L&B prestatie 4.1 Cultuur geeft kleur Fase 3
Opdracht B
Houd een boekbespreking in je groep (eigentijdse literatuur of vakliteratuur) en vraag feedback.
Het resultaat: Uittreksel van het gelezen boek en schriftelijke feedback van de groep over de
gehouden boekbespreking.
Ik heb een boekbespreking gehouden over het boek ‘Pogingen iets van het leven te maken van
Hendrik Groen ‘.
Uittreksel:
Hendrik Groen telde in het verzorgingshuis waar hij met tientallen lotgenoten de ouderdom deelt,
zijn vrije uren en vond een oningevuld uurtje waarbinnen hij zijn dagelijkse verhaal aan het papier
toevertrouwde.
In een onverbloemd grappige stijl stelt hij zijn partners in crime voor (jazeker er komt vissenmoord
om de hoek kijken) waar vooral vriend Evert de dwarsligger is die de trein niet laat ontsporen. Voor
een suikerpatiënt drinkt hij misschien wel iets te veel, maar nooit eerder dan wanneer de twaalf in de
tijd zit. Tien voor half twaalf wordt zodoende acceptabel. Tezamen met Hendrik richt hij de
rebellenclub Omanido op. Oud maar niet dood! Zes leden telt de club en als voorwaarde tot
lidmaatschap geldt dat het geen zeurpieten, dommeriken of verraders mogen zijn. Volgens Hendrik
maken de meeste bewoners zich aan één van deze punten schuldig. Gezamenlijke maaltijden,
borreluurtjes met veel bitterballen en uitstapjes leveren jaloerse en verwijtende blikken op.
Het samenzijn van de Omanido-leden loopt als een rode draad door het zwart-witte dagboek, maar
Hendrik heeft veel meer te vertellen. Zijn besmuikte strijd met directrice Stelwagen die zich
uitstekend weet te verschuilen achter nooit openbaar gemaakte reglementen, de aanschaf van een
blitse scootmobiel die snel opgevoerd dient te worden, de eeuwige conversaties in de recreatiezaal
die altijd gaan over ouderenzorg en de ouderenpartij van Henk Krol die hoog stijgt en diept valt.
Wat vooral een onvermijdelijk aspect is, is de onttakeling van de rebellenclubleden. Hendrik druppelt
af en toe in zijn broek, Evert verliest langzaam zijn strijd tegen diabetes en ziet zich geamputeerd van
zijn tenen, vervolgens voet en onderbeen (maar dat gaat niet ten koste van zijn humeur), Grietje
heeft het etiket van alzheimer al opgeplakt gekregen en bereidt zich voor op een toekomst zonder
geheugen en wil graag haar spaargeld spenderen voordat zij vergeten is wat kapitaal is en dan is er
Eefje. Eefje is de vrouw die Hendrik zich altijd gewenst heeft. Als een zenuwachtige geliefde draait hij
om haar heen. Voor haar schaft hij een dure aftershave aan, poetst hij zijn schoenen en tanden en
kamt hij zijn overgebleven haren. Het noodlot slaat toe als Eefje getroffen wordt door een beroerte
en dan zal blijken dat Hendrik meer voor haar voelt dan alleen maar affectie. Elke dag verschijnt hij
aan haar bed om haar voor te lezen of haar naar haar favoriete muziek te laten luisteren. Ontroerend
lief is hij voor haar tot op het moment dat zij uit het leven wegglijdt.
Inderdaad: het zijn allemaal pogingen iets van het leven te maken. Vegeteren kan altijd nog en al
vergist Hendrik zich een keertje in een naam en zijn er herhalingen te lezen, laten we niet vergeten
dat hij de leeftijd hiervoor heeft. Een heerlijk boek voor ouderen die zich zullen herkennen (en
misschien wel schrikken), maar ook voor hen die de uiterste houdbaarheidsdatum nog ver voor zich
weten.
Feedback:
1. ‘Heel leuk verteld, ik ga het boek zeker lezen!’
2. ‘Ik heb het boek al gelezen, het is heel herkenbaar wat je verteld.’
3. ‘Je hebt me nieuwsgierig gemaakt naar het boek, wat de essentie van een boekbespreking is!’
L&B prestatie 4.1 Cultuur geeft kleur Fase 3
Opdracht B
Houd een boekbespreking in je groep (eigentijdse literatuur of vakliteratuur) en vraag feedback.
Het resultaat: Uittreksel van het gelezen boek en schriftelijke feedback van de groep over de
gehouden boekbespreking.
Ik heb een boekbespreking gehouden over het boek ‘Pogingen iets van het leven te maken van
Hendrik Groen ‘.
Uittreksel:
Hendrik Groen telde in het verzorgingshuis waar hij met tientallen lotgenoten de ouderdom deelt,
zijn vrije uren en vond een oningevuld uurtje waarbinnen hij zijn dagelijkse verhaal aan het papier
toevertrouwde.
In een onverbloemd grappige stijl stelt hij zijn partners in crime voor (jazeker er komt vissenmoord
om de hoek kijken) waar vooral vriend Evert de dwarsligger is die de trein niet laat ontsporen. Voor
een suikerpatiënt drinkt hij misschien wel iets te veel, maar nooit eerder dan wanneer de twaalf in de
tijd zit. Tien voor half twaalf wordt zodoende acceptabel. Tezamen met Hendrik richt hij de
rebellenclub Omanido op. Oud maar niet dood! Zes leden telt de club en als voorwaarde tot
lidmaatschap geldt dat het geen zeurpieten, dommeriken of verraders mogen zijn. Volgens Hendrik
maken de meeste bewoners zich aan één van deze punten schuldig. Gezamenlijke maaltijden,
borreluurtjes met veel bitterballen en uitstapjes leveren jaloerse en verwijtende blikken op.
Het samenzijn van de Omanido-leden loopt als een rode draad door het zwart-witte dagboek, maar
Hendrik heeft veel meer te vertellen. Zijn besmuikte strijd met directrice Stelwagen die zich
uitstekend weet te verschuilen achter nooit openbaar gemaakte reglementen, de aanschaf van een
blitse scootmobiel die snel opgevoerd dient te worden, de eeuwige conversaties in de recreatiezaal
die altijd gaan over ouderenzorg en de ouderenpartij van Henk Krol die hoog stijgt en diept valt.
Wat vooral een onvermijdelijk aspect is, is de onttakeling van de rebellenclubleden. Hendrik druppelt
af en toe in zijn broek, Evert verliest langzaam zijn strijd tegen diabetes en ziet zich geamputeerd van
zijn tenen, vervolgens voet en onderbeen (maar dat gaat niet ten koste van zijn humeur), Grietje
heeft het etiket van alzheimer al opgeplakt gekregen en bereidt zich voor op een toekomst zonder
geheugen en wil graag haar spaargeld spenderen voordat zij vergeten is wat kapitaal is en dan is er
Eefje. Eefje is de vrouw die Hendrik zich altijd gewenst heeft. Als een zenuwachtige geliefde draait hij
om haar heen. Voor haar schaft hij een dure aftershave aan, poetst hij zijn schoenen en tanden en
kamt hij zijn overgebleven haren. Het noodlot slaat toe als Eefje getroffen wordt door een beroerte
en dan zal blijken dat Hendrik meer voor haar voelt dan alleen maar affectie. Elke dag verschijnt hij
aan haar bed om haar voor te lezen of haar naar haar favoriete muziek te laten luisteren. Ontroerend
lief is hij voor haar tot op het moment dat zij uit het leven wegglijdt.
Inderdaad: het zijn allemaal pogingen iets van het leven te maken. Vegeteren kan altijd nog en al
vergist Hendrik zich een keertje in een naam en zijn er herhalingen te lezen, laten we niet vergeten
dat hij de leeftijd hiervoor heeft. Een heerlijk boek voor ouderen die zich zullen herkennen (en
misschien wel schrikken), maar ook voor hen die de uiterste houdbaarheidsdatum nog ver voor zich
weten.
Feedback:
1. ‘Heel leuk verteld, ik ga het boek zeker lezen!’
2. ‘Ik heb het boek al gelezen, het is heel herkenbaar wat je verteld.’
3. ‘Je hebt me nieuwsgierig gemaakt naar het boek, wat de essentie van een boekbespreking is!’
L&B prestatie 4.1 Cultuur geeft kleur Fase 3
