Title: _____________________ Name: ___________________
Page 1 of 11 Class: ___________________
Date: ___________________
KERNWOORDEN NOTITIES:
OVERGANG VAN CHRONOLOGISCHE TIJD NAAR EEN
LOGISCHE TIJD
Hoe kunnen we hier naartoe evolueren? We zijn bezig met de
subjectwording maar ook met de ontwikkeling van een pathologie
en die proberen we door elkaar te laten lopen om er een zicht op te
krijgen. We zijn begonnen bij Freud (incorporeren en excluderen),
dit was de inleiding. Het toont een fundamenteel gegeven, dat
onderscheid tussen binnen en buiten is niet zo duidelijk als we
denken. Het is vager en de ontwikkeling komt grotendeels van
buitenaf. Tweede wat we besproken hebben is de ervaring van
Breuer, toen hij zijn patiënten onder hypnose bracht en hen het
verhaal liet vertellen. Enkele merkwaardige vaststellingen: werkte
zeer goed én het diagnostisch proces werkte ook therapeutisch.
Verder kwam hij nooit uit bij wat hij als vertrekpunt beschouwde, hij
monde uit in de opening in het psychisme, in het tekort schieten en
dit monde uit in een bepaalde mate van ontlading. We wandelen
dus de weg terug, we beginnen in het begin van het slakkenhuis en
gaan steeds dieper en dieper, zo krijgen we heel het verhaal. Daar
waar we het vertrekpunt zouden moeten vinden, vinden we niet
maar botsen we op die catharsis dat therapeutisch werkt.
Op grond van deze ervaringen ontwikkelen Freud& Breuer 3
therapeutische methodes kort na elkaar die ze opnieuw gaan
verlaten:
Hypo-catharsis methode: onder hypnose alles opnieuw
verbaliseren. Twee nadelen: kost zeer veel tijd en moet
vatbaar zijn voor hypnose. Dit buiten beschouwing gelaten
werkt het zeer goed. EMDR bouwt bijna volledig op dit
systeem. (Breuer)
Weerstandsanalyse: ondervond dat er een weerstand aan
gekoppeld is, het resultaat heeft volgens hem te maken met
het geraken bij die kernervaring die iets te maken heeft met
een traumatische ervaring. Probeert zeer snel bij de kern te
raken, overstelpt hen, jaagt hen op,... Dit werkt te
beangstigend voor hen. (Freud)
Therapeutische methode: geen hypnose gebruikt en tempo
van het patiënt wordt gevolgd om bij de kern te raken. Je
krijgt een element en springt op basis van dit element naar
, Title: _____________________ Name: ___________________
Page 2 of 11 Class: ___________________
Date: ___________________
KERNWOORDEN NOTITIES:
iets anders, keert terug, komt heel dicht bij de kern,… Je
krijgt een associatief netwerk rondom die kern. Je krijgt een
merkwaardig door elkaar lopen van diagnose en
behandeling. (Freud).
Paradox: onze uiteindelijke diagnose kunnen we pas op het einde
stellen. Zijn ten volle bezig met onze therapie als we bij de kern
komen, om zicht te krijgen op de achtergrond.
zeer belangrijke implicatie op pragmatisch vlak: diagnose en
behandeling moeten door dezelfde persoon gebeuren. Hier worden
zeer veel fouten tegen gemaakt, in zeer veel instellingen wordt dit
gesplitst.
Persoon maakt inschatting in gesprek, geeft verslag door en pas
later komt de persoon bij een therapeut waar hij volledig opnieuw
moet beginnen. Deel van verhaal al verteld, al verhouding tot
ontwikkeling maar nu moeten ze bij iemand opnieuw beginnen.
Het denkmodel dat eerst een diagnose moet komen en nadien een
behandeling is een puur medisch model. Maar in ons vakgebied
werkt dit niet.
Onze voorgangers gaan ervan uit dat het trauma in de kern ligt en
dat dit verbaliseerbaar en bewerkbaar is. Veel vroege therapie
ondernemen een poging om er te raken. Maar het ligt voorbij het
verbale, we moeten een andere aanpak preferen.
Appèl op de Ander die een spiegeling aanbiedt, hierdoor komt onze
identiteit tot stand en komt er een psychische structuur. Hier
kunnen we het basisaffect (angst) vrij mooi in plaatsen (schema).
Die eerste angst kunnen we een automatische angst noemen, ook
wel een traumatische angst. Die later angsten zien we als een
signaalangst, kunnen verschillend zijn maar onder zelfde naam
plaatsen. Werk je met mensen en je laat ze vrij spreken, dan krijg
je te horen dat ze inderdaad in hun geschiedenis te maken hebben
gehad met een paniekaanval en dat deze verdwenen zijn. ‘Ik heb
angst dat die angst terugkeert’, dit hoor je dan vaak. Een angst die
verwijst naar een andere angst, je wil niet dat die terugkeert je wil
het niet meer mee maken.
Lineair karakter van het schema laat toe een bepaalde interpretatie
te maken. Tegelijkertijd zijn we slachtoffer van die lineairiteit, zijn
Page 1 of 11 Class: ___________________
Date: ___________________
KERNWOORDEN NOTITIES:
OVERGANG VAN CHRONOLOGISCHE TIJD NAAR EEN
LOGISCHE TIJD
Hoe kunnen we hier naartoe evolueren? We zijn bezig met de
subjectwording maar ook met de ontwikkeling van een pathologie
en die proberen we door elkaar te laten lopen om er een zicht op te
krijgen. We zijn begonnen bij Freud (incorporeren en excluderen),
dit was de inleiding. Het toont een fundamenteel gegeven, dat
onderscheid tussen binnen en buiten is niet zo duidelijk als we
denken. Het is vager en de ontwikkeling komt grotendeels van
buitenaf. Tweede wat we besproken hebben is de ervaring van
Breuer, toen hij zijn patiënten onder hypnose bracht en hen het
verhaal liet vertellen. Enkele merkwaardige vaststellingen: werkte
zeer goed én het diagnostisch proces werkte ook therapeutisch.
Verder kwam hij nooit uit bij wat hij als vertrekpunt beschouwde, hij
monde uit in de opening in het psychisme, in het tekort schieten en
dit monde uit in een bepaalde mate van ontlading. We wandelen
dus de weg terug, we beginnen in het begin van het slakkenhuis en
gaan steeds dieper en dieper, zo krijgen we heel het verhaal. Daar
waar we het vertrekpunt zouden moeten vinden, vinden we niet
maar botsen we op die catharsis dat therapeutisch werkt.
Op grond van deze ervaringen ontwikkelen Freud& Breuer 3
therapeutische methodes kort na elkaar die ze opnieuw gaan
verlaten:
Hypo-catharsis methode: onder hypnose alles opnieuw
verbaliseren. Twee nadelen: kost zeer veel tijd en moet
vatbaar zijn voor hypnose. Dit buiten beschouwing gelaten
werkt het zeer goed. EMDR bouwt bijna volledig op dit
systeem. (Breuer)
Weerstandsanalyse: ondervond dat er een weerstand aan
gekoppeld is, het resultaat heeft volgens hem te maken met
het geraken bij die kernervaring die iets te maken heeft met
een traumatische ervaring. Probeert zeer snel bij de kern te
raken, overstelpt hen, jaagt hen op,... Dit werkt te
beangstigend voor hen. (Freud)
Therapeutische methode: geen hypnose gebruikt en tempo
van het patiënt wordt gevolgd om bij de kern te raken. Je
krijgt een element en springt op basis van dit element naar
, Title: _____________________ Name: ___________________
Page 2 of 11 Class: ___________________
Date: ___________________
KERNWOORDEN NOTITIES:
iets anders, keert terug, komt heel dicht bij de kern,… Je
krijgt een associatief netwerk rondom die kern. Je krijgt een
merkwaardig door elkaar lopen van diagnose en
behandeling. (Freud).
Paradox: onze uiteindelijke diagnose kunnen we pas op het einde
stellen. Zijn ten volle bezig met onze therapie als we bij de kern
komen, om zicht te krijgen op de achtergrond.
zeer belangrijke implicatie op pragmatisch vlak: diagnose en
behandeling moeten door dezelfde persoon gebeuren. Hier worden
zeer veel fouten tegen gemaakt, in zeer veel instellingen wordt dit
gesplitst.
Persoon maakt inschatting in gesprek, geeft verslag door en pas
later komt de persoon bij een therapeut waar hij volledig opnieuw
moet beginnen. Deel van verhaal al verteld, al verhouding tot
ontwikkeling maar nu moeten ze bij iemand opnieuw beginnen.
Het denkmodel dat eerst een diagnose moet komen en nadien een
behandeling is een puur medisch model. Maar in ons vakgebied
werkt dit niet.
Onze voorgangers gaan ervan uit dat het trauma in de kern ligt en
dat dit verbaliseerbaar en bewerkbaar is. Veel vroege therapie
ondernemen een poging om er te raken. Maar het ligt voorbij het
verbale, we moeten een andere aanpak preferen.
Appèl op de Ander die een spiegeling aanbiedt, hierdoor komt onze
identiteit tot stand en komt er een psychische structuur. Hier
kunnen we het basisaffect (angst) vrij mooi in plaatsen (schema).
Die eerste angst kunnen we een automatische angst noemen, ook
wel een traumatische angst. Die later angsten zien we als een
signaalangst, kunnen verschillend zijn maar onder zelfde naam
plaatsen. Werk je met mensen en je laat ze vrij spreken, dan krijg
je te horen dat ze inderdaad in hun geschiedenis te maken hebben
gehad met een paniekaanval en dat deze verdwenen zijn. ‘Ik heb
angst dat die angst terugkeert’, dit hoor je dan vaak. Een angst die
verwijst naar een andere angst, je wil niet dat die terugkeert je wil
het niet meer mee maken.
Lineair karakter van het schema laat toe een bepaalde interpretatie
te maken. Tegelijkertijd zijn we slachtoffer van die lineairiteit, zijn
