Plan van aanpak
Een onderzoek naar de omgang van arrestantenbewaarders met ‘verwarde’
verdachten.
Auteur: Tessa Jongerius
Studentennummer: 994630746
School: Hogeschool NTI
Plaats: Utrecht & Amsterdam
Praktijkbegeleider: Bert Jan Kreulen
Organisatie: Nationale Politie, Eenheid Amsterdam
Dit document bevat vertrouwelijke informatie
1
,1. Inleiding Pagina 3
2. Aanleiding
2.1 De opdrachtgever Pagina 4,5
2.2 Aanleiding van het onderzoek Pagina 5,6
2.3 Doel van het onderzoek Pagina 6
2.4 Betrokkenen Pagina 6
2.5 Randvoorwaarden Pagina 7
3. Probleemstelling
3.1 Probleemstelling Pagina 8
3.2 Deelvragen Pagina 8
4. Literatuurstudie
4.1 Deelvragen Pagina 9-12
5. Onderzoeksmethoden
5.1 Keuzes voor onderzoeksmethoden Pagina 13-14
5.2 Populatie Pagina 14
6. Planning
6.1 Planning scriptie Pagina 15
6.2 Overleg met de opdrachtgever Pagina 16
Literatuurlijst Pagina 17-19
Bijlage 1: Observatielijst Pagina 20-24
Bijlage 2: Begrippen Pagina 25
Bijlage 3: Interview arrestantenbewaarders Pagina 26
2
, 1. Inleiding
Het is een actueel probleem dat de politie steeds meer te maken heeft met meldingen over ‘verwarde
personen’ (Politie, 2016). Zowel in de media als in verschillende werkvelden zijn hier meerdere
definities van. Om misverstanden te voorkomen, is het allereerst belangrijk de definitie van verwarde
personen te verduidelijken. Psychiatrie Nederland (2015) definieert verwarde personen als “eenieder
die vanwege zijn al dan niet tijdelijke verstoorde oordeelsvermogen gedrag vertoont waarmee hij
zichzelf of enig ander in gevaar brengt en/of een bedreiging vormt voor de openbare orde en
veiligheid”. Dit onderzoek richt zich op een sub categorie van verwarde personen, namelijk de
verwarde verdachten. Om verschil aan te duiden tussen verwarde personen en in dit onderzoek
specifiek relevante ‘verwarde verdachten’ zijn allereerst beiden definities in het kort aan te duiden als
personen met een (tijdelijk) verstoord oordeelsvermogen. Het verschil is dat de verwarde verdachten
een strafbaar feit gepleegd hebben en daarom in een cellencomplex terecht komen. De categorie
verwarde verdachten is dus een andere dan de verwarde personen die veelal in de media naar voren
komen en weinig betrekking hebben op het plegen van strafbare feiten (NRC, 2017).
De verwarde verdachten is een groeiende populatie op de Afdeling arrestantenzorg, complex
Centrum, in de Eenheid Amsterdam. Hier komen arrestanten terecht die worden aangehouden na
incidenten waarbij niet alleen een strafbare gedraging maar vaak ook verward, verslaafd of verstoord
gedrag een rol speelt. De politie verleent naar eigen zeggen geen zorg want zij heeft een
strafrechtelijke taak (Info. Nu, 2007). Wel vangt ze veel arrestanten op die zorg nodig hebben of een
meer gerichte aanpak vragen dan de omgang met de ‘normale’ arrestant. De behandeling in het
cellencomplex is namelijk voor een ieder hetzelfde. In de ideale situatie zou een arrestantenbewaarder
bijvoorbeeld een arrestant met een psychose herkennen zodat er correct naar gehandeld kan worden,
zoals een psychiater de geestentoestand van de arrestant laten beoordelen.
In dit onderzoek wordt er specifiek gekeken hoe arrestantenbewaarders, vanuit hun rol interacteren
met arrestanten die verward gedrag vertonen en wat er verbeterd kan worden. Door onder andere
veldobservaties te koppelen aan interviews en relevante literatuur streeft dit onderzoek naar een
groter inzicht in de omgang met de arrestanten populatie op het hoofdbureau van de politie in
Amsterdam.
3
Een onderzoek naar de omgang van arrestantenbewaarders met ‘verwarde’
verdachten.
Auteur: Tessa Jongerius
Studentennummer: 994630746
School: Hogeschool NTI
Plaats: Utrecht & Amsterdam
Praktijkbegeleider: Bert Jan Kreulen
Organisatie: Nationale Politie, Eenheid Amsterdam
Dit document bevat vertrouwelijke informatie
1
,1. Inleiding Pagina 3
2. Aanleiding
2.1 De opdrachtgever Pagina 4,5
2.2 Aanleiding van het onderzoek Pagina 5,6
2.3 Doel van het onderzoek Pagina 6
2.4 Betrokkenen Pagina 6
2.5 Randvoorwaarden Pagina 7
3. Probleemstelling
3.1 Probleemstelling Pagina 8
3.2 Deelvragen Pagina 8
4. Literatuurstudie
4.1 Deelvragen Pagina 9-12
5. Onderzoeksmethoden
5.1 Keuzes voor onderzoeksmethoden Pagina 13-14
5.2 Populatie Pagina 14
6. Planning
6.1 Planning scriptie Pagina 15
6.2 Overleg met de opdrachtgever Pagina 16
Literatuurlijst Pagina 17-19
Bijlage 1: Observatielijst Pagina 20-24
Bijlage 2: Begrippen Pagina 25
Bijlage 3: Interview arrestantenbewaarders Pagina 26
2
, 1. Inleiding
Het is een actueel probleem dat de politie steeds meer te maken heeft met meldingen over ‘verwarde
personen’ (Politie, 2016). Zowel in de media als in verschillende werkvelden zijn hier meerdere
definities van. Om misverstanden te voorkomen, is het allereerst belangrijk de definitie van verwarde
personen te verduidelijken. Psychiatrie Nederland (2015) definieert verwarde personen als “eenieder
die vanwege zijn al dan niet tijdelijke verstoorde oordeelsvermogen gedrag vertoont waarmee hij
zichzelf of enig ander in gevaar brengt en/of een bedreiging vormt voor de openbare orde en
veiligheid”. Dit onderzoek richt zich op een sub categorie van verwarde personen, namelijk de
verwarde verdachten. Om verschil aan te duiden tussen verwarde personen en in dit onderzoek
specifiek relevante ‘verwarde verdachten’ zijn allereerst beiden definities in het kort aan te duiden als
personen met een (tijdelijk) verstoord oordeelsvermogen. Het verschil is dat de verwarde verdachten
een strafbaar feit gepleegd hebben en daarom in een cellencomplex terecht komen. De categorie
verwarde verdachten is dus een andere dan de verwarde personen die veelal in de media naar voren
komen en weinig betrekking hebben op het plegen van strafbare feiten (NRC, 2017).
De verwarde verdachten is een groeiende populatie op de Afdeling arrestantenzorg, complex
Centrum, in de Eenheid Amsterdam. Hier komen arrestanten terecht die worden aangehouden na
incidenten waarbij niet alleen een strafbare gedraging maar vaak ook verward, verslaafd of verstoord
gedrag een rol speelt. De politie verleent naar eigen zeggen geen zorg want zij heeft een
strafrechtelijke taak (Info. Nu, 2007). Wel vangt ze veel arrestanten op die zorg nodig hebben of een
meer gerichte aanpak vragen dan de omgang met de ‘normale’ arrestant. De behandeling in het
cellencomplex is namelijk voor een ieder hetzelfde. In de ideale situatie zou een arrestantenbewaarder
bijvoorbeeld een arrestant met een psychose herkennen zodat er correct naar gehandeld kan worden,
zoals een psychiater de geestentoestand van de arrestant laten beoordelen.
In dit onderzoek wordt er specifiek gekeken hoe arrestantenbewaarders, vanuit hun rol interacteren
met arrestanten die verward gedrag vertonen en wat er verbeterd kan worden. Door onder andere
veldobservaties te koppelen aan interviews en relevante literatuur streeft dit onderzoek naar een
groter inzicht in de omgang met de arrestanten populatie op het hoofdbureau van de politie in
Amsterdam.
3
