Basisboek psychologie hoofdstuk
4 Hoe leren wij door directe
ervaring en door nadoen
4.3 Hoe leren wij door klassiek conditonerenn
De ontdekking van het klassiek conditoneren wordt aan de Russische fysioloog Ivan Pavlov
toegeschreven. In het begin van de vorige eeuw deed Pavlov onderzoek naar de spijsvertering en
ontdekte toevallig een belangrijk mechanisme waarmee een deel van het leren door organismen te
verklaren is. Dit mechanisme staat bekend onder de term klassiek conditioneren (conditoneren =
leren). Klassiek conditioneren is een eenvoudige vorm van leren die automatsch verloopt. De en
gebeurtenis (stmulus) wordt met een andere geassocieerd, doordat zij meerdere keren gelijktjdig
plaatsvinden en vervolgens dezelfde reacte (respons) uitlokken.
Bij het onderzoek naar de spijsvertering stopte hij een stukje vlees in de bek van een hond. Het vlees
in de bek geef een reacte, namelijk speekselvorming. Dit is een reflex: het gaat automatsch en de
hond kan het niet onderdrukken. Pavlov ontdekte dat als de hond het vlees zag voordat het vlees in
de mond werd gestopt, de spijsvertering al in werking werd gezet via de aanmaak van speeksel. Hij
concludeerde dat dit laatste geleerd moest zijn. Voor het organisme of de persoon wordt het
verschijnen van de stmulus een voorspelling van wat erop gaat volgen. In de leerpsychologie wordt
dit het leren van een associatie genoemd. Associatie is een relate. Associatef leren houdt in dat
iemand twee situates, of een situate en gedrag, of gedrag en het gevolg op het gedrag met elkaar
verbonden heef.
De relate tussen de ongeconditioneerde stimulus en de ongeconditioneerde respons is een refee.
Ongeconditoneerd betekent dat de relate aangeboren is. den ongeconditioneerde stimulus is de
prikkel die een refee in gang zet. drop volgt altjd de ongeconditoneerde respons. Het is een
aangeboren, niet-geleerde relate. De ongeconditioneerde respons is het eindgedrag van een refee.
Deze wordt altjd in gang gezet door een specifeke prikkel: de ongeconditoneerde stmulus.
De relate tussen de geconditioneerde stimulus en de geconditioneerde respons is geleed:
oorspronkelijk lokte deze stmulus niet de respons uit, maar na het leerproces wel. Op zich is de
respons niet geleerd, die bestond immers al, maar er is een nieuwe verbinding (associate) geleerd.
den geconditioneerde stimulus is een prikkel die door een organisme verbonden (geassocieerd)
wordt met de ongeconditoneerde stmulus en eenzelfde reacte uitlokt. Het is een geleerde prikkel.
den geconditioneerde respons is een geleerde respons die wordt opgeroepen door een
geconditoneerde stmulus.
Klassiek conditoneren is het oudste leermechanisme op twee manieren:
4 Hoe leren wij door directe
ervaring en door nadoen
4.3 Hoe leren wij door klassiek conditonerenn
De ontdekking van het klassiek conditoneren wordt aan de Russische fysioloog Ivan Pavlov
toegeschreven. In het begin van de vorige eeuw deed Pavlov onderzoek naar de spijsvertering en
ontdekte toevallig een belangrijk mechanisme waarmee een deel van het leren door organismen te
verklaren is. Dit mechanisme staat bekend onder de term klassiek conditioneren (conditoneren =
leren). Klassiek conditioneren is een eenvoudige vorm van leren die automatsch verloopt. De en
gebeurtenis (stmulus) wordt met een andere geassocieerd, doordat zij meerdere keren gelijktjdig
plaatsvinden en vervolgens dezelfde reacte (respons) uitlokken.
Bij het onderzoek naar de spijsvertering stopte hij een stukje vlees in de bek van een hond. Het vlees
in de bek geef een reacte, namelijk speekselvorming. Dit is een reflex: het gaat automatsch en de
hond kan het niet onderdrukken. Pavlov ontdekte dat als de hond het vlees zag voordat het vlees in
de mond werd gestopt, de spijsvertering al in werking werd gezet via de aanmaak van speeksel. Hij
concludeerde dat dit laatste geleerd moest zijn. Voor het organisme of de persoon wordt het
verschijnen van de stmulus een voorspelling van wat erop gaat volgen. In de leerpsychologie wordt
dit het leren van een associatie genoemd. Associatie is een relate. Associatef leren houdt in dat
iemand twee situates, of een situate en gedrag, of gedrag en het gevolg op het gedrag met elkaar
verbonden heef.
De relate tussen de ongeconditioneerde stimulus en de ongeconditioneerde respons is een refee.
Ongeconditoneerd betekent dat de relate aangeboren is. den ongeconditioneerde stimulus is de
prikkel die een refee in gang zet. drop volgt altjd de ongeconditoneerde respons. Het is een
aangeboren, niet-geleerde relate. De ongeconditioneerde respons is het eindgedrag van een refee.
Deze wordt altjd in gang gezet door een specifeke prikkel: de ongeconditoneerde stmulus.
De relate tussen de geconditioneerde stimulus en de geconditioneerde respons is geleed:
oorspronkelijk lokte deze stmulus niet de respons uit, maar na het leerproces wel. Op zich is de
respons niet geleerd, die bestond immers al, maar er is een nieuwe verbinding (associate) geleerd.
den geconditioneerde stimulus is een prikkel die door een organisme verbonden (geassocieerd)
wordt met de ongeconditoneerde stmulus en eenzelfde reacte uitlokt. Het is een geleerde prikkel.
den geconditioneerde respons is een geleerde respons die wordt opgeroepen door een
geconditoneerde stmulus.
Klassiek conditoneren is het oudste leermechanisme op twee manieren:
