Samenvatting sociologie deel 1 (hdst 1 ontbreekt)

Hoofdstuk 2: HOE komt men tot
sociologische kennis?
2.1 soorten kennis
Info uit buitenwereld  ordenen dmv taal

 doorgeven aan volgende generaties
 kennis bepalend onderdeel van persoonlijkheid
systematisch opgebouwd
 uit verschillende bronnen

2.1.1 kennis op basis van geloof of opvatting
= mensen weten iets omdat ze het geloven, de kennis wordt aangenomen van iemand die
men een autoriteit toekent.
bv: kinderen geloven hun ouders en kennen deze hiermee een autoriteit toe.
 je neemt het aan zonder onderzoek, zonder het te weten/begrijpen
weinig kritisch
 men is afhankelijk
 bron voor gelovige onbereikbaar
 dogma’s = formulering van een geloofswaardigheid die bindend is
 dagelijkse leven, makkelijkste vorm wnn autoriteit betrouwbaar
 gevolgen ve handeling op basis v geloofskennis toegekend aan de autoriteit
 vooral in gesloten maatschappijen, toegang tot andere kennis afgesloten bhv voor
bevooroordeelde groep.

2.1.2 ervaringskennis en ervaringsdeskundigheid
= ervaringen die mensen hebben meegemaakt door proberen, lukken en mislukken.
 indringende kennis
 absoluut waar voor de betrokkene
 niet veralgemeenbaar/overdraagbaar naar anderen
 wijsheid= door de ervaringen van het leven verworven kennis
 hoge prijs (pijn en moeite vh proberen en mislukken
 beperkt tot tijd en ruimte ve mensenleven

2.1.3 wetenschappelijke kennis
= de kennis van de waarheid omtrent de feiten. Gebaseerd op onderzoek nr de
werkelijkheid, eenvoudige rationele verklaringen
kritisch onderzoek
komt langzaam tot stand
transparant= voor iedereen toegankelijk
 kan door iedereen in vraag gesteld worden, altijd voorlopig (nooit absolute

,waarheid)
progressie= wnn oude wet. Kennis weerlegd wordt
Habermas’ theorie van het communicatief handelen
Als mensen iets zeggen kan dit betrekking hebben op:

 Objectieve zaken(klopt met objectieve feiten WAAR)
 Sociale kwesties (overeenkomen met geldende normen  JUIST)
 Subjectieve dingen (overeenstemt met innerlijke gesteldheidWAARACHTIG)



2.2 sociologie als wetenschap
Standaardmodel
aantal criteria

2.2.1 sociologische vraagstelling en methode
minder speculatief dan gwne mens
sterk gestructureerd
vragen  specifieke probleemstellingen operationaliseren
 vragen methodologisch onderzoekbaar?
 normatieve criteria
volwaardig wetenschappelijke uitspraken

Het survey onderzoek
 Leunt dichtste aan bij wet. Onderzoeksstrategie
 positivistische benadering (=wet. feiten zomaar toegepast op de mens)
 beschrijvende of verklarende uitspraak.
verklarende: causaliteitsrelatie
 oorzaak en gevolg
 onafhankelijke en afhankelijke variabele
 hieruit volgt: 1. een positief verband (hetzelfde)
2. een negatief verband (tegengestelde)
corelatie
 Statistisch onderzoek
 Kwantitatief onderzoek= verschil in resultaat door positivistische benadering (in cijfers)

Het experiment= in vitro
 Kwantitatieve gegevens
 Gecreëerd, niet reëel
 Er zijn bepaalde veranderingen waarvan men de effecten bestudeerd + andere variabelen
onder controle, uitgeschakeld

,  Zuivere meeting
 Moeilijk uitvoerbaar en soms ethisch onverantwoord



Casestudy= kwalitatief diepte-interview
 Diepten van het innerlijke meten
 Beperkt aantal onderzoekseenheden
 Meer oog voor situationele context
 Interpretaties die mensen geven aan hun sociale werkelijkheid, hun definitie van de
situatie
 Kwalitatief= meaning , betekenis van iets (in woorden)


2.2.2 criteria van wetenschappelijk onderzoek
soort van kwaliteitsgarantie voor het onderzoek

1. Representativiteit
= conclusies die waar zijn voor een deelgroep van da populatie gegeneraliseerd
kunnen worden naar de onderzoekspopulatie toe.
bij grootschalig onderzoek representatieve steekproef
steekproef= deelgroep die ondervraagd wordt
stratificeren= het maken van deelgroepjes waarbinnen elk element evenveel kans
heeft om in de onderzoekspopulatie betrokken te worden
ng steeds risico nl: non-respons = groep van onderzochten die op basis van
een gemeenschappelijk kenmerk voor een vertekening vd onderzoeksresultaten
zorgen.
2. Validiteit
Onderzoeksresultaten moeten een weerspiegeling zijn van wat de onderzoeker met
het onderzoek beweert te onderzoeken. Een te algemene vraag kan soms slechte
resultaten geven.
3. Betrouwbaarheid
Wanneer een zelfde onderzoeker in de dezelfde situatie en met zelfde
onderzoeksinstrument het zelfde resultaat zou verkrijgen. Factoren die resultaten
kunnen beïnvloede moeten worden beperkt.
Maatregelen om betrouwbaarheid te vergroten:
 Duidelijke instructies bij enquêtes
 Noterings- en coderingsfouten beperken + hier nr op zoek gaan
 Onbetrouwbare gegevens opnieuw onderzoeken
 Stappen weergeven (onderzoeksgroep, methode en gegevensverwerking)
 Bij herhaling  zelfde resultaat
4. Objectiviteit