Literatuur theoretische pedagogiek:
Goed ouderschap Stefan Ramaekers & Judith Suissa
Hoofdstuk 1:
De opvoeding is tegenwoordig voor een groot deel gebaseerd op de taal van de psychologie.
Er wordt tegenwoordig van ouders verwacht dat ze redelijk professioneel omgaan met de
opvoeding en over genoeg informatie beschikken om hun kind goed op te voeden.
Verwetenschappelijking van opvoeden: alomtegenwoordigheid van de taal van de
psychologie + professionalisering
De wetenschappelijke kijk op opvoeding wordt steeds meer als enige relevante gezien, wat
zorgelijk kan zijn. Ook wordt er van ouders/verzorgers verwacht dat ze al met een kritische
blik naar het gedrag van hun kind kijken, eventueel kijkend naar welke stoornis het kind zou
kunnen hebben.
Vaak wordt het kijken naar gedrag gestimuleerd vanuit de ontwikkelingsstadia van het kind,
(in dit stadium zou u kind moeten… etc.) Deze stadia worden gezien als een referentiepunt
voor het maken van beslissingen als ouder.
Onveilig gehecht gaat er vooral om of iets gepast is of niet in de maatschappij, maar dat
wordt nergens besproken. We kunnen naar de context van hechting en binding kijken, maar
dat laat ze begrippen zelf ongeroerd.
Als de ouder met het kind speelt, draagt dit bij aan het zelfvertrouwen van het kind. Spel is
ook belangrijk omdat het kinderen helpt om moeilijke emoties of ervaringen te verkennen, het
heeft dus eigenlijk altijd een doel. Quality time met het kind zal de eigenwaarde van het kind
verbeteren.
Omgeving wordt gezien als een nieuwe factor waar rekening mee moet worden gehouden in
de ontwikkeling van een kind.
Ontwikkelingspsychologie speelt een grote rol in de ontwikkeling; ontmoetingsplaatsen
zouden moeten zorgen voor meer gesprekken met gelijkgezinden, en dus minder
professionele hulp.
Opvoeding wordt niet langer gedaan op gevoel, door alle neuropsychologische taal kunnen
we iets nu ‘echt weten’. Dit zorgt ervoor dat we ook weten hoe we zouden ‘moeten’
handelen.
In het boek stellen ze dat 80% van de hersenen van een kind op driejarige leeftijd al zijn
gevormd, wat zou betekenen dat de ouders hierbij een grote rol spelen. Er wordt vanuit
gegaan dat ouders zelf niet meer kunnen opvoeden en opleiding nodig hebben.
Briers zegt dat ouders kinderpsychologen zouden moeten zijn. Opvoedingsstijlen:
- Autoritair
- Permissief
- Autoritatief
Autoritatief wordt aangeraden aan de ouders.
Antiautoritair -> was populair in de jaren 60 en 70, kinderen alle vrijheid geven
Goed ouderschap Stefan Ramaekers & Judith Suissa
Hoofdstuk 1:
De opvoeding is tegenwoordig voor een groot deel gebaseerd op de taal van de psychologie.
Er wordt tegenwoordig van ouders verwacht dat ze redelijk professioneel omgaan met de
opvoeding en over genoeg informatie beschikken om hun kind goed op te voeden.
Verwetenschappelijking van opvoeden: alomtegenwoordigheid van de taal van de
psychologie + professionalisering
De wetenschappelijke kijk op opvoeding wordt steeds meer als enige relevante gezien, wat
zorgelijk kan zijn. Ook wordt er van ouders/verzorgers verwacht dat ze al met een kritische
blik naar het gedrag van hun kind kijken, eventueel kijkend naar welke stoornis het kind zou
kunnen hebben.
Vaak wordt het kijken naar gedrag gestimuleerd vanuit de ontwikkelingsstadia van het kind,
(in dit stadium zou u kind moeten… etc.) Deze stadia worden gezien als een referentiepunt
voor het maken van beslissingen als ouder.
Onveilig gehecht gaat er vooral om of iets gepast is of niet in de maatschappij, maar dat
wordt nergens besproken. We kunnen naar de context van hechting en binding kijken, maar
dat laat ze begrippen zelf ongeroerd.
Als de ouder met het kind speelt, draagt dit bij aan het zelfvertrouwen van het kind. Spel is
ook belangrijk omdat het kinderen helpt om moeilijke emoties of ervaringen te verkennen, het
heeft dus eigenlijk altijd een doel. Quality time met het kind zal de eigenwaarde van het kind
verbeteren.
Omgeving wordt gezien als een nieuwe factor waar rekening mee moet worden gehouden in
de ontwikkeling van een kind.
Ontwikkelingspsychologie speelt een grote rol in de ontwikkeling; ontmoetingsplaatsen
zouden moeten zorgen voor meer gesprekken met gelijkgezinden, en dus minder
professionele hulp.
Opvoeding wordt niet langer gedaan op gevoel, door alle neuropsychologische taal kunnen
we iets nu ‘echt weten’. Dit zorgt ervoor dat we ook weten hoe we zouden ‘moeten’
handelen.
In het boek stellen ze dat 80% van de hersenen van een kind op driejarige leeftijd al zijn
gevormd, wat zou betekenen dat de ouders hierbij een grote rol spelen. Er wordt vanuit
gegaan dat ouders zelf niet meer kunnen opvoeden en opleiding nodig hebben.
Briers zegt dat ouders kinderpsychologen zouden moeten zijn. Opvoedingsstijlen:
- Autoritair
- Permissief
- Autoritatief
Autoritatief wordt aangeraden aan de ouders.
Antiautoritair -> was populair in de jaren 60 en 70, kinderen alle vrijheid geven
