Samenvatting practicumhandleiding voor praktijkexamen

Suspensies en emulsies

4.1 Suspensies


Video:

Echte oplossingen zijn systemen waarbij de vaste stof op moleculair niveau is opgelost in
de vloeistof.
Solubilisaten zijn ook oplossingen, maar hierbij vindt er micel vorming plaats:
 Stoffen kunnen worden opgelost door zich te concentreren in de micellen
 Het is dan ook geen oplossing op moleculair niveau maar wel een colloïdale
oplossing
 Beide zijn heldere systemen

Dit in contrast met de suspensies en emulsies:
 Dit zijn disperse systemen, die bestaan uit minstens 2 fasen
 De deeltjesgrootte van de gedispergeerde fase is ook veel groter dan bij de
solubilisaten

Suspensie = een dispers systeem van een vaste stof en een vloeistof waarbij de vaste
stof oplosbaar is in die vloeistof.

Tekst:

Wanneer onoplosbare stoffen in een vloeistof verwerkt moeten worden dan moet een
suspensie bereid worden.

Bij bewaren:
 Vaste fase zal bezinken  voor gebruik omschudden om onopgeloste deeltjes
homogeen in het preparaat te verdelen
 Want dosis moet altijd constant zijn bij inname

 Homogeniteit moet verzekerd zijn gedurende monstername:
o Bezinksel moet gemakkelijk en volledig op te schudden zijn
o Bezinken mag niet te snel plaatsvinden  onopgeloste stof zeer fijn te
verdelen:
 Fijnwrijven: mortier en stamper of oplossen en droogwrijven op een
drager
 Neerslagvorming in situ (pH-shift of solvent-shift):

 pH-shift = door bv toevoeging van NaOH wordt het goed
oplosbare Na-zout gevormd en je bekomt een oplossing,
maar niet stabiel  Na-zout neergeslagen in een
gestructureerd medium door aan te zuren`

,  Solvent shift = chlooramfenicol oplossen in co-solvent
(= propyleenglycol) waarna een grote hoeveelheid waterig
medium wordt toegevoegd en het chlooramfenicol zal dan
neerslaan

o Snelheid van bezinken kan afgeleid worden met de wet van Stokes (zie
ppt)
 MOETEN WE KENNEN
 We zien bijdrage van de densiteit en de straal van de partkikel
 De densiteit van de vloeistof kan in een bereding beïnvloed worden
door de toevoeging van een viscositeitsverhoger
 De straal van de parikel kan beïnvloed worden mbv
deeltjesverkleining
 Tot de macht 2 verheven  heeft sterke invloed
o En ook door bij moeilijk opschudbare poeders de viscositeit van het
dispersiemedium te verhogen:
 Mag ook niet te hoog zijn  geeft vast en kleverig sediment dat
moeilijk opschudbaar wordt = caking

 De viscositeit van het medium wordt verhoogd door toevoegen van
viscositeitsverhogers (eventueel slijmoplossingen):
o Pulvis gummosus = mengsel van gelijke delen arabische gom, tragacant en
suiker
= natuurlijk
o (Half)synthetische: methylcellulose
o Anorganische: aerosil
o Sterk aanbevolen: uitgesproken thixotrope stoffen zoals bentoniet en
microkristallijne cellulose (bv: Avicel RC)
o Thixotropie of pseudoplasticiteit is de eigenschap van een niet-
newtoniaanse vloeistof, waarbij de viscositeit bij een constante
schuifspanning door de tijd afneemt.
Na het opheffen van de schuifspanning keert de beginviscositeit weer terug

Indien de onopgeloste stof geen sterkwerkend GM is + zich als een licht vlokkig neerslag
voordoet dan wordt er geen viscositeitsverhogende stof toegevoegd.

Voor de bereiding van suspensies zelf is het belangrijk dat er altijd gestart wordt met een
kernsuspensie.
= alle te suspendere stof wordt hier gemengd met een klein deeltje van de vloeistof.
Hierdoor wordt er dus eerst een heel geconcentreerde suspensie gevormd en deze ga je
dan traag en onder goed roeren verdunnen met de uitwendige fase.

We werken altijd met vers gekookt en afgekoeld water om het aanvangskiemgetal te
verlagen.

, Een andere belangrijke stap bij het bereiden van suspensies is het toevoegen van een
bevochtiger vb: Tween 80:
 Het is een oppervlakte-actieve stof die ervoor zorgt dat een hydrofobe stof
makkelijker contact maakt met water  er wordt voorkomen dat de hydrofobe stof
zal samenvlokken
 De hydrofobe stof zal zich beter kunnen verdelen in het water  fijnere dispersie
 Oppervlakte-actieve stoffen worden ook gebruikt in de bereiding van solubilisaten,
maar in bereiding van suspensies slechts enkele druppels gebruiken

 Verwarm de bevochtiger niet met een tussenstof welke geen oppervlakte-actieve
eigenschappen heeft, maar een semi-polair solvent is:
o Semi-polaire solventen worden gebruikt om klontervorming te voorkomen
bij gebruik van viscositeitsverhogers en soms bij het verwerken van de API




4.1.1 Suspensie zonder viscositeitsverhogende stof


Toevoegen verhoger is niet nodig bij goed opschudbare poeders met een lichte neerslag
die dus niet te snel uitzakt.

Lichte Mg-zouten zijn anti-acida.

Samenstelling:
1. Licht magnesiumoxide (gemakkelijk opschudbaar) 4,0 g
2. Licht magnesiumcarbonaat (gemakkelijk opschudbaar) 3,5 g
3. Vers gekookt water tot 100 mL

Werkwijze:
a) Bereiding van de kernsuspensie:
1. Weeg magnesiumoxide en -carbonaat af
2. Meng beide in een mortier
3. Kook 100 mL water
4. Breng, na afkoelen, een weinig van dit water bij de poeders, voldoende om een
pasta te vormen
5. Verwrijf tot homogeen

b) Verdunning van de kernsuspensie:
1. Verdun geleidelijk onder goed omroeren met 40 mL van het water
2. Giet daarna de suspensie in een maatcilinder van 100 mL
3. Spoel de mortier uit met het water vereist om op V te brengen
a. 60 mL – H2O stap 1 ( want 40 mL toegevoegd van de 100 en wat je in stap
1 hebt gedaan)
4. Breng alles in een fles
5. Schud het preparaat krachtig in de fles




4.1.2. Suspensie met slijmstof: “Bariumsulfaat”