Mediacolumn
Thijs Kroon
D18
1831649
LINK https://www.kijk.nl/programmas/undercover-in-nederland/5jI79bRTWln
1191 WOORDEN
Op zondag 28 mei 2023 werd de zesde aflevering van Undercover in Nederland om half tien ’s
avonds op sbs6 uitgezonden waarin journalist Alberto Stegeman op zoek ging naar twee
dierenmishandelaren. De verdachten Remon R. en Joyce L. zijn volgens de slachtoffers niet
alleen oplichters en wanbetalers maar bovenal harteloze dierenbeulen. “Er zou sprake zijn van
verwaarlozing van honden, paarden en katten.” Hij spreekt met meerdere bronnen, de
slachtoffers van de verdachten die de daden goed duidelijk maken. Het doel van Alberto
Stegeman is om “Nederland te waarschuwen voor deze misdadigers”. Het belang van de
slachtoffers is om de verdachten te laten berechten. Het belang van de verdachten is om niet
berecht en in het daglicht gezet te worden.
In deze aflevering komt het dilemma tussen privacy en open vizier tegenover het slagen van de
productie goed naar voren. Zo probeert het team onder valse voorwendselen informatie bij de man te
ontfutselen en posten ze voor een langere periode bij zijn woonadres. Aan de hand van de gegeven
informatie in de aflevering is zijn identiteit en woonplek, zeker voor regiogenoten makkelijk te
achterhalen. Het team van Alberto probeert deze man meermaals bij zijn woonadres uit te lokken en te
confronteren met zijn daden. De eerste keer wordt er lang gepost bij het privé woonadres van de bron.
Omdat dit niet slaagt proberen ze dit vervolgens meerdere malen met vermomde redactieleden. Zo
probeert een collega van Stegeman de verdachte Remon R. te benaderen doormiddel van een
onschuldig-ogende buurt-enquete. Na deze benadering blijft het team de twee bespioneren, zelfs ‘s
nachts. Wanneer beweging wordt waargenomen komt het redactieteam er meteen met camera
achteraan. Zo wordt duidelijk dat de twee verdachten in een seniorenwoning in Dronten wonen. De
wijk en omgeving wordt hier duidelijk zichtbaar. Soms zie je zelfs vaag leesbare straatnaamborden op
de achtergrond. Een laatste keer probeert een collega Remon uit zijn huis te lokken met een
zogenaamd gewonnen prijs die hij moet komen ophalen even verderop.
Weegt het belang van journalist Alberto Stegeman om ‘Nederland te waarschuwen voor deze
misdadigers’ op tegen de privacy van de verdachten en de manier waarop ze worden geïnterviewd? Is
het team van Undercover in Nederland niet te ver gegaan in de manier van hun doelen bereiken? Is
waarschuwen alleen niet al genoeg? Of mag een journalist meer wanneer hij of zij een verdachte aan
het licht wil stellen? In dit geval koos journalist Alberto Stegeman ervoor om door middel van de
verdachte incognito uit te lokken en informatie van de personen zoals woonplek en geschiedenis te
delen zijn doel te bereiken; namelijk Nederland te waarschuwen voor deze mensen. Belangrijke
vragen waar iedere misdaadjournalist mee te maken krijgt. Aan de hand van de journalistieke
gedragscodes die vallen onder de dilemma’s ‘open vizier’ en ‘privacy’ wordt deze journalistieke
televisie-uitzending in deze column ontleed.
Open vizier
Volgens de leidraad van de Raad voor de Journalistiek houdt open vizier in dat je transparant bent
tegenover bronnen en gesprekspartners wat betreft je functie en je bedoelingen. Ook wordt onder
andere gesteld dat het gebruik van verborgen opnameapparatuur niet toelaatbaar is in de journalistiek.
Dit is echter alleen toelaatbaar wanneer er geen andere manier is om een ernstige misstand “aan het
licht te brengen of een zaak van maatschappelijk belang scherper te belichten, mits de werkwijze geen
onevenredige inbreuk maakt op de privacy en de veiligheid van betrokkenen” In deze aflevering
Thijs Kroon
D18
1831649
LINK https://www.kijk.nl/programmas/undercover-in-nederland/5jI79bRTWln
1191 WOORDEN
Op zondag 28 mei 2023 werd de zesde aflevering van Undercover in Nederland om half tien ’s
avonds op sbs6 uitgezonden waarin journalist Alberto Stegeman op zoek ging naar twee
dierenmishandelaren. De verdachten Remon R. en Joyce L. zijn volgens de slachtoffers niet
alleen oplichters en wanbetalers maar bovenal harteloze dierenbeulen. “Er zou sprake zijn van
verwaarlozing van honden, paarden en katten.” Hij spreekt met meerdere bronnen, de
slachtoffers van de verdachten die de daden goed duidelijk maken. Het doel van Alberto
Stegeman is om “Nederland te waarschuwen voor deze misdadigers”. Het belang van de
slachtoffers is om de verdachten te laten berechten. Het belang van de verdachten is om niet
berecht en in het daglicht gezet te worden.
In deze aflevering komt het dilemma tussen privacy en open vizier tegenover het slagen van de
productie goed naar voren. Zo probeert het team onder valse voorwendselen informatie bij de man te
ontfutselen en posten ze voor een langere periode bij zijn woonadres. Aan de hand van de gegeven
informatie in de aflevering is zijn identiteit en woonplek, zeker voor regiogenoten makkelijk te
achterhalen. Het team van Alberto probeert deze man meermaals bij zijn woonadres uit te lokken en te
confronteren met zijn daden. De eerste keer wordt er lang gepost bij het privé woonadres van de bron.
Omdat dit niet slaagt proberen ze dit vervolgens meerdere malen met vermomde redactieleden. Zo
probeert een collega van Stegeman de verdachte Remon R. te benaderen doormiddel van een
onschuldig-ogende buurt-enquete. Na deze benadering blijft het team de twee bespioneren, zelfs ‘s
nachts. Wanneer beweging wordt waargenomen komt het redactieteam er meteen met camera
achteraan. Zo wordt duidelijk dat de twee verdachten in een seniorenwoning in Dronten wonen. De
wijk en omgeving wordt hier duidelijk zichtbaar. Soms zie je zelfs vaag leesbare straatnaamborden op
de achtergrond. Een laatste keer probeert een collega Remon uit zijn huis te lokken met een
zogenaamd gewonnen prijs die hij moet komen ophalen even verderop.
Weegt het belang van journalist Alberto Stegeman om ‘Nederland te waarschuwen voor deze
misdadigers’ op tegen de privacy van de verdachten en de manier waarop ze worden geïnterviewd? Is
het team van Undercover in Nederland niet te ver gegaan in de manier van hun doelen bereiken? Is
waarschuwen alleen niet al genoeg? Of mag een journalist meer wanneer hij of zij een verdachte aan
het licht wil stellen? In dit geval koos journalist Alberto Stegeman ervoor om door middel van de
verdachte incognito uit te lokken en informatie van de personen zoals woonplek en geschiedenis te
delen zijn doel te bereiken; namelijk Nederland te waarschuwen voor deze mensen. Belangrijke
vragen waar iedere misdaadjournalist mee te maken krijgt. Aan de hand van de journalistieke
gedragscodes die vallen onder de dilemma’s ‘open vizier’ en ‘privacy’ wordt deze journalistieke
televisie-uitzending in deze column ontleed.
Open vizier
Volgens de leidraad van de Raad voor de Journalistiek houdt open vizier in dat je transparant bent
tegenover bronnen en gesprekspartners wat betreft je functie en je bedoelingen. Ook wordt onder
andere gesteld dat het gebruik van verborgen opnameapparatuur niet toelaatbaar is in de journalistiek.
Dit is echter alleen toelaatbaar wanneer er geen andere manier is om een ernstige misstand “aan het
licht te brengen of een zaak van maatschappelijk belang scherper te belichten, mits de werkwijze geen
onevenredige inbreuk maakt op de privacy en de veiligheid van betrokkenen” In deze aflevering
