SAMENVATTING
THEORETISCHE CRIMINOLOGIE
Hoorcolleges & problemen 1 t/m 8
, PROBLEEM 1 – Biocriminologie
Biocriminologie = een subdiscipline van de criminologie die biologische en genetische factoren en hun
relatie tot crimineel gedrag onderzoekt.
Lanier – Essential Criminology
“Crime in in the blood” = een idee van de biologische criminologie
“Kinds of people” > Cohen in 1966
Volgens de biocriminologie is er een deel van de populatie met hogere risicofactoren. Mensen met
bepaalde karakteristieken of predisposities hebben onder bepaalde omstandigheden een grotere kans
op criminele daden. In sommige milieu’s komt dit dus tot zijn uiting.
Het begrijpen van criminaliteit onderzoeken van de criminele actor, niet de daad
Criminaliteit is aangeboren, omgeving is de trigger
Biocriminologische paradigma’s/perspectieven:
De Klassieke School De Positivistische School
De daad staat hier centraal en de vrije wil van het De dader staat hier centraal en deze persoon is
individu voorop. De dader is verantwoordelijk voor gedreven door biologische, psychologische en
het handelen. Straffen moet proportioneel zijn aan andere invloeden. Behandeling staat boven
de daad en gebaseerd zijn op de wet straffen. Er kan onderscheid worden gemaakt
(legaliteitsbeginsel). tussen criminelen en niet-criminelen. De factoren
buiten het individu verklaren criminaliteit, ook wel
determinisme. Empirische onderbouwing is hier van
groot belang (meten = weten).
Bentham & Beccaria etc. Lombroso, Ferri, Sheldon etc.
Kritiek: Kritiek:
Er is geen oog voor het feit dat sommigen niet Het determinisme kijkt niet naar vrije wil en
rationeel kunnen nadenken (bv geen oog voor rationaliteit van mensen. Daarnaast is er kritiek op
mensen met een aandoening of slechte differentiatie, de verschillen tussen criminelen en
ontwikkeling). Daarnaast negeert het de sociale niet-criminelen kunnen niet kloppen. Er wordt een
ongelijkheid en gaat het er van uit dat mensen overdreven onderscheid gemaakt tussen hen. Het
leven in een eerlijke en rechtvaardige negeert het strafrecht en er is sterke sprake van
samenleving. labelling.
Drie problemen van positivisme (Matza):
1. Determinisme > individuele vrijheid wordt
vermeden
2. Differentiatie > veel positivistische
criminologie heeft zich gericht op het
zoeken naar kenmerken waarop ze
verschillen
3. Pathologie > veronderstelling dat het
verschil tussen hen het gevolg is van dat er
iets fout is gegaan in het leven en/of
omstandigheden van de dader
De biocriminologie:
- Focust op de genetische eigenschappen van mensen
- Mensen worden geboren als misdadiger door genetische aanleg
- Omstandigheden zorgen ervoor dat dit gedrag getriggerd wordt
- Is deterministisch (gebeurtenissen hebben een reden, handelen is niet vrij)
De ontwikkeling van de Biocriminologie
Al sinds de 16e eeuw is er sprake van biologische benaderingen.
±1600 Baptiste deed onderzoek naar het menselijk lichaam en criminaliteit
±1700 Lavater vond een relatie tussen gedrag en gezichtsstructuur
±1800 Gall deed onderzoek naar de frenologie (hoe schedel en grootte van de hersenen
THEORETISCHE CRIMINOLOGIE
Hoorcolleges & problemen 1 t/m 8
, PROBLEEM 1 – Biocriminologie
Biocriminologie = een subdiscipline van de criminologie die biologische en genetische factoren en hun
relatie tot crimineel gedrag onderzoekt.
Lanier – Essential Criminology
“Crime in in the blood” = een idee van de biologische criminologie
“Kinds of people” > Cohen in 1966
Volgens de biocriminologie is er een deel van de populatie met hogere risicofactoren. Mensen met
bepaalde karakteristieken of predisposities hebben onder bepaalde omstandigheden een grotere kans
op criminele daden. In sommige milieu’s komt dit dus tot zijn uiting.
Het begrijpen van criminaliteit onderzoeken van de criminele actor, niet de daad
Criminaliteit is aangeboren, omgeving is de trigger
Biocriminologische paradigma’s/perspectieven:
De Klassieke School De Positivistische School
De daad staat hier centraal en de vrije wil van het De dader staat hier centraal en deze persoon is
individu voorop. De dader is verantwoordelijk voor gedreven door biologische, psychologische en
het handelen. Straffen moet proportioneel zijn aan andere invloeden. Behandeling staat boven
de daad en gebaseerd zijn op de wet straffen. Er kan onderscheid worden gemaakt
(legaliteitsbeginsel). tussen criminelen en niet-criminelen. De factoren
buiten het individu verklaren criminaliteit, ook wel
determinisme. Empirische onderbouwing is hier van
groot belang (meten = weten).
Bentham & Beccaria etc. Lombroso, Ferri, Sheldon etc.
Kritiek: Kritiek:
Er is geen oog voor het feit dat sommigen niet Het determinisme kijkt niet naar vrije wil en
rationeel kunnen nadenken (bv geen oog voor rationaliteit van mensen. Daarnaast is er kritiek op
mensen met een aandoening of slechte differentiatie, de verschillen tussen criminelen en
ontwikkeling). Daarnaast negeert het de sociale niet-criminelen kunnen niet kloppen. Er wordt een
ongelijkheid en gaat het er van uit dat mensen overdreven onderscheid gemaakt tussen hen. Het
leven in een eerlijke en rechtvaardige negeert het strafrecht en er is sterke sprake van
samenleving. labelling.
Drie problemen van positivisme (Matza):
1. Determinisme > individuele vrijheid wordt
vermeden
2. Differentiatie > veel positivistische
criminologie heeft zich gericht op het
zoeken naar kenmerken waarop ze
verschillen
3. Pathologie > veronderstelling dat het
verschil tussen hen het gevolg is van dat er
iets fout is gegaan in het leven en/of
omstandigheden van de dader
De biocriminologie:
- Focust op de genetische eigenschappen van mensen
- Mensen worden geboren als misdadiger door genetische aanleg
- Omstandigheden zorgen ervoor dat dit gedrag getriggerd wordt
- Is deterministisch (gebeurtenissen hebben een reden, handelen is niet vrij)
De ontwikkeling van de Biocriminologie
Al sinds de 16e eeuw is er sprake van biologische benaderingen.
±1600 Baptiste deed onderzoek naar het menselijk lichaam en criminaliteit
±1700 Lavater vond een relatie tussen gedrag en gezichtsstructuur
±1800 Gall deed onderzoek naar de frenologie (hoe schedel en grootte van de hersenen
