Kleider machen Leute – Gottfried Keller
Eerste druk: 1874
Het verhaal speelt zich af in Goldach (gemeente Wahlkreis, Hoog
Zwitserland).
Een arme kleermaker, die zijn werk kwijt was geraakt doordat
zijn werkgever failliet was geraakt, liep over een landweg naar
Goldach. Dat was een kleine rijke stad, een paar uur van
Seldwyla verwijderd, de plaats waar hij als kleermaker gewerkt
had. De kleermaker had niks anders in zijn zakken dan een vingerhoedje. Geen geld, geen
eten, niks.
Maar de kleermaker zag er verzorgd en netjes uit: een zwart zondags pak, een wijde
donkergrijze mantel (gevoerd met zwarte zijde), lang zwart haar, een goed verzorgd
snorretje en een Poolse bontmuts.
Bedelen ging hem moeilijk af, door zijn chique verschijning, hij was een martelaar van zijn
mantel en leed honger.
Toen hij zo verdrietig en bleek van de honger op een landweg liep werd hij meegenomen
door een koetsier met een reiskoets, die zag hoe vermoeid en verdrietig de kleermaker eruit
zag.
In het plaatsje Goldach stopte de koets voor een logement (hotel/ restaurant) dat “In de
Waag” heette. Omdat de koets er zo mooi uitzag liepen mensen uit het dorp en de eigenaar
van de Waag naar de koets en trokken de deur open. De kleermaker wist niks meer uit te
brengen, kon niet wegglippen uit de groep mensen en werd door de waard naar binnen
gehaald.
De waard zag een nette heer, van goede komaf en de kleermaker was te verlegen om er
tegenin te gaan. Iedereen in de Waag werd aan het werk gezet om de ‘voorname’ gast van
alle luxe te voorzien. De kleermaker werd er angstig van, want hij had geen geld om dit alles
te kunnen betalen. Snel zette hij zijn bontmuts op en deed zijn mantel aan en vluchtte naar
het toilet. Dit werd echter opgevat als dat de heer het koud had en de kachel werd extra
opgestookt. Toen hij van het toilet kwam werd hij weer direct terug naar de tafel begeleidt.
De kleermaker had zo’n honger dat hij bezweek en ging eten.
De kleermaker zei weinig, maar had goede manieren en goede smaak. Dat had hij in de loop
der jaren geleerd door de klanten waar hij voor gewerkt had. Dus werd hij gezien als een
belangrijk man.
Eerste druk: 1874
Het verhaal speelt zich af in Goldach (gemeente Wahlkreis, Hoog
Zwitserland).
Een arme kleermaker, die zijn werk kwijt was geraakt doordat
zijn werkgever failliet was geraakt, liep over een landweg naar
Goldach. Dat was een kleine rijke stad, een paar uur van
Seldwyla verwijderd, de plaats waar hij als kleermaker gewerkt
had. De kleermaker had niks anders in zijn zakken dan een vingerhoedje. Geen geld, geen
eten, niks.
Maar de kleermaker zag er verzorgd en netjes uit: een zwart zondags pak, een wijde
donkergrijze mantel (gevoerd met zwarte zijde), lang zwart haar, een goed verzorgd
snorretje en een Poolse bontmuts.
Bedelen ging hem moeilijk af, door zijn chique verschijning, hij was een martelaar van zijn
mantel en leed honger.
Toen hij zo verdrietig en bleek van de honger op een landweg liep werd hij meegenomen
door een koetsier met een reiskoets, die zag hoe vermoeid en verdrietig de kleermaker eruit
zag.
In het plaatsje Goldach stopte de koets voor een logement (hotel/ restaurant) dat “In de
Waag” heette. Omdat de koets er zo mooi uitzag liepen mensen uit het dorp en de eigenaar
van de Waag naar de koets en trokken de deur open. De kleermaker wist niks meer uit te
brengen, kon niet wegglippen uit de groep mensen en werd door de waard naar binnen
gehaald.
De waard zag een nette heer, van goede komaf en de kleermaker was te verlegen om er
tegenin te gaan. Iedereen in de Waag werd aan het werk gezet om de ‘voorname’ gast van
alle luxe te voorzien. De kleermaker werd er angstig van, want hij had geen geld om dit alles
te kunnen betalen. Snel zette hij zijn bontmuts op en deed zijn mantel aan en vluchtte naar
het toilet. Dit werd echter opgevat als dat de heer het koud had en de kachel werd extra
opgestookt. Toen hij van het toilet kwam werd hij weer direct terug naar de tafel begeleidt.
De kleermaker had zo’n honger dat hij bezweek en ging eten.
De kleermaker zei weinig, maar had goede manieren en goede smaak. Dat had hij in de loop
der jaren geleerd door de klanten waar hij voor gewerkt had. Dus werd hij gezien als een
belangrijk man.
