Titel: Een hart van steen
Schrijver: Renate Dorrestein
Pagina’s: 238
Uitgeverij: Contact Amsterdam
Genre:
Het genre is een psychologische roman. Ellen wordt geconfronteerd met haar verleden dat
ze nog niet goed heeft verwerkt als ze in haar oude huis komt. Ze moet de problemen onder
ogen komen, om zo alles beter te kunnen verwerken en verder te kunnen gaan met haar
leven.
Samenvatting:
De ouders van Ellen, Frits en Margje, hebben altijd al veel kinderen gewild. Sybille is de
oudste dochter, daarna volgt zoon Kester, dochter Ellen, zoontje Carlos en er is een baby op
komst die Ellen de naam Ida wil geven omdat dit de lelijkste naam is die ze kan bedenken.
Ze is duidelijk niet blij met de komst van haar. Frits en Margje hebben samen een
knipselbureau.
Na de geboorte van Ida gaat Margje zich steeds vreemder gedragen. Als Ida bijvoorbeeld
voor een maagvernauwing naar het ziekenhuis moet, denkt ze dat de mensen daar haar
haar baby af willen pakken. En als Ida gedoopt wordt, loopt ze nog voor de plechtigheid
begint terug naar huis. Later doopt ze het kind zelf. Margje verwondt de baby ook omdat ze
de duivel uit haar wil drijven. Hoogtepunt van deze verwarring is het verdoven en doden van
haar man en kinderen. Ze vergeet Ellen, die de hond aan het uitlaten was en Ellen kan nog
net Carlos redden.
Ellen en Carlos gaan naar een tehuis en Carlos wordt als snel geadopteerd. Ellen wil dit niet
en slaat met Carlos op de vlucht. Ze loopt 's nachts naar het huis van haar rector om te
vragen of hij voor hem wil zorgen. Dat kan niet en Carlos wordt wel geadopteerd. Na een
bezoek hebben Ellen en hij geen contact meer en als Ellen zelf weggaat uit het kindertehuis,
krijgt ze een fotoboek van haar gezin mee. Ze gaat medicijnen studeren en pas tijdens een
college over postnatale depressie, begrijpt ze wat er met haar moeder aan de hand was. Er
ontstaat echter meteen een nieuwe vraag: waarom heeft haar vader haar niet
tegengehouden?
Jaren later koopt Ellen het huis waar het gezinsdrama plaatsvond, terug. Ze is gescheiden
van haar man en waarschijnlijk zwanger van een avontuurtje. Ze ontmoet ook de vroegere
portier van het knipselbureau, Bas, die haar met de tuin helpt en met wie ze veel praat. Dan
krijgt ze na het werken in de tuin een bloeding en moet ze in bed blijven. De dokter regelt dat
er een vrouw met haar kinderen bij haar komt wonen, die door haar man werd mishandeld
en bedreigd, een verblijfplaats nodig heeft en nu mooi voor Ellen kan zorgen.
Op een gegeven moment vindt Bas een memo van haar vader, geschreven op de dag van
de moorden, waaruit blijkt dat hij met zijn vrouw op vakantie naar Florida wilde. Als je dat
soort plannen maakt, heb je niet ook plannen voor een moord dus haar vader wist nergens
van. Ellen kan zich inleven in haar moeder en begrijpt dat ze haar slechts vergeten is. Ze kan
zich verzoenen met het verleden, verkoopt het huis en met Bas praat ze over een nieuwe
naam voor het kind.
Personages:
Schrijver: Renate Dorrestein
Pagina’s: 238
Uitgeverij: Contact Amsterdam
Genre:
Het genre is een psychologische roman. Ellen wordt geconfronteerd met haar verleden dat
ze nog niet goed heeft verwerkt als ze in haar oude huis komt. Ze moet de problemen onder
ogen komen, om zo alles beter te kunnen verwerken en verder te kunnen gaan met haar
leven.
Samenvatting:
De ouders van Ellen, Frits en Margje, hebben altijd al veel kinderen gewild. Sybille is de
oudste dochter, daarna volgt zoon Kester, dochter Ellen, zoontje Carlos en er is een baby op
komst die Ellen de naam Ida wil geven omdat dit de lelijkste naam is die ze kan bedenken.
Ze is duidelijk niet blij met de komst van haar. Frits en Margje hebben samen een
knipselbureau.
Na de geboorte van Ida gaat Margje zich steeds vreemder gedragen. Als Ida bijvoorbeeld
voor een maagvernauwing naar het ziekenhuis moet, denkt ze dat de mensen daar haar
haar baby af willen pakken. En als Ida gedoopt wordt, loopt ze nog voor de plechtigheid
begint terug naar huis. Later doopt ze het kind zelf. Margje verwondt de baby ook omdat ze
de duivel uit haar wil drijven. Hoogtepunt van deze verwarring is het verdoven en doden van
haar man en kinderen. Ze vergeet Ellen, die de hond aan het uitlaten was en Ellen kan nog
net Carlos redden.
Ellen en Carlos gaan naar een tehuis en Carlos wordt als snel geadopteerd. Ellen wil dit niet
en slaat met Carlos op de vlucht. Ze loopt 's nachts naar het huis van haar rector om te
vragen of hij voor hem wil zorgen. Dat kan niet en Carlos wordt wel geadopteerd. Na een
bezoek hebben Ellen en hij geen contact meer en als Ellen zelf weggaat uit het kindertehuis,
krijgt ze een fotoboek van haar gezin mee. Ze gaat medicijnen studeren en pas tijdens een
college over postnatale depressie, begrijpt ze wat er met haar moeder aan de hand was. Er
ontstaat echter meteen een nieuwe vraag: waarom heeft haar vader haar niet
tegengehouden?
Jaren later koopt Ellen het huis waar het gezinsdrama plaatsvond, terug. Ze is gescheiden
van haar man en waarschijnlijk zwanger van een avontuurtje. Ze ontmoet ook de vroegere
portier van het knipselbureau, Bas, die haar met de tuin helpt en met wie ze veel praat. Dan
krijgt ze na het werken in de tuin een bloeding en moet ze in bed blijven. De dokter regelt dat
er een vrouw met haar kinderen bij haar komt wonen, die door haar man werd mishandeld
en bedreigd, een verblijfplaats nodig heeft en nu mooi voor Ellen kan zorgen.
Op een gegeven moment vindt Bas een memo van haar vader, geschreven op de dag van
de moorden, waaruit blijkt dat hij met zijn vrouw op vakantie naar Florida wilde. Als je dat
soort plannen maakt, heb je niet ook plannen voor een moord dus haar vader wist nergens
van. Ellen kan zich inleven in haar moeder en begrijpt dat ze haar slechts vergeten is. Ze kan
zich verzoenen met het verleden, verkoopt het huis en met Bas praat ze over een nieuwe
naam voor het kind.
Personages:
