Naam arrest Rechtsregel
James Wells and Lee /Verenigd Koninkrijk Artikel 5 lid 1 onder a EVRM spreekt over
‘lawfull and after conviction by a court’. Dit
Artikel 5 EVRM gaat het verbod van willekeur tegen. De
schuld van een verdachte moet worden
Verbod van willekeur, relatie strafoplegging vastgesteld en er moet een relatie bestaan
+ daadwerkelijke vrijheidsbeneming tussen de oplegging van de straf en de
daadwerkelijke vrijheidsbeneming.
Het verbod op willekeur eist dat de
veroordeling zonder kwade trouw of bedrog
is geschied. Mensen mogen alleen worden
opgesloten voor hetgeen zij veroordeeld zijn.
Brand en Morssink Als iemand met een psychische stoornis tot
tbs veroordeeld wordt, moet de juiste
Artikel 5 EVRM behandeling kunnen worden geboden in de
juiste omgeving. De plaats van detentie moet
Plaats van detentie moet relatie met ook in relatie staan tot de reden van
vrijheidsbeneming hebben opsluiting. Een tot tbs veroordeelde persoon
mag in een HvB worden opgesloten in
Nelissen tegen Nederland: de plaatsing van afwachting van zijn plaatsing in een tbs-
tbs’ers binnen zes maanden als bedoeld in kliniek. De reden van opsluiting in het HvB
art. 12 lid 1 Bvt wordt 4 maanden. moet wel in relatie staan tot de opsluiting
zelf. De wachttijd in het HvB moet dan wel
beperkt blijven. Als sprak is van een
capaciteitstekort in tbs-klinieken is dit iets
wat voorzienbaar is voor de staat en moet de
staat maatregelen treffen om dat tekort op te
lossen.
Constancia/Nederland De rechter mag zelf de aanwezigheid van een
stoornis bij een verdachte vaststellen indien
Artikel 5 EVRM gedragskundigen dit niet kunnen. Hiervoor
mag hij ook afgaan op ter zitting gedane
Rechter mag zelf stoornis vaststellen vreemde uitspraken en oude rapporten of
gegevens uit observatie over wat
gedragskundigen wel hebben kunnen
vaststellen over de persoon van de dader.
Normaal gesproken is er inderdaad een
gedragskundig rapport nodig, maar wanneer
de verdachte weigert mee te werken aan het
onderzoek, wordt het toetsingskader minder
streng. Rechter hoeft de stoornis niet te
definiëren, hij moet alleen vaststellen dat
sprake is van een true mental disorder. Dit
kan ook op basis van oude rapporten. Het
gebruik van oude rapporten is niet strijdig
, met artikel 5 EVRM.
Stalking Plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis op
grond van artikel 37 Sr is alleen mogelijk als
Artikel 37 Sr de persoon volledig ontoerekeningsvatbaar
is. Dit is een schulduitsluitingsgrond (art. 37
OVAR bij volledige Sr) en leidt tot OVAR.
ontoerekeningsvatbaarheid
Zinloos geweld station Vlaardingen De wet laat straffen naar mate van schuld
toe. Bij een ernstig delict als poging tot
Artikel 37a Sr doodslag of zware mishandeling, de dood ten
gevolge hebbend, is een lange vrijheidsstraf
Tbs brengt lange vrijheidsbeneming met zich gerechtvaardigd. De oplegging van tbs
mee brengt naar redelijke verwachting een lange
vrijheidsbeneming met zich mee. Bij de
oplegging van een gevangenisstraf naast tbs
dient rekening te worden gehouden met de
verminderde mate waarin de verdachte de
feiten kunnen worden verweten (gelet op de
ziekelijke stoornis van zijn
geestesvermogens).
DSM-IV Bij de vraag of tbs moet worden opgelegd is
het aan de rechter om vast te stellen of ten
Artikel 37a Sr tijde van het plegen van het delict een
ziekelijke stoornis bestond. De rechter heeft
Ook stoornissen die niet in DSM staan een eigen verantwoordelijkheid en is niet
kunnen tbs rechtvaardigen gebonden aan de door de deskundigen
uitgebrachte adviezen. Het is niet juist dat
slechts een stoornis die is omschreven in de
DSM kan worden aangemerkt als een
psychische stoornis in de zin van art. 37a Sr,
waarvoor tbs opgelegd kan worden. Ook
voor stoornissen die niet in de DSM staan
omschreven kan de rechter tot de conclusie
komen dat sprake is van een gebrekkige
ontwikkeling of ziekelijke stoornis en tbs
opleggen. Het gaat niet om het juridische
bewijs van de stoornis, maar om de mate van
aannemelijkheid van het bestaan ervan.
Causaal verband Voor de oplegging van tbs is enkel vereist
dat een gelijktijdigheidverband bestaat tussen
Artikel 37 en 39 Sr de stoornis en het delict. Er hoeft geen
causaal verband tussen stoornis en delict te
bestaan, zoals bij art. 39 Sr wel vereist is (en
dus voor plaatsing in een psychiatrisch
ziekenhuis, art. 37a Sr).
James Wells and Lee /Verenigd Koninkrijk Artikel 5 lid 1 onder a EVRM spreekt over
‘lawfull and after conviction by a court’. Dit
Artikel 5 EVRM gaat het verbod van willekeur tegen. De
schuld van een verdachte moet worden
Verbod van willekeur, relatie strafoplegging vastgesteld en er moet een relatie bestaan
+ daadwerkelijke vrijheidsbeneming tussen de oplegging van de straf en de
daadwerkelijke vrijheidsbeneming.
Het verbod op willekeur eist dat de
veroordeling zonder kwade trouw of bedrog
is geschied. Mensen mogen alleen worden
opgesloten voor hetgeen zij veroordeeld zijn.
Brand en Morssink Als iemand met een psychische stoornis tot
tbs veroordeeld wordt, moet de juiste
Artikel 5 EVRM behandeling kunnen worden geboden in de
juiste omgeving. De plaats van detentie moet
Plaats van detentie moet relatie met ook in relatie staan tot de reden van
vrijheidsbeneming hebben opsluiting. Een tot tbs veroordeelde persoon
mag in een HvB worden opgesloten in
Nelissen tegen Nederland: de plaatsing van afwachting van zijn plaatsing in een tbs-
tbs’ers binnen zes maanden als bedoeld in kliniek. De reden van opsluiting in het HvB
art. 12 lid 1 Bvt wordt 4 maanden. moet wel in relatie staan tot de opsluiting
zelf. De wachttijd in het HvB moet dan wel
beperkt blijven. Als sprak is van een
capaciteitstekort in tbs-klinieken is dit iets
wat voorzienbaar is voor de staat en moet de
staat maatregelen treffen om dat tekort op te
lossen.
Constancia/Nederland De rechter mag zelf de aanwezigheid van een
stoornis bij een verdachte vaststellen indien
Artikel 5 EVRM gedragskundigen dit niet kunnen. Hiervoor
mag hij ook afgaan op ter zitting gedane
Rechter mag zelf stoornis vaststellen vreemde uitspraken en oude rapporten of
gegevens uit observatie over wat
gedragskundigen wel hebben kunnen
vaststellen over de persoon van de dader.
Normaal gesproken is er inderdaad een
gedragskundig rapport nodig, maar wanneer
de verdachte weigert mee te werken aan het
onderzoek, wordt het toetsingskader minder
streng. Rechter hoeft de stoornis niet te
definiëren, hij moet alleen vaststellen dat
sprake is van een true mental disorder. Dit
kan ook op basis van oude rapporten. Het
gebruik van oude rapporten is niet strijdig
, met artikel 5 EVRM.
Stalking Plaatsing in een psychiatrisch ziekenhuis op
grond van artikel 37 Sr is alleen mogelijk als
Artikel 37 Sr de persoon volledig ontoerekeningsvatbaar
is. Dit is een schulduitsluitingsgrond (art. 37
OVAR bij volledige Sr) en leidt tot OVAR.
ontoerekeningsvatbaarheid
Zinloos geweld station Vlaardingen De wet laat straffen naar mate van schuld
toe. Bij een ernstig delict als poging tot
Artikel 37a Sr doodslag of zware mishandeling, de dood ten
gevolge hebbend, is een lange vrijheidsstraf
Tbs brengt lange vrijheidsbeneming met zich gerechtvaardigd. De oplegging van tbs
mee brengt naar redelijke verwachting een lange
vrijheidsbeneming met zich mee. Bij de
oplegging van een gevangenisstraf naast tbs
dient rekening te worden gehouden met de
verminderde mate waarin de verdachte de
feiten kunnen worden verweten (gelet op de
ziekelijke stoornis van zijn
geestesvermogens).
DSM-IV Bij de vraag of tbs moet worden opgelegd is
het aan de rechter om vast te stellen of ten
Artikel 37a Sr tijde van het plegen van het delict een
ziekelijke stoornis bestond. De rechter heeft
Ook stoornissen die niet in DSM staan een eigen verantwoordelijkheid en is niet
kunnen tbs rechtvaardigen gebonden aan de door de deskundigen
uitgebrachte adviezen. Het is niet juist dat
slechts een stoornis die is omschreven in de
DSM kan worden aangemerkt als een
psychische stoornis in de zin van art. 37a Sr,
waarvoor tbs opgelegd kan worden. Ook
voor stoornissen die niet in de DSM staan
omschreven kan de rechter tot de conclusie
komen dat sprake is van een gebrekkige
ontwikkeling of ziekelijke stoornis en tbs
opleggen. Het gaat niet om het juridische
bewijs van de stoornis, maar om de mate van
aannemelijkheid van het bestaan ervan.
Causaal verband Voor de oplegging van tbs is enkel vereist
dat een gelijktijdigheidverband bestaat tussen
Artikel 37 en 39 Sr de stoornis en het delict. Er hoeft geen
causaal verband tussen stoornis en delict te
bestaan, zoals bij art. 39 Sr wel vereist is (en
dus voor plaatsing in een psychiatrisch
ziekenhuis, art. 37a Sr).
