Samenvatting Misdaadanalyse en Daderprofilering
College 1 – Inleiding misdaadanalyse en Daderprofilering & POP
Soorten analyse:
- Operationele analyse = korte termijn, o.b.v. concrete incidenten (tijdlijnen, SNA, scenario’s,
daderprofilering)
- Tactische analyse = middellange termijn, o.b.v. patronen (registraties, prioriteiten)
- Strategische analyse = lange termijn, o.b.v. een probleem (CriminaliteitsBeeldAnalyse, Big
Data, registraties)
Primaire doel: ondersteunen van politieacties -> uiteindelijke doel: oprichten van strategieën die
uiteindelijk leiden tot criminaliteitsvermindering.
Boba Santos H1 Crime analysis and the profession
Crime analysis omvat niet het analyseren van bewijsmateriaal, het analyseren van het menselijke
administratieve gedeelte (bv m.b.t. salaris, ziekte etc.) of het analyseren van benodigdheden en
apparatuur. Het omvat meer het analyseren van data, incidenten etc. Het is met name een methode
waarbij zowel kwalitatieve als kwantitatieve technieken worden gehanteerd om data te analyseren
m.b.t. slachtoffers, daders, verstoringen, verkeersincidenten en interne politie-operaties en de
behaalde resultaten. De focus ligt met name op het bestuderen van criminaliteit, verstoringen,
verkeersgerelateerde incidenten, maar ook meer de achtergrond daarvan (oorzaken, motieven etc.).
Hierbij worden verschillende soorten info gehanteerd:
- Demografische info = karakteristieken achterhalen en hoe deze gerelateerd zijn aan
criminaliteit.
- Ruimtelijke info = essentieel voor het begrijpen van de aard van een probleem
- Tijdgebonden informatie = bv om info te achterhalen over trends
Mapping is essentieel om info te kunnen vergaren over waar, hoe, wie, wat etc. de criminaliteit
plaatsvindt. Hierbij wordt vaak een geographic information system (GIS) gehanteerd. Crime mapping
heeft 3 belangrijke functies:
1) Faciliteren van visuele en statistische analyses omtrent de ruimtelijke verdeling van
criminaliteit
2) Stelt onderzoeker in staat verschillende bronnen te linken aan elkaar
3) Faciliteert kaarten die kunnen worden gebruikt voor de communicatie
Londen was de allereerste stad die gebruikmaakte van mapping (19e eeuw, 1847). In de VS kwam het
ook midden jaren 1850 op. Door een gebrek aan technologie en organisatie flopte dit echter in het
begin. Pas begin 20e eeuw kwam het daar van de grond. Pas in de jaren ’50 en ’60 werd het veelvuldig
gebruikt bij de politie.
The 1968 Omnibus Crime Control and Safe Streets Act = verhogen bewustzijn omtrent het
gebruiken van analyses en evaluaties tijdens het politiewerk, voor het verminderen van
criminaliteit.
Gevolg: in de jaren ’70 werd er steeds meer gepubliceerd over analysetechnieken en
evaluatietechnieken.
In de jaren ’80 en ’90 gingen professionals zich verenigen in groepen zoals de IACA, waarin ze hun
kennis en info omtrent analyseren en evalueren met elkaar deelden. Eind jaren ’70 kwam Goldstein
met POP, waarmee het belang werd aangestipt voor het onderzoeken van problemen, het begrijpen
van achterliggende oorzaken en het evalueren van interventies. Midden jaren ’90 kwam de strategie
CompStat op, waardoor het bewustzijn omtrent criminaliteitsanalyses verder toenam. Ook de
technologie ontwikkelde zich, waardoor verschillende programma’s opkwamen voor het analyseren
en evalueren.
In 1829 werd voor het eerst een map gemaakt a.d.h.v. criminele statistieken (Balbi & Guerry). Ook
Quételet gebruikte maps om correlaties tussen criminaliteit en andere factoren te leggen. In de VS
,kwam dit fenomeen pas begin 20e eeuw op, in de jaren ’20 en ’30 (Shaw & McKay) (Chicago School,
Concentric zone model). In de jaren ’50, ’60 en ’70 ontwikkelde zich dit verder. Vanaf de jaren ’60
werd hierbij niet enkel de focus gelegd op de dader, maar ook op de bredere omgeving. Mede door
technologische ontwikkelingen werd dit in de jaren ’90 makkelijker. De overheid begon hier meer geld
in te investeren. Vooral rond deze tijd implementeerden de meeste politieorganisaties het mappen
als belangrijke onderzoeksstrategie. Toch ging dit niet zonder slag of stoot. Tot op heden zijn er, blijkt
uit verschillende onderzoeken, verschillende problemen omtrent het analyseren en evalueren van
misdaad.
Verschillende uitdagingen m.b.t. analyseren van misdaad
- Het analyseren een vast onderdeel maken van het alledaagse politiewerk
Jarenlang is het politiewerk immers uitgevoerd zonder gebruik te maken van mapping. Het
wordt nog te vaak als optioneel middel gezien, i.p.v. als vast onderdeel van het werk. Daarom
is het essentieel politiemedewerkers te trainen: hoe kunnen ze gebruikmaken van mapping?
Wat voegt het toe?
- Professionaliseren van misdaadanalyse
Niet voldoende mensen die zich specifiek hiermee bezighouden. Daarom essentieel dat
er speciale analisten komen die zich hier specifiek mee bezighouden.
Wat betreft de toekomst van misdaadanalyse, moeten politiemedewerkers het analyseren meer gaan
waarderen en vaker gaan toepassen binnen het werk wat ze uitvoeren. Misdaadanalisten moeten
beschikken over veel verschillende soorten vaardigheden. Het is lastig als individu om over al deze
vaardigheden te beschikken. Een unit met collega’s die over verschillende, aanvullende, vaardigheden
beschikken, is daarom het meest ideaal.
- Crime analyst I = routinewerkzaamheden. Beschikken met name over praktische kennis.
- Crime analyst II = meer verantwoordelijkheden, meer geavanceerd.
- Crime analyst III = oftewel de senior misdaadanalist.
- Gespecialiseerde misdaadanalist = gespecialiseerd in het analyseren van een specifieke soort
misdaad.
Tactisch = vooral gericht op korte termijn problemen.
Probleemgeoriënteerd = vooral gericht op lange termijn problemen
Specifiek = bv gericht op seksgerelateerde misdrijven, moordzaken
School safety analyst = gericht op veiligheid in en rondom scholen.
Repeat offender analyst = gericht op veelplegers
GIS analyst = geografisch of temporeel georiënteerd; waar komt misdaad zoal voor,
wanneer?
- Supervisor, toezicht houden op analisten.
- Federale analist, bv bij de FBI
- Analisten in de private sector -> gericht op beschermen bedrijf.
Ook studenten worden vaak, in de vorm van bv een stage, kennis bijgebracht over mapping. Wat voor
soort werk een analist uitvoert, is afhankelijk van onder welk deel van de organisatie hij/zij valt.
Hoeveel analisten een politieorganisatie in dienst moet hebben, is afhankelijk van verschillende
factoren. Voor het opstellen of uitbreiden van een unit is een strategisch plan belangrijk: hoe wil je
het aanpakken? Met wie? Wat wil je bereiken? Etc.
1) Hoe sta je er nu voor?
2) Wat heb je nodig/hoe wil je jezelf ontwikkelen?
3) Welke doelen wil je bereiken?
Boba Santos H2 Theoretical foundations of crime analysis
Belangrijk doel misdaadanalyse: reageren op en het voorkomen van alledaagse criminaliteit en
verstoringen.
, Hoe en waarom vindt misdaad plaats in specifieke situaties? Wat kan hiervoor een eventuele
oplossing zijn?
Omgevingscriminologie = begrijpen hoe misdaad plaatsvindt binnen een bepaalde omgeving (= vaak
een locatie die wordt gebruikt voor bepaalde activiteiten op bepaalde tijdstippen).
De routine activiteiten van mensen creëren mogelijkheden voor criminaliteit. Wanneer er de
mogelijkheid is, zal er criminaliteit plaatsvinden.
Specifieke omgeving/locatie + specifieke gedraging = specifieke gelegenheden en routines
Leren begrijpen hoe en verklaren waarom gelegenheden zich voordoen en leiden tot
criminaliteit.
Probleemanalyse driehoek = hoe kan criminaliteit plaatsvinden en worden voorkomen? De buitenste
driehoek houdt toezicht op de binnenste driehoek, waardoor voorkomen moet worden dat
criminaliteit plaatsvindt. Ontbreekt een van deze? Dan bestaat er de mogelijkheid tot criminaliteit.
Rationele keuzetheorie = wel of geen criminaliteit? Afhankelijk van kosten en baten. Baten hoger dan
kosten? Criminaliteit kan wel plaatsvinden. Criminaliteit voorkomen? Kosten verhogen, baten
verlagen.
Crime pattern theorie = verklaren waarom mensen samenkomen op een bepaalde plaats en tijd,
binnen een bepaalde setting. Criminaliteit zal het meest waarschijnlijk plaatsvinden op de paths en
nodes waar potentiële daders en potentiële slachtoffers samenkomen.
- Awareness space = plekken die dader (her)kent
- Activity space = plekken waar de routine activiteiten van zowel dader als slachtoffer
plaatsvinden. Kunnen met elkaar overlappen waardoor criminaliteit plaatsvindt.
- Paths = routes naar verschillende knooppunten
- Nodes = knooppunten
- Attractors = plekken die criminaliteit aantrekken
- Generators = plekken die criminaliteit laten ontstaan
Daders zullen het meest waarschijnlijk criminaliteit plegen dicht bij de plek waar ze wonen. Hoe
verder ze daar vanaf zijn, hoe minder kans op criminaliteit (gezien als ‘vreemde’, dus vallen meer op).
Toch is er wel een zogenaamde buffer zone. Criminaliteit moet ook weer niet te dicht in de buurt van
hun woning plaatsvinden (mogelijkheid om ontdekt te worden). Bij de grenzen wordt de meeste
criminaliteit gepleegd (sneller kunnen ontsnappen).
Routine activiteiten theorie = voordat er een delict kan worden gepleegd, moet worden voldaan aan
3 dingen:
- Gemotiveerde dader
- Potentieel slachtoffer
- Afwezigheid van capabel toezicht
Aan alle 3 voldaan? Criminaliteit kan plaatsvinden. Een van de 3 ontbreekt? Criminaliteit zal niet
plaatsvinden.
Kijken naar algemene gedragspatronen en de impact van deze patronen op de criminele
gelegenheden.
, Ontstaan van nieuwe wetten (‘hoe werkt de wereld’) binnen de criminologie:
- Age-crime curve (Sampson & Laub) = criminaliteit is niet consistent en stabiel door het leven
heen, meeste mensen stoppen na adolescentie weer met criminaliteit.
- Law of crime concentration (Weisburd) = criminaliteit clusters zich op bepaalde plaatsen en
binnen een bepaalde bandbreedte van die plaatsen. Deze zijn stabiel over de tijd heen.
Herhaald slachtofferschap = opnieuw plaatsvinden van criminaliteit op dezelfde plek of bij hetzelfde
slachtoffer. Vaak binnen korte tijd na elkaar (= besmettelijkheidsanalyse)
- Plekken waar eerder criminaliteit heeft plaatsgevonden? Grotere kans dat het daar opnieuw
plaatsvindt.
- Iemand die al eerder slachtoffer is geworden van criminaliteit? Grotere kans opnieuw
slachtoffer te worden.
Wat zijn risicofactoren? Hoe kan dit worden voorkomen? 4 verschillende types:
- True repeat victims = exact dezelfde mensen/plekken worden opnieuw slachtoffer
- Near victims = personen worden slachtoffer, die dichtbij de oorspronkelijke slachtoffers
wonen of dezelfde kenmerken hebben als het slachtoffer.
- Virtual repeats = individuen of plekken die virtueel gezien hetzelfde zijn als oorspronkelijke
slachtoffers.
- Chronic victim = slachtoffers die meermaals slachtoffer worden
Hangt samen met…
- Herhaalde daders = individuen die meerdere delicten plegen.
- Hotspots = plekken waar vaak criminaliteit plaatsvindt.
- Risicovolle faciliteiten = vergelijkbare plekken die criminaliteit aantrekken/genereren.
- Hot products = aantrekkelijke producten voor een dader
Near repeat victimization = personen/plekken die nog niet eerder slachtoffer zijn geweest, maar zich
wel bevinden in de nabije omgeving van een eerder slachtoffer. Denk bv aan een huis die staat naast
een huis waar al eerder is ingebroken.
- Succesvol? Sneller terugkeren (zal nog wel wat te halen vallen)
- Gebeurt vaak binnen 1 week
80/20 rule (= Pareto principle) = 80% van de uitkomst wordt veroorzaakt door 20% van de problemen.
Bv een grote groep slachtoffers wordt geteisterd door enkele daders.
Situationele criminaliteitspreventie = zoeken naar oplossingen voor voorkomen van problemen. Met
name gericht op plekken, settings en situaties.
1) Lastiger maken van plegen criminaliteit
2) Technieken die risico verhogen voor dader
3) Technieken die verwachte opbrengsten verlagen
4) Verminderen provocaties voor daders
5) Technieken die erop gericht zijn excuses voor dader weg te nemen
College 1 – Inleiding misdaadanalyse en Daderprofilering & POP
Soorten analyse:
- Operationele analyse = korte termijn, o.b.v. concrete incidenten (tijdlijnen, SNA, scenario’s,
daderprofilering)
- Tactische analyse = middellange termijn, o.b.v. patronen (registraties, prioriteiten)
- Strategische analyse = lange termijn, o.b.v. een probleem (CriminaliteitsBeeldAnalyse, Big
Data, registraties)
Primaire doel: ondersteunen van politieacties -> uiteindelijke doel: oprichten van strategieën die
uiteindelijk leiden tot criminaliteitsvermindering.
Boba Santos H1 Crime analysis and the profession
Crime analysis omvat niet het analyseren van bewijsmateriaal, het analyseren van het menselijke
administratieve gedeelte (bv m.b.t. salaris, ziekte etc.) of het analyseren van benodigdheden en
apparatuur. Het omvat meer het analyseren van data, incidenten etc. Het is met name een methode
waarbij zowel kwalitatieve als kwantitatieve technieken worden gehanteerd om data te analyseren
m.b.t. slachtoffers, daders, verstoringen, verkeersincidenten en interne politie-operaties en de
behaalde resultaten. De focus ligt met name op het bestuderen van criminaliteit, verstoringen,
verkeersgerelateerde incidenten, maar ook meer de achtergrond daarvan (oorzaken, motieven etc.).
Hierbij worden verschillende soorten info gehanteerd:
- Demografische info = karakteristieken achterhalen en hoe deze gerelateerd zijn aan
criminaliteit.
- Ruimtelijke info = essentieel voor het begrijpen van de aard van een probleem
- Tijdgebonden informatie = bv om info te achterhalen over trends
Mapping is essentieel om info te kunnen vergaren over waar, hoe, wie, wat etc. de criminaliteit
plaatsvindt. Hierbij wordt vaak een geographic information system (GIS) gehanteerd. Crime mapping
heeft 3 belangrijke functies:
1) Faciliteren van visuele en statistische analyses omtrent de ruimtelijke verdeling van
criminaliteit
2) Stelt onderzoeker in staat verschillende bronnen te linken aan elkaar
3) Faciliteert kaarten die kunnen worden gebruikt voor de communicatie
Londen was de allereerste stad die gebruikmaakte van mapping (19e eeuw, 1847). In de VS kwam het
ook midden jaren 1850 op. Door een gebrek aan technologie en organisatie flopte dit echter in het
begin. Pas begin 20e eeuw kwam het daar van de grond. Pas in de jaren ’50 en ’60 werd het veelvuldig
gebruikt bij de politie.
The 1968 Omnibus Crime Control and Safe Streets Act = verhogen bewustzijn omtrent het
gebruiken van analyses en evaluaties tijdens het politiewerk, voor het verminderen van
criminaliteit.
Gevolg: in de jaren ’70 werd er steeds meer gepubliceerd over analysetechnieken en
evaluatietechnieken.
In de jaren ’80 en ’90 gingen professionals zich verenigen in groepen zoals de IACA, waarin ze hun
kennis en info omtrent analyseren en evalueren met elkaar deelden. Eind jaren ’70 kwam Goldstein
met POP, waarmee het belang werd aangestipt voor het onderzoeken van problemen, het begrijpen
van achterliggende oorzaken en het evalueren van interventies. Midden jaren ’90 kwam de strategie
CompStat op, waardoor het bewustzijn omtrent criminaliteitsanalyses verder toenam. Ook de
technologie ontwikkelde zich, waardoor verschillende programma’s opkwamen voor het analyseren
en evalueren.
In 1829 werd voor het eerst een map gemaakt a.d.h.v. criminele statistieken (Balbi & Guerry). Ook
Quételet gebruikte maps om correlaties tussen criminaliteit en andere factoren te leggen. In de VS
,kwam dit fenomeen pas begin 20e eeuw op, in de jaren ’20 en ’30 (Shaw & McKay) (Chicago School,
Concentric zone model). In de jaren ’50, ’60 en ’70 ontwikkelde zich dit verder. Vanaf de jaren ’60
werd hierbij niet enkel de focus gelegd op de dader, maar ook op de bredere omgeving. Mede door
technologische ontwikkelingen werd dit in de jaren ’90 makkelijker. De overheid begon hier meer geld
in te investeren. Vooral rond deze tijd implementeerden de meeste politieorganisaties het mappen
als belangrijke onderzoeksstrategie. Toch ging dit niet zonder slag of stoot. Tot op heden zijn er, blijkt
uit verschillende onderzoeken, verschillende problemen omtrent het analyseren en evalueren van
misdaad.
Verschillende uitdagingen m.b.t. analyseren van misdaad
- Het analyseren een vast onderdeel maken van het alledaagse politiewerk
Jarenlang is het politiewerk immers uitgevoerd zonder gebruik te maken van mapping. Het
wordt nog te vaak als optioneel middel gezien, i.p.v. als vast onderdeel van het werk. Daarom
is het essentieel politiemedewerkers te trainen: hoe kunnen ze gebruikmaken van mapping?
Wat voegt het toe?
- Professionaliseren van misdaadanalyse
Niet voldoende mensen die zich specifiek hiermee bezighouden. Daarom essentieel dat
er speciale analisten komen die zich hier specifiek mee bezighouden.
Wat betreft de toekomst van misdaadanalyse, moeten politiemedewerkers het analyseren meer gaan
waarderen en vaker gaan toepassen binnen het werk wat ze uitvoeren. Misdaadanalisten moeten
beschikken over veel verschillende soorten vaardigheden. Het is lastig als individu om over al deze
vaardigheden te beschikken. Een unit met collega’s die over verschillende, aanvullende, vaardigheden
beschikken, is daarom het meest ideaal.
- Crime analyst I = routinewerkzaamheden. Beschikken met name over praktische kennis.
- Crime analyst II = meer verantwoordelijkheden, meer geavanceerd.
- Crime analyst III = oftewel de senior misdaadanalist.
- Gespecialiseerde misdaadanalist = gespecialiseerd in het analyseren van een specifieke soort
misdaad.
Tactisch = vooral gericht op korte termijn problemen.
Probleemgeoriënteerd = vooral gericht op lange termijn problemen
Specifiek = bv gericht op seksgerelateerde misdrijven, moordzaken
School safety analyst = gericht op veiligheid in en rondom scholen.
Repeat offender analyst = gericht op veelplegers
GIS analyst = geografisch of temporeel georiënteerd; waar komt misdaad zoal voor,
wanneer?
- Supervisor, toezicht houden op analisten.
- Federale analist, bv bij de FBI
- Analisten in de private sector -> gericht op beschermen bedrijf.
Ook studenten worden vaak, in de vorm van bv een stage, kennis bijgebracht over mapping. Wat voor
soort werk een analist uitvoert, is afhankelijk van onder welk deel van de organisatie hij/zij valt.
Hoeveel analisten een politieorganisatie in dienst moet hebben, is afhankelijk van verschillende
factoren. Voor het opstellen of uitbreiden van een unit is een strategisch plan belangrijk: hoe wil je
het aanpakken? Met wie? Wat wil je bereiken? Etc.
1) Hoe sta je er nu voor?
2) Wat heb je nodig/hoe wil je jezelf ontwikkelen?
3) Welke doelen wil je bereiken?
Boba Santos H2 Theoretical foundations of crime analysis
Belangrijk doel misdaadanalyse: reageren op en het voorkomen van alledaagse criminaliteit en
verstoringen.
, Hoe en waarom vindt misdaad plaats in specifieke situaties? Wat kan hiervoor een eventuele
oplossing zijn?
Omgevingscriminologie = begrijpen hoe misdaad plaatsvindt binnen een bepaalde omgeving (= vaak
een locatie die wordt gebruikt voor bepaalde activiteiten op bepaalde tijdstippen).
De routine activiteiten van mensen creëren mogelijkheden voor criminaliteit. Wanneer er de
mogelijkheid is, zal er criminaliteit plaatsvinden.
Specifieke omgeving/locatie + specifieke gedraging = specifieke gelegenheden en routines
Leren begrijpen hoe en verklaren waarom gelegenheden zich voordoen en leiden tot
criminaliteit.
Probleemanalyse driehoek = hoe kan criminaliteit plaatsvinden en worden voorkomen? De buitenste
driehoek houdt toezicht op de binnenste driehoek, waardoor voorkomen moet worden dat
criminaliteit plaatsvindt. Ontbreekt een van deze? Dan bestaat er de mogelijkheid tot criminaliteit.
Rationele keuzetheorie = wel of geen criminaliteit? Afhankelijk van kosten en baten. Baten hoger dan
kosten? Criminaliteit kan wel plaatsvinden. Criminaliteit voorkomen? Kosten verhogen, baten
verlagen.
Crime pattern theorie = verklaren waarom mensen samenkomen op een bepaalde plaats en tijd,
binnen een bepaalde setting. Criminaliteit zal het meest waarschijnlijk plaatsvinden op de paths en
nodes waar potentiële daders en potentiële slachtoffers samenkomen.
- Awareness space = plekken die dader (her)kent
- Activity space = plekken waar de routine activiteiten van zowel dader als slachtoffer
plaatsvinden. Kunnen met elkaar overlappen waardoor criminaliteit plaatsvindt.
- Paths = routes naar verschillende knooppunten
- Nodes = knooppunten
- Attractors = plekken die criminaliteit aantrekken
- Generators = plekken die criminaliteit laten ontstaan
Daders zullen het meest waarschijnlijk criminaliteit plegen dicht bij de plek waar ze wonen. Hoe
verder ze daar vanaf zijn, hoe minder kans op criminaliteit (gezien als ‘vreemde’, dus vallen meer op).
Toch is er wel een zogenaamde buffer zone. Criminaliteit moet ook weer niet te dicht in de buurt van
hun woning plaatsvinden (mogelijkheid om ontdekt te worden). Bij de grenzen wordt de meeste
criminaliteit gepleegd (sneller kunnen ontsnappen).
Routine activiteiten theorie = voordat er een delict kan worden gepleegd, moet worden voldaan aan
3 dingen:
- Gemotiveerde dader
- Potentieel slachtoffer
- Afwezigheid van capabel toezicht
Aan alle 3 voldaan? Criminaliteit kan plaatsvinden. Een van de 3 ontbreekt? Criminaliteit zal niet
plaatsvinden.
Kijken naar algemene gedragspatronen en de impact van deze patronen op de criminele
gelegenheden.
, Ontstaan van nieuwe wetten (‘hoe werkt de wereld’) binnen de criminologie:
- Age-crime curve (Sampson & Laub) = criminaliteit is niet consistent en stabiel door het leven
heen, meeste mensen stoppen na adolescentie weer met criminaliteit.
- Law of crime concentration (Weisburd) = criminaliteit clusters zich op bepaalde plaatsen en
binnen een bepaalde bandbreedte van die plaatsen. Deze zijn stabiel over de tijd heen.
Herhaald slachtofferschap = opnieuw plaatsvinden van criminaliteit op dezelfde plek of bij hetzelfde
slachtoffer. Vaak binnen korte tijd na elkaar (= besmettelijkheidsanalyse)
- Plekken waar eerder criminaliteit heeft plaatsgevonden? Grotere kans dat het daar opnieuw
plaatsvindt.
- Iemand die al eerder slachtoffer is geworden van criminaliteit? Grotere kans opnieuw
slachtoffer te worden.
Wat zijn risicofactoren? Hoe kan dit worden voorkomen? 4 verschillende types:
- True repeat victims = exact dezelfde mensen/plekken worden opnieuw slachtoffer
- Near victims = personen worden slachtoffer, die dichtbij de oorspronkelijke slachtoffers
wonen of dezelfde kenmerken hebben als het slachtoffer.
- Virtual repeats = individuen of plekken die virtueel gezien hetzelfde zijn als oorspronkelijke
slachtoffers.
- Chronic victim = slachtoffers die meermaals slachtoffer worden
Hangt samen met…
- Herhaalde daders = individuen die meerdere delicten plegen.
- Hotspots = plekken waar vaak criminaliteit plaatsvindt.
- Risicovolle faciliteiten = vergelijkbare plekken die criminaliteit aantrekken/genereren.
- Hot products = aantrekkelijke producten voor een dader
Near repeat victimization = personen/plekken die nog niet eerder slachtoffer zijn geweest, maar zich
wel bevinden in de nabije omgeving van een eerder slachtoffer. Denk bv aan een huis die staat naast
een huis waar al eerder is ingebroken.
- Succesvol? Sneller terugkeren (zal nog wel wat te halen vallen)
- Gebeurt vaak binnen 1 week
80/20 rule (= Pareto principle) = 80% van de uitkomst wordt veroorzaakt door 20% van de problemen.
Bv een grote groep slachtoffers wordt geteisterd door enkele daders.
Situationele criminaliteitspreventie = zoeken naar oplossingen voor voorkomen van problemen. Met
name gericht op plekken, settings en situaties.
1) Lastiger maken van plegen criminaliteit
2) Technieken die risico verhogen voor dader
3) Technieken die verwachte opbrengsten verlagen
4) Verminderen provocaties voor daders
5) Technieken die erop gericht zijn excuses voor dader weg te nemen
