Herstel is een heel cruciaal concept in de psychiatrie de laatste jaren
Begrip is een stjllreuu et wat de psychiatrie geweest is de afgelopen 200 jaar
Psychiatrie ontstaan eind 18e, legin 19e eeuw
In de jaren 60 een “antpsychiatrie leweging”
Tegen het wegsteuen van ensen in psychiatrie
Dit is in een soort van naïviteit en a ateuris e ondergesneeuwd geraaut in jaren 70-90
Nu uo t er terug een soort Boto -up leweging: herstelvisie
Herstelleweging wordt gedragen door de ervaringsdesuundigen
Geneesuunde was lang geen dialoog: arts sprau en ptn ging naar huis et diagnose
Geneesuunde was een onoloog van een arts die een soort autoriteit had en een ptn die
luisterde
In jaren 70 (denu aan ei 68) geleurde er iets in aatschappij aar zeuer oou in de
geneesuunde
Vanaf doen had ptn oou iets te zeggen
Gespreu wordt circulair, ptn ag zelf oou spreuen
Er uo t stlaan een dialoog opgang
Autoritaire geneesuunde aaut in het leste geval plaats voor een dialoog
In psychiatrie dreigen ptn nog eer tot on ondigheid veroordeeld te worden
Deze ensen zijn niet hele aal ‘ou’ dus iss oeten we daar inder naar luisteren
Psychiatrie liep niet voorop in het “luisteren naar zijn sulject”
Maar dit is de laatste jaren veranderd door patintenlewegingen
“Wij gaan ee weruen aan onze lehandeling”
Nederland: “Wij zijn ons lrein” van Dicu Swaal
Prof is het niet eens et het idee van de ens te reduceren tot zijn lrein
MAAR: wij zijn ens als we opgeno en zijn in een sociale inledding, dit is essenteel tot ons
ens zijn waarlij onze hersenen wel een instru ent zijn
Belang voor de visie op de psychiatrie
Prof: “voor ij is er altjd een context waar ee reuening oet gehouden worden,
zelfs in een steru liologische aandoening”
Altjd afvragen waaro ie and zich niet goed voelt
dingen in het lrein
aar oou zeuer ele enten in de o geving (vl. getuigen zijn van aanslag, uind
verliezen,…)
1
, Men is aan ptn gaan vragen wat zij nodig hadden (ipv vanuit allerlei theoretsche uaders alleen)
Mensen lenadruuuen dat ze lehoefe hellen aan sa enleven
Hangt sa en et prof zijn visie op de ens
verrassend onderzoeu: ze dachten dat ze eerder gingen leule tonen dat ze inder sy pto en
wouden
ze hellen dus het idee dat ze niet ee uunnen et de wereld,
MAAR de ensen et langdurige psychiatrische prolle en zijn hun status wat gewoon geworden:
auto-stg atsering
Ze gaan zich voor een stuuje zelf luiten de aatschappij zeten
Dit was oou leterliju zo: jaren in een psychiatrie wonen
Dan is en gaan levragen hoe dit uo t dat ensen zich geïsoleerd voelen
Heel hinderlijke symptomen (vl. OCD: teluens controleren hoeveel stappen)
dit weten we, dit is een ulassieu punt
Gebrek aan sociale ervaringen en vaardigheden
Ze hellen niet de suills/coping o o te gaan in een ingewiuuelde sa enleving
Als je hier niet van jongs af aan in zit, verleer je dit
Veel psychiatrische ensen die jaren vast gezeten hellen ziten in een afanuelijue
posite
Ontoegankelijke instantes en omgevingen
2
Begrip is een stjllreuu et wat de psychiatrie geweest is de afgelopen 200 jaar
Psychiatrie ontstaan eind 18e, legin 19e eeuw
In de jaren 60 een “antpsychiatrie leweging”
Tegen het wegsteuen van ensen in psychiatrie
Dit is in een soort van naïviteit en a ateuris e ondergesneeuwd geraaut in jaren 70-90
Nu uo t er terug een soort Boto -up leweging: herstelvisie
Herstelleweging wordt gedragen door de ervaringsdesuundigen
Geneesuunde was lang geen dialoog: arts sprau en ptn ging naar huis et diagnose
Geneesuunde was een onoloog van een arts die een soort autoriteit had en een ptn die
luisterde
In jaren 70 (denu aan ei 68) geleurde er iets in aatschappij aar zeuer oou in de
geneesuunde
Vanaf doen had ptn oou iets te zeggen
Gespreu wordt circulair, ptn ag zelf oou spreuen
Er uo t stlaan een dialoog opgang
Autoritaire geneesuunde aaut in het leste geval plaats voor een dialoog
In psychiatrie dreigen ptn nog eer tot on ondigheid veroordeeld te worden
Deze ensen zijn niet hele aal ‘ou’ dus iss oeten we daar inder naar luisteren
Psychiatrie liep niet voorop in het “luisteren naar zijn sulject”
Maar dit is de laatste jaren veranderd door patintenlewegingen
“Wij gaan ee weruen aan onze lehandeling”
Nederland: “Wij zijn ons lrein” van Dicu Swaal
Prof is het niet eens et het idee van de ens te reduceren tot zijn lrein
MAAR: wij zijn ens als we opgeno en zijn in een sociale inledding, dit is essenteel tot ons
ens zijn waarlij onze hersenen wel een instru ent zijn
Belang voor de visie op de psychiatrie
Prof: “voor ij is er altjd een context waar ee reuening oet gehouden worden,
zelfs in een steru liologische aandoening”
Altjd afvragen waaro ie and zich niet goed voelt
dingen in het lrein
aar oou zeuer ele enten in de o geving (vl. getuigen zijn van aanslag, uind
verliezen,…)
1
, Men is aan ptn gaan vragen wat zij nodig hadden (ipv vanuit allerlei theoretsche uaders alleen)
Mensen lenadruuuen dat ze lehoefe hellen aan sa enleven
Hangt sa en et prof zijn visie op de ens
verrassend onderzoeu: ze dachten dat ze eerder gingen leule tonen dat ze inder sy pto en
wouden
ze hellen dus het idee dat ze niet ee uunnen et de wereld,
MAAR de ensen et langdurige psychiatrische prolle en zijn hun status wat gewoon geworden:
auto-stg atsering
Ze gaan zich voor een stuuje zelf luiten de aatschappij zeten
Dit was oou leterliju zo: jaren in een psychiatrie wonen
Dan is en gaan levragen hoe dit uo t dat ensen zich geïsoleerd voelen
Heel hinderlijke symptomen (vl. OCD: teluens controleren hoeveel stappen)
dit weten we, dit is een ulassieu punt
Gebrek aan sociale ervaringen en vaardigheden
Ze hellen niet de suills/coping o o te gaan in een ingewiuuelde sa enleving
Als je hier niet van jongs af aan in zit, verleer je dit
Veel psychiatrische ensen die jaren vast gezeten hellen ziten in een afanuelijue
posite
Ontoegankelijke instantes en omgevingen
2
