Wat is toeristenbelasting?
Belastingplichtige De natuurlijke persoon die niet als ingezetene in de GBA is
ingeschreven en binnen de gemeente verblijf houdt of
degene die de hierboven bedoelde persoon gelegenheid
tot verblijf biedt.
Voorwerp van belasting Indirect, bij de in de praktijk veelal gehanteerde forfaitaire
berekeningswijzen van de heffingsmaatstaf:
vakantieonderkomens, niet beroepsmatig verhuurde
ruimten enz., dan wel vaartuigen.
Belastbaar feit Het houden van verblijf binnen een gemeente.
Heffingsmaatstaf De duur van het verblijf in dagen, etmalen enz.
Tarief Een bedrag per persoon per dag, etmaal enz.
Tijdstip ingang of beëindiging heffing Niet specifiek voorgeschreven. Vaak 1 januari van enig
belastingjaar.
Heffingssystemen Doorgaans heffing bij wege van aanslag of heffing op
andere wijze.
Inleiding
Op basis van art. 224 Gemeentewet zijn gemeenten bevoegd een toeristenbelasting in te voeren.
Toeristenbelasting kan worden geheven ter zake van het houden van verblijf binnen de gemeente
door personen die niet als ingezetene in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens zijn
ingeschreven. De belasting kan naar keuze worden geheven van degene die verblijf houdt of van
degene die gelegenheid tot verblijf biedt. Indien dit laatste gebeurt, mag de belasting op grond van
art. 224 lid 2 Gemeentewet worden doorberekend aan degene ter zake van wiens verblijf de
belasting wordt geheven.
De redenering dat alleen zou mogen worden geheven van verblijf met een toeristisch karakter is
onterecht. De naam ‘niet-ingezetenenbelasting’ zou meer de lading dekken.
Rechtsgrond en karakter
De toeristenbelasting moet worden gezien als een tegemoetkoming in de kosten van de huishouding
der gemeente zover deze voortvloeien uit voorzieningen welke in het belang van het toerisme
worden getroffen. Je zou dan denken dat het gaat om bestemmingsbelasting, maar dat is niet juist.
De toeristenbelasting moet op grond van art. 224 Gemeentewet als een algemene verblijfsbelasting
worden gekwalificeerd en niet als bestemmingsbelasting met een specifiek profijtkarakter: de heffing
moet aansluiten bij de duur van het verblijf en het aantal personen dat daar verblijft. De opbrengst
van de toeristenbelasting vloeit naar de algemene middelen van de gemeente. De gemeente is vrij in
de besteding daarvan.
Belastingplicht
Als belastingplichtige voor de toeristenbelasting kan worden aangewezen:
a. De natuurlijke persoon die, zonder als ingezetene in de GBA-persoonsgegevens te zijn
ingeschreven, binnen de gemeente verblijf houdt;
b. Degene die de onder a bedoelde persoon gelegenheid tot verblijf biedt.
Natuurlijke personen
Bij onderdeel a kan het alleen gaan om natuurlijke personen, want alleen die kunnen verblijf houden.
Rechtspersonen kunnen slechts ergens gevestigd zijn.
Personen die niet als ingezetene in de GBA-persoonsgegevens zijn ingeschreven
1
Belastingplichtige De natuurlijke persoon die niet als ingezetene in de GBA is
ingeschreven en binnen de gemeente verblijf houdt of
degene die de hierboven bedoelde persoon gelegenheid
tot verblijf biedt.
Voorwerp van belasting Indirect, bij de in de praktijk veelal gehanteerde forfaitaire
berekeningswijzen van de heffingsmaatstaf:
vakantieonderkomens, niet beroepsmatig verhuurde
ruimten enz., dan wel vaartuigen.
Belastbaar feit Het houden van verblijf binnen een gemeente.
Heffingsmaatstaf De duur van het verblijf in dagen, etmalen enz.
Tarief Een bedrag per persoon per dag, etmaal enz.
Tijdstip ingang of beëindiging heffing Niet specifiek voorgeschreven. Vaak 1 januari van enig
belastingjaar.
Heffingssystemen Doorgaans heffing bij wege van aanslag of heffing op
andere wijze.
Inleiding
Op basis van art. 224 Gemeentewet zijn gemeenten bevoegd een toeristenbelasting in te voeren.
Toeristenbelasting kan worden geheven ter zake van het houden van verblijf binnen de gemeente
door personen die niet als ingezetene in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens zijn
ingeschreven. De belasting kan naar keuze worden geheven van degene die verblijf houdt of van
degene die gelegenheid tot verblijf biedt. Indien dit laatste gebeurt, mag de belasting op grond van
art. 224 lid 2 Gemeentewet worden doorberekend aan degene ter zake van wiens verblijf de
belasting wordt geheven.
De redenering dat alleen zou mogen worden geheven van verblijf met een toeristisch karakter is
onterecht. De naam ‘niet-ingezetenenbelasting’ zou meer de lading dekken.
Rechtsgrond en karakter
De toeristenbelasting moet worden gezien als een tegemoetkoming in de kosten van de huishouding
der gemeente zover deze voortvloeien uit voorzieningen welke in het belang van het toerisme
worden getroffen. Je zou dan denken dat het gaat om bestemmingsbelasting, maar dat is niet juist.
De toeristenbelasting moet op grond van art. 224 Gemeentewet als een algemene verblijfsbelasting
worden gekwalificeerd en niet als bestemmingsbelasting met een specifiek profijtkarakter: de heffing
moet aansluiten bij de duur van het verblijf en het aantal personen dat daar verblijft. De opbrengst
van de toeristenbelasting vloeit naar de algemene middelen van de gemeente. De gemeente is vrij in
de besteding daarvan.
Belastingplicht
Als belastingplichtige voor de toeristenbelasting kan worden aangewezen:
a. De natuurlijke persoon die, zonder als ingezetene in de GBA-persoonsgegevens te zijn
ingeschreven, binnen de gemeente verblijf houdt;
b. Degene die de onder a bedoelde persoon gelegenheid tot verblijf biedt.
Natuurlijke personen
Bij onderdeel a kan het alleen gaan om natuurlijke personen, want alleen die kunnen verblijf houden.
Rechtspersonen kunnen slechts ergens gevestigd zijn.
Personen die niet als ingezetene in de GBA-persoonsgegevens zijn ingeschreven
1
