Radiotherapie
Zelfstudie RT 06-004
Bij de 3DCRT krijg je een kleinere waarde uit de gegevens als bij een IMRT, hierdoor kan worden
verondersteld dat een 3DCRT een lagere dosis geeft aan het PTV door het toepassen van de IMRT.
De groepen die in aanmerking komen voor een IMRT bestraling zijn patiënten met:
- Een kanker in een vroeg stadium
- Lokale ziekte die chemo en bestralingen krijgen in de hoop ook een operatie te krijgen.
- Lokale ziekte die chemo en bestraling krijgt.
Bij de radiotherapie heeft radiotherapie meer een beperkt succes door de grote bijwerkingen zoals
pneumonitis, een laag toegestane dosis in de kritieke organen waardoor een hoge dosis aan de
tumor geven lastig is, maar ook door de ademing van de patiënt.
De GTV-CTV-PTV marges moeten bij de longen ruimer worden genomen, omdat de patiënt aan het
ademen is, door de ademing van de patiënt zal de tumor van locatie veranderen, en moet er daarom
dus een grotere marge worden genomen.
De OAR’s die bij de longen in de buurt liggen zijn:
- Oesophagus Dmax <66 Gy
- Cor Dmax <94 Gy
- Ruggenmerg Dmax <52 Gy
- Longen Dmean <16 Gy
- Afhankelijk van de locatie: lever
Als er radiotherapie in combinatie met chemotherapie wordt gebruikt zal de tolerantie dosis van de
cellen lager worden omdat de cellen zijn aangetast door de chemotherapie.
Er wordt gebruik gemaakt van een planning met 5 verschillende bundels, in een ster vorm, om de
patiënt heen. Een energie van 6 MV is te gebruiken, omdat bij de longen door lucht moet worden
gestraald, bij een hogere energie duurt de build-up langer, en dat is niet nodig.
Het interplay effect is het effect dan een orgaan kan bewegen. Iets waar je rekening mee moet
houden voor de longen. Bij de planning ontstaan segmenten (de leaves in de kop), bij een klein
segment kan dit bij een patiënt die anders ademhaalt kan je dan de tumor missen. Dus je hebt een
minimale grootte van een bepaald open segment.
, College RT 06-011
In de pre-treatment bij de long bestraling zijn 2 dingen van beland: de PET-CT voor de MMI. Door de
ademhaling van de patiënt wordt gebruik gemaakt van de 4D CT ter compensatie voor de ademhaling
van de patiënt.
Systematische fouten in de pre-treatment fase zijn de:
- Technische afstellingen
- Variatie in de patiënt
- Delineation errors => bij de inteken onnauwkeurigheid = grootst gemaakte fout. Deze heeft
een grote invloed op de bestralingsvelden.
De intekenfout van de arts is afhankelijk van veel factoren maar de grootste en de meest
belangrijkste component van de systematische fout, deze draagt bij aan de marge. Draagt bij aan de
gehele stralingsvelden.
PTV marge = 2.5 Σ (systematische fout in mm) + 0.7 σ (randomfout in mm).
Bij een verschil van 4 mm bij de grote sigma invult geeft dit een verschil marge van 1 cm.
Het verkleinen van de intekenfout kan door bijvoorbeeld:
- Training van de observer (gene die de structuren intekent)
- Afspraken in de protocollen
- Door de kracht van de verschillende beeldvormende modaliteiten te combineren: de Multi
Modality Imaging: ook wel de MMI genoemd. Met long tumoren is deze belangrijk i.c.m. de
PET-CT.
De PET-CT laat het biologisch actief tumor weefsel duidelijk
zien. Hierbij wordt de patiënt zo gepositioneerd op de tafel, in
dezelfde houding wordt een PET en een CT gemaakt, in
dezelfde positie wordt ook de patiënt bestraald. De PET wordt
over de CT afgebeeld waardoor duidelijk zichtbaar wordt waar
het biologisch actief tumor weefsel zichtbaar wordt.
Bij de PET is een verhoogde activiteit in de hersenen en blaas
normaal. Hier buiten om is afwijkend. Als de patiënt goed
stilligt zal er vooral activiteit zijn met vaan tumor weefsel.
Bij het intekenen van de longen als doelgebied zijn er twee verschillende soorten ‘problemen’:
1. Waar bevind zich precies het biologisch effectief tumor weefsel
2. De ademhaling van de patiënt, hierdoor kan vertekening ontstaan van de positie en de vorm
van de tumor. Door de snelle CT-scans zonder adem commando kun je dus een tumor treffen
op een niet representatief punt bij bijvoorbeeld maximale expiratie. Er is dan weinig
deformatie maar de plek is misschien niet goed. De oplossing was om een slow scan te
maken. Dan ontstaat er een enorme deformatie: hoe ziet de tumor er nu uit?
Er word meestal een spiraal CT gemaakt, door de ademhaling kan het dus zo zijn dat er een
stuk van de tumor kan worden gemist.
Zelfstudie RT 06-004
Bij de 3DCRT krijg je een kleinere waarde uit de gegevens als bij een IMRT, hierdoor kan worden
verondersteld dat een 3DCRT een lagere dosis geeft aan het PTV door het toepassen van de IMRT.
De groepen die in aanmerking komen voor een IMRT bestraling zijn patiënten met:
- Een kanker in een vroeg stadium
- Lokale ziekte die chemo en bestralingen krijgen in de hoop ook een operatie te krijgen.
- Lokale ziekte die chemo en bestraling krijgt.
Bij de radiotherapie heeft radiotherapie meer een beperkt succes door de grote bijwerkingen zoals
pneumonitis, een laag toegestane dosis in de kritieke organen waardoor een hoge dosis aan de
tumor geven lastig is, maar ook door de ademing van de patiënt.
De GTV-CTV-PTV marges moeten bij de longen ruimer worden genomen, omdat de patiënt aan het
ademen is, door de ademing van de patiënt zal de tumor van locatie veranderen, en moet er daarom
dus een grotere marge worden genomen.
De OAR’s die bij de longen in de buurt liggen zijn:
- Oesophagus Dmax <66 Gy
- Cor Dmax <94 Gy
- Ruggenmerg Dmax <52 Gy
- Longen Dmean <16 Gy
- Afhankelijk van de locatie: lever
Als er radiotherapie in combinatie met chemotherapie wordt gebruikt zal de tolerantie dosis van de
cellen lager worden omdat de cellen zijn aangetast door de chemotherapie.
Er wordt gebruik gemaakt van een planning met 5 verschillende bundels, in een ster vorm, om de
patiënt heen. Een energie van 6 MV is te gebruiken, omdat bij de longen door lucht moet worden
gestraald, bij een hogere energie duurt de build-up langer, en dat is niet nodig.
Het interplay effect is het effect dan een orgaan kan bewegen. Iets waar je rekening mee moet
houden voor de longen. Bij de planning ontstaan segmenten (de leaves in de kop), bij een klein
segment kan dit bij een patiënt die anders ademhaalt kan je dan de tumor missen. Dus je hebt een
minimale grootte van een bepaald open segment.
, College RT 06-011
In de pre-treatment bij de long bestraling zijn 2 dingen van beland: de PET-CT voor de MMI. Door de
ademhaling van de patiënt wordt gebruik gemaakt van de 4D CT ter compensatie voor de ademhaling
van de patiënt.
Systematische fouten in de pre-treatment fase zijn de:
- Technische afstellingen
- Variatie in de patiënt
- Delineation errors => bij de inteken onnauwkeurigheid = grootst gemaakte fout. Deze heeft
een grote invloed op de bestralingsvelden.
De intekenfout van de arts is afhankelijk van veel factoren maar de grootste en de meest
belangrijkste component van de systematische fout, deze draagt bij aan de marge. Draagt bij aan de
gehele stralingsvelden.
PTV marge = 2.5 Σ (systematische fout in mm) + 0.7 σ (randomfout in mm).
Bij een verschil van 4 mm bij de grote sigma invult geeft dit een verschil marge van 1 cm.
Het verkleinen van de intekenfout kan door bijvoorbeeld:
- Training van de observer (gene die de structuren intekent)
- Afspraken in de protocollen
- Door de kracht van de verschillende beeldvormende modaliteiten te combineren: de Multi
Modality Imaging: ook wel de MMI genoemd. Met long tumoren is deze belangrijk i.c.m. de
PET-CT.
De PET-CT laat het biologisch actief tumor weefsel duidelijk
zien. Hierbij wordt de patiënt zo gepositioneerd op de tafel, in
dezelfde houding wordt een PET en een CT gemaakt, in
dezelfde positie wordt ook de patiënt bestraald. De PET wordt
over de CT afgebeeld waardoor duidelijk zichtbaar wordt waar
het biologisch actief tumor weefsel zichtbaar wordt.
Bij de PET is een verhoogde activiteit in de hersenen en blaas
normaal. Hier buiten om is afwijkend. Als de patiënt goed
stilligt zal er vooral activiteit zijn met vaan tumor weefsel.
Bij het intekenen van de longen als doelgebied zijn er twee verschillende soorten ‘problemen’:
1. Waar bevind zich precies het biologisch effectief tumor weefsel
2. De ademhaling van de patiënt, hierdoor kan vertekening ontstaan van de positie en de vorm
van de tumor. Door de snelle CT-scans zonder adem commando kun je dus een tumor treffen
op een niet representatief punt bij bijvoorbeeld maximale expiratie. Er is dan weinig
deformatie maar de plek is misschien niet goed. De oplossing was om een slow scan te
maken. Dan ontstaat er een enorme deformatie: hoe ziet de tumor er nu uit?
Er word meestal een spiraal CT gemaakt, door de ademhaling kan het dus zo zijn dat er een
stuk van de tumor kan worden gemist.
