Hoofdstuk
7
–
Reticulocyten
Morfologie
van
reticulocyten
Voor
het
herkennen
van
reticulocyten
zijn
speciale
kleuringen
noodzakelijk.
Het
RNA
in
een
reticulocyt
kan
met
zogenaamde
supra
vitale
kleurstoffen
zichtbaar
worden
gemaakt.
Van
oudsher
worden
voor
de
kleuring
cresylblauw
en
nieuw
methyleenblauw
gebruikt.
Het
RNA
dat
is
aangekleurd,
heeft
meestal
de
vorm
van
een
netwerk
van
strengen
RNA,
maar
als
de
cel
differentieert,
verdwijnt
het
RNA.
De
kleinere
RNA
stukjes
zijn
lastig
te
herkennen
en
het
onderscheid
met
andere
gekleurde
insluitsels
in
erytrocyten
is
soms
moeilijk.
Dit
is
een
van
de
redenen
waarom
de
telling
van
reticulocyten
met
een
microscoop
aan
grote
variatie
onderhevig
is.
Insluitsels
in
erytrocyten
na
supravitale
kleuring.
Onrijpe
erytrocyten
(A)
bevatten
meer
RNA
dan
rijpere
(B,
C).
Heinz-‐lichaampjes
(D)
zijn
moeilijk
te
onderscheiden
van
rijpe
reticulocyten.
Hemoglobine-‐H-‐
insluitsels
€
zijn
relatief
groot
en
meestal
rond.
*
telling
van
reticulocyten
De
meeste
laboratoria
beschikken
over
moderne
apparatuur
waarmee
de
reticulocyten
worden
geteld,
daarom
verdwijnt
de
microscopische
telling
van
reticulocyten.
Bij
de
microscopische
telling
wordt
het
aantal
reticulocyten
geteld
dat
voorkomt
op
minimaal
100
erytrocyten,
normaal
is
ongeveer
10-‐15
reticulocyten
per
1000
erytrocyten.
De
betekenis
van
de
reitculocytenfractie
is
niet
zonder
meer
te
interpreteren.
Zo
heeft
een
reticulocytenfractie
van
2,5%
bij
een
verlaagd
aantal
erytrocyten
een
heel
andere
betekenis
(namelijk
dat
er
onvoldoende
activiteit
van
de
erytropoïese
is)
dan
2,5%
bij
een
normaal
aantal
erytrocyten
(licht
verhoogde
aanmaak).
Het
verdient
daarom
de
voorkeur,
de
concentratie
van
reticulocyten
te
rapporteren
als
‘absolute
telling’
(aantal
109/l)
Met
de
moderne
apparatuur
wordt
het
RNA
gekleurd
met
een
fluorescente
kleurstof.
Erytrocyten
met
een
fluorescentie-‐intensiteit
boven
een
bepaalde
waarde
worden
als
reticulocyt
beschouwd.
De
voordelen
van
deze
flowcytometrische
telling
zijn
de
snelheid,
het
objectieve
en
reproduceerbare
onderscheid
tussen
reticulocyten
en
rijpe
erytrocyten
en
de
sterk
verbeterde
telprecisie.
Hiermee
kan
men
op
een
verantwoorde
manier
betrouwbare
referentiewaarden
vaststellen:
de
reticulocytenconcentratie
in
bloed
bedraagt
30-‐120
109/l.
7
–
Reticulocyten
Morfologie
van
reticulocyten
Voor
het
herkennen
van
reticulocyten
zijn
speciale
kleuringen
noodzakelijk.
Het
RNA
in
een
reticulocyt
kan
met
zogenaamde
supra
vitale
kleurstoffen
zichtbaar
worden
gemaakt.
Van
oudsher
worden
voor
de
kleuring
cresylblauw
en
nieuw
methyleenblauw
gebruikt.
Het
RNA
dat
is
aangekleurd,
heeft
meestal
de
vorm
van
een
netwerk
van
strengen
RNA,
maar
als
de
cel
differentieert,
verdwijnt
het
RNA.
De
kleinere
RNA
stukjes
zijn
lastig
te
herkennen
en
het
onderscheid
met
andere
gekleurde
insluitsels
in
erytrocyten
is
soms
moeilijk.
Dit
is
een
van
de
redenen
waarom
de
telling
van
reticulocyten
met
een
microscoop
aan
grote
variatie
onderhevig
is.
Insluitsels
in
erytrocyten
na
supravitale
kleuring.
Onrijpe
erytrocyten
(A)
bevatten
meer
RNA
dan
rijpere
(B,
C).
Heinz-‐lichaampjes
(D)
zijn
moeilijk
te
onderscheiden
van
rijpe
reticulocyten.
Hemoglobine-‐H-‐
insluitsels
€
zijn
relatief
groot
en
meestal
rond.
*
telling
van
reticulocyten
De
meeste
laboratoria
beschikken
over
moderne
apparatuur
waarmee
de
reticulocyten
worden
geteld,
daarom
verdwijnt
de
microscopische
telling
van
reticulocyten.
Bij
de
microscopische
telling
wordt
het
aantal
reticulocyten
geteld
dat
voorkomt
op
minimaal
100
erytrocyten,
normaal
is
ongeveer
10-‐15
reticulocyten
per
1000
erytrocyten.
De
betekenis
van
de
reitculocytenfractie
is
niet
zonder
meer
te
interpreteren.
Zo
heeft
een
reticulocytenfractie
van
2,5%
bij
een
verlaagd
aantal
erytrocyten
een
heel
andere
betekenis
(namelijk
dat
er
onvoldoende
activiteit
van
de
erytropoïese
is)
dan
2,5%
bij
een
normaal
aantal
erytrocyten
(licht
verhoogde
aanmaak).
Het
verdient
daarom
de
voorkeur,
de
concentratie
van
reticulocyten
te
rapporteren
als
‘absolute
telling’
(aantal
109/l)
Met
de
moderne
apparatuur
wordt
het
RNA
gekleurd
met
een
fluorescente
kleurstof.
Erytrocyten
met
een
fluorescentie-‐intensiteit
boven
een
bepaalde
waarde
worden
als
reticulocyt
beschouwd.
De
voordelen
van
deze
flowcytometrische
telling
zijn
de
snelheid,
het
objectieve
en
reproduceerbare
onderscheid
tussen
reticulocyten
en
rijpe
erytrocyten
en
de
sterk
verbeterde
telprecisie.
Hiermee
kan
men
op
een
verantwoorde
manier
betrouwbare
referentiewaarden
vaststellen:
de
reticulocytenconcentratie
in
bloed
bedraagt
30-‐120
109/l.
