Blok 2.7. Developmental Psychology: From Infancy to Old Age.
Probleem 5. The ‘Inbetweeners’.
Does a Quarterlife Crisis Exist?
Door N.E. Rossi & C.J. Mebert
Inleiding. De periode nadat mensen afgestudeerd zijn, zou rusteloos, stressvol en angst-
uitlokkend zijn waarbij deze laatste gevoelens kunnen leiden tot besluiteloosheid,
hulpeloosheid en paniek waaruit uiteindelijke depressieve gevoelens voort kunnen komen.
Mensen hebben dan het gevoel er alleen voor te staan en vriendschappen worden moeilijker te
onderhouden. Instap-banen kunnen vervelend zijn en leiden vaak niet naar een opstapje in de
carrière ladder. Deze onplezierige eigenschappen van het leven na de universiteit kunnen
overweldigend zijn en gevoelens van ontoereikendheid en faling naar boven brengen. Deze
crisis periode zou kenmerkend zijn voor jongvolwassenen, vooral zij die net van relatief elite
colleges afgestudeerd zijn.
Stewart en collega’s waren de eersten die onderzoek deden naar school-gerelateerde
overgangsperioden. Ze gaven aan dat overgangen onafscheidelijk verbonden zijn met stres
omdat ze gekenmerkt worden door een toename in nieuwe stimuli en ervaringen waarbij er bij
aanvang vaak nog niet voldoende bronnen aanwezig zijn om op een adequate manier met al
die nieuwe dingen om te gaan. Ook rapporteren mensen angst over hun competenties en
ondernemen ze regelmatig acties om zichzelf te beschermen tegen intrusies door anderen.
Toch zijn de angst en stres vaak kortstondig aangezien mensen zich aanpassen aan de
verandering en geavanceerde methoden ontwikkelen om te dealen met de vernieuwingen
(ook op emotioneel gebied). Recentelijk is er door Arnett ook onderzoek gedaan naar
psychologische stabiliteit en verandering bij mensen van 18-25 jaar. Deze periode wordt
gekenmerkt door enorme verandering en verkenningen van opties aangaande relaties, werk,
politieke oriëntatie en levensdoelen. Gevonden werd dat er een positieve trend bestaat in het
psychologisch welzijn waarbij depressie- en angstscores afnemen en het zelfvertrouwen
toeneemt. Wat opviel was dat de educatie van ouders nergens als significante voorspeller
diende (behalve dan voor de post-secondary educatie van kinderen en dat het hebben van
twee ouders die naar de universiteit gingen verbonden is met een steilere afname in depressie
over een periode van 7 jaar dan anders het geval was). Robbines en Wilner stellen dat het
echter ook mogelijk is dat de psychologische distress zoals deze wordt gerapporteerd door
afgestudeerden in het werkveld simpelweg het gevolg kan zijn van het ervaren van een
overgangsperiode of een ‘tijdelijke/kortstondige verstoring’.
In dit onderzoek wordt de hypothese getest over dat de quarterlife crisis specifiek is
voor de college-naar-werk overgang en niet voor een meer algemene school-naar-werk
overgang. Aangezien vorig onderzoek vooral met high-school studenten werkte, wordt hier
gewerkt met zowel high-school studenten als met afgestudeerden gewerkt. Er zijn factoren
onderzocht die gerelateerd zijn aan het vinden van werk na het afstuderen zoals carrière-
klaarheid, geslacht, plannen, schoolprestaties en werk-gebaseerd leren. Vorig onderzoek heeft
laten zien dat carrière volwassenheid, gebruik van carrière bronnen, ondersteunende
volwassenen en een actieve houding tegenover de volwassen wereld succesvolle overgangen
van school naar werk faciliteren. Andere variabelen die geassocieerd zijn met de beweerde
1
Probleem 5. The ‘Inbetweeners’.
Does a Quarterlife Crisis Exist?
Door N.E. Rossi & C.J. Mebert
Inleiding. De periode nadat mensen afgestudeerd zijn, zou rusteloos, stressvol en angst-
uitlokkend zijn waarbij deze laatste gevoelens kunnen leiden tot besluiteloosheid,
hulpeloosheid en paniek waaruit uiteindelijke depressieve gevoelens voort kunnen komen.
Mensen hebben dan het gevoel er alleen voor te staan en vriendschappen worden moeilijker te
onderhouden. Instap-banen kunnen vervelend zijn en leiden vaak niet naar een opstapje in de
carrière ladder. Deze onplezierige eigenschappen van het leven na de universiteit kunnen
overweldigend zijn en gevoelens van ontoereikendheid en faling naar boven brengen. Deze
crisis periode zou kenmerkend zijn voor jongvolwassenen, vooral zij die net van relatief elite
colleges afgestudeerd zijn.
Stewart en collega’s waren de eersten die onderzoek deden naar school-gerelateerde
overgangsperioden. Ze gaven aan dat overgangen onafscheidelijk verbonden zijn met stres
omdat ze gekenmerkt worden door een toename in nieuwe stimuli en ervaringen waarbij er bij
aanvang vaak nog niet voldoende bronnen aanwezig zijn om op een adequate manier met al
die nieuwe dingen om te gaan. Ook rapporteren mensen angst over hun competenties en
ondernemen ze regelmatig acties om zichzelf te beschermen tegen intrusies door anderen.
Toch zijn de angst en stres vaak kortstondig aangezien mensen zich aanpassen aan de
verandering en geavanceerde methoden ontwikkelen om te dealen met de vernieuwingen
(ook op emotioneel gebied). Recentelijk is er door Arnett ook onderzoek gedaan naar
psychologische stabiliteit en verandering bij mensen van 18-25 jaar. Deze periode wordt
gekenmerkt door enorme verandering en verkenningen van opties aangaande relaties, werk,
politieke oriëntatie en levensdoelen. Gevonden werd dat er een positieve trend bestaat in het
psychologisch welzijn waarbij depressie- en angstscores afnemen en het zelfvertrouwen
toeneemt. Wat opviel was dat de educatie van ouders nergens als significante voorspeller
diende (behalve dan voor de post-secondary educatie van kinderen en dat het hebben van
twee ouders die naar de universiteit gingen verbonden is met een steilere afname in depressie
over een periode van 7 jaar dan anders het geval was). Robbines en Wilner stellen dat het
echter ook mogelijk is dat de psychologische distress zoals deze wordt gerapporteerd door
afgestudeerden in het werkveld simpelweg het gevolg kan zijn van het ervaren van een
overgangsperiode of een ‘tijdelijke/kortstondige verstoring’.
In dit onderzoek wordt de hypothese getest over dat de quarterlife crisis specifiek is
voor de college-naar-werk overgang en niet voor een meer algemene school-naar-werk
overgang. Aangezien vorig onderzoek vooral met high-school studenten werkte, wordt hier
gewerkt met zowel high-school studenten als met afgestudeerden gewerkt. Er zijn factoren
onderzocht die gerelateerd zijn aan het vinden van werk na het afstuderen zoals carrière-
klaarheid, geslacht, plannen, schoolprestaties en werk-gebaseerd leren. Vorig onderzoek heeft
laten zien dat carrière volwassenheid, gebruik van carrière bronnen, ondersteunende
volwassenen en een actieve houding tegenover de volwassen wereld succesvolle overgangen
van school naar werk faciliteren. Andere variabelen die geassocieerd zijn met de beweerde
1
