ongeveer 6 of 7 dagen vindt de innesteling plaats.
2. Een embryo bestaat uit een blaasje, een blastula. De meeste cellen
zitten aan de buitenkant. Die laag heet de trofoblast. Binnenin bevat het
een klompje cellen, de embryoblast, waaruit de kiemschijf en de
blastocyste ontstaat, laatstgenoemde levert het dooierblaasje.
3. De trofoblast produceert verschillende stoffen, o.a. HCG. De trofoblast
vormt uitstulpingen: vlokken die tussen de cellen van het
baarmoederslijm ingroeien en het embryonale deel van de placenta
vormen.
4. Cellen van de kiemschijf groeien uit tot het kind. Cellen tussen
trofoblast en de kiemschijf vormen de hechtsteel: het begin van de
navelstreng.
5. Aan beide zijden van de kiemschijf ontstaat een holte. Een kleine,, de
holte van het dooierblaasje, en een grote, de amnionholte. Het
, dooierblaasje, vormt de eerste bloedcellen. Later neemt de lever dit
over en verdwijnt het dooierblaasje. Uiteindelijk vormt het rode
beenmerg de bloedcellen.
6. De amnionholte groeit en vult ten slotte de gehele blastulaholte. Hij is
gevuld met vruchtwater dat het embryo beschermt tegen schokken en
stoten.
7. Het embryo is nu omgeven door vruchtwater binnen twee vruchtvliezen,
het amnion (afkomstig van het amnionblaasje) en het chorion
(afkomstig van het trofoblast). De vruchtvliezen groeien met het embryo
mee.
Na drie weken is het bloedvatenstelsel gevormd, het embryo is afhankelijk
voor zuurstof en voedingsstoffen van de moeder. De placenta bevat zowel
bloedvaten van het embryo en van de moeder. Het bloed blijft gescheiden
maar gaat heel dicht langs elkaar zodat de stoffen over gaan op het andere
bloedvatenstelsel. De baby heeft twee navelstengslagaders, deze gaan van
het embryo naar de placenta. De navelstrengader gaat van de placenta naar
het embryo.
Na acht weken zijn alle organen aangelegd en noem je de baby een foetus,
het is ongeveer 3 centimeter lang.
Bij een miskraam stoot het lichaam van de moeder de foetus af, je kunt het
zien als een spontane abortus. De reden hiervoor kan een chromosomale
afwijking zijn.
(de ontwikkeling van de geslachtsdelen)
Op het Y-chromosoom zit het SRY-gen. Dat activeert en remt bepaalde
andere genen. Daardoor wordt een baby een jongetje.
Tijdens de ovulatie (eisprong) komt een eicel uit een van beide ovaria
(eierstokken) in de eileider. Daar kan er een bevruchting plaats vinden.
De bevruchting in stappen:
1. Een aantal zaadcellen dringen door de laag follikelcellen heen en
maakt contact met de zona pellucida.
2. De eerste zaadcel die contact maakt met het celmembraan van de eicel
versmelt met het celmembraan, zijn kern gaat naar binnen.
3. (tegelijk) Blaasjes in het grondplasma geven stoffen af die de zona
pellucida veranderen in een voor zaadcellen ondoordringbare laag, het
bevruchtingsmembraan.
4. Het DNA van de vader komt in de celkern van de eicel bij dat van de
moeder. De bevruchting van de eicel is afgerond, er is een zygote
(bevruchte eicel) gevormd.
Als een zygote gevormd is, is er ongeveer na dertig uur de eerste deling, de
eerste delingen zijn klievingsdelingen, er is geen plasmagroei.
Na drie dagen is de zygote al een embryo bestaande uit 16 cellen.
Trilharen zorgen ervoor dat de zygote in ongeveer 5 dagen naar de
baarmoeder gevoerd wordt.
De innesteling en ontwikkeling:
1. Na ongeveer 6 of 7 dagen vindt de innesteling plaats.
2. Een embryo bestaat uit een blaasje, een blastula. De meeste cellen
zitten aan de buitenkant. Die laag heet de trofoblast. Binnenin bevat het
een klompje cellen, de embryoblast, waaruit de kiemschijf en de
blastocyste ontstaat, laatstgenoemde levert het dooierblaasje.
3. De trofoblast produceert verschillende stoffen, o.a. HCG. De trofoblast
vormt uitstulpingen: vlokken die tussen de cellen van het
baarmoederslijm ingroeien en het embryonale deel van de placenta
vormen.
4. Cellen van de kiemschijf groeien uit tot het kind. Cellen tussen
trofoblast en de kiemschijf vormen de hechtsteel: het begin van de
navelstreng.
5. Aan beide zijden van de kiemschijf ontstaat een holte. Een kleine,, de
holte van het dooierblaasje, en een grote, de amnionholte. Het
, dooierblaasje, vormt de eerste bloedcellen. Later neemt de lever dit
over en verdwijnt het dooierblaasje. Uiteindelijk vormt het rode
beenmerg de bloedcellen.
6. De amnionholte groeit en vult ten slotte de gehele blastulaholte. Hij is
gevuld met vruchtwater dat het embryo beschermt tegen schokken en
stoten.
7. Het embryo is nu omgeven door vruchtwater binnen twee vruchtvliezen,
het amnion (afkomstig van het amnionblaasje) en het chorion
(afkomstig van het trofoblast). De vruchtvliezen groeien met het embryo
mee.
Na drie weken is het bloedvatenstelsel gevormd, het embryo is afhankelijk
voor zuurstof en voedingsstoffen van de moeder. De placenta bevat zowel
bloedvaten van het embryo en van de moeder. Het bloed blijft gescheiden
maar gaat heel dicht langs elkaar zodat de stoffen over gaan op het andere
bloedvatenstelsel. De baby heeft twee navelstengslagaders, deze gaan van
het embryo naar de placenta. De navelstrengader gaat van de placenta naar
het embryo.
Na acht weken zijn alle organen aangelegd en noem je de baby een foetus,
het is ongeveer 3 centimeter lang.
Bij een miskraam stoot het lichaam van de moeder de foetus af, je kunt het
zien als een spontane abortus. De reden hiervoor kan een chromosomale
afwijking zijn.
(de ontwikkeling van de geslachtsdelen)
Op het Y-chromosoom zit het SRY-gen. Dat activeert en remt bepaalde
andere genen. Daardoor wordt een baby een jongetje.
