Artikelen Wereldgeschiedenis
Week 1
Bentley – “World History and Grand Narrative”
Hij zegt dat er kritiek geleverd wordt op het narratief van de geschiedenis omdat
deze zich alleen focust op Europese geschiedenis en niet op de rest van de
wereld. Hier is hij het mee eens. Dit zorgt ervoor dat een groot deel van de
wereld buiten beschouwing wordt genomen en ontneemt van veel volken dus
hun geschiedenis. Hij stelt dus dat geschiedenis als één groot narratief wordt
gezien, zonder aandacht te besteden aan micro-narratieven, andere landen dus.
Een oplossing van de postmodernisten en postkolonialisten is om niet te kijken
naar Verlichte factoren zoals rede, progres enz., maar om te kijken naar factoren
als imperialisme, kolonialisme, racisme enz. Het nadeel is alleen dat als deze
onderwerpen als hoofdfactoren worden genomen, het bijna onmogelijk is om aan
Eurocentrisme te ontsnappen. Er moet volgens Bentley dus een groter
dekkingsvlak worden gecreëerd om wereldgeschiedenis te bestuderen. In plaats
van alleen te kijken naar culturele kenmerken, exclusieve identiteiten, ideologiën
enz., moet gekeken worden naar een grotere context.
Deze kijk met een grotere context bestaat volgens Bentley uit het kijken naar
toenemende populatie, uitbreidende technologische capaciteit en toenemende
interactie tussen mensen van verschillende maatschappijen. Deze 3
verschijnselen werken als een ondersteunende driehoek door de geschiedenis
heen. Deze 3 zijn belangrijk bij het bekijken van de wereldgeschiedenis omdat dit
3 punten zijn waarbij de wereld steeds meer samen komt. Het is toepasbaar op
de hele wereld en het gaat niet in een stijgende lijn, er zijn op bepaalde punten
dalingen en stijgingen. Hij verwerpt de mening dat de wereld tot een bepaald
einddoel zou leiden.
Er waren volgens Bentley 3 sleutelpunten van bevolkingsgroei: De 1 e was 1,5 tot
2 miljoen jaar geleden met de opkomst van de Homo erectus als effectieve jager.
De 2e was de transitie naar een landbouwcultuur 10000 jaar geleden. De 3 e was
de bevolkingstoenamen die hand in hand ging met de industrialisatie.
Bevolkingsgroei werd enorm beïnvloedt door demografische ligging, waardoor dit
een belangrijke factor van de verschillende ontwikkeling in de wereld is.
Uitbreiding van technologische capaciteit is een gevolg van deze bevolkingsgroei.
Dit zit Bentley alleen niet alleen als een positief proces; Het werkt gebruikt als
effectief gereedschap voor manipulatie en onderdrukking van mens en natuur.
Zo zijn er 2 belangrijke problemen: Als eerste zijn er veel lokale technologische
ontwikkeling die in werkelijkheid hun oorsprong in andere gebieden kennen. Als
tweede is dat technologische ontwikkeling politieke, sociale, economische,
culturele en ecologische invloed reflecteert. Het gebeurt niet met een doel van
ontwikkeling, maar een doel van maatschappij. Hierdoor was er overal wel
technologische ontwikkeling, alleen kwam dit in bepaalde landen meer op gang
dan andere.
De grootste drijfveren achter technologische ontwikkeling zijn handel en oorlog.
Deze technologische ontwikkeling zorgt ervoor dat de wereld als het ware kleiner
wordt doordat verschillende volken steeds met elkaar in aanraking komen. Dit
brengt ook problemen met zich mee. Als culturen zo verschillende zijn, hoe kan
er dan toenemende interactie door de hele wereld zijn? Door de geschiedenis
heen hebben volkeren gekozen in welke mate zij zich betrekken met de rest van
, de wereld. Interactie heeft bij vrijwel elke maatschappij invloed gehad op de
voorwaarden voor het leven.
Deze 3 realiteiten van globale menselijke ervaring gaan hand in hand. Ze
ontstaan uit elkaar, ondersteunen elkaar en bieden aanvulling.
De kijk van Bentley biedt een alternatief van het kijken naar het verleden. Door
via de genoemde realiteiten naar de geschiedenis kijken biedt het volgens hem
een context voor degelijke historische analyse en biedt een alternatief voor de
Eurocentrische visies.
Black – “Mapping the World and its Peoples”
Black stelt dat de grootste reden voor rivaliteit bij het mappen, projectie is. Hier
komt distortie bij kijken: Een projectie is als het ware een platte weergave van de
wereld, terwijl de wereld duidelijk rond is. Er zijn veel verschillende weergaven
van de wereldkaart, wat voor veel discussie zorgt.
Vraag A: In hoeverre zijn kaarten een vertekening van de realiteit?: Alhoewel
kaarten natuurlijk gebaseerd zijn op de echte wereld, is er wel een duidelijke
vertekening van de realiteit aanwezig. Genoeg bewijs hiervoor vindt je in het feit
dat er een enorm aantal verschillende kaarten bestaan, met allemaal
verschillende verhoudingen en weergaves, en toch is er geen enkele die zich
compleet aansluit bij de werkelijkheid. Verschillen met de realiteit zullen altijd
blijven bestaan. Het is aan cartografen om dit verschil met de realiteit zo klein
mogelijk te maken. Vertekening van de realiteit zal dus altijd bij kaarten
aanwezig zijn.
Mercator kwam met een cylinderweergave die op eerste gezicht goed leek te zijn,
alleen klopten de verhoudingen door deze weergave niet. Deze weergave is
echter voor Europese landen erg belangrijk geweest en werd ook veel gebruikt
tijdens het koloniale tijdperk. In tegenstelling tot eerdere kaarten, was Europa, in
plaats van Jeruzalem, het middenpunt. Dit zorgde voor een toekomstig voorbeeld
van kaarten met Europa als middelpunt.
Later kwam de Van der Grinten projectie die gebaseerd was op de Mercator
weergave. Deze was erg influentieel en werd een lange tijd door de VS gebruikt,
waardoor het de bekendste manier van mapping in de wereld was en de
kaartweergave werd ook tijdens de Koude oorlog gebruikt.
Deze verschillen geven de moeilijkheid van het afbeelden van de wereld weer.
Vraag B: Welke rol speelde politiek in Peters’ zijn projectie?: Een kaartvorm van
Peters aan het einde van de 20e eeuw toonde aan hoe politieke verschillen het
mappen beïnvloedde; na het kolonialisme moet de wereldkaart weer totaal
worden aangepast. Europese kaarten zouden bijvoorbeeld ook Europa veel groter
tonen dan dat het werkelijk was. Peters kaart werd wijd geaccepteerd, maar toch
bleek er kritiek over bepaalde gebieden. Zijn kaart zorgde dan ook voor veel
politieke controversie. Het feit dat Europa in het midden zou moeten staan
reflecteert de Europese macht en grote rol in het maken van kaarten. De politiek
beïnvloede de kaart van Peters dus in de zin van dat de machtigste staten
controle over de kaarten hadden en dus extra groot op de kaart stonden.
Er waren veel kaarten die tegen dit idee in gingen, bijvoorbeeld door de kaart
van McArthur, waarbij Australië het middelpunt van de wereld was.
Week 1
Bentley – “World History and Grand Narrative”
Hij zegt dat er kritiek geleverd wordt op het narratief van de geschiedenis omdat
deze zich alleen focust op Europese geschiedenis en niet op de rest van de
wereld. Hier is hij het mee eens. Dit zorgt ervoor dat een groot deel van de
wereld buiten beschouwing wordt genomen en ontneemt van veel volken dus
hun geschiedenis. Hij stelt dus dat geschiedenis als één groot narratief wordt
gezien, zonder aandacht te besteden aan micro-narratieven, andere landen dus.
Een oplossing van de postmodernisten en postkolonialisten is om niet te kijken
naar Verlichte factoren zoals rede, progres enz., maar om te kijken naar factoren
als imperialisme, kolonialisme, racisme enz. Het nadeel is alleen dat als deze
onderwerpen als hoofdfactoren worden genomen, het bijna onmogelijk is om aan
Eurocentrisme te ontsnappen. Er moet volgens Bentley dus een groter
dekkingsvlak worden gecreëerd om wereldgeschiedenis te bestuderen. In plaats
van alleen te kijken naar culturele kenmerken, exclusieve identiteiten, ideologiën
enz., moet gekeken worden naar een grotere context.
Deze kijk met een grotere context bestaat volgens Bentley uit het kijken naar
toenemende populatie, uitbreidende technologische capaciteit en toenemende
interactie tussen mensen van verschillende maatschappijen. Deze 3
verschijnselen werken als een ondersteunende driehoek door de geschiedenis
heen. Deze 3 zijn belangrijk bij het bekijken van de wereldgeschiedenis omdat dit
3 punten zijn waarbij de wereld steeds meer samen komt. Het is toepasbaar op
de hele wereld en het gaat niet in een stijgende lijn, er zijn op bepaalde punten
dalingen en stijgingen. Hij verwerpt de mening dat de wereld tot een bepaald
einddoel zou leiden.
Er waren volgens Bentley 3 sleutelpunten van bevolkingsgroei: De 1 e was 1,5 tot
2 miljoen jaar geleden met de opkomst van de Homo erectus als effectieve jager.
De 2e was de transitie naar een landbouwcultuur 10000 jaar geleden. De 3 e was
de bevolkingstoenamen die hand in hand ging met de industrialisatie.
Bevolkingsgroei werd enorm beïnvloedt door demografische ligging, waardoor dit
een belangrijke factor van de verschillende ontwikkeling in de wereld is.
Uitbreiding van technologische capaciteit is een gevolg van deze bevolkingsgroei.
Dit zit Bentley alleen niet alleen als een positief proces; Het werkt gebruikt als
effectief gereedschap voor manipulatie en onderdrukking van mens en natuur.
Zo zijn er 2 belangrijke problemen: Als eerste zijn er veel lokale technologische
ontwikkeling die in werkelijkheid hun oorsprong in andere gebieden kennen. Als
tweede is dat technologische ontwikkeling politieke, sociale, economische,
culturele en ecologische invloed reflecteert. Het gebeurt niet met een doel van
ontwikkeling, maar een doel van maatschappij. Hierdoor was er overal wel
technologische ontwikkeling, alleen kwam dit in bepaalde landen meer op gang
dan andere.
De grootste drijfveren achter technologische ontwikkeling zijn handel en oorlog.
Deze technologische ontwikkeling zorgt ervoor dat de wereld als het ware kleiner
wordt doordat verschillende volken steeds met elkaar in aanraking komen. Dit
brengt ook problemen met zich mee. Als culturen zo verschillende zijn, hoe kan
er dan toenemende interactie door de hele wereld zijn? Door de geschiedenis
heen hebben volkeren gekozen in welke mate zij zich betrekken met de rest van
, de wereld. Interactie heeft bij vrijwel elke maatschappij invloed gehad op de
voorwaarden voor het leven.
Deze 3 realiteiten van globale menselijke ervaring gaan hand in hand. Ze
ontstaan uit elkaar, ondersteunen elkaar en bieden aanvulling.
De kijk van Bentley biedt een alternatief van het kijken naar het verleden. Door
via de genoemde realiteiten naar de geschiedenis kijken biedt het volgens hem
een context voor degelijke historische analyse en biedt een alternatief voor de
Eurocentrische visies.
Black – “Mapping the World and its Peoples”
Black stelt dat de grootste reden voor rivaliteit bij het mappen, projectie is. Hier
komt distortie bij kijken: Een projectie is als het ware een platte weergave van de
wereld, terwijl de wereld duidelijk rond is. Er zijn veel verschillende weergaven
van de wereldkaart, wat voor veel discussie zorgt.
Vraag A: In hoeverre zijn kaarten een vertekening van de realiteit?: Alhoewel
kaarten natuurlijk gebaseerd zijn op de echte wereld, is er wel een duidelijke
vertekening van de realiteit aanwezig. Genoeg bewijs hiervoor vindt je in het feit
dat er een enorm aantal verschillende kaarten bestaan, met allemaal
verschillende verhoudingen en weergaves, en toch is er geen enkele die zich
compleet aansluit bij de werkelijkheid. Verschillen met de realiteit zullen altijd
blijven bestaan. Het is aan cartografen om dit verschil met de realiteit zo klein
mogelijk te maken. Vertekening van de realiteit zal dus altijd bij kaarten
aanwezig zijn.
Mercator kwam met een cylinderweergave die op eerste gezicht goed leek te zijn,
alleen klopten de verhoudingen door deze weergave niet. Deze weergave is
echter voor Europese landen erg belangrijk geweest en werd ook veel gebruikt
tijdens het koloniale tijdperk. In tegenstelling tot eerdere kaarten, was Europa, in
plaats van Jeruzalem, het middenpunt. Dit zorgde voor een toekomstig voorbeeld
van kaarten met Europa als middelpunt.
Later kwam de Van der Grinten projectie die gebaseerd was op de Mercator
weergave. Deze was erg influentieel en werd een lange tijd door de VS gebruikt,
waardoor het de bekendste manier van mapping in de wereld was en de
kaartweergave werd ook tijdens de Koude oorlog gebruikt.
Deze verschillen geven de moeilijkheid van het afbeelden van de wereld weer.
Vraag B: Welke rol speelde politiek in Peters’ zijn projectie?: Een kaartvorm van
Peters aan het einde van de 20e eeuw toonde aan hoe politieke verschillen het
mappen beïnvloedde; na het kolonialisme moet de wereldkaart weer totaal
worden aangepast. Europese kaarten zouden bijvoorbeeld ook Europa veel groter
tonen dan dat het werkelijk was. Peters kaart werd wijd geaccepteerd, maar toch
bleek er kritiek over bepaalde gebieden. Zijn kaart zorgde dan ook voor veel
politieke controversie. Het feit dat Europa in het midden zou moeten staan
reflecteert de Europese macht en grote rol in het maken van kaarten. De politiek
beïnvloede de kaart van Peters dus in de zin van dat de machtigste staten
controle over de kaarten hadden en dus extra groot op de kaart stonden.
Er waren veel kaarten die tegen dit idee in gingen, bijvoorbeeld door de kaart
van McArthur, waarbij Australië het middelpunt van de wereld was.
