Haar naam was Sarah
Tati ana de Rosnay
Sophie Huuskes 3H5
Mijn boek heet Haar naam was Sarah geschreven door Tatiana de Rosnay. De uitgever van
het boek is Ambo Anthos in Amsterdam en de eerste druk was in 2007.
Je kunt zien dat een oorlogsgenre is omdat het boek zich afspeelt in zowel 1942 als in 2002.
Toen Sarah was opgepakt op 16 juli 1942 en gebracht werd naar Vélodrome d’Hiyer samen
met alle andere Joden, is ook een gebeurtenis waaraan je kunt herkennen dat een
oorlogsgenre is.
Het boek gaat eigenlijk over een meisje genaamd Sarah Starzinski die op tienjarige leeftijd
samen met haar ouders worden opgepakt door de Franse politie en naar het stadion
Vélodrome d’Hiyer word gebracht. Hier worden duizenden Joden dagen lang vastgehouden
zodat ze daarna door kunnen worden vervoerd naar verschillende concentratiekampen.
Zestig jaar later krijgt de Amerikaanse journalist, Julia Jarmond, de opdracht om een stuk te
schrijven over de razzia van 16 juli 1042. Julia gaat opzoek naar informatie en in het dossier
van Sarah komst ze er achter dat zei in het huis van haar schoonouders heeft gewoond. Nu
wil ze maar al te graag meer weten over Sarah.
Zelf vind ik het een heel mooi boek omdat het een fictie boek is die gebaseerd is op een
echte gebeurtenis. Echter vond ik sommige stukjes wel schokkend om te lezen, dit omdat ik
mijzelf in leef in wat er toen in die tijd daadwerkelijk is gebeurd en hoe ze zich daar zouden
voelen. Een voorbeeld van z’n schokkend moment is toen Sarah terug kwam om haar
broertje uit de kast te halen. Hier komt een stukje uit het boek: “Het meisje pakt de sleutel
van de kast en laat hem vervolgens van spanning weer vallen ondertussen roept ze haar
broertje maar er komt geen geluid terug, eindelijk gaat de kast open en er komt een
rottende geur uit, daar ligt haar broertje met een teddybeer in zijn hand en een wit bleek
gezicht, de tranen springen in de ogen van het meisje.”
Sommige momenten waren ook mooi om te lezen, zoals toen Sarah een vriendin kreeg in
het concentratiekamp omdat je zo leest dat ze er niet meer helemaal alleen voor stond en er
nog hoop was.
Het boek laat je ook een andere blik zien op de wereld. Hier is een voorbeeld van: ‘’Het
meisje dacht dat ze gek zou worden. Ze wilde schreeuwen en schoppen en gillen, ze wilde
weg van deze afschuwelijke, verschrikkelijke plek. Ze wilde terug naar huis, terug naar haar
leven zoals het was geweest vóór die gele ster, voordat de mannen op haar deur hadden
gebonsd.’’ Ik voelde hier dat ik blij ben dat ik in deze tijd ben geboren, ik merk dat ik meer
waarde hecht aan de dingen die er toe doen, zoals veilig voelen. In deze tijd voelde niemand
zich veilig.
Ook is Het boek mooi geschreven, want je kunt je goed in leven in de verschillende
personages. In het boek lopen twee verhaallijnen door elkaar namelijk die van Sarah en die
van Julie, toch is dit niet verwarrend, aangezien de schrijver twee verschillende lettertypes
heeft gebruikt. Maar het verhaal van Sarah was spannender dan die van Julia dit vond ik wel
jammer.
Tati ana de Rosnay
Sophie Huuskes 3H5
Mijn boek heet Haar naam was Sarah geschreven door Tatiana de Rosnay. De uitgever van
het boek is Ambo Anthos in Amsterdam en de eerste druk was in 2007.
Je kunt zien dat een oorlogsgenre is omdat het boek zich afspeelt in zowel 1942 als in 2002.
Toen Sarah was opgepakt op 16 juli 1942 en gebracht werd naar Vélodrome d’Hiyer samen
met alle andere Joden, is ook een gebeurtenis waaraan je kunt herkennen dat een
oorlogsgenre is.
Het boek gaat eigenlijk over een meisje genaamd Sarah Starzinski die op tienjarige leeftijd
samen met haar ouders worden opgepakt door de Franse politie en naar het stadion
Vélodrome d’Hiyer word gebracht. Hier worden duizenden Joden dagen lang vastgehouden
zodat ze daarna door kunnen worden vervoerd naar verschillende concentratiekampen.
Zestig jaar later krijgt de Amerikaanse journalist, Julia Jarmond, de opdracht om een stuk te
schrijven over de razzia van 16 juli 1042. Julia gaat opzoek naar informatie en in het dossier
van Sarah komst ze er achter dat zei in het huis van haar schoonouders heeft gewoond. Nu
wil ze maar al te graag meer weten over Sarah.
Zelf vind ik het een heel mooi boek omdat het een fictie boek is die gebaseerd is op een
echte gebeurtenis. Echter vond ik sommige stukjes wel schokkend om te lezen, dit omdat ik
mijzelf in leef in wat er toen in die tijd daadwerkelijk is gebeurd en hoe ze zich daar zouden
voelen. Een voorbeeld van z’n schokkend moment is toen Sarah terug kwam om haar
broertje uit de kast te halen. Hier komt een stukje uit het boek: “Het meisje pakt de sleutel
van de kast en laat hem vervolgens van spanning weer vallen ondertussen roept ze haar
broertje maar er komt geen geluid terug, eindelijk gaat de kast open en er komt een
rottende geur uit, daar ligt haar broertje met een teddybeer in zijn hand en een wit bleek
gezicht, de tranen springen in de ogen van het meisje.”
Sommige momenten waren ook mooi om te lezen, zoals toen Sarah een vriendin kreeg in
het concentratiekamp omdat je zo leest dat ze er niet meer helemaal alleen voor stond en er
nog hoop was.
Het boek laat je ook een andere blik zien op de wereld. Hier is een voorbeeld van: ‘’Het
meisje dacht dat ze gek zou worden. Ze wilde schreeuwen en schoppen en gillen, ze wilde
weg van deze afschuwelijke, verschrikkelijke plek. Ze wilde terug naar huis, terug naar haar
leven zoals het was geweest vóór die gele ster, voordat de mannen op haar deur hadden
gebonsd.’’ Ik voelde hier dat ik blij ben dat ik in deze tijd ben geboren, ik merk dat ik meer
waarde hecht aan de dingen die er toe doen, zoals veilig voelen. In deze tijd voelde niemand
zich veilig.
Ook is Het boek mooi geschreven, want je kunt je goed in leven in de verschillende
personages. In het boek lopen twee verhaallijnen door elkaar namelijk die van Sarah en die
van Julie, toch is dit niet verwarrend, aangezien de schrijver twee verschillende lettertypes
heeft gebruikt. Maar het verhaal van Sarah was spannender dan die van Julia dit vond ik wel
jammer.
