Paro Waneer stuur je een patiënt naar de parodontoloog?
PPS = periodiek parodontaal screenen
Dit hulpmiddel wordt ingezet om te kijken of de patiënt parodontitis heeft.
PPS-1 PPS-2 PPS-3
0 tot 3 mm 4-5 mm > 6mm
PPS 1:
Er is geen sprake van parodontitis. Er moet wel gekeken worden naar de
verschillende aspecten bij deze patiënt om te bepalen wanneer we de patiënt terug
willen zien. Dit doen we aan de hand van:
o Geschiedenis van parodontitis? Indien het antwoord hierop ‘’nee’’ is dan
hoeft er enkel een normale gebitsreiniging uitgevoerd te worden. Indien het
antwoord ‘’ja’’ is dan is het belangrijk om na te gaan welke behandeling er
uitgevoerd is in het verleden en of de patiënt ooit in een nazorg programma
heeft gezeten.
o Mond: Ontsteking, tandsteen, zelfzorg
Recall indien ‘’nee’’: 6 tot 12 maanden
Recall indien ‘’ja’’: 4 tot 6 maanden
PPS 2:
Grijze zone.
o Geschiedenis van parodontitis? Zelfde procedure als bij pps 1 staat
omschreven.
Indien nee: paro-preventie traject starten
Indien ja: paro-preventie of paro protocol
Co-factoren; roken, diabetes etc. Dit zijn belangrijke factoren
om te bepalen of de patiënt niet beter het paro protocol kan
instappen.
o Mond: ontsteking, tandsteen, zelfzorg?
Paro-preventie traject bij PPS-score 2 is iets anders dan PPS-score 1. Het is bij pps 2
belangrijk om de patiënt vaker terug te zien.
Paro-preventie traject: herhalen traject iedere 6-8 weken: zelfzorg monitoren en
bijsturen, ontsteking monitoren en optijd ingrijpen.
o Indien stabiel: recall om de 3 tot 6 maanden
o Indien onstabiel: paro-traject starten of verwijzen naar parodontoloog
PPS 3:
Er is bijna altijd sprake van parodontitis daarom wordt er een paro-traject gestart.
Indien de motivatie van patiënt ontbreekt of er geen financiële middelen zijn om een
paro traject te starten dan is het een mogelijkheid om een paro-preventie traject te
starten zoals bij pps 2 en goed te monitoren en aankijken of de patiënt in de loop van
tijd als nog motiveert raakt. Wel is het erg belangrijk om duidelijk in de verslaglegging
te noteren dat het advies was om een paro-traject te starten maar het is een keuze
van de patiënt om elders te kiezen.
, o Verwijzen parodontoloog: er zijn vaak furcatie problematiek aanwezig en
angulaire defecten. Vaak is dit niet enkel op te lossen door initiële
behandeling.
PPS
Na bepalen van de pps moeten de volgende handelingen verricht worden:
o Parodontium status + röntgen status: diagnose, prognose, behandelplan
Enkel als een behandelplan is opgesteld kan er een
gebitsreiniging plaats vinden.
Extractie/endodontische behandeling?
Voordat de behandeling plaats vindt is het belangrijk om na te
gaan of er elementen geëxtraheerd moeten worden (tenzij in
plan anders staat vermeld) of dat er vooraf endodontische
behandelingen plaats moeten vinden. Bij een endo-paro
probleem dient de endodontische behandeling als eerste
uitgevoerd te worden. Er moet dan 2-3 maanden gewacht
worden met het uitvoeren van het paro-traject. Indien er geen
endo-paro probleem is maar er sprake is van een losstaande
endo probleem dan hoeft er niet gewacht te worden en
kunnen beiden behandelingen gelijktijdig uitgevoerd worden.
Initiële parodontale behandeling:
Het is belangrijk dat er voordat er begonnen wordt aan de
parodontale behandeling een aantal punten (1-5) duidelijk zijn
gesteld door de parodontoloog of de tandarts. Deze punten
staan in de tabel hieronder weergegeven.
Samenwerkingspunten:
1. Intake door parodontoloog
a. Bestuderen van alle notes rondom behandeljournal, achtergrond, klachten,
verwachtingen etc.
2. Behandelplan van een parodontoloog
a. Extracties, endodontische behandelingen, restauraties?
3. Prognose bepalen van elementen
a. Verwachtingen bespreken naar patiënt
4. Ondersteunt de samenwerking met de tandarts
a. Brief sturen naar de tandarts indien er met een parodontoloog samen
wordt gewerkt.
5. Begroting is al vastgesteld
a. Hoeveel behandelingen zijn begroot. Bekijk de haalbaarheid? Indien niet
haalbaar dan bespreken met de parodontoloog of de tandarts.
6. Structuur van initiële behandeling
a. Systematisch werken:
i. Parodontiumstatus en röntgenfoto’s erbij
ii. Parodontiumstatus nalopen
iii. Anesthesie
iv. Voldoende aandacht voor mondhygiëne (aandacht voor techniek en
PPS = periodiek parodontaal screenen
Dit hulpmiddel wordt ingezet om te kijken of de patiënt parodontitis heeft.
PPS-1 PPS-2 PPS-3
0 tot 3 mm 4-5 mm > 6mm
PPS 1:
Er is geen sprake van parodontitis. Er moet wel gekeken worden naar de
verschillende aspecten bij deze patiënt om te bepalen wanneer we de patiënt terug
willen zien. Dit doen we aan de hand van:
o Geschiedenis van parodontitis? Indien het antwoord hierop ‘’nee’’ is dan
hoeft er enkel een normale gebitsreiniging uitgevoerd te worden. Indien het
antwoord ‘’ja’’ is dan is het belangrijk om na te gaan welke behandeling er
uitgevoerd is in het verleden en of de patiënt ooit in een nazorg programma
heeft gezeten.
o Mond: Ontsteking, tandsteen, zelfzorg
Recall indien ‘’nee’’: 6 tot 12 maanden
Recall indien ‘’ja’’: 4 tot 6 maanden
PPS 2:
Grijze zone.
o Geschiedenis van parodontitis? Zelfde procedure als bij pps 1 staat
omschreven.
Indien nee: paro-preventie traject starten
Indien ja: paro-preventie of paro protocol
Co-factoren; roken, diabetes etc. Dit zijn belangrijke factoren
om te bepalen of de patiënt niet beter het paro protocol kan
instappen.
o Mond: ontsteking, tandsteen, zelfzorg?
Paro-preventie traject bij PPS-score 2 is iets anders dan PPS-score 1. Het is bij pps 2
belangrijk om de patiënt vaker terug te zien.
Paro-preventie traject: herhalen traject iedere 6-8 weken: zelfzorg monitoren en
bijsturen, ontsteking monitoren en optijd ingrijpen.
o Indien stabiel: recall om de 3 tot 6 maanden
o Indien onstabiel: paro-traject starten of verwijzen naar parodontoloog
PPS 3:
Er is bijna altijd sprake van parodontitis daarom wordt er een paro-traject gestart.
Indien de motivatie van patiënt ontbreekt of er geen financiële middelen zijn om een
paro traject te starten dan is het een mogelijkheid om een paro-preventie traject te
starten zoals bij pps 2 en goed te monitoren en aankijken of de patiënt in de loop van
tijd als nog motiveert raakt. Wel is het erg belangrijk om duidelijk in de verslaglegging
te noteren dat het advies was om een paro-traject te starten maar het is een keuze
van de patiënt om elders te kiezen.
, o Verwijzen parodontoloog: er zijn vaak furcatie problematiek aanwezig en
angulaire defecten. Vaak is dit niet enkel op te lossen door initiële
behandeling.
PPS
Na bepalen van de pps moeten de volgende handelingen verricht worden:
o Parodontium status + röntgen status: diagnose, prognose, behandelplan
Enkel als een behandelplan is opgesteld kan er een
gebitsreiniging plaats vinden.
Extractie/endodontische behandeling?
Voordat de behandeling plaats vindt is het belangrijk om na te
gaan of er elementen geëxtraheerd moeten worden (tenzij in
plan anders staat vermeld) of dat er vooraf endodontische
behandelingen plaats moeten vinden. Bij een endo-paro
probleem dient de endodontische behandeling als eerste
uitgevoerd te worden. Er moet dan 2-3 maanden gewacht
worden met het uitvoeren van het paro-traject. Indien er geen
endo-paro probleem is maar er sprake is van een losstaande
endo probleem dan hoeft er niet gewacht te worden en
kunnen beiden behandelingen gelijktijdig uitgevoerd worden.
Initiële parodontale behandeling:
Het is belangrijk dat er voordat er begonnen wordt aan de
parodontale behandeling een aantal punten (1-5) duidelijk zijn
gesteld door de parodontoloog of de tandarts. Deze punten
staan in de tabel hieronder weergegeven.
Samenwerkingspunten:
1. Intake door parodontoloog
a. Bestuderen van alle notes rondom behandeljournal, achtergrond, klachten,
verwachtingen etc.
2. Behandelplan van een parodontoloog
a. Extracties, endodontische behandelingen, restauraties?
3. Prognose bepalen van elementen
a. Verwachtingen bespreken naar patiënt
4. Ondersteunt de samenwerking met de tandarts
a. Brief sturen naar de tandarts indien er met een parodontoloog samen
wordt gewerkt.
5. Begroting is al vastgesteld
a. Hoeveel behandelingen zijn begroot. Bekijk de haalbaarheid? Indien niet
haalbaar dan bespreken met de parodontoloog of de tandarts.
6. Structuur van initiële behandeling
a. Systematisch werken:
i. Parodontiumstatus en röntgenfoto’s erbij
ii. Parodontiumstatus nalopen
iii. Anesthesie
iv. Voldoende aandacht voor mondhygiëne (aandacht voor techniek en
