Eindopdracht Vaardigheid 2: Communicatie en spel 2024-2025
Xpertisepunt.nl. (z.d.). Communicatie met kinderen en interactievaardigheden
Geraadpleegd op 15 januari 2025, van
https://www.xpertisepunt.nl/media/vwgpx1ys/xpertisepunt_0020_kindontwikkeling-effectief-
communiceren.jpg
Naam: Noémy Vink
Studentnummer: 500964370
Klas: 1DD
Docent: Jona Meijer
Studieonderdeel: Communicatie VH2
Datum: 23-9-2024
FOO: opleiding Pedagogiek deeltijd
HvA: Hogeschool van Amsterdam
,.....................................................................................................................................................2
Praktijkopdracht 3:......................................................................................................................2
Praktijkopdracht 4:......................................................................................................................6
Literatuurlijst:............................................................................................................................10
Bijlagen:.....................................................................................................................................11
Bijlage A: praktijkopdracht 1................................................................................................11
Bijlage B: praktijkopdracht 2................................................................................................13
Bijlage C: Logboeken............................................................................................................15
Praktijkopdracht 3:
Zelfobservatie:
2
, Situatie 1:
In de eerste situatie was ik met mijn zusje M. in de woonkamer van ons huis. M. zat op de
bank televisie te kijken. Ze zette de televisie uit en liep naar boven. Ze liet de deken op de
bank liggen en de verpakking van het eten met haar glas drinken liet ze staan. Ik wilde graag
dat M. haar spullen zou opruimen voordat ze ging slapen, omdat een rommelige woonkamer
mij onrust geeft.
Ik besloot M. naar beneden te roepen en haar hierop aan te spreken door het volgende te
zeggen: ‘’Ik snap dat je lekker wilt gaan slapen, alleen zie ik dat je je gebruikte spullen niet
hebt opgeruimd. Dat vind ik vervelend want dan lijkt de woonkamer een rommeltje en dat
geeft mij onrust in mijn hoofd.’’ M. keek mij met een chagrijnige blik aan en ze had een
gesloten houding. M. antwoordde hierop: ‘’Ik doe het morgen wel.’’ Ik voelde mij niet serieus
genomen door deze reactie en ik zei weer op een kalme toon, met een neutrale
gezichtsuitdrukking: ‘’Ik zou het echt fijn vinden als je het even opruimt, zodat de woonkamer
weer netjes is.’’ M. keek hierna wat minder chagrijnig. Haar gezichtsuitdrukking toonde
begrip en ze antwoordde: ‘’Oke.’’ Vervolgens ruimde M. de deken, de verpakking en het glas
drinken op. Ik bedankte M. door te zeggen: ‘’Fijn dat je me begrijpt en het even opruimt,
dankjewel.’’
Op het moment dat M. zei: ‘’Ik doe het morgen wel’’, voelde ik mij niet serieus genomen en
stond ik op het punt om te dreigen met een straf. Toch koos ik ervoor om kalm te blijven,
omdat ik besefte dat ik zo eerder mijn doel zou bereiken. Dit zorgde dan ook voor een
positieve reactie van M. Ik probeerde rustig en begripvol te reageren. Het effect hiervan was
dat M. stopte met weerstand bieden en begrip toonde. Het doel van het gesprek was dat M.
mij zou begrijpen en haar spullen zou opruimen voordat ze zou gaan slapen, dit is uiteindelijk
gelukt. Aan M. haar houding en reactie was te zien dat zij mij begreep.
Situatie 2:
In de tweede situatie wilde mijn zusje M. buiten spelen. De situatie speelde zich af in de
woonkamer van ons huis. M. liep naar me toe en vroeg met een glimlach of ze buiten mocht
spelen. Tegelijkertijd zag ik dat ze uit haarzelf haar horloge had omgedaan, wat ik belangrijk
vind zodat ik haar kan bereiken. Ik glimlachte naar M. en zei: ‘’Ik ben blij dat je het horloge
hebt omgedaan, want dan kan ik je makkelijk bereiken en maak ik mij minder zorgen over
waar je bent, ga maar lekker buiten spelen’’.
Ik voelde me trots en blij dat M. uit zichzelf haar horloge had omgedaan. Dit gevoel zorgde
ervoor dat ik haar een compliment gaf, wat de band tussen ons versterkte. Het effect hiervan
was dat ze met een glimlach naar buiten ging en zich gewaardeerd voelde. Aan haar open
houding was te zien dat ze zelfvertrouwen kreeg van het compliment. M. reageerde op mij
met: ‘’Tot straks!’’ en liep naar buiten.
Zelfevaluatie:
In beide situaties heb ik gebruikgemaakt van de ik-boodschap, zoals beschreven in de
handreiking (Handreiking VH2, 2020). Volgens Gordon, T. (2018) is het niet handig om een
oplossing aan een kind op te dragen. Het kind zal zich namelijk sneller verzetten, het geeft
minder zelfvertrouwen en het komt over alsof jouw eigen behoeften belangrijker zijn. In
beide situaties ben ik bij mezelf gebleven en ik heb geen oplossingen opgedragen. Dit is het
gewenste gedrag van de handreiking, wat ik goed heb toegepast.
3
Xpertisepunt.nl. (z.d.). Communicatie met kinderen en interactievaardigheden
Geraadpleegd op 15 januari 2025, van
https://www.xpertisepunt.nl/media/vwgpx1ys/xpertisepunt_0020_kindontwikkeling-effectief-
communiceren.jpg
Naam: Noémy Vink
Studentnummer: 500964370
Klas: 1DD
Docent: Jona Meijer
Studieonderdeel: Communicatie VH2
Datum: 23-9-2024
FOO: opleiding Pedagogiek deeltijd
HvA: Hogeschool van Amsterdam
,.....................................................................................................................................................2
Praktijkopdracht 3:......................................................................................................................2
Praktijkopdracht 4:......................................................................................................................6
Literatuurlijst:............................................................................................................................10
Bijlagen:.....................................................................................................................................11
Bijlage A: praktijkopdracht 1................................................................................................11
Bijlage B: praktijkopdracht 2................................................................................................13
Bijlage C: Logboeken............................................................................................................15
Praktijkopdracht 3:
Zelfobservatie:
2
, Situatie 1:
In de eerste situatie was ik met mijn zusje M. in de woonkamer van ons huis. M. zat op de
bank televisie te kijken. Ze zette de televisie uit en liep naar boven. Ze liet de deken op de
bank liggen en de verpakking van het eten met haar glas drinken liet ze staan. Ik wilde graag
dat M. haar spullen zou opruimen voordat ze ging slapen, omdat een rommelige woonkamer
mij onrust geeft.
Ik besloot M. naar beneden te roepen en haar hierop aan te spreken door het volgende te
zeggen: ‘’Ik snap dat je lekker wilt gaan slapen, alleen zie ik dat je je gebruikte spullen niet
hebt opgeruimd. Dat vind ik vervelend want dan lijkt de woonkamer een rommeltje en dat
geeft mij onrust in mijn hoofd.’’ M. keek mij met een chagrijnige blik aan en ze had een
gesloten houding. M. antwoordde hierop: ‘’Ik doe het morgen wel.’’ Ik voelde mij niet serieus
genomen door deze reactie en ik zei weer op een kalme toon, met een neutrale
gezichtsuitdrukking: ‘’Ik zou het echt fijn vinden als je het even opruimt, zodat de woonkamer
weer netjes is.’’ M. keek hierna wat minder chagrijnig. Haar gezichtsuitdrukking toonde
begrip en ze antwoordde: ‘’Oke.’’ Vervolgens ruimde M. de deken, de verpakking en het glas
drinken op. Ik bedankte M. door te zeggen: ‘’Fijn dat je me begrijpt en het even opruimt,
dankjewel.’’
Op het moment dat M. zei: ‘’Ik doe het morgen wel’’, voelde ik mij niet serieus genomen en
stond ik op het punt om te dreigen met een straf. Toch koos ik ervoor om kalm te blijven,
omdat ik besefte dat ik zo eerder mijn doel zou bereiken. Dit zorgde dan ook voor een
positieve reactie van M. Ik probeerde rustig en begripvol te reageren. Het effect hiervan was
dat M. stopte met weerstand bieden en begrip toonde. Het doel van het gesprek was dat M.
mij zou begrijpen en haar spullen zou opruimen voordat ze zou gaan slapen, dit is uiteindelijk
gelukt. Aan M. haar houding en reactie was te zien dat zij mij begreep.
Situatie 2:
In de tweede situatie wilde mijn zusje M. buiten spelen. De situatie speelde zich af in de
woonkamer van ons huis. M. liep naar me toe en vroeg met een glimlach of ze buiten mocht
spelen. Tegelijkertijd zag ik dat ze uit haarzelf haar horloge had omgedaan, wat ik belangrijk
vind zodat ik haar kan bereiken. Ik glimlachte naar M. en zei: ‘’Ik ben blij dat je het horloge
hebt omgedaan, want dan kan ik je makkelijk bereiken en maak ik mij minder zorgen over
waar je bent, ga maar lekker buiten spelen’’.
Ik voelde me trots en blij dat M. uit zichzelf haar horloge had omgedaan. Dit gevoel zorgde
ervoor dat ik haar een compliment gaf, wat de band tussen ons versterkte. Het effect hiervan
was dat ze met een glimlach naar buiten ging en zich gewaardeerd voelde. Aan haar open
houding was te zien dat ze zelfvertrouwen kreeg van het compliment. M. reageerde op mij
met: ‘’Tot straks!’’ en liep naar buiten.
Zelfevaluatie:
In beide situaties heb ik gebruikgemaakt van de ik-boodschap, zoals beschreven in de
handreiking (Handreiking VH2, 2020). Volgens Gordon, T. (2018) is het niet handig om een
oplossing aan een kind op te dragen. Het kind zal zich namelijk sneller verzetten, het geeft
minder zelfvertrouwen en het komt over alsof jouw eigen behoeften belangrijker zijn. In
beide situaties ben ik bij mezelf gebleven en ik heb geen oplossingen opgedragen. Dit is het
gewenste gedrag van de handreiking, wat ik goed heb toegepast.
3
